Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗ
Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τον δρόμο του οικογενειάρχη από τον δρόμο του πνευματικού αναζητητή, γιατί η ίδια η οικογενειακή ζωή είναι ένα πνευματικό μονοπάτι. Πνευματικός αναζητητής σημαίνει ότι βρίσκεται κανείς στον δρόμο προς την πλήρη ολοκλήρωση μέσα του. Με πλήρη ολοκλήρωση εννοούμε την κατάσταση όπου το σώμα, ο νους και το Πνεύμα λειτουργούν σε ενότητα, σε μία ολότητα. Το να γίνεις πνευματικός αναζητητής δεν σημαίνει ότι πρέπει να φύγεις μακριά από τον κόσμο, ούτε ότι πρέπει να παραδοθείς σε κάποια μορφή φυγής. Όπως έχω πει και πριν, οι λεγόμενοι πνευματικοί αναζητητές που θέλουν να βρουν τη Θεότητα και να ξεφύγουν από τον κόσμο, μπορεί να μην το κάνουν επειδή αναζητούν κάτι ανώτερο από τους ίδιους. Αν πράγματι αναζητούσαν κάτι ανώτερο από τους ίδιους, τότε αυτή η ανωτερότητα, αυτή η Θεότητα, είναι πανταχού παρούσα. Είναι παντού, και αν είναι παντού, γιατί να μην βρίσκεται και στον δρόμο του οικογενειάρχη;
Στην πνευματική αναζήτηση δεν χρειάζεται να γίνεις ερημίτης. Μερικοί πιστεύουν ότι, γινόμενοι ερημίτες, μπορούν να συγκεντρώσουν όλη τους την προσοχή σε αυτή την αναζήτηση. Αυτό είναι, βέβαια, αληθινό, όμως ας το δούμε και από μια άλλη οπτική: όλη αυτή η συγκέντρωση μπορεί να υπάρξει μέσα στον δρόμο του οικογενειάρχη και ο δρόμος του οικογενειάρχη είναι ο πιο εύκολος. Μπορείς να ρωτήσεις οποιονδήποτε ψυχίατρο: αν κάποιος δεν έχει την ιδιοσυγκρασία του ερημίτη και κλειστεί σε μια σπηλιά, μπορεί πολύ εύκολα να εμφανίσει άνοια. Έχω συναντήσει πολλούς τέτοιους αναζητητές που νόμιζαν ότι, αν απλώς φύγουν από όλα, θα βρουν αυτό που αναζητούν. Όμως αυτό σπάνια έχει αποτέλεσμα, γιατί πρώτα απ’ όλα στερούνται αυτά στα οποία είχαν συνηθίσει. Ρίχνονται σε ένα είδος μοναξιάς και επιδίδονται σε πρακτικές για τις οποίες το νευρικό τους σύστημα δεν είναι έτοιμο, και αυτό μπορεί να τους σπρώξει στην τρέλα. Οι άνθρωποι που ζουν στον κόσμο έχουν συγκεκριμένα πρότυπα ζωής, και αυτά τα πρότυπα είναι που φτιάχνουν εσένα και εμένα όπως είμαστε. Επομένως, πρέπει να ξεκινήσουμε από εκεί που βρισκόμαστε, και βρισκόμαστε στον δρόμο του οικογενειάρχη. Έχουμε τις ευθύνες μας, σύζυγο, παιδιά, ό,τι κι αν είναι.
Το πρώτο βήμα στην αναζήτηση είναι να αποδεχτούμε αυτή την ευθύνη. Αν οποιαδήποτε ευθύνη αναλαμβάνεται πλήρως και εκπληρώνεται όσο καλύτερα μπορούμε, τότε αυτόματα γίνεται ένα σκαλοπάτι που αφυπνίζει κάτι μέσα μας. Γιατί μέσα στην υπευθυνότητα της ζωής συναντάς πολλές προκλήσεις και Ï
