ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΑΡΜΟΝΙΑ;
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΟΥΜΕ ΑΡΜΟΝΙΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
Η επίτευξη της αυτοπραγμάτωσης σημαίνει ότι πρέπει να υπάρξει αυτο-ολοκλήρωση μέσα μας. Με τον όρο αυτο-ολοκλήρωση, μπορούμε να πούμε ότι κάθε άνθρωπος έχει τρεις όψεις, τη σωματική, τη νοητική και την πνευματική. Στον σημερινό κόσμο, διαπιστώνουμε ότι αυτές οι τρεις όψεις δεν λειτουργούν αρμονικά και επειδή δεν λειτουργούν, οι άνθρωποι δεν ζουν ιδιαίτερα ευτυχισμένες ζωές.
Ο σκοπός του διαλογισμού είναι να επιτύχουμε αρμονία μέσα μας και, ολοκληρώνοντας αυτή την αρμονία μέσω διαλογιστικών πρακτικών, μπορεί κανείς να βιώσει αυτή την ενοποίηση. Είναι μια σταδιακή διαδικασία, αλλά είναι εξαιρετικά επιτυχής, όπως έχουν βιώσει πλέον χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.
Η διαδικασία του διαλογισμού βασίζεται επιστημονικά. Δεν έχει θρησκευτικό υπόβαθρο με την έννοια της δογματικής θρησκείας, αλλά αποτελεί μια επιστημονική διαδικασία που ανακαλύφθηκε από σοφούς μέσα από άμεση αντίληψη και εμπειρία. Ο σωστός τρόπος κατανόησης κάποιου πράγματος είναι η εμπειρία του και η αυτοπραγμάτωση είναι κάτι που κάθε άνθρωπος μπορεί να επιτύχει, επειδή κάθε άνθρωπος γεννιέται με τη Θειότητα μέσα του και είναι εν δυνάμει θεϊκός. Πρέπει να ανακαλύψουμε την πνευματική αποκάλυψη και όχι την πνευματική ανάπτυξη, διότι η ίδια η φύση του ανθρώπου είναι θεϊκή. Για να επιτύχουμε αυτή την κατάσταση, κάνουμε αυτές τις πρακτικές ώστε να επιτύχουμε αρμονία μέσα μας, όπου το σώμα, ο νους και το Πνεύμα λειτουργούν μαζί. Στην καθημερινή ζωή, ο άνθρωπος συχνά λέει κάτι, σκέφτεται κάτι άλλο και πράττει κάτι διαφορετικό. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένος.
Η αυτο-ολοκλήρωση και η αυτοπραγμάτωση θα μπορούσαν να θεωρηθούν συνώνυμα και η αυτοπραγμάτωση θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί συνώνυμη με τη θεοπραγμάτωση, διότι μέσα από αυτές τις επιστημονικές μεθόδους βυθιζόμαστε βαθιά μέσα μας και αντλούμε όλη τη Θειότητα και τη δύναμη από αυτό το βαθύ εσωτερικό απόθεμα στην καθημερινή μας ζωή, πρώτα μέσω του λεπτού νου και έπειτα μέσω του πιο υλικού σώματος. Αυτός είναι ο σκοπός της αυτο-ολοκλήρωσης, η οποία είναι συνώνυμη με την αυτοπραγμάτωση.
Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΝΟΥ
Το επιστημονικό υπόβαθρο αυτού είναι ότι τα πάντα στο σύμπαν δεν είναι τίποτα άλλο παρά δόνηση και η δόνηση μπορεί να υπάρχει σε πολλές διαφορετικές μορφές, λεπτές ή πιο αδρές. Η αναλογία που χρησιμοποιώ συχνά είναι ο ατμός, ο οποίος είναι λεπτός και αιθέριος. Ο ίδιος ατμός μπορεί να γίνει πιο αδρός ως νερό και ακόμη πιο αδρός ως πάγος. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο πάγος αποτελείται από τις ίδιες δονήσεις με τον ατμό αλλά σε πιο συμπυκνωμένη μορφή. Όπου υπάρχει δόνηση, υπάρχει κίνηση και όπου υπάρχει κίνηση, παράγεται ήχος.
Οι διαλογιστικές μας πρακτικές βασίζονται στον ήχο και ένας αληθινός γκουρού μπορεί σε βαθύ διαλογισμό να ακούσει τον ήχο κάθε αντικειμένου. Κάθε τι που βλέπει σε αυτήν την κατάσταση, ένα τραπέζι, ένα ποτήρι, μια καρέκλα ή ένας άνθρωπος, εκπέμπει δόνηση η οποία ακούγεται ως ήχος. Αυτός ο ήχος εξετάζεται, αξιολογείται και αναλύεται και από αυτή την ανάλυση προκύπτει μια πρακτική που μπορεί να λάβει τη μορφή μάντρα.
Μάντρα σημαίνει συλλογή συλλαβών, ήχος που μας επιτρέπει να βυθιστούμε βαθιά μέσα στο νου. Γνωρίζουμε όλοι ότι χρησιμοποιούμε μόνο το δέκα τοις εκατό του νου. Το υπόλοιπο ενενήντα τοις εκατό είναι αδρανές και μέσα από αυτές τις πρακτικές βυθιζόμαστε όλο και βαθύτερα στον νου και ανακαλύπτουμε μόνοι μας. Διαπερνάμε τα βαθύτερα στρώματά του που μέχρι τώρα ήταν αδρανή. Και δεν σταματάμε εκεί, υπερβαίνουμε τον νου γιατί το πεδίο του πνευματικού εαυτού είναι πέρα από σώμα και νου.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΖΩΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑΣ
Καθώς προχωρούμε στα βαθύτερα στρώματα του νου, βρίσκουμε μεγαλύτερη επίγνωση και πιο οξεία αντίληψη. Βλέπεις αυτό το λουλούδι όπως είναι τώρα, αλλά μετά από λίγους μήνες διαλογισμού θα το δεις διαφορετικά, με μεγαλύτερο βάθος. Αυτό έχει αποδειχθεί από όλους όσοι διαλογίζονται τακτικά σύμφωνα με τις πρακτικές που τους δίνονται για τις προσωπικές τους ανάγκες.
Καθώς η αντίληψη διευρύνεται, αρχίζουμε επίσης να συνειδητοποιούμε τα βαθύτερα επίπεδα ύπαρξης των οποίων αποτελούμε μέρος και ταυτόχρονα η καρδιά ανοίγει. Έτσι υπάρχει μια ταυτόχρονη επέκταση νου και καρδιάς. Η σκέψη γίνεται πιο καθαρή και η καρδιά μπορεί να νιώσει πιο ελεύθερα και ολοκληρωμένα.
Στον συνδυασμό νου και καρδιάς, ο άνθρωπος μπορεί να βιώσει μια πιο χαρούμενη ζωή και όσο προχωρά, η χαρά αυξάνεται καθημερινά οδηγώντας στην απόλυτη αυτοπλήρωση. Στον σχετικό κόσμο, βρίσκουμε κάποια μέτρα ικανοποίησης που το σώμα και ο νους μπορούν να προσφέρουν, αλλά αυτά συνήθως είναι στιγμιαία. Η ικανότητα για απόλαυση οδηγεί και στην ικανότητα για πόνο. Αν μπορείς να δεις το άσπρο, θα δεις και το μαύρο. Οι νόμοι των αντιθέτων διέπουν τον σχετικό κόσμο.
Όμως, αν ο άνθρωπος διδαχτεί να υπερβεί το σχετικό πεδίο μέσω διαλογιστικών πρακτικών, τότε μπορεί να ζήσει την σχετική ύπαρξη στην πληρότητά της, στη σύλληψη, στην αντίληψη και στην πράξη. Οι σκέψεις υπάρχουν στο επίπεδο του νου. Ο άνθρωπος πρέπει να υπερβεί το περιορισμένο επίπεδο σκέψης, γιατί αν η ουσία του ανθρώπου είναι θεϊκή και άπειρη, τότε ο πεπερασμένος νους δεν μπορεί να τη συλλάβει πλήρως. Εξερευνώντας τα βαθύτερα επίπεδα του νου, θα μπορέσει να εκτιμήσει περισσότερες πτυχές της σχετικότητας και με την επέκταση της καρδιάς θα βιώσει το άπειρο.
Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
Η απειρότητα και η αιωνιότητα μπορούν μόνο να βιωθούν. Αυτή η εμπειρία διαποτίζει κάθε πράξη μας, κάθε κύτταρο του σώματος και του νου. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε σώμα και νου, μόνο ότι το σώμα είναι πιο αδρό και ο νους πιο λεπτός. Από το αδρό φτάνουμε στο λεπτότερο και στο λεπτότατο επίπεδο του νου και το υπερβαίνουμε, όπου βρίσκουμε την απειρότητα, την ομορφιά και τη χαρά. Εκεί ανακαλύπτουμε τη Βασιλεία των Ουρανών μέσα μας.
Η Βίβλος λέει: «Ζητείτε πρώτον τη Βασιλεία του Θεού και όλα τ’ άλλα θα σας προστεθούν», και αυτό είναι απολύτως αληθινό. Ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει ευτυχία έξω από τον εαυτό του. Ως έναν βαθμό αυτό μπορεί να βοηθήσει, αλλά όταν αρχίσει να βυθίζεται μέσα του, εκεί θα βρει την πραγματική ομορφιά, διότι η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα του. Όταν έρθει αυτή η επίγνωση, όλες οι εξωτερικές πλευρές της ζωής αποκτούν βαθύτερο νόημα. Οι σχέσεις με το περιβάλλον βελτιώνονται. Η ζωή γίνεται πιο χαρούμενη χάρη στη διεύρυνση της επίγνωσης και της καρδιάς.
«ΔΥΟ ΑΝΤΡΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ· Ο ΕΝΑΣ ΕΙΔΕ ΛΑΣΠΗ, Ο ΑΛΛΟΣ ΑΣΤΕΡΙΑ»
Έχω μια αγαπημένη φράση: «Two men behind prison bars; one saw mud, the other saw stars». Και οι δύο βρίσκονται στις ίδιες συνθήκες, στο ίδιο κελί, πίσω από τα ίδια κάγκελα, αλλά ο ένας βλέπει σκοτάδι και ο άλλος βλέπει φως. Το ερώτημα είναι, γιατί;
Είναι το έμφυτο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να βιώσει την ευτυχία. Είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου να γνωρίσει τον βαθύτερο εαυτό του, επειδή αυτός ο εαυτός είναι το πλησιέστερο πράγμα σε αυτόν. Γιατί να τον αναζητήσει έξω, όταν βρίσκεται μέσα του; Ανακαλύπτοντας αυτόν τον εαυτό, βρίσκει την ενοποίηση μέσα του και με αυτήν την ενοποίηση μπορεί να ταυτιστεί με καθετί έξω από αυτόν.
Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΩΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ
Όταν η Βίβλος λέει «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν», αυτό μπορεί να μείνει ένα απλό ρητό και να αναλυθεί διανοητικά. Στις περισσότερες περιπτώσεις αποτυγχάνουμε να αγαπήσουμε τον πλησίον μας όπως αγαπάμε τον εαυτό μας. Ο φυσικός τρόπος να εφαρμοστεί αυτό το ρητό είναι πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να δημιουργήσουμε αρμονία μέσα μας. Με την αρμονία αυτή, βρίσκουμε αρμονία στο περιβάλλον, στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία, στη χώρα, στον κόσμο και τελικά στο σύμπαν ολόκληρο.
Διότι, αναγνωρίζοντας αυτό που βρίσκεται μέσα μας, αναγνωρίζουμε το όλον. Η συνειδητοποίηση του σύμπαντος είναι αυτοπραγμάτωση και η αιωνιότητα μπορεί να βιωθεί σε μια στιγμή. Αυτός είναι ο σκοπός του διαλογισμού.
Γι’ αυτό πρέπει να αποκτήσουμε αυτοπραγμάτωση και ο άνθρωπος που την έχει αποκτήσει βιώνει την ενότητα με κάθε ζωντανό πλάσμα. Η καρδιά του επεκτείνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε η αγάπη του για το πιο ταπεινό έντομο είναι το ίδιο θεία όσο η αγάπη του για τον πιο εξελιγμένο άνθρωπο. Όταν βρίσκουμε αυτό που βρίσκεται μέσα μας, αυτό εκδηλώνεται αυτόματα στην καθημερινή ζωή και βρίσκουμε το ίδιο μέσα-στο-έξω στις πράξεις μας.
Το καθήκον του ανθρώπου είναι να βελτιώσει τον εαυτό του. Αν δεν το κάνει, δεν μπορεί ποτέ να πει: «Η ζωή μου ήταν καλά ζυγισμένη». Γι’ αυτό διδάσκουμε τον διαλογισμό σε όλο τον κόσμο ώστε ο άνθρωπος να βρει τον εαυτό του. Και τότε συμβαίνει κάτι όμορφο.
Ένα λουλούδι ανθίζει και η φύση του είναι να είναι όμορφο, αλλά κάνει και κάτι άλλο. Καθώς γίνεται όμορφο, ομορφαίνει και ολόκληρο τον κήπο. Για να βελτιωθεί η κοινωνία και να αναπτυχθεί ο κόσμος, πρέπει να ξεκινήσουμε από το άτομο. Η κοινωνία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σύνολο ατόμων. Έτσι ξεκινάμε από το άτομο, δίνοντάς του την κατάλληλη πρακτική για να βρει την ενοποίηση μέσα του και να την εκφράσει σε ολόκληρο το σύμπαν.
Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά και αυτός είναι ο τρόπος ζωής του αυτοπραγματωμένου ανθρώπου, του ανθρώπου του οποίου η καρδιά επεκτείνεται στα όρια ολόκληρου του σύμπαντος.
… Γκουρουράζ Ανάντα Γιόγκι, Satsang UK 1976 – 08
