Η ΨΥΧΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ / ΣΑΜΣΚΑΡΑΣ
Η ψυχή είναι μια αποθήκη όλων των εμπειριών που μπορεί να είχατε σε αυτή τη ζωή από την παιδική ηλικία ή ίσως από προηγούμενες ζωές, εάν πιστεύετε σε αυτές. Η ψυχή σας είναι μια αντανάκλαση του νου σας. Θα μπορούσαμε ακόμη να πούμε ότι η ψυχή είναι ο νους, ο οποίος είναι εντελώς διαφορετικός από το πνεύμα.
Το πνεύμα είναι μια ουδέτερη δύναμη που δεν περιέχει εντυπώσεις. Ενώ η ψυχή, ή στα σανσκριτικά το Τζιβατμάν, είναι εκείνο που περιλαμβάνει όλες τις σαμσκάρας, τις εντυπώσεις. Και αυτές οι εντυπώσεις είναι ακριβώς αυτό από το οποίο είστε φτιαγμένοι.
Η ψυχή δεν κατοικεί πουθενά. Εσύ είσαι η ψυχή, και το φυσικό σώμα που βλέπεις γύρω σου είναι απλώς η υλοποίηση της λεπτοφυούς ψυχής, του λεπτοφυούς νου. Κι όμως, η ψυχή αποτελείται από πολύ λεπτή ύλη.
Αυτή η λεπτότατη ύλη, που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε κύτταρα μνήμης, βρίσκεται συνεχώς σε δράση και αλληλεπίδραση. Είναι αυτή ακριβώς η κίνηση που παράγεται από αυτήν την αλληλεπίδραση η οποία καθορίζει τις πράξεις σας, τον καθημερινό τρόπο ζωής, τις συμπεριφορές και τις αντιλήψεις σας.
Καθορίζει επίσης την ικανότητά σας να αντιλαμβάνεστε σύμφωνα με τους περιορισμούς που έχουν επιβληθεί στην ψυχή από τα πέπλα των σαμσκαράς ή εντυπώσεων.
Για να φτάσει κανείς στο πραγματικό πνεύμα μέσα στον άνθρωπο, σε αυτήν την ουδέτερη δύναμη χωρίς ιδιότητες, πρέπει να καθαριστεί ή να εξαγνιστεί η ψυχή. Μπορείτε να το αποκαλέσετε εξέλιξη, ανάπτυξη, αποκάλυψη, ή όποιον όρο θέλετε, αλλά η ψυχή πρέπει να καθαριστεί για να φτάσετε στο πνεύμα μέσα σας.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ
Οι βιβλικές γραφές δεν έκαναν καθόλου λάθος όταν είπαν ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε σε επτά ημέρες. Η επιστήμη απέδειξε ότι στο «Μεγάλο Μπαμ», σε αυτήν τη γιγάντια έκρηξη – είτε επτά δευτερόλεπτα είτε επτά ημέρες – όταν όλα τα μικροσκοπικά σωματίδια της υποατομικής ύλης εκτινάχθηκαν, άρχισαν να συγκεντρώνουν γύρω τους άλλα σωματίδια. Το ίδιο το άτομο είχε την ικανότητα να διπλασιάζεται και να αναπαράγεται.
Στην εξελικτική του πρόοδο – διότι η εξέλιξη δεν μπορεί ποτέ να είναι οπισθοδρομική – περνά από διάφορα στάδια: το ορυκτό, το φυτό, το ζώο, και τέλος τον άνθρωπο. Από την αρχή, από το πρώτο σωματίδιο υποατομικής ύλης, η ψυχή υπήρχε. Και μέσα σε αυτή την ύλη που προερχόταν από εκείνη τη μεγάλη έκρηξη, περιείχε σημαντική καθαρότητα. Ήταν καθαρή, γιατί αντανακλούσε την καθαρή συνείδηση που υπήρχε μέσα της.
Όμως, μέσα σε αυτή τη σταδιακή εξελικτική διαδικασία, περνώντας από όλα αυτά τα βασίλεια ύπαρξης, δεν μπορούσε παρά να αποκτήσει εμπειρίες. Από την αρχή μέχρι το στάδιο του ζώου, προχωρούσε σύμφωνα με τους νόμους της φύσης. Δεν αντιστεκόταν ποτέ στη φύση – παρασυρόταν στη ροή της, στη δύναμή της. Όταν όμως έφτασε στο στάδιο του ανθρώπου, με την ικανότητα της σκέψης, άρχισαν τα προβλήματα. Διότι μέσω της σκέψης, ο άνθρωπος άρχισε να συνειδητοποιεί την ατομικότητά του.
Όταν εκείνο το σωματίδιο δεν μπορούσε να σκεφθεί, δεν υπήρχε συνειδητοποίηση ατομικότητας. Η διαδικασία ήταν ενστικτώδης. Στο ζωικό βασίλειο, για παράδειγμα, η επιβίωση δεν περιείχε απόκτηση, απληστία ή λαγνεία. Όλα λειτουργούσαν μέσα στο πλαίσιο των νόμων της φύσης. Τα ζώα έχουν εποχές ζευγαρώματος, οπότε, παρόλο που βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο εξέλιξης, λειτουργούν φυσικά.
Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Όταν όμως ο άνθρωπος άρχισε να σκέφτεται, η αφύσικη κατάσταση δημιουργήθηκε, διότι με τη σκέψη του δημιούργησε την ατομικότητά του. Με τις νοητικές του διαδικασίες διαχώρισε τον νου από το πνεύμα και το σώμα από τον νου. Η ολική όραση χάθηκε. Δημιούργησε μια διαίρεση στην όραση!
Για να έχει αυτήν την ατομικότητα, έπρεπε να τη διατηρήσει. Κι έτσι για λόγους αυτοσυντήρησης άρχισε να μάχεται τη φύση.
Γι’ αυτό τα έργα των ανθρώπων δεν βρίσκονται πάντοτε στη ροή της φύσης, αλλά κολυμπούν ενάντια στο ρεύμα. Και όταν κολυμπάς ενάντια στο ρεύμα, ανακύπτουν συγκρούσεις. Έτσι ο ίδιος ο νους του ανθρώπου, η ψυχή του ανθρώπου, εμπλέκεται πλέον σε συγκρούσεις εξαιτίας των ίδιων του των πράξεων.
Ατομικότητα
Με την ανάληψη αυτής της ατομικότητας ήρθαν πολλές προκλήσεις. Και όσο περισσότερο αντιστεκόταν ο άνθρωπος σε αυτές, όσο περισσότερο τις πολεμούσε, τόσο μεγαλύτερα γίνονταν τα προβλήματα. Γι’ αυτό οι γραφές λένε: «Μη αντισταθείς στο κακό». Και αυτό σημαίνει: μην μπαίνεις σε συγκρούσεις.
Όταν ο άνθρωπος, ήδη από την πρωτόγονη εποχή, άρχισε να προοδεύει με τις δικές του σκέψεις, έγινε πιο συνειδητός – αλλά ταυτόχρονα πιο συνειδητός και των προβλημάτων του.
Επειδή όλοι θέλουν να ξεφύγουν από τη δυστυχία, ο άνθρωπος άρχισε να αναζητά εξωτερικά, σε κοσμικά πράγματα, απαντήσεις. Και στην προσπάθειά του να ανακουφίσει τα βάσανά του, ο νους του επεκτάθηκε. Αλλά η εξωτερική αναζήτηση πολλαπλασίασε τα προβλήματά του.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον εξελιγμένο άνθρωπο. Συμβαίνει και στον πρωτόγονο, ο οποίος δημιουργούσε θεούς του ποταμού, της βροχής, και διάφορες θεότητες για να ηρεμήσει τον νου του. Σήμερα έχουμε επίσης δημιουργήσει θεούς: τον θεό του αυτοκινήτου, του αεροπλάνου, του χρήματος. Δεν το έχουμε κάνει; Πόσο έχει προοδεύσει η ψυχή;
Κι όμως, στις μέρες μας – ιδιαίτερα σε αυτόν τον αιώνα – ο άνθρωπος κουράζεται από την εξωτερική αναζήτηση ευχαρίστησης. Και όπου υπάρχει ευχαρίστηση υπάρχει και πόνος· όπου υπάρχει ήλιος υπάρχει και βροχή. Ο άνθρωπος μπήκε στους νόμους των αντιθέτων. Δεν μπορείς να πάρεις ένα νόμισμα δεχόμενος μόνο τη μία πλευρά.
Ανάμεσα στα αντίθετα, πόνος και ευχαρίστηση, τα προβλήματα πολλαπλασιάστηκαν. Σήμερα η ζωή σου ίσως φαίνεται ευχάριστη· την επόμενη εβδομάδα βιώνεις πόνο και αναρωτιέσαι: «Είναι δίκαιος ο Θεός;»
Κάρμα
Ο άνθρωπος ξεχνά ότι όλες αυτές οι εμπειρίες, οι ευχάριστες και οι δυσάρεστες, ήταν δικό του δημιούργημα. Έχει ζήσει με έναν τρόπο που δημιούργησε εντυπώσεις στον νου και την ψυχή του. Αυτό σχηματίζει αυτό που ονομάζουμε κάρμα. Το καλό κάρμα φέρνει ευχάριστες εμπειρίες, το κακό κάρμα επώδυνες. Κι όμως, είναι όλα κάρμα.
Είμαστε πρακτικοί άνθρωποι, με ευθύνες, οικογένεια, φίλους, κοινωνικές υποχρεώσεις. Ποια είναι η λύση; Πώς μπορεί κανείς να απαλλαγεί από τον πόνο; Για να απαλλαγεί κανείς από τον πόνο, πρέπει να απαλλαγεί και από την ευχαρίστηση, γιατί οι ευχαριστήσεις είναι εφήμερες. Ένα ωραίο γεύμα απόψε – αύριο το πρωί πεινάς ξανά. Ένα υπέροχο θέαμα απόψε – αύριο δεν σου προσφέρει πια την ίδια ευχαρίστηση.
ΠΗΔΑΞΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
Υπάρχει μόνο ένας τρόπος: να πηδήξετε από το λεωφορείο. Αυτό δεν σημαίνει να φύγετε από τον κόσμο. Δεν είναι απόδραση. Η λύση βρίσκεται στο να υπερβείτε τον νόμο των αντιθέτων, να υπερβείτε τον πόνο και την ευχαρίστηση. Τότε βιώνετε χαρά, γιατί ο πόνος και η ευχαρίστηση είναι συστατικά της ψυχής, του νου, του Τζιβατμάν.
Όταν τα υπερβείτε, τότε είστε στην περιοχή της καθαρής χαράς, της καθαρής ευδαιμονίας, και αυτό είναι η εμπειρία της ζωής. Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την πλήρη ολοκλήρωση.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ ΗΠΑ 1980 – 21
