Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ
Οι ψυχολόγοι λένε ότι η προέλευση της σκέψης ξεκινά από το υποσυνείδητο. Μέσα από διάφορα στρώματα του υποσυνείδητου, φτάνει στο συνειδητό, όπου ο συνειδητός νους αναγνωρίζει το ρεύμα που παράγει η σκέψη. Μέσα από πολλές διαδικασίες και διαφορετικούς συνδυασμούς συγκεκριμένων ειδών χημείας, ο συνειδητός νους λαμβάνει αυτά τα ρεύματα και τα μεταφράζει σε μορφή σκέψης, και τότε νομίζουμε ότι αισθανόμαστε.
Εγώ θα έλεγα ότι η προέλευση της σκέψης δεν προέρχεται απαραίτητα από το υποσυνείδητο, παρόλο που συγκεκριμένες σκέψεις χαμηλότερου επιπέδου μπορούν να προέρχονται από εκεί. Πίσω όμως από το υποσυνείδητο υπάρχει ένας νους που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «κουτί μνήμης». Καμία σκέψη που σκεφτόμαστε δεν είναι ποτέ νέα. Τις έχουμε ξανασκεφτεί. Ωστόσο, ο συνδυασμός δύο σκέψεων μπορεί να θεωρηθεί νέος, και η σύνθεσή τους μπορεί να παράγει μια τρίτη σκέψη, αν προχωρήσουμε πέρα από τα επίπεδα του υποσυνείδητου και φτάσουμε στην περιοχή όπου υπάρχει η λεπτή σύζευξη μεταξύ του υπερσυνείδητου και του υποσυνείδητου, εκεί όπου το υποσυνείδητο τελειώνει, όπως τελειώνει η μέρα ξεθωριάζοντας ανεπαίσθητα στη νύχτα. Σε αυτό το επίπεδο μπορούμε να αντιληφθούμε πράγματα ή να αναδυθούν σκέψεις, τις οποίες μπορούμε να ονομάσουμε «το πιο λεπτοφυές σχετικό επίπεδο».
Σε αυτό το λεπτοφυές σχετικό επίπεδο, δεν είμαστε μόνο σε επικοινωνία με τον νου μας, αλλά ο νους μας έχει επεκταθεί στον καθολικό νου. Δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στους περιορισμούς του νου όπως τον ξέρουμε και στον παγκόσμιο νου, επειδή ο ατομικός νους έχει γίνει ένα με τον παγκόσμιο. Όταν έχουμε βυθιστεί μέσα μας και έχουμε έρθει σε επαφή με τον παγκόσμιο νου, και μια σκέψη αναδύεται από αυτό το επίπεδο, τότε είμαστε ικανοί για τη μεγαλύτερη δυνατή δημιουργικότητα. Γιατί τότε έχουμε στα «δάχτυλά μας», τρόπον τινά, όλη τη γνώση που υπήρξε ποτέ.
Όχι μόνο σε αυτόν τον πλανήτη, αλλά κάθε γνώση που υπήρξε ποτέ σε όλη την ύπαρξη· και αυτό εννοούμε όταν μιλάμε για άμεση αντίληψη. Υπάρχουν άνθρωποι εκπαιδευμένοι –ή αυτοεκπαιδευμένοι– με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να γνωρίζουν τα πράγματα άμεσα. Για παράδειγμα, ένας ιδιοφυής μαθηματικός. Μπορεί να του τεθεί ένα πρόβλημα το οποίο συνήθως θα απαιτούσε έναν υπολογιστή να δουλεύει για μέρες, και όμως αυτός ο άνθρωπος, με την ικανότητα της άμεσης σύλληψης, θα έδινε την απάντηση αμέσως.
Η ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΠΙΟ ΛΕΠΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΝΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΝΟΜΟ
Όλα αυτά λειτουργούν σύμφωνα με φυσικούς νόμους. Και όλοι οι νόμοι που δεν κατανοούμε θεωρούνται υπερφυσικοί. Πριν από εκατό χρόνια, αν λέγαμε ότι μπορούμε να σηκώσουμε ένα μηχάνημα διακοσίων τόνων και να το κάνουμε να πετάξει, θα μας έλεγαν τρελούς. Σήμερα, εκατοντάδες αεροπλάνα πετούν καθημερινά πάνω από τα κεφάλια μας. Πριν από εκατό χρόνια, αν λέγαμε ότι μπορούμε να μιλήσουμε από το Σαν Φρανσίσκο στη Νέα Υόρκη, τρεις χιλιάδες μίλια μακριά, σε μια συνομιλία πρόσωπο με πρόσωπο, αυτό θα θεωρούνταν υπερφυσικό.
Η επαφή με το πιο λεπτό επίπεδο του νου λειτουργεί με έναν απολύτως φυσικό νόμο. Το ονομάζουμε υπερφυσικό επειδή δεν κατανοούμε τον νόμο που το διέπει. Ωστόσο υπάρχουν άνθρωποι –ελάχιστοι– που μπορούν να έχουν άμεση σύλληψη της γνώσης που υπάρχει.
Η γνώση μπορεί να γίνει δική μας μόνο όταν διαμορφωθεί σε μορφή σκέψης. Όταν λέμε «μορφή σκέψης», εννοούμε ότι δίνουμε μορφή στη σκέψη. Την επόμενη φορά που θα σκεφτείτε, προσέξτε: σκέφτεστε σε εικόνες ή λέξεις. Οι λέξεις δημιουργούν εικόνες. Άρα στην ουσία λέξεις και εικόνες είναι δύο όψεις του ίδιου πράγματος. Στην άμεση αντίληψη, όμως, η εικόνα δεν λειτουργεί γραμμικά – δηλαδή από το α στο β στο γ κ.ο.κ. Στην άμεση σύλληψη, ολόκληρη η εικόνα συλλαμβάνεται ταυτόχρονα. Νομίζω ότι ο Μότσαρτ είχε πει ότι μπορούσε να συλλάβει ολόκληρη τη σύνθεση σε μια στιγμή, ολόκληρη και τα μέρη της μαζί.
Αυτό προέρχεται από το λεπτότερο επίπεδο του νου. Υπάρχει ένας σανσκριτικός όρος: «Ritam bhara pragya». Εκεί επιτελείται η άμεση γνώση. Όταν βλέπουμε έναν καλλιτέχνη ή έναν ποιητή να δημιουργεί αθάνατα έργα, να ξέρουμε ότι έχει φτάσει σε βαθύτερα επίπεδα του νου του· και όσο βαθύτερο το επίπεδο, τόσο μεγαλύτερη η δημιουργία. Η αθανασία αυτών των έργων έγκειται στο ότι όταν τα ακούμε ή τα διαβάζουμε, αγγίζουν αμέσως το βαθύτερο επίπεδο μέσα μας.
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ
Για να αναπτύξουμε μέγιστη δημιουργικότητα στην καθημερινή ζωή, πρέπει να διαλογιζόμαστε.
Όταν διαλογιζόμαστε, φτάνουμε στα βαθύτερα επίπεδα του νου. Έχω γνωρίσει καλλιτέχνες όπως τον γνωστότερο καλλιτέχνη της Ροδεσίας, τον J. Trevor Wood, του οποίου οι ιδέες και τα χρώματα προήλθαν μέσα από τον διαλογισμό.
Η δημιουργικότητα έχει βαθμούς. Δύο ποιητές μπορεί να κατεβαίνουν στα βαθιά επίπεδα του νου, αλλά ο ένας να παράγει σονέτο της ποιότητας του Σαίξπηρ και ο άλλος όχι. Η δημιουργικότητα εξαρτάται από τη βαθύτητα της πρόσβασης.
Η λεπτή σύλληψη, όταν πρέπει να μεταφερθεί στο συνειδητό, πάντα χάνει κάτι. Όπως όταν μεταφράζουμε μια ποίηση από σανσκριτικά σε αγγλικά. Ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ –που κέρδισε Νόμπελ το 1913– με ενέπνευσε τόσο στην αγγλική μετάφραση, που έμαθα μπενγκάλι για να νιώσω την πλήρη επίδραση.
Γι’ αυτό τα λόγια των σοφών χωρούν πολλές ερμηνείες. Η γλώσσα είναι περιορισμένη. Έτσι, όταν διαβάζουμε ιερές γραφές όπως τη Βίβλο ή τη Μπαγκαβάτ Γκίτα, πρέπει να τις ξαναδιαβάζουμε. Με τα χρόνια, καθώς η συνείδησή μας διευρύνεται, βρίσκουμε νέο νόημα στα ίδια λόγια.
Η ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΠΡΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ
Ο σκοπός του διαλογισμού είναι να μας οδηγήσει στο επίπεδο της άμεσης αντίληψης, όπου ο νους γίνεται ένα με την παγκόσμια σκέψη. Καμία σκέψη δεν καταστρέφεται ποτέ. Όταν ένας ποιητής γράφει, λέμε ότι είναι «εμπνευσμένος». Είναι εμπνευσμένος γιατί έχει φτάσει στο επίπεδο όπου αυτές οι σκέψεις συλλέγονται.
Η πραγματική δημιουργικότητα είναι αυθόρμητη. Όταν ένας καλλιτέχνης ζωγραφίζει, αφήνει τον νου στην άκρη και απλώς ρέει. Έτσι και εγώ όταν γράφω ποίηση – πολλές φορές το επόμενο πρωί αναρωτιέμαι: «Εγώ το έγραψα αυτό;» Ήρθε από κάπου πέρα από τον συνειδητό νου.
Όταν ένας άνθρωπος λέει «σκέφτομαι», τότε η σκέψη του πρέπει να είναι δημιουργική· όχι απλώς επανάληψη.
ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΜΙΛΑΩ, ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΥ
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σκέφτονται· απλώς ανακυκλώνουν τους ίδιους συνειρμούς. Σαν δίσκος γραμμοφώνου που κόλλησε. Σκέφτονται το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά. Και η απάντηση έρχεται μόνο όταν σταματήσουν για μια στιγμή να σκέφτονται το ίδιο θέμα.
Με τον διαλογισμό, ο νους ρυθμίζεται ώστε κάθε σκέψη να γίνεται αυθόρμητη και δημιουργική. Αυτό κάνω και τώρα: ποτέ δεν ετοιμάζω ομιλία. Δεν μιλώ από τον νου. Ακούω μετά τις ομιλίες μου και λέω: «Το είπα αυτό;»
Έτσι λειτουργεί η σκέψη. Αυτή είναι η προέλευση της σκέψης.
Η ΣΚΕΨΗ ΕΧΕΙ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ
Η σκέψη έχει ποσότητα, επειδή και ο νους είναι ύλη – λεπτή ύλη. Ο νους είναι απλώς μια συλλογή σκέψεων και εντυπώσεων. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ νου και σώματος· ο νους είναι η λεπτοφυής επέκταση του σώματος. Αν ήταν κάτι διαφορετικό, γιατί ο νους δεν συνεχίζει να σκέφτεται όταν το σώμα πεθάνει;
Ο νους έχει ποσότητα, αλλά δεν μπορούμε να τη μετρήσουμε. Μπορούμε μόνο να εντοπίσουμε ορισμένα κύματα: άλφα, βήτα, θήτα, δέλτα, γάμμα. Το σύνολο του νου είναι απέραντο όσο το σύμπαν.
Η ποιότητα της σκέψης εξαρτάται από το πόσο δημιουργική, παραγωγική, ανυψωτική, ικανοποιητική ή ενεργητική είναι.
Αν είστε ευτυχισμένοι, είμαι πολύ χαρούμενος.
Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι, Σατσανγκ ΗΠΑ 1977 – 23
