ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΝΗΡΟ ΖΩΟ
Το μυαλό, το οποίο αποκαλούμε πονηρό ζώο, αναζητά πάντα την ευχαρίστηση. Λειτουργεί 90–95% του χρόνου συνδέοντας ιδέες. Μια σκέψη γεννά δεκάδες σκέψεις, και όταν όλες αυτές οι σκέψεις εμφανίζονται στο μυαλό, βρίσκεται σε θρυμματισμένη κατάσταση.
Λόγω της σύνδεσης των ιδεών, δημιουργείται μια σύγκρουση μεταξύ αυτού που ονομάζουμε καλό και αυτού που ονομάζουμε κακό. Όταν αυτή η σύγκρουση συμβαίνει στο μυαλό, και οι παρορμήσεις των διαφόρων χημικών ουσιών και της σκέψης παλλόμενες και αλληλοεπηρεαζόμενες μεταξύ τους, σχηματίζουν ένα νέφος ώστε το φως της Θεότητας να μην μπορεί να λάμψει. Γι’ αυτό, αν και ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά θεϊκός, ξεχνά τη θεϊότητά του λόγω των συγκρούσεων στο μυαλό. Οι διαμάχες καλύπτουν το πέπλο, τη Θεότητα που υπάρχει εκεί.
Έχει λεχθεί επανειλημμένα στις γραφικές εντολές ότι: «Να είσαι καθαρός στην καρδιά σου και θα δεις τον Θεό.» «Να είσαι άκακος, χωρίς δόλο, και θα δεις τον Θεό.» Μια άλλη φράση θα μπορούσε να προστεθεί: «Να είσαι αθώος σαν παιδί, και θα δεις τον Θεό.» Αυτό σημαίνει πραγματικά να φτάσεις σε εκείνο το στάδιο της παιδικότητας, όπου οι μηχανισμοί του μυαλού δεν παρεμβαίνουν. Έχω πει προηγουμένως: «Ο Θεός συν το μυαλό κάνει τον άνθρωπο· ο άνθρωπος μείον το μυαλό κάνει τον Θεό.» Άρα, αυτό που στέκεται ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Θεό είναι το μυαλό.
ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ
Αυτό που εννοούν με τον όρο «καθαρότητα» είναι να φέρουν το μυαλό σε μια ήρεμη κατάσταση, να φέρουν το μυαλό σε διαύγεια όπου τα σαμσκάρα δεν συγκρούονται, ώστε να μπορείς να βρεθείς ενώπιον του Φωτός. Αυτό το Φως είναι ο Θεός.
Η καθαρότητα πρώτα απ’ όλα υποδηλώνει διαύγεια, μια καθαρότητα του νου. Όταν το μυαλό είναι καθαρό και απαλλαγμένο από αυτές τις συγκρούσεις, μπορεί να εκτιμήσει τη δύναμη της Θεότητας — και όχι μόνο τη δύναμη της Θεότητας καθαυτής αλλά και τη δύναμη του ίδιου του νου. Γι’ αυτό, αν και είναι ο μεγαλύτερος δημιουργός προβλημάτων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως το πιο εξαιρετικό εργαλείο.
Όταν μιλάμε για την καθαρότητα της Καρδιάς, ο πυρήνας της ανθρώπινης προσωπικότητας, τον οποίο ονομάζουμε «Καρδιά», είναι πάντοτε καθαρός. Δεν υπάρχει ακαθαρσία στον πυρήνα της προσωπικότητας κάποιου. Η ακαθαρσία είναι το κάλυμμα που καλύπτει την καρδιά, τον πυρήνα της προσωπικότητας, και αυτός ο πυρήνας είναι θεϊκός. Επειδή εξατομικεύεται μέσω της διαδικασίας της εξέλιξης, επειδή το ένα άτομο έχει πλέον θρυμματιστεί σε εκατομμύρια άτομα, εξακολουθεί να συνδέεται με κάθε άλλο άτομο. Όπως στη λίμνη, με όλες αυτές τις χιλιάδες φούσκες, μόνο ο ένας ήλιος αντανακλάται σε όλες αυτές τις φούσκες.
Άρα, ο πυρήνας της ανθρώπινης προσωπικότητας είναι η Θεότητα, και αυτή η Θεότητα είναι μία. Επομένως, καθώς το μυαλό φέρνεται σε ήρεμη κατάσταση μέσω του διαλογισμού και των πνευματικών πρακτικών, όταν όλα τα κύματα και οι φουσκάλες καταλαγιάζουν μέσω αυτών των πρακτικών, ο άνθρωπος βρίσκεται ενώπιον της Θεότητας.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang ΗΠΑ 1979 – 20
