Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΗ!
Η ομορφιά που υπάρχει σε εσένα δεν χρειάζεται εισαγωγή επειδή εσύ είσαι αυτή. Μόνο οι τρεις γκούνας με τις οποίες αυτό το σύμπαν λειτουργεί, δημιουργείται και διαλύεται προκαλούν αυτές τις συγκρούσεις και δεν επιτρέπουν στο πραγματικό Σαφές σου να λάμψει. Μέσω των συστημάτων διαλογισμού μας, ανεβαίνουμε πέρα από τις τρεις γκούνας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος. Δεν μπορείς να τις αλλάξεις, και δεν μπορείς να τις καταστρέψεις, γιατί τα πάντα είναι ακατάστρεπτα. Τίποτα δεν καταστρέφεται ποτέ. Δεν μπορείς να καταστρέψεις ούτε το μικρότερο, πιο μικροσκοπικό άτομο. Ακόμα και όταν αποχωρούμε από αυτό το σώμα, αυτό το σώμα δεν καταστρέφεται. Επιστρέφει στα αρχικά του στοιχεία.
Τα πάντα σε αυτό το σύμπαν είναι ακατάστρεπτα. Δεν μπορείς να προσθέσεις ούτε μια οδοντία στην ενέργεια του, ούτε να αφαιρέσεις ούτε μια οδοντία από αυτήν. Σε αυτές τις συνθήκες, πρέπει να κάνουμε κάποια σχέδια, και ο μόνος τρόπος, ο βασιλικός τρόπος, ο βασιλικός δρόμος της Αγάπης, της Ζωής και της Αλήθειας, είναι να πάμε πέρα από τις τρεις γκούνας, και πηγαίνουμε πέρα από τις τρεις γκούνας με το να είμαστε εγκατεστημένοι στο Σαφές. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω του διαλογισμού, όπου παρατηρούμε ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Είναι σαν να καθόμαστε σε έναν κινηματογράφο και να παρακολουθούμε μια ταινία στην οθόνη. Δεν μπορείς να επηρεάσεις τη δράση στην οθόνη. Γίνεσαι παρατηρητής.
Αν μπορείς να εγκατασταθείς στο Σαφές μέσω των πρακτικών μας, και είμαι ευτυχής να πω ότι πολλοί από εμάς φτάνουμε εκεί με αρκετά καλή ταχύτητα, τότε γίνεσαι παρατηρητής όλων των γεγονότων στον κόσμο. Όλα αυτά θα συνεχίσουν και θα συνεχίσουν, αλλά εσύ, ως παρατηρητής, δεν επηρεάζεσαι.
Αυτό δεν είναι θέμα πίστης ή πίστης. Είναι θέμα εμπειρίας. Υπερβαίνεις τους νόμους της φύσης και ζεις στο πραγματικό Σαφές σου. Υπερβαίνεις το μικρό “εγώ” που είναι εσύ και ζεις στο μεγάλο “εγώ” που είναι επίσης εσύ, γιατί το μικρό “εγώ” είναι πρόσκαιρο και ψευδαισθητικό, ενώ το μεγάλο “εγώ” είναι αμετάβλητο και μόνιμο. Εδώ έγκειται η γαλήνη.
Γιατί σκεφτόμαστε μόνο τα προβλήματα του κόσμου, αφού είναι απλά τα αναταραγμένα κύματα στην επιφάνεια της θάλασσας; Απλώς βουτήξτε βαθιά, βαθύτερα μέσω των πνευματικών πρακτικών σας. Βουτήξτε βαθιά στον ωκεανό, όταν κατεβείτε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι τόσο ήρεμο και ήσυχο και ειρηνικό.
Η πίστη σε πράγματα και η πίστη σε πράγματα έχουν αξία, αλλά η εμπειρία αυτής έχει διαφορετική αξία.
ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ
Μόνο την επιφάνεια παρατηρούμε όταν κοιτάμε τα προβλήματα του κόσμου, όπως η φτώχεια και η ανεργία. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να παρατηρείτε την επιφάνεια. Με κάθε μέσο, να την κατανοείτε, και για να ικανοποιήσετε το μικρό σας μυαλό, το μικρό συνειδητό επίπεδο του νου, κάντε κάτι για αυτό αν μπορείτε. Δώστε μια χείρα βοηθείας. Γιατί όχι; Αλλά μην δώσετε μια χείρα βοηθείας για να φουσκώσετε τον εγωισμό σας. “Η θεία Μαίρη ήταν άρρωστη, και πήγα στο σπίτι της θείας Μαίρης και την φρόντισα για τρεις εβδομάδες. Αχ! Πόσο υπέροχος άνθρωπος είμαι.”
Αυτοθυσία; Όχι, απλώς ενισχύετε και ενισχύετε το μικρό σας εγώ, που προκαλεί περισσότερα προβλήματα, γιατί όταν η θεία Μαίρη πεθάνει και δεν σας αφήσει τίποτα στη διαθήκη, θα αρχίσετε να την βρίζετε. Έτσι λειτουργεί.
Εάν ήταν μια ανιδιοτελής υπηρεσία με αληθινή έλεος και συμπόνια που η θεία Μαίρη είναι άρρωστη και ας προσφέρω τις υπηρεσίες μου με όποιο τρόπο μπορώ για να τη βοηθήσω να ανακουφίσει την ασθένειά της, τότε αυτό θα προερχόταν από ένα πνευματικό επίπεδο. Μπορεί να προέλθει μόνο από το βαθύτερο επίπεδο αν υπάρχει κάποια ενσωμάτωση μεταξύ σώματος, νου και πνεύματος.
Ο καθένας σε αυτόν τον κόσμο θα ήθελε να δει αυτόν τον ολόκληρο κόσμο σε ειρήνη, τον κόσμο συνολικά γεμάτο χαρά. Αυτό έχει υποσχεθεί ακόμη και από κάποιους λεγόμενους γκουρού: η εποχή του φωτισμού. Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Φωτισμός σε ατομικό επίπεδο, ναι, και όσο περισσότεροι ατομικοί άνθρωποι βρίσκουν περισσότερη ειρήνη, τόσο περισσότεροι μικροί μετασχηματισμοί μπορούν να γίνουν, αλλά όχι ολική αλλαγή.
ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
Είσαι υπεύθυνος για τον εαυτό σου, και ταυτόχρονα, είσαι και υπεύθυνος για τον αδελφό σου. Αν δεν ξέρεις τι σημαίνει να είσαι υπεύθυνος για τον εαυτό σου, ποτέ δεν θα μπορέσεις να είσαι υπεύθυνος για τον αδελφό σου. Για να είσαι υπεύθυνος για τον αδελφό σου, θα πρέπει να τον αγαπάς: αγάπησε τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Μία από τις πιο εξαιρετικές εντολές του κόσμου. Αλλά τι ξέρουμε γι’ αυτήν; Πώς μπορούμε να αγαπήσουμε τον πλησίον μας όταν δεν μπορούμε να αγαπήσουμε ούτε τον εαυτό μας; Και αυτή η αγάπη για τον εαυτό μας μπορεί να προέλθει μόνο από την ενσωμάτωση μέσα μας μέσω της εμπειρίας αυτής της αγάπης μέσα μας. Πολύ λίγοι άνθρωποι ξέρουν τι είναι η αγάπη.
Μόνο ο ενσωματωμένος άνθρωπος θα αγαπήσει τον πλησίον του όπως τον εαυτό του, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό που υπάρχει μέσα μου υπάρχει και μέσα του. Ο αδελφός μου και εγώ δεν είμαστε χωριστοί. Αυτή η απομάκρυνση φαίνεται να υπάρχει, αλλά δεν υπάρχει καμία απομάκρυνση. Ένα άτομο που κάθεται σε αυτή την πλευρά του δωματίου και άλλο ένα που κάθεται στην άλλη πλευρά θα σκεφτόταν ότι είναι ξεχωριστά. Αλλά υπάρχουν εκατομμύρια άτομα και μόρια που ενώνουν τα δύο άτομα. Δεν είναι ξεχωριστά ούτε φυσικά, και η φυσική επιστήμη θα το αποδείξει αυτό σε εσάς. Στην πνευματική αίσθηση, αν και υπάρχει φαινομενική απομάκρυνση, καταλαβαίνουμε ότι είμαστε και οι δύο στην ίδια λίμνη, μικρές φυσαλίδες που περιέχουν την ίδια ενέργεια και νερό, επιπλέοντας στην ίδια λίμνη της Θεότητας.
Όταν κάποιος το συνειδητοποιήσει μέσω της προσωπικής ενσωμάτωσης, τότε μόνο θα μπορούσε να πει αληθινά, “Αγαπώ τον αδελφό μου όπως τον εαυτό μου,” και τότε μπορείς να πεις ειλικρινά, “Κάνε στους άλλους όπως περιμένεις να το κάνουν σε εσένα.”
ΕΜΠΕΙΡΙΑΣΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ
Πόσο όμορφα είναι τα πράγματα, αλλά δεν κατανοούνται. Γιατί είναι μόνο όταν ο άνθρωπος γίνεται ενσωματωμένος μέσω των πνευματικών πρακτικών, όταν ο άνθρωπος περνάει αργά μέσα από τα στρώματα του μικρού συνειδητού μυαλού, μέσω των διάφορων στρωμάτων του υποσυνείδητου μυαλού, σε εκείνη την περιοχή της ησυχίας, την οποία αποκαλώ το Υπερσυνείδητο Μυαλό, ότι βιώνει αυτή την ησυχία, γιατί το Υπερσυνείδητο Μυαλό, που δεν έχει φορτωθεί από τις διάφορες εμπειρίες που μπορεί να έχει βιώσει σε τόσες ζωές, αντανακλά εκείνο το θεϊκό Φως μέσα σε όλη την καθαρότητά του, γιατί το γυαλί είναι καθαρό και το Φως είναι τόσο φωτεινό που δεν βλέπει καν το γυαλί πια.
Αυτό φιλτράρεται πίσω μέσω του υποσυνείδητου, τη άμεση γραμμή, στο συνειδητό νου, και το νιώθεις στον αναλυτικό συνειδητό νου σου. Το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου στέλνει αυτή την ενέργεια στο αναλυτικό αριστερό ημισφαίριο, το οποίο αναλύει και εκφράζει. Εδώ, το διαισθητικό επίπεδο ξυπνά σε εκείνο το βαθμό από το υπερσυνείδητο επίπεδο στο συνειδητό επίπεδο, όπου ξέρεις εκείνη την ειρήνη.
Οι ψυχολόγοι ξέρουν τόσο λίγο γι’ αυτό. Απλώς ξύνουν την επιφάνεια. Ο υποσυνείδητος νους περιέχει στρώματα πάνω από στρώματα. Περιλαμβάνει τις αναμνήσεις όλων των γεγονότων αυτού του κύκλου αυτού του σύμπαντος από την αρχή του.
… Gururaj Ananda Yogi: Satsang US 1981 – 41
