Η ΘΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΟΥΣΑ
Δεν θα υπάρξει ποτέ Δευτέρα Παρουσία, γιατί η Θεία Συνείδηση είναι πάντα παρούσα. Αλλά αυτό που συμβαίνει είναι το εξής: από καιρό σε καιρό, όταν συμβαίνει μια μεγαλύτερη ανισορροπία σε αυτόν τον κόσμο, όταν μια μεγαλύτερη ποσότητα τάμας κυριαρχεί, τότε αυτή η ολότητα της συνείδησης παίρνει ανθρώπινη μορφή.
Η ολότητα αυτής της συνείδησης παίρνει ανθρώπινη μορφή για να φέρει την ισορροπία. Επομένως, λέγεται στην Bhagavad Gita ότι όταν το κακό αυξάνεται, όταν διαπράττεται μεγάλη αδικία, και όταν η αλήθεια ξεχνιέται ή καταπατείται, “Τότε θα πάρω γέννηση από εποχή σε εποχή.”
Όταν έχουμε μεγάλους δασκάλους, σημαίνει ότι η ολότητα της Συνείδησης του Χριστού δεν χρειάζεται απαραίτητα να κατέβει. Υπήρξαν μεγάλοι δάσκαλοι που έφεραν ένα μέρος αυτής της ολότητας για να φέρουν γνώση στον κόσμο ως προετοιμασία για την πλήρη έλευση. Αυτό είναι πολύ συμβολικό για αυτό που λέει η Βίβλος: Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήρθε για να προετοιμάσει τον δρόμο. Αυτό συνέβαινε πάντα.
Βρίσκουμε αυτό και στη Δύση. Για παράδειγμα, αν δεν έχετε διαβάσει τον Vivekananda, τον Ramakrishna ή τον Yogananda, δεν θα μπορούσατε να με κατανοήσετε. Τόσοι δάσκαλοι έρχονται για να προετοιμάσουν τον δρόμο, και είναι πάντα η ίδια Συνείδηση του Χριστού. Αλλά εκδηλώνεται πλήρως μόνο όταν είναι απαραίτητο.
Το Αβατάρα δεν έρχεται. Είναι εδώ. Αλλά δεν θα τον αναγνωρίσετε, ακόμα και αν καθίσει μπροστά σας, στέκεται δίπλα σας ή περνάει από μπροστά σας. Η αναγνώριση ενός ανθρώπου αυτής της πνευματικής διάστασης απαιτεί πολύ συνείδηση μέσα σας. Θα τον κοιτάξετε ως έναν συνηθισμένο άνθρωπο, και του αρέσει να είναι συνηθισμένος, γιατί όσο πιο συνηθισμένος γίνεστε, πιο συνηθισμένος από το συνηθισμένο, τότε είστε εξαιρετικοί. Αλλά ένα πράγμα που το Αβατάρα πάντα θα διδάσκει είναι το εξής: “Να είσαι άνθρωπος, και εγώ είμαι το παράδειγμά σας για την ανθρωπιά.”
Ξεχάστε όλα τα ιδανικά που σας έχουν επιβληθεί. Είναι μια απάτη. Πολλές εκκλησίες σας ζητούν τέλη για να σας σώσουν στην άλλη πλευρά. Τι απάτη. Πολλές εκκλησίες κάνουν διάφορα πράγματα. Αν δεν δώσετε το δεκάτο, θα πάτε στην αιώνια καταδίκη. Και αυτό ισχύει για κάθε θρησκεία σήμερα. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να μεταρρυθμιστεί είναι οι άνθρωποι, οι θρησκείες, οι εκκλησίες, οι ναοί και οι συναγωγές. Αυτές χρειάζονται μεταρρύθμιση, όχι οι άνθρωποι.
Το αβατάρα πρέπει να ταξιδέψει από εκείνη την απόλυτη καθολική λεπτότητα για να αναλάβει ένα χονδροειδές σώμα. Αφού εξετάσει το χονδροειδές σώμα, αφού περάσει από αυτή τη μεγάλη διαδικασία από το άτομο στη πέτρα, στο φυτό, στο ζώο, στον άνθρωπο, πρέπει να περάσει από όλη αυτή τη διαδικασία γιατί ακόμα και η ολότητα της εκπομπής που δημιουργεί το Αβατάρα υποβάλλεται στους νόμους της φύσης. Πρέπει να ακολουθήσει τους νόμους της φύσης και μετά μόνο να πάρει ανθρώπινη γέννηση.
Κανένα αβατάρα σε αυτόν τον κόσμο δεν άρχισε να διδάσκει πριν την ηλικία των τριάντα γιατί έπρεπε να βρει τον εαυτό του, να αναγνωρίσει τον εαυτό του και να γνωρίσει τον εαυτό του. Με όλες τις εμπειρίες που αποκτούνται καθημερινά, συνειδητοποίησε, “Ναι, είμαι αυτή η Ολότητα.” Μόνο τότε ήταν κατάλληλος να διδάξει και να καθοδηγήσει. Αυτό είναι το πραγματικό βάσανο από την απεραντοσύνη της μικρής, αδύναμης ενσάρκωσης του σώματος.
Αστείο όσο κι αν φαίνεται, όλα αυτά τα μεγάλα Αβατάρα αναγνωρίζονται μόνο ως Αβατάρα μετά την αποχώρηση του σώματός τους και όχι ενώ είναι ακόμα σε αυτά. Τότε όλοι οι άνθρωποι τους χτυπούν στην πλάτη και λένε, “Ω, Θεέ μου! Ήταν εδώ και δεν τον γνωρίσαμε.”
Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΡΑΜΑ
Αλλά αν γνωρίζετε τις ζωές αυτών των μεγάλων ανθρώπων, αυτών των Αβατάρα, θα γνωρίζετε ότι υπήρξαν άνθρωποι. Ας πάρουμε την ιστορία του Ράμα. Ο Ράμα γεννήθηκε γιος ενός βασιλιά, και λόγω της ζήλιας της μητριάς του, εξορίστηκε στα δάση για δεκατέσσερα χρόνια. Ήταν πολύ ζηλιάρης για τη γυναίκα του γιατί η γυναίκα του είχε απαχθεί και αρπαγεί από τον Ράβανα, τον βασιλιά της Σρι Λάνκα ή της Σελόν. Έμεινε εκεί για περίπου ένα χρόνο ή περισσότερο, οπότε ένιωσε ότι δεν ήταν καθαρή. Επειδή ο Ράβανα ήταν άντρας, περιγραφόταν ως άντρας με δέκα κεφάλια. Δέκα κεφάλια δεν σημαίνουν δέκα φυσικά κεφάλια, αλλά είχε το μυαλό δέκα ανδρών.
Κατά την εποχή του Ράβανα σε όλη την Ανατολή, ήταν ο άνθρωπος που είχε τον έλεγχο της φωτιάς, πράγμα που σημαίνει ότι ανακάλυψε το ηλεκτρισμό και τις χρήσεις του. Ένας λαμπρός άντρας. Έτσι, όταν η Σίτα, η γυναίκα του Ράμα, απήχθη, ο Ράμα σκέφτηκε ότι δεν μπορούσε να παραμείνει καθαρή. Άκουσε μια γυναίκα πλυντήρια να πλένει ρούχα στην όχθη του ποταμού, μιλούσε με μια φίλη όταν ο Ράμα περνούσε από εκεί. Είπε, “Πώς μπορεί η Σίτα να είναι καθαρή παρουσία ενός άντρα σαν τον Ράβανα;” Εξαιτίας των λόγων μιας γυναίκας πλυντηρίου, το μυαλό του Ράμα δηλητηριάστηκε τόσο πολύ που έβαλε τη Σίτα να περάσει από μια δοκιμασία φωτιάς. Δημιούργησε μια τεράστια φωτιά, της ζήτησε να μπει σε αυτήν και είπε, “Αν είσαι καθαρή, δεν θα καείς και θα βγεις αλώβητη.” Έγινε τόσο ζηλιάρης—ένα αβατάρα, αλλά τόσο ανθρώπινος. Υπάρχουν πολλές ιστορίες για αυτόν. Η Ραμαγιάνα είναι πολύ πυκνή με πληροφορίες, οπότε δεν μπορούμε να μπούμε σε όλα αυτά.
Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑ
Κοιτάξτε τη ζωή του Κρίσνα. Ήταν μεγάλος πολιτικός και στρατηγός. Δημιούργησε πολέμους μεταξύ των Καουράβας και των Πάνταβας στο πεδίο της Κουρουκσέτρα, όπου χιλιάδες, χιλιάδες, χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν. Αυτός ήταν ο Κρίσνα.
Ο Κρίσνα είχε τις Γκόπις του – δεκαέξι χιλιάδες από αυτές, και συνήθιζε να διασκεδάζει μαζί τους. Και είχε δεκαέξι χιλιάδες και οκτώ συζύγους. Φυσικά, παντρεύτηκε τις πρώτες οκτώ ξεχωριστά, και τις άλλες δεκαέξι χιλιάδες τις παντρεύτηκε συλλογικά.
Ο Κρίσνα κατέκτησε ένα μικρό βασίλειο όπου δεκαέξι χιλιάδες γυναίκες ήταν φυλακισμένες—φυλακισμένες με την έννοια ότι αυτός ο βασιλιάς είχε ένα χαρέμι με δεκαέξι χιλιάδες γυναίκες. Όταν ο Κρίσνα κατέκτησε το βασίλειο, πήρε όλα, συμπεριλαμβανομένων των συζύγων. Αυτός ήταν ο Κρίσνα. Παρ’ όλα αυτά, ήταν αβατάρα—τόσο ανθρώπινος.
ΜΑΧΑΒΙΡ & ΒΟΥΔΔΑΣ
Θα μπορούσα να σας πω τις ιστορίες του Μαχάβιρ, ενός άλλου αβατάρα που ίδρυσε τον Ιαϊνισμό, μια παραφυάδα της ινδουιστικής θρησκείας. Θα μπορούσα να σας πω για τον Βούδα, ο οποίος ζούσε σε όλη την πολυτέλεια, και ο πατέρας του δεν τον άφηνε να βγει από τα πολυτελή παλάτια. Ο πατέρας του δεν του επέτρεπε να δει καμία δυστυχία. Αλλά μια μέρα, διέφυγε, είδε έναν γέρο άνθρωπο και ήθελε να ξέρει γιατί να υπάρχει η ηλικία. Είδε έναν άρρωστο άνθρωπο και ήθελε να ξέρει γιατί να υπάρχει η αρρώστια. Είδε μια σορό που πήγαινε στον πυρσό της κηδείας, και τότε ρώτησε την ερώτηση γιατί να υπάρχει ο θάνατος. Έτσι, είδε τέσσερα πράγματα και για να βρει την απάντηση σε αυτά, μια νύχτα, ενώ η γυναίκα του και ο γιος του κοιμόντουσαν, τους κοίταξε και βγήκε στο δάσος για να διαλογιστεί για να βρει την απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις.
Μετά βρήκε την απάντηση, τι έκανε; Δίδαξε, και μετά πήγε στο σπίτι μιας πλούσιας αυλικής. Δίδαξε στους κήπους της και έζησε μαζί της. Της είπε πρώτα, “Δίδαξέ με πώς να αγαπώ.” Ακόμα και μετά την αποδοχή του φωτισμού, είχαν μια εξαιρετική στιγμή μαζί. Αυτό ήταν ένα αβατάρα. Τόσο ανθρώπινος με ανθρώπινες ποιότητες, ένας θεός που έφερε την πιο βαθιά σοφία και γνώση στον κόσμο, και όμως ένας άνθρωπος.
Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ας πάρουμε τη ζωή του Χριστού. Έπινε σαν ψάρι και έτρωγε ψάρι και κρέας. Παρεμπιπτόντως, οι Ινδουιστές πιστεύουν ότι ο Κρίσνα και ο Ράμα ήταν χορτοφάγοι. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Δεν ήταν μόνο ψαροφάγοι αλλά και βοδολάγνοι. Συνήθιζαν να πάνε για κυνήγι. Τι έκαναν με τα ζώα που σκότωναν; Έκαναν μπάρμπεκιου. Αβατάρα.
Ο Χριστός ήταν ερωτευμένος με μια γυναίκα, την Μαρία Μαγδαληνή, και είχε ένα παιδί με την Μαρία Μαγδαληνή. Αλλά λόγω της επαναστατικότητας, το παιδί έπρεπε να πάρει και κάποιος άλλος μεγάλωσε το παιδί. Όταν ήταν πάνω στον σταυρό, είπε, “Γιε, γνώρισε τη μητέρα. Μητέρα, γνώρισε το γιο.” Πώς το ερμηνεύουν οι θεολόγοι; Λένε ότι αυτό ειπώθηκε στη Μητέρα Μαρία. Η Μητέρα Μαρία γνώριζε τον γιο της, τον Ιησού, και ο Ιησούς γνώριζε τη μητέρα του.
Αυτό ειπώθηκε στη Μαρία Μαγδαληνή. Ο γιος του Ιωάννη έκανε πολλά για να διαδώσει τις διδασκαλίες του Ιησού. Ήταν τόσο άνθρωπος—εντελώς άνθρωπος. Συναναστρεφόταν με τους Φαρισαίους και τους τοκογλύφους. Τι έχετε;
ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ
Έτσι, τα πράγματα που οι εκκλησίες κάθε θρησκείας μας έχουν διδάξει ήταν ψευδή. Μπορείς να αγγίξεις την ανθρώπινη καρδιά μόνο αν είσαι άνθρωπος και όχι εκεί πάνω σε ένα βάθρο. Αυτές οι διδασκαλίες, που μας ρίχνονται όλο το χρόνο, διαμορφώνουν το μυαλό μας, και το Αβατάρα είναι τόσο πέρα από τον συνηθισμένο άνθρωπο. Έχουν δίκιο σε έναν τομέα. Είναι πέρα γιατί γνωρίζει την ολότητα όλης της ύπαρξης, αλλά ταυτόχρονα, είναι άνθρωπος.
Ο καθένας μπορεί να ζήσει στην ολότητα και, σε αυτή τη διαφορετικότητα, να είναι ικανός να ζήσει στην ενότητα. “Ο Πατέρας μου και εγώ είμαστε ένα” μπορεί πάντα να είναι μια ζωντανή πραγματικότητα καθώς είναι από στιγμή σε στιγμή, δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο, από το Αβατάρα. Παρ’ όλα αυτά, να συμμετέχεις στον κόσμο· να είσαι στον κόσμο, και όμως όχι του κόσμου. Αυτά τα αβατάρα ήταν πάντα κανονικοί άνθρωποι με τις μικρές τους παραξενιές.
Οι μισοψημένοι γκουρού, που δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους, θέλουν να είναι μακριά και να καθίσουν σε ένα βάθρο.
Όλες αυτές οι πλάνες που διαπράττονται σε ανθρώπους, που ρίχνονται σε εσάς όλο το χρόνο – όλο το χρόνο – διαμορφώνοντας το μυαλό μας όλο το χρόνο. Επομένως, αν ένα Αβατάρα περπατήσει στο δρόμο, μπορεί να μην το αναγνωρίσετε γιατί θα ψάχνετε για ένα ιδανικό. Θα περπατάει τρία μέτρα πάνω από το έδαφος, ίσως, ή κάτι τέτοιο. Αυτή η ιστορία για να κατέβει με λευκά άλογα σε ένα φλεγόμενο άρμα είναι όλα ανοησίες. Είναι ανοησίες. Το Αβατάρα στην ενσαρκωμένη του μορφή είναι εδώ και τώρα.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιογκί: Σατσανγκ ΗΠΑ 1982 – 08
