ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
Η καρδιά του ανθρώπου είναι πάντα διευρυμένη. Δεν απαιτεί επέκταση. Ο πυρήνας της ανθρώπινης προσωπικότητας, τον οποίο γνωρίζουμε ως την καρδιά, μπορεί να εξισωθεί πολύ καλά με το Πνευματικό Εγώ του ανθρώπου, το καθαρό ον που κατοικεί μέσα στον άνθρωπο και μπορεί να αποκαλείται καρδιά. Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτού του καθαρού όντος είναι η καρδιά, διότι η φύση της είναι να εκφράζεται, και τι εκφράζει; Εκφράζει την αγάπη.
Η καρδιά δεν είναι το μικρό φυσικό όργανο, αλλά ο πυρήνας της ανθρώπινης προσωπικότητας, η ατομική ψυχή, αν θέλεις να την αποκαλέσεις έτσι· η φύση της είναι να εκφράζει αγάπη, και η καρδιά είναι μια ακαθορίστη ποιότητα ή ουσία. Η έκφρασή της, η αγάπη, είναι επίσης ακαθόριστη. Ακαθόριστη από το νου, αλλά βιώσιμη από μόνη της.
Όταν η καρδιά γεμίζει με αγάπη, βιώνει τη αληθινή της φύση.
Η καρδιά δεν βιώνει την αληθινή της φύση, διότι οι πράξεις και οι σκέψεις του ανθρώπου δημιουργούν τόσα πολλά εμπόδια, τα οποία μπορούν να μπουν στην κατηγορία των σανσκάρα. Αυτό το πακέτο των σανσκάρα, ή αυτά τα πέπλα των πράξεών μας, τα πέπλα που δημιουργούνται από τους σπόρους που έχουμε φυτέψει, δημιουργούν έναν τοίχο γύρω από την καρδιά, και είναι αυτός ο τοίχος που εμποδίζει την καρδιά να εκφραστεί. Ο μόνος τρόπος που η καρδιά μπορεί να εκφραστεί είναι μέσω της αγάπης.
Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΝΑΛΥΣΗ
Έχουμε μιλήσει για την αγάπη, συνδυάζοντάς την με άλλες ερωτήσεις, και έχουμε δει ότι η αγάπη είναι μια ποιότητα που δεν απαιτεί νοητική ανάλυση. Διότι μόλις αρχίσουμε να ορίζουμε την αγάπη, περιορίζουμε την αγάπη. Ο περιορισμός συμβαίνει διότι ορίζουμε με ένα περιορισμένο όργανο που λέγεται νους, και ο νους, όσο τον γνωρίζουμε ή όσο τον αντιλαμβανόμαστε ή όσο τον χρησιμοποιούμε, είναι πεπερασμένος, ενώ η ποιότητα της αγάπης είναι απέραντη.
Λόγω των πέπλων που δημιουργούνται γύρω από αυτήν, η καρδιά δεν μπορεί να εκφράσει πλήρως την αγάπη. Ο Δάντης έχει πει ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερη είναι η αγάπη του. Έτσι, η πνευματική διάπλαση ή η εξελικτική κατάσταση του ανθρώπου μπορεί να κριθεί από το πόσο αγαπά.
Μιλάμε για την αληθινή αγάπη, όχι αυτή που θεωρείται αγάπη, και ό,τι οι περισσότεροι άνθρωποι ασκούν στο όνομα της αγάπης είναι απλώς μια μορφή υποκρισίας. Η αγάπη δεν γνωρίζει ανάγκες. Υπάρχει από μόνη της· δεν χρειάζεται υποστήριξη. Ωστόσο, για να εκφραστεί, πρέπει να βρει ένα αντικείμενο στο οποίο να μπορεί να εκφραστεί, και στην έκφραση αυτής της αγάπης προς το αντικείμενο, η καρδιά επεκτείνεται όλο και περισσότερο· και με την «επέκταση», εννοούμε μια ανάπτυξη ώστε όλο και περισσότερη αγάπη να περνά μέσα από αυτήν.
ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΠΟΡΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
Αυτός είναι ο στόχος του ιδρύματός μας, ώστε ο άνθρωπος να φτάσει στον πυρήνα της προσωπικότητάς του, και φτάνοντας στον πυρήνα της προσωπικότητάς του, να αρχίσει να ανοίγει την πόρτα. Και ανοίγοντας την πόρτα της καρδιάς, όλο και περισσότερη αγάπη περνάει μέσα. Είναι σαν να οδηγείς αυτοκίνητο. Όσο πιο πολύ πατάς το γκάζι, τόσο περισσότερο ανοίγουν τα ακροφύσια του καρμπυρατέρ και ρέει όλο και περισσότερη βενζίνη, και το αυτοκίνητο πηγαίνει πιο γρήγορα. Αλλά αν το καρμπυρατέρ είναι βρώμικο, αν τα ακροφύσια δεν είναι καθαρά, δεν έχει σημασία πόσο πολύ πατάς το γκάζι, η βενζίνη δεν μπορεί να περάσει και το αυτοκίνητο δεν πηγαίνει ομαλά.
Για να κυλήσει η ζωή ενός ανθρώπου όπως το αυτοκίνητο, πρέπει να καθαρίσουμε το καρμπυρατέρ. Καθαρίζουμε το καρμπυρατέρ μέσω των πνευματικών μας πρακτικών. Οι πνευματικές πρακτικές είναι ακούσιες, αλλά δημιουργούνται ορισμένα αποτελέσματα στην ακούσια φύση τους, και τα αποτελέσματα αυτά είναι μερικές φορές λίγο τραχιά. Μόνο με το τρίψιμο, το γυάλισμα ή το καθάρισμα της κατσαρόλας ή του τηγανιού γίνεται καθαρό. Ο καλύτερος σίδηρος ή χάλυβας πάντα κατασκευάζεται στην πιο καυτή φωτιά.
Στα αρχικά στάδια των πνευματικών μας πρακτικών, αναγνωρίζουμε τα εμπόδια και τη βρωμιά στο καρμπυρατέρ και αρχίζουμε να το καθαρίζουμε. Αν αυτό το καθάρισμα γίνει χωρίς κατανόηση, μπορεί να το βρούμε πολύ δύσκολο. Ωστόσο, αν υπάρξει η σωστή γνώση ή μας δοθεί, με τις πρακτικές, τότε η στάση μας στη διαδικασία καθαρισμού αλλάζει, και αρχίζουμε να λέμε ότι αυτός ο καθαρισμός είναι απαραίτητος. Το αυτοκίνητο δεν μπορεί ποτέ να παραμείνει ακίνητο. Είναι η φύση του οχήματος ή του αυτοκινήτου να οδηγείται. Πρέπει να κινηθεί, και χωρίς καθαρισμό του καρμπυρατέρ, σκουριάζει.
Όταν δεν αποδεχόμαστε αυτές τις προκλήσεις, η ζωή αρχίζει να σταματά, και όποτε υπάρχει στασιμότητα, μπορεί να σαπίσει και να οδηγήσει τον άνθρωπο σε μεγαλύτερη και μεγαλύτερη δυστυχία. Όταν αυτές οι προκλήσεις έρχονται σε εμάς, μπορεί να γίνουμε τόσο τυχεροί ώστε όλα μας τα ελαττώματα και τις αδυναμίες να εμφανιστούν μπροστά μας όταν κοιτάξουμε ειλικρινά στον καθρέφτη μέσω των πνευματικών μας πρακτικών. Τότε ρωτάμε, «Είμαι αυτός;» Και αν αυτός ο «εγώ» είναι τόσο ατελής και έχει τόσα πολλά ελαττώματα και αδυναμίες, τι θα κάνω για τον «εαυτό» μου; Και μόλις πάρουμε αυτή την πραγματική απόφαση, την ειλικρινή, τη σοβαρή απόφαση, πρέπει να υπάρχει ειλικρίνεια, διότι στον πνευματικό δρόμο απαιτείται πολύ καθαρισμός, και μόνο με ειλικρίνεια μπορεί κάποιος να επιμείνει.
Ορισμένοι άνθρωποι είναι φαινομενικά ευτυχισμένοι. Με τον όρο «φαίνονται» εννοώ ότι αυτογελοιοποιούνται, λέγοντας ότι είναι ευτυχισμένοι. Βρίσκονται σε κατάσταση ευφορίας. Συμβαίνει πολλές φορές, και έχει αποδειχτεί ότι αν κάποιος πέσει στο χιόνι, ας πούμε, σπάσει το πόδι του, όταν έρθει η στιγμή του θανάτου, περιβάλλεται από μια τόσο όμορφη ζεστασιά που δεν θέλει να σηκωθεί. Έτσι περνά ήσυχα σε αυτή τη ζεστασιά. Αυτή τη ψευδή ζεστασιά.
Πολλοί άνθρωποι που δεν είναι προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες τους ζουν σε αυτή τη ψευδή ζεστασιά. Αλλά αν μόνο αυτός ο άνθρωπος που έχει πέσει στο χιόνι σηκωνόταν και περπατούσε λίγο ή έρπαινε γύρω και έφερνε την κυκλοφορία του αίματος, θα ζούσε.
ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ, ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ
Για να το συνοψίσουμε, η φύση του εσωτερικού πυρήνα της προσωπικότητας του ανθρώπου είναι η αγάπη, και η αγάπη προσπαθεί διαρκώς να βρει έκφραση. Κανένας άνθρωπος ή γυναίκα σε αυτόν τον κόσμο δεν θέλει να αγαπήσει ή να αγαπηθεί, γιατί αυτή η ποιότητα της αγάπης είναι η εσωτερική του φύση.
Μερικές φορές, ίσως να βρείτε ότι ένα άτομο δεν μπορεί να βρει κάποιον να αγαπήσει. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μερικές φορές, ορισμένοι κακοί παράγοντες αποτρέπουν το άτομο να αφήσει την καρδιά του να ρέει. Μερικές φορές, υπάρχουν παράγοντες, όπως η βρωμιά στον καρμπυρατέρ, που ο άνθρωπος δεν είναι έτοιμος να καθαρίσει, και μερικές φορές, ο νους υπερεκτιμά την ικανότητα κάποιου να αγαπά.
Ένας άντρας μπορεί να έχει ορισμένα χαρακτηριστικά μέσα του, αλλά το αντικείμενο της αγάπης του πρέπει να έχει δέκα φορές περισσότερα χαρακτηριστικά. Ο ατελής άνθρωπος αναζητά κάποιον να αγαπήσει που είναι τέλειος. Αυτό, επίσης, είναι ένα είδος ψευδούς υπόθεσης. Δεν είναι αληθινό, διότι δεν έχω το δικαίωμα να απαιτώ τελειότητα από κάποιον άλλον, αν είμαι ατελής. Σ’ αυτό το θέμα, ο άνθρωπος καθοδηγείται λανθασμένα από το νου του. Με άλλα λόγια, δεν αξιολογεί τον εαυτό του όπως πραγματικά είναι, αλλά τον προβάλλει σε αυτό που δεν είναι. Επομένως, το αντικείμενο της αγάπης του πρέπει να είναι τέλειο, και αυτό δεν θα βρεθεί. Μόνο αν είσαι τέλειος θα βρεις και το αντικείμενο της αγάπης σου τέλειο.
Όταν είσαι τέλειος, παραβλέπεις τις ατέλειες στο αντικείμενο της αγάπης σου. Η τέλεια αγάπη, ή μια διευρυμένη αγάπη, δεν βρίσκει ελαττώματα. Γι’ αυτό και η κοινή ρήση λέει, «Η αγάπη είναι τυφλή». Υπάρχει μεγάλη αλήθεια σ’ αυτό, αν είναι αληθινή αγάπη.
Για να κατανοήσεις την αγάπη, πρέπει να διαμορφώσεις τη ζωή σου, να αντιμετωπίσεις τις αδυναμίες σου και να κάνεις κάτι γι’ αυτές τις αδυναμίες. Όταν αρχίζουμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτές τις αδυναμίες, το λουλούδι της καρδιάς αρχίζει να ανθίζει αυθόρμητα. Όταν κάνουμε κάτι για τις ελλείψεις μας, σημαίνει ότι ποτίζουμε το φυτό και το λουλούδι. Αν δεν ποτίσουμε το λουλούδι, το λουλούδι δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Ολόκληρο το λουλούδι βρίσκεται μέσα στον σπόρο. Όλα τα στοιχεία του λουλουδιού περιέχονται στον σπόρο. Η ίδια η φύση του λουλουδιού είναι περιεχόμενη. Μέσα από την καλλιέργεια αυτού του σπόρου, το πότισμα και την λίπανση, το λουλούδι μπορεί να μεγαλώσει.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑ, ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΤΟΝ ΘΕΟ
Το ίδιο ισχύει και για την καρδιά του ανθρώπου. Είναι εκεί και θα είναι για πάντα εκεί. Για να ανοίξει, πρέπει να καθαρίσουμε τη βρωμιά του νου ή τις παρανοήσεις του νου, ώστε η αιώνια ποιότητα της αγάπης μέσα να ρέει ελεύθερα. Όταν υπάρχει ελεύθερη ροή, φέρνει μαζί της ευτυχία.
Ο άνθρωπος που μπορεί να αγαπήσει αληθινά γνωρίζει πραγματικά τον Θεό. Υπάρχουν βαθμοί αγάπης, ανάλογα με το πόσο έχει πραγματοποιηθεί η εξέλιξη και πόσο έχουμε επιτρέψει στο φως της αγάπης να διαπρέψει μέσα μας. Όσο περισσότερο διαπρέπει, τόσο πιο κοντά είμαστε στον στόχο. Διότι όλη η ύπαρξη είναι αγάπη – τα πάντα στο σύμπαν εκτός από τον άνθρωπο μεγαλώνουν λόγω αυτής της αγάπης. Πόσο ηλιακή ακτίνα δεν αγαπά το λουλούδι για να το φωτίσει; Πόσο ο αέρας δεν αγαπά το φυτό για να το υποστηρίξει; Πόσο τα ορυκτά στο έδαφος δεν αγαπούν τον σπόρο για να τον υποστηρίξουν; Η αγάπη είναι πάντα υποστηρικτική. Η αγάπη είναι μια τόσο όμορφη ποιότητα, ένας νόμος, ένας αιώνιος νόμος, που ακόμα και πριν γεννηθεί το μωρό, το γάλα παρέχεται από το στήθος της μητέρας. Μπορείς να το αποκαλέσεις Αγάπη και Χάρη και Θεό. Αυτές είναι ετικέτες. Είναι όλα το ίδιο πράγμα. Αν αποδεχτούμε ένα γεγονός, ότι η αγάπη είναι Θεός και ο Θεός είναι αγάπη, τότε οι ετικέτες δεν είναι απαραίτητες. Και αν η αγάπη είναι Θεός, τότε ο Θεός είναι αδιανόητος. Μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό μόνο μέσω υπαινιγμών. Μπορούμε να το υπαινιχτούμε με το νου, αλλά μπορούμε να το βιώσουμε με την καρδιά. Μπορούμε να το βιώσουμε τόσο πολύ, ώστε να νιώσουμε ανυψωμένοι.
Όταν ένας άντρας αγαπά μια γυναίκα, πραγματικά αγαπά μια γυναίκα, κοιτάς αυτόν τον άντρα και φαίνεται ότι ζει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Μερικές φορές κάνουμε αστεία γι’ αυτό, όταν ο άντρας γίνεται ξεχασιάρης για αυτό ή το άλλο και λέμε, «Α, γνώρισε μια φίλη, είναι ερωτευμένος». Υπάρχει πολλή αλήθεια σ’ αυτό. Ίσως δεν είναι πραγματική αγάπη. Μπορεί να είναι απλώς μια αντανάκλαση της αγάπης. Ακόμη και ο ενθουσιασμός έχει τον σκοπό του. Ο ενθουσιασμός, επίσης, είναι αντανάκλαση, αλλά ο ενθουσιασμός, όντας αντανάκλαση, δεν είναι το γνήσιο αντικείμενο. Ωστόσο, ακόμη και γνωρίζοντας την αντανάκλαση, μπορούμε να φτάσουμε στο γνήσιο αντικείμενο. Αν μυρίσεις το υπέροχο άρωμα ενός λουλουδιού γιασεμιού και αγαπήσεις το άρωμα, τότε η περιέργεια να δεις πώς είναι το γιασεμί αν δεν έχεις δει το λουλούδι μπορεί να είναι συναρπαστική.
Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΕΥΡΥΝΟΜΕΝΗ
Θυμηθείτε, κÎ
