ΧΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ
Πόσοι άνθρωποι υπήρξαν πάνω σε αυτή τη γη που θα μπορούσαν να πουν: «Πάτερ, συγχώρησέ τους, διότι δεν γνωρίζουν τι κάνουν»; Αυτές οι λίγες λέξεις συμπυκνώνουν το όλον, την ιερότητα και τη δόξα του Χριστού. Γιατί μόνο με μεγάλη Πνευματική Δύναμη μπορεί κανείς να συγχωρήσει ακόμη κι εκείνους που προσπαθούν να σε σκοτώσουν. Αυτοί που δεν γνωρίζουν είναι αμαθείς ως προς αυτή την Πνευματική Δύναμη. Ειπώθηκε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια και, δυστυχώς, εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα. Διότι είμαστε αμαθείς ως προς εκείνη τη συνειδητότητα μέσα στην οποία όλοι υπάρχουμε. Διότι η ίδια η ύπαρξη είναι αυτή η συνειδητότητα. Επομένως, όταν είπε «Εγώ και ο Πατήρ έν εσμεν», δεν εννοούσε το φυσικό σώμα.
Το φυσικό σώμα του Χριστού έχει κάποια σημασία, αλλά ελάχιστη σημασία. Υπάρχουν πολλές θεωρίες για τη ζωή του, όπου πολλοί τον θεωρούν πολιτικό επαναστάτη. Πολλοί τον θεωρούν θρησκευτικό επαναστάτη που προσπαθούσε να διδάξει στους ανθρώπους, απομακρύνοντάς τους από τις παλιές τους δεισιδαιμονίες που κηρύττονταν στον ναό και από εκείνους που έγιναν μισθοφόροι στο όνομα του Θεού και εμπόρους που εμπορεύονταν μέσα στον ναό.
Ήταν όλα αυτά. Ως Ιησούς, ο άνθρωπος, προσπαθούσε να δείξει στους ανθρώπους ότι οι δεισιδαιμονίες τους δεν είναι καλές. Οι πολιτικές αναταραχές εκείνων των καιρών με τους Σανχεδρίμ και τους Ρωμαίους και τους Φαρισαίους και τους Ζηλωτές που μάχονταν ο ένας τον άλλον. Και, φυσικά, όλοι αυτοί εναντίον του. Δεν είναι καλό, και προσπάθησε να επιφέρει σημαντικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά αυτό δεν είναι το μέρος στο οποίο εστιάζω προσωπικά. Εγώ κοιτάζω εκείνη τη τεράστια συνειδητότητα που ήταν εγκλεισμένη μέσα σε ένα μικρό σωματάκι.
Τι εννοούμε με τη συνειδητότητα που είχε ο Χριστός; Σημαίνει μόνο ένα πράγμα: ότι είχε κατακτήσει μέσα του το συνειδητό επίπεδο του νου, το υποσυνείδητο και το Υπερσυνειδητό επίπεδο του νου, που είναι το σύνολο του νου. Και όταν ένας άνθρωπος βρει το σύνολο του νου, τότε μπορεί να πει: «Είμαι πλήρως συνειδητός».
ΙΗΣΟΥΣ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Όπως και για τον Βούδα, τον αποκαλούν «πεφωτισμένο», ήταν ένας άνθρωπος που είχε αφυπνιστεί, και το ίδιο και ο Κρίσνα, αλλά όλα αυτά σημαίνουν το ίδιο: πλήρως αφυπνισμένος στην ίδια την ύπαρξη. Κι όμως, ως άνθρωπος έχοντας σώμα, έπρεπε να κατοικεί και στο συνειδητό επίπεδο του νου – τον μικρό αναλυτικό νου, τον νου που λογικεύεται, το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου όπως θα το ονόμαζαν οι επιστήμονες – και μέσα σε εκείνα τα μαρτύρια στον κήπο της Γεθσημανής είπε: «Πάτερ, γιατί με εγκατέλειψες;» Αυτό ήταν ο άνθρωπος που μιλούσε, όχι η συνειδητότητα που μιλούσε. Διότι εγκατέλειψε ποτέ ο Πατέρας κανέναν; Αλλά η αγωνία ήταν τόσο μεγάλη ώστε εκείνη τη νύχτα, ενώ προσευχόταν, οι πλέον στενοί του, που θα έπρεπε να ήταν ξύπνιοι, αποκοιμήθηκαν. Δεν κοιμόμαστε όλοι μας μέσα σε αυτόν τον κήπο, ενώ η συνειδητότητα είναι άγρυπνη;
Στη ζωή του Χριστού, που γεννήθηκε με φυσιολογικό τρόπο και μεγάλωσε ως ένα συνηθισμένο αγόρι, είχε βαθιά λαχτάρα για γνώση και ταυτόχρονα γνώριζε ότι όλη η γνώση του κόσμου, η Θεία σοφία, βρίσκεται για πάντα μέσα στον καθένα. Αυτός ο άνθρωπος αντιπροσώπευε τα τέσσερα δισεκατομμύρια ανθρώπους πάνω στη γη σήμερα. Ήταν το ύψιστο παράδειγμα, η αντιπροσώπευση του ανθρώπου τόσο εμποτισμένου και ενδυναμωμένου με τη Θεϊκότητα εκείνης της απέραντης Συνειδητότητας που ονομάζουμε Πατέρα.
Ναι, ήταν άνθρωπος. Συνήθιζε να πίνει κρασί και να δειπνεί με τους Φαρισαίους και τους τοκογλύφους. Πολλοί άνθρωποι ρωτούν γιατί το έκανε αυτό. Ήταν απαραίτητο γι’ αυτόν να πίνει και να τρώει μαζί με ανθρώπους που θεωρούνταν ακάθαρτοι; Ναι, ήταν απαραίτητο. Ήταν μαζί τους. Μοιραζόταν τις χαρές τους και τις αγωνίες τους και τις απολαύσεις τους για να δείξει ότι «είμαι υιός του ανθρώπου, όπως εσείς είστε υιοί των ανθρώπων, αλλά ταυτόχρονα γνωρίζω επίσης ότι είμαι ο Υιός του Πατρός».
ΤΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ
Αυτή η συνειδητότητα ξεκινά από τον δυϊσμό, μια διπλή συνειδητότητα όπου ο άνθρωπος είναι τόσο κεντραρισμένος μέσα στον εαυτό του, μέσα στο σώμα και τον νου του, και το Υπερσυνειδητό επίπεδο του εαυτού του που βρίσκεται μέσα του, με το οποίο γεννιέται, αγνοείται και ξεχνιέται. Κι όμως είναι η Υπερσυνειδητότητα που κάνει να σηκώσω το χέρι μου ή ακόμη και να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου. Έτσι, όταν είπε: «Συγχώρησέ τους, Πατέρα, διότι δεν γνωρίζουν τι κάνουν», μιλούσε για αυτή την άγνοια, αυτή τη νοητική συσκότιση μέσα στην οποία είναι μπλεγμένος ο κόσμος σήμερα.
Το να πεις «συγχώρησέ τους» σημαίνει μεγάλη αγάπη. Δεν μπορείς ποτέ να συγχωρήσεις αν δεν αισθάνεσαι πραγματικά, αν δεν βιώνεις και δεν είσαι ο ίδιος αυτή η αγάπη. Με τη συγχώρηση, φυσικά, υπάρχει συμπόνια. Υπάρχει αναγνώριση ότι αυτός ο άνθρωπος είναι αμαθής και επομένως δεν γνωρίζει τι κάνει. Πρέπει να πάρω εκδίκηση από αυτόν; Όχι. Όχι. Πρέπει να τον αγαπώ. Διότι είναι μόνο η άγνοιά του που τον κάνει να πράττει τις πράξεις που πράττει.
Για παράδειγμα, αν ένα μικρό παιδί σπάσει ένα πολύτιμο βάζο που έχεις στο σπίτι, μπορεί να θυμώσεις, αλλά το παιδί, μέσα στην άγνοιά του, δεν έσπασε επίτηδες το βάζο. Η ζωή του Χριστού αφαιρέθηκε επάνω στον σταυρό εξαιτίας της άγνοιας των ανθρώπων.
Κάποιοι πολιτικοί είχαν έναν σκοπό στο να ξεφορτωθούν τον Ιησού για δικούς τους σκοπούς, γιατί ήταν απειλή για τις θέσεις τους. Όμως οι υπόλοιποι, ακόμη και οι πιο κοντινοί του, που περπατούσαν μαζί του με τα πόδια, διασχίζοντας όλη τη γη από πόλη σε πόλη σε πόλη, ακόμη και αυτοί τον εγκατέλειψαν όταν επρόκειτο να πεθάνει. Κι όμως στα τρία χρόνια της διακονίας, ήταν μαζί του παντού, βλέποντας όλα αυτά τα θαυμαστά θαύματα να συμβαίνουν συνεχώς, και ήταν τόσο κοντά του, είχε μοιραστεί μαζί τους το ψωμί. Το να μοιράζεσαι το ψωμί είναι ένας δεσμός, «το ραβδί της ζωής» όπως το αποκαλούμε. Και ακόμη και αυτοί οι ίδιοι οι άνθρωποι δεν σήκωσαν ούτε δάχτυλο για να τον βοηθήσουν.
Κι όμως εκεί, σε εκείνον τον κήπο, θα μπορούσε να είχε δραπετεύσει. Όχι. Η μεγαλύτερη χάρη που έκανε στον κόσμο ήταν να σταυρωθεί. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να είχε ξεφύγει, αλλά μόνο η αγωνία της σταύρωσης είναι εκείνη που μας κάνει να τον θυμόμαστε σήμερα, όχι αν είχε φύγει τρέχοντας.
ΓΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΓΝΩΡΙΣΗΣ
Αυτά που ακούμε σήμερα ή διαβάζουμε στη Βίβλο, για παράδειγμα, δεν αντιπροσωπεύουν εξ ολοκλήρου την αληθινή ιστορία του Χριστού. Έγιναν δύο εκκλησιαστικές σύνοδοι: μία το έτος 325 μ.Χ. στη Νίκαια και μία δεύτερη το έτος 432 μ.Χ. στην Έφεσο, όπου διαμορφώθηκε η εκκλησία μας. Έβαλαν μέσα πράγματα που θα ήταν ευνοϊκά για να αρχίσει αυτή η τεράστια επιχείρηση που ονομάζεται εκκλησία και άφησαν έξω εκείνα που θεώρησαν ότι δεν ήταν ευνοϊκά για την επιχείρηση.
Υπάρχουν δύο οργανισμοί που είναι οι πλουσιότεροι στον κόσμο: οι Ασφαλιστικές Εταιρείες που σου υπόσχονται ένα χρηματικό ποσό αφού πεθάνεις και οι Εκκλησίες που σου υπόσχονται τον Παράδεισο αφού πεθάνεις. Και οι δύο είναι οι πλουσιότεροι στον κόσμο. Τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα κτίρια στο Λονδίνο ή στη Νέα Υόρκη ή στο Κέιπ Τάουν, από όπου κατάγομαι, ανήκουν σε Ασφαλιστικές Εταιρείες. Λένε ότι υπάρχει περισσότερος πλούτος στο Βατικανό απ’ ό,τι σε ολόκληρη την Ιταλία.
Η θρησκεία, που πραγματικά σημαίνει «δέω πάλι», να δεθείς ξανά με την πηγή σου, με εκείνη τη Θεότητα, με εκείνη τη Βασιλεία που βρίσκεται μέσα σου, δυστυχώς έχει χάσει το αληθινό της νόημα. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι μεγάλος διανοούμενος, αλλά άνθρωπος που μπορεί να σκέφτεται ως ένα βαθμό, άνθρωποι που – μέσω της εμπειρίας της διαλογιστικής και πνευματικής μας πρακτικής – μπορούν να αισθανθούν και να βιώσουν εκείνη την όμορφη Δύναμη που βρίσκεται μέσα μας, θα γνώριζαν τι είναι η χριστική συνειδητότητα.
Καθώς προχωράς σταδιακά όλο και βαθύτερα στον διαλογισμό, θα αισθανθείς αυτήν την απεραντοσύνη όπου η γνώση δεν είναι πλέον αναγκαία, αλλά η γνώριση παίρνει τη θέση της. Αυτό είχε ο Ιησούς, τη γνώριση του Πατέρα.
Η γνώση είναι απόκτηση· την αποκτάς μέσα από βιβλία και αυτό κι εκείνο και το άλλο – αλλά όταν βιώνεις και έχεις γνώριση, τότε έχεις το δικαίωμα να πεις: «Εγώ και ο Πατέρας έν εσμεν». Διότι τότε γνωρίζεις τον Πατέρα, βιώνεις τον Πατέρα. Πώς μπορείς να είσαι χωρισμένος από τον Πατέρα όταν τον βιώνεις όλη την ώρα;
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
«Συγχώρησέ τους διότι δεν γνωρίζουν τι κάνουν» σημαίνει επίσης ότι τους λείπει αυτή η γνώριση του Πατέρα, και όταν σου λείπει αυτή η γνώριση, τότε δεν ζεις· απλώς υπάρχεις. Σαν ένα κομμάτι ξύλου που παρασύρεται στο ποτάμι, σπρώχνεσαι εδώ κι εκεί στο ρεύμα του ποταμού χωρίς σταθερότητα ή σαν μια βάρκα χωρίς πηδάλιο, και έτσι κυλά η ζωή του ενενήντα εννέα κόμμα εννέα τοις εκατό των ανθρώπων.
Απλώς παρασύρονται, παρασύρονται, παρασύρονται, παρασύρονται. Χωρίς σκοπό. Φιλοδοξία, ναι, αλλά όχι σκοπό· υπάρχει διαφορά. Μπορείς να έχεις τη φιλοδοξία να χτίσεις μεγάλες επαύλεις, τίποτα κακό. Μπορείς να έχεις τη φιλοδοξία να αποκτήσεις μια ντουζίνα Rolls Royce, τίποτα κακό. Μέχρι εκεί φτάνει η φιλοδοξία.
Ο αληθινός σκοπός της ζωής είναι να γίνεις ένα με τον Πατέρα, να αναζητήσεις τη Βασιλεία των Ουρανών εντός σου. Αν χάσει κανείς τον αληθινό στόχο της ζωής, τότε αυτή η βάρκα της ζωής, χωρίς πηδάλιο, ρίχνεται εδώ κι εκεί, χωρίς να γνωρίζει πού θα καταλήξει. Αλλά όταν έχεις συνειδητότητα που φέρνει σκοπό, και με αυτή τη συνειδητότητα γνωρίζεις πού θα καταλήξει η βάρκα σου, γιατί η συνειδητότητα είναι το πηδάλιο του πλοίου της ζωής σου.
Σε όλα όσα έκανε ο Ιησούς, υπήρχε σκοπός, και ίσως σου πω σήμερα κάτι πολύ επαναστατικό, ότι ήταν μόνο κατά την τελευταία εβδομάδα πριν από τη σταύρωσή του, αυτή είναι η πραγματική Αγία Εβδομάδα, που γνώρισε ποιος ήταν ο Πατέρας. Είναι μέσω του να περνάς από τους σπασμούς της αγωνίας, και η αγωνία είναι καλή, διότι σε κάνει να σκέφτεσαι και, περισσότερο από αυτό, σε κάνει να συνειδητοποιείς, και περνώντας από τους σπασμούς της αγωνίας παραδόθηκε ολοκληρωτικά. «Όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το Δικό Σου». Αυτό είπε κι εκεί, στον κήπο της Γεθσημανής.
Όταν ένας άνθρωπος μάθει από τις διδασκαλίες και τη ζωή του Ιησού ότι αυτό που σκέφτεται ο νους μου δεν μπορεί να με πάει πολύ μακριά, τότε προτιμώ να δώσω το σώμα μου, τον νου μου και ό,τι είμαι σε Σένα σε πλήρη παράδοση, και Εσύ να καθοδηγείς τη βάρκα. Εσύ είσαι η βάρκα, Εσύ είσαι το πηδάλιο και Εσύ είσαι το ίδιο το νερό.
Αυτή είναι μία συνειδητότητα όπου ταυτίζεσαι με οτιδήποτε σε περιβάλλει· μόνο τότε μπορείς να συνειδητοποιήσεις το νόημα της αγάπης για την οποία στάθηκε ο Ιησούς. Πραγματικά, αν αναλύσεις όλες του τις διδασκαλίες, υπάρχουν μόνο δύο λέξεις που θα μπορούσαν να τα συνοψίσουν όλα: Αγάπη και Ειρήνη. Κάθε λέξη που είπε είχε αυτή τη βάση, Αγάπη και Ειρήνη.
Επαναλαμβάνοντας, η πληρότητα του μηνύματος του Ιησού συνοψίζεται στις δύο λέξεις, Αγάπη και Ειρήνη, διότι ειρήνη δεν μπορεί ποτέ να βρεθεί χωρίς αγάπη. Διότι μόλις αρχίσεις να έχεις λίγη μνησικακία, ο νους σου δεν θα είναι ήρεμος, γιατί η λέξη ειρήνη εμπεριέχει κάτι παρόμοιο με την άνεση.
… Gururaj Ananda Yogi: Satsang UK 1983 – 11
