Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΦΩΝ

Ο σκοπός όλων των Γραφών είναι η πορεία στο πνευματικό μονοπάτι.
Γιατί το πνευματικό μονοπάτι δεν μπορεί ποτέ να αποχωριστεί από τις διδασκαλίες των αρχαίων σοφών.
Εκείνοι έχουν συλλάβει ορισμένες αλήθειες, οι οποίες κατατέθηκαν για να τις εφαρμόζουμε στην πράξη.

Αν κάποιος είναι θεολογικά προσανατολισμένος, πρέπει να κατανοήσει εις βάθος όλες τις όψεις των Γραφών.
Όταν έρχεται κανείς στις Γραφές, πρέπει να χρησιμοποιεί τη διάκριση σύμφωνα με την κατανόησή του.
Ορισμένα σημεία σε ορισμένες Γραφές μπορεί να μη συμφωνούν με την προσωπική σου κατανόηση — και αν δεν συμφωνούν, δεν χρειάζεται να τα ακολουθείς τυφλά.

Αυτό δεν σημαίνει πως οι Γραφές είναι λανθασμένες.
Ίσως η δική σου κατανόηση να είναι περιορισμένη.
Όταν η κατανόηση διευρύνεται, τότε αναδύεται βαθύτερη εκτίμηση για τις Γραφές.

Πολλές Γραφές έχουν παρερμηνευτεί — σε κάθε θρησκεία του κόσμου.
Μπορούμε να πάρουμε ένα σανσκριτικό παράδειγμα με τη λέξη «Yov».
«Yo» σημαίνει κριθάρι, αλλά σημαίνει και κατσίκα.
Στα τελετουργικά μέρη των αρχαίων εντολών αναγράφεται ότι «πρέπει να θυσιαστεί το Yov στο ιερό βωμό».
Αυτό παρερμηνεύτηκε τόσο πολύ που άρχισαν να σφάζουν κατσίκες αντί να προσφέρουν κριθάρι.
Έτσι, οι Γραφές από την αρχαιότητα έχουν υποστεί παρερμηνείες.

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΓΡΑΦΩΝ

Η εφαρμογή των Γραφών στο πνευματικό μονοπάτι είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Για να κατανοηθούν και να εφαρμοστούν σωστά οι Γραφές, πρέπει κανείς να τις μελετήσει.
Και όταν δεν μπορεί να τις κατανοήσει μόνος του, πηγαίνει σε κάποιον που γνωρίζει την ουσία.

Αλλά ακόμη και αυτό που εκείνος θα σου εξηγήσει δεν πρέπει να γίνεται δεκτό με τυφλή πίστη.
Γι’ αυτό πολλοί αναζητητές ψάχνουν, όπως έκανα κι εγώ.
Πήγα από γκουρού σε γκουρού, μέχρι που βρήκα έναν που μπορούσε να μου δώσει μια εξήγηση ανάλογη με το επίπεδο εξέλιξής μου.

Το πνευματικό μονοπάτι είναι άρρηκτα δεμένο με τις γραφικές εντολές.
Ας πάρουμε τις Δέκα Εντολές οι οποίες αποτελούν μέρος των Γραφών και δείχνουν πώς να ζούμε σωστά.
Μιλήσαμε για τη Ράτζα Γιόγκα που δείχνει τις αρχές του Yama και του Niyama το πώς να ζούμε σωστά και θρησκευτικά.
Αυτό μπορεί να ονομαστεί «γραφική ζωή» διότι Γραφές και θρησκεία δεν είναι πράγματα χωριστά.

Έτσι, χρησιμοποιούμε τις Γραφές ως θεμέλιο για την πρόοδο στο πνευματικό μονοπάτι διότι το πνευματικό μονοπάτι είναι η βάση των Γραφών.

ΟΛΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Με τον καιρό έχουν προστεθεί πράγματα στις Γραφές των διαφόρων θρησκειών.
Αν αφήσεις ένα κομμάτι σίδερο έξω στη βροχή και στον ήλιο, σκουριάζει.
Και πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τη σκουριά με το σίδερο.
Με την διάκριση και τη διδασκαλία όσων γνωρίζουν, μπορούμε να πάμε πέρα από τη σκουριά και να αντικρίσουμε τον αληθινό πυρήνα.

Όταν φτάσουμε στην ουσία πίσω από τη σκουριά, τότε οι Γραφές και το πνευματικό μονοπάτι γίνονται ένα.

Δεν είναι λάθος να ακολουθεί κανείς τον Ινδουισμό, τον Βουδισμό, τον Χριστιανισμό.
Όλα αυτά είναι μονοπάτια.
Όλα οδηγούν στον ίδιο προορισμό: το Πνεύμα που κατοικεί μέσα μας.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΨΩΘΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΡΑΦΕΣ

Δεν κάνουμε διαχωρισμούς ανάμεσα στο πνευματικό μονοπάτι και τις γραφικές εντολές.
Η εγκυρότητα των Γραφών αποδεικνύεται από το ότι άντεξαν χιλιάδες χρόνια.
Αν ήταν ουσιαστικά ψευδείς, δεν θα είχαν διατηρηθεί.

Όπως και η μεγάλη λογοτεχνία:
Ο Σαίξπηρ έζησε πριν 300 χρόνια και διαβάζεται ακόμη.
Κάποιος συγγραφέας μικρής αξίας που έγραψε εκείνη την εποχή έχει ξεχαστεί.

Ο σκοπός των Γραφών είναι να μας δείχνουν την αλήθεια από πολλές οπτικές γωνίες.

Το ύψος του πνευματικού μονοπατιού φτάνεται όταν μπορούμε να δούμε όλες τις όψεις των Γραφών ως σύνολο.
Και για να γίνει αυτό, πρέπει να ανυψωθούμε πάνω από τις Γραφές.

Όταν στεκόμαστε στη βάση του βουνού, βλέπουμε ελάχιστα.
Όταν στεκόμαστε στην κορυφή, βλέπουμε τα πάντα.
Το ίδιο ισχύει για τις Γραφές.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΥ

Υπάρχουν Γραφές πολύ δογματικές.
Για να κατανοήσουμε το Πνεύμα, πρέπει να ξεπεράσουμε τα όρια του δογματισμού.
Δεν είναι κακό να βρίσκεται κάποιος σε μια δογματική πίστη μπορεί να είναι απαραίτητο στο σημείο της εξέλιξης που βρίσκεται.

Αλλά η μελέτη όλων των δογμάτων βρίσκει την ολοκλήρωσή της μόνο όταν υπερβαίνουμε αυτά τα όρια.

Όλοι οι πόλεμοι της θρησκείας προέρχονται από δογματισμό:
«Το δικό μου μονοπάτι είναι σωστό».
«Όχι, το δικό μου».
«Όχι, το δικό μου».

Αυτό είναι που δημιουργεί συγκρούσεις.

Ο δογματισμός πάντα δημιουργεί όρια.
Και όταν ζούμε μέσα σε όρια, είμαστε σαν το βάτραχο του πηγαδιού.
Ζει μέσα στο πηγάδι και νομίζει ότι αυτό είναι όλος ο κόσμος — μέχρι που ο βάτραχος της θάλασσας τον καλεί να δει κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Το ίδιο ισχύει και με τα θρησκευτικά όρια.

ΟΙ ΓΡΑΦΕΣ, ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΝΟΗΘΟΥΝ ΣΩΣΤΑ, ΣΕ ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΥΝ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ

Οι Γραφές μπορεί να αποτελούν αφετηρία — αλλά ποτέ το τέλος.
Όταν κατανοηθούν σωστά, μας οδηγούν πέρα από τα δόγματα.

Οι Γραφές δεν δημιουργήθηκαν για να φτιάξουν όρια.
Ο άνθρωπος δημιούργησε όρια γύρω από τις Γραφές — όπως μια εταιρεία που κατοχυρώνει πατέντα για να προστατεύσει ένα προϊόν.

Έτσι και οι άνθρωποι έφτιαξαν «σύνορα» γύρω από τις Γραφές τους, για εγωιστικούς ή προσωπικούς λόγους.
Γι’ αυτό οι Γραφές παρερμηνεύτηκαν τόσο πολύ.
Γι’ αυτό — στο όνομα της θρησκείας — έχουν χυθεί ποτάμια αίματος.

Δεν υπάρχει καμία θρησκεία που να μην κηρύττει την αγάπη.
Κι όμως, τι τρομερή παραμόρφωση:
να απαγορεύεται σε ανθρώπους να προσευχηθούν μαζί επειδή έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος.
Τι τραγική παρερμηνεία του Θείου!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Όταν οι Γραφές παρερμηνεύονται, ο άνθρωπος φταίει όχι οι ίδιες οι Γραφές.
Επομένως, ο άνθρωπος πρέπει να υπερβεί τα όρια που δημιούργησε και να βρει το Πνεύμα μέσα στις Γραφές.

Και όταν βρει το Πνεύμα μέσα στις Γραφές, τότε αυτό το ίδιο γίνεται το πνευματικό μονοπάτι.

Ουσιαστικά, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις Γραφές και στο πνευματικό μονοπάτι.
Γιατί ο σκοπός και το περιεχόμενό τους είναι ένας και ο ίδιος:
ο δρόμος που οδηγεί στο Πνεύμα.