ΠΩΣ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ;

Δεν μπορείς ποτέ να φτάσεις στη φώτιση χωρίς τη Χάρη της Θεότητας. Δεν μπορείς ούτε ένα δάχτυλο να κινήσεις χωρίς τη Χάρη της Θεότητας, και η ίδια η φώτιση είναι Χάρη. Με τη Χάρη της Θεότητας, που ρέει μέσα σου και διαμέσου σου, γίνεσαι εσύ ο ίδιος αυτή η Χάρη. Πώς μπορείς όμως να γίνεις αυτή η Χάρη ή να τη δεχτείς, αν δεν κάνεις κάτι γι’ αυτό; Αν πεινάς, πρέπει να φας. Αν διψάς, πρέπει να πιεις. Άρα, η δράση είναι απαραίτητη για να προσελκύσεις τη Χάρη.

Το λουλούδι μεγαλώνει μέσω της Χάρης του Θεού, αλλά χρειάζεται και φροντίδα. Πρέπει να το λιπάνεις, να το ποτίσεις, να το κλαδέψεις. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν για να αναπτυχθεί.

Είστε όλα όμορφα λουλούδια. Κάποια ίσως λίγο μαραμένα. Το ενενήντα εννιά κόμμα εννιά, εννιά, εννιά τοις εκατό των ανθρώπινων λουλουδιών στον κόσμο είναι μαραμένα. Πρέπει να το παραδεχτούμε. Για να δεχτεί κανείς την άπειρη Χάρη και να γεμίσει από αυτήν, γίνεται τέλειος στο σχετικό επίπεδο. Πρέπει λοιπόν να θρέψουμε το λουλούδι της ανθρώπινης ζωής μέσω πνευματικών πρακτικών. Προετοιμάζουμε τον εαυτό μας και τότε η Χάρη έρχεται αυτόματα. Μην στοχεύετε στη Χάρη και μην την απαιτείτε. Αλλιώς θα γίνετε ζητιάνοι.
«Κύριε, δώσε μου τη Χάρη σου.»
Είσαι Θείος. Δεν χρειάζεται να είσαι ζητιάνος· είσαι βασιλιάς.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Ένας ζητιάνος ήταν Σοφός. Ο Βασιλιάς άκουσε πολλά για αυτόν τον φτωχό άνθρωπο. Ο Σοφός ήταν ζητιάνος, αλλά πνευματικός γίγαντας. Ο Βασιλιάς τον κάλεσε στο Παλάτι. Ο ζητιάνος πήγε διστακτικά. Περιμένοντας στον προθάλαμο, η πόρτα ήταν μισάνοιχτη, και άκουσε τον Βασιλιά να προσεύχεται:
«Κύριε, δώσε μου περισσότερο πλούτο· περισσότερες εκτάσεις· κάνε τη βασιλεία μου μεγαλύτερη…»

Όταν ο Βασιλιάς βγήκε και μίλησε λίγο με τον Σοφό, εκείνος άρχισε να φεύγει. Ο Βασιλιάς είπε: «Σοφέ, πες μου τι θέλεις και θα σου το δώσω.» Και ο Σοφός απάντησε:
«Δεν ζητιανεύω από ζητιάνους.»

Δεν χρειάζεται να ζητάς, αλλά πρέπει να προετοιμάζεις τον εαυτό σου. Δεν χρειάζεται να προσεύχεσαι για καθαρό αέρα· άνοιξε το παράθυρο. Οι πνευματικές πρακτικές ανοίγουν τα παράθυρα. Η ετοιμότητα πρέπει να βρίσκεται μέσα μας. Ό,τι αξίζεις, το λαμβάνεις· όσο πιο άξιος, τόσο περισσότερο λαμβάνεις. Μην απαιτείς και μην παρακαλείς — δεν λειτουργεί.

Φτιάξε τον κήπο σου όμορφο· δεν χρειάζεται να καλέσεις τις πεταλούδες. Έρχονται μόνες τους.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΧΑΡΗ;

Η Χάρη δεν βρίσκεται έξω από εσένα· βρίσκεται μέσα σου. Η Χάρη είναι ένα άλλο όνομα για τον Θεό. Και ο Θεός είναι το Πνεύμα — η Βασιλεία των Ουρανών μέσα σου.

Όταν ο νους γίνεται συγκεντρωμένος μέσα από την πνευματική άσκηση, όταν το σώμα γίνεται ήρεμο και δεκτικό, οι αντίθετες σκέψεις που μας απομακρύνουν από το Θείο παύουν να υπάρχουν. Δεν σημαίνει ότι «αδειάζουμε» το μυαλό μας. Σημαίνει ότι κάθε στιγμή της ημέρας υπάρχει η μνήμη της Θεότητας — και με την εξάσκηση γίνεται αυτόματη.

Πίνω ένα ποτήρι νερό — πίνω τον Θεό.
Τρώω — τρώω τον Θεό.
Πώς μπορεί το μικρό «εγώ» να φάει τον Θεό; Δεν μπορεί. Είναι ο Θεός που ενώνεται με τον Θεό.

Αυτό έρχεται όταν συνειδητοποιούμε: «Είμαι Θείος και όλα γύρω μου είναι Θεικά.»

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Η μεγαλύτερη αυταπάτη του ανθρώπου είναι η αίσθηση ότι είναι ξεχωριστός. Από εκεί γεννιέται η σύγκρουση: στο σπίτι, στις φιλίες, στις κοινότητες, ανάμεσα σε χώρες.

Ο Ινδός νομίζει πως είναι διαφορετικός από τον Πακιστανό. Ο Άραβας από τον Εβραίο. Ο Άγγλος από τον Γερμανό. Αυτή είναι αυταπάτη του νου.

Όταν ο νους ανυψωθεί σε λεπτότερο επίπεδο, βλέπουμε ότι και ο ίδιος είναι Θείος.

Μην ψάχνεις τον Θεό «εκεί πάνω». Το πάνω και το κάτω είναι μόνο θέμα οπτικής. Αν σταθείς πάνω, κάτι φαίνεται κάτω· αν σταθείς κάτω, κάτι φαίνεται πάνω. Αν όμως ενωθούν, δεν υπάρχει πάνω ή κάτω — υπάρχει μόνο εδώ και τώρα.

Κάθε ανάσα, κάθε βήμα, κάθε μπουκιά — είναι η Χάρη του Θεού.

ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ

Ο Θεός είναι μια λεπτή ενέργεια που διαπερνά τα πάντα. Ο κόσμος δεν είναι ψευδαίσθηση· πώς μπορεί το μη πραγματικό να υπάρχει μέσα στο Πραγματικό;
Είσαι πραγματικός.
Εγώ είμαι πραγματικός.
Ο Θεός είναι πραγματικός.
Όλοι είμαστε Θεός — Χάρη.

Οι πνευματικές πρακτικές καθαρίζουν το μονοπάτι προς την αυτοπραγμάτωση. Δεν μαγειρεύεις σε βρώμικο δοχείο· το καθαρίζεις πρώτα. Έτσι και ο νους — πρέπει να «ξυστεί» από τις ακαθαρσίες του. Αυτό μπορεί να πονά, αλλά είναι απαραίτητο.

Χρειάζεται επιμονή, δύναμη και αποφασιστικότητα.

ΕΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΛΙΚΟΤΗΤΑ

Για να πετύχεις σε οτιδήποτε στον κόσμο — εργασία, οικογένεια, καριέρα — χρειάζεται προσπάθεια. Αλλά οι μεγάλοι άνθρωποι στόχευαν μόνο στο εξωτερικό. Κανείς τους δεν βρήκε αληθινή χαρά.

Διδάσκουμε πώς να ενωθεί το εσωτερικό με το εξωτερικό, πώς να γίνει η ίδια η ύλη πνευματική.
Ο Ιησούς είπε:
«Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.»
Δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος.

ΟΛΟΙ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

Δεν υπάρχει άνθρωπος στη γη που να μην αναζητά την ευτυχία. Αλλά η ευτυχία δεν έρχεται με ευσεβείς πόθους· χρειάζεται προσπάθεια.

Οι σχέσεις χρειάζονται κατανόηση. Αν η σύζυγος πει έναν θυμωμένο λόγο, ο σύζυγος πρέπει να σκεφτεί:
«Τι έκανα εγώ για να την πληγώσω;»

Όταν δύο άνθρωποι αγαπούν πραγματικά, είναι μία ψυχή σε δύο σώματα.

…… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σάτσανγκ Ηνωμένο Βασίλειο 1984 – 11