ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο σώμα και στον νου· η διαφορά, αν υπάρχει, είναι λεπτή. Με άλλα λόγια, το σώμα υπάρχει σε ένα πιο αδρό επίπεδο από τον νου. Ο νους, που επίσης είναι ύλη, υπάρχει σε ένα πιο λεπτό επίπεδο.

Αφού αποτελούνται από ύλη, ο νους και το σώμα κυβερνώνται αναγκαστικά από τις τρεις Γκούνας. Οι σανσκριτικοί όροι για τις τρεις Γκούνας, ή τα τρία στοιχεία που διέπουν όλη τη φύση και την φυσική ύπαρξη, είναι Τάμας, Ράτζας και Σάττβα. Όταν παρατηρήσουμε τη φύση, θα δούμε ότι υπάρχει γέννηση, ανάπτυξη, φθορά και θάνατος μέσα στη σφαίρα της φύσης. Αυτές οι όψεις της ζωής και του θανάτου υπάρχουν μέσα στη φύση, και τα ενσαρκωμένα όντα ή οι realised άνθρωποι όπως ο Βούδας, ο Ραμακρίσνα και ο Ραμανα Μαχαρσί υπόκεινται στους νόμους της φύσης. Με άλλα λόγια, ο νους και το σώμα τους υπόκεινται στις διάφορες λειτουργίες της φύσης. Και εμείς ως ανθρώπινα όντα, που έχουμε σώμα και λίγο νου όπως τον αντιλαμβανόμαστε, είμαστε υποκείμενοι στα ίδια πράγματα στα οποία υπέκειντο και οι φωτισμένοι.

Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΥ ΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΣΩΜΑ

Όσον αφορά τον φωτισμό, η αναφορά γίνεται κυρίως στην τρίτη όψη του ανθρώπου, στο πνευματικό μέρος. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος έχει σώμα, έχει νου και έχει Πνεύμα.

Για τον φωτισμένο, η κατοικία του, το σύνολό του, εδράζεται κυρίως στο πνευματικό επίπεδο, όπου δεν ενδιαφέρεται σε μεγάλο βαθμό για το σώμα ή τον νου του. Ζει σε μια κατάσταση που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε υπερβατική. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: αυτή η υπερβατική κατάσταση —το Πνεύμα— διαπερνά τον νου και το σώμα, αλλά η διαπέραση πρέπει να περάσει μέσα από τις διάφορες όψεις της φύσης και τα στοιχεία που τη διέπουν.

Στα μάτια μας, αυτοί οι φωτισμένοι άνθρωποι φαίνεται να αμελούν το αδρό σώμα τους, επειδή ζουν σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από τον άνθρωπο που ζει ταυτισμένος μόνο με το σώμα. Όταν ο άνθρωπος ζει μόνο στο σώμα, ζει στο αισθησιακό σώμα, αυτό που εκφράζεται μέσω των πέντε αισθήσεων: όραση, όσφρηση, γεύση, αφή και ακοή. Αλλά οι φωτισμένοι δεν ενδιαφέρονται για τον αισθησιακό εαυτό. Η αισθησιακή όψη της ύπαρξής τους δεν έχει σημασία γι’ αυτούς. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στον μέσο άνθρωπο και τον φωτισμένο. Ο μέσος άνθρωπος ζει μέσα στις αισθήσεις του, σε ένα λεπτό επίπεδο του νου ή στο υλικό επίπεδο. Ο φωτισμένος έχει υπερβεί τις ανάγκες και τις λειτουργίες των αισθήσεων. Η ύπαρξη του φωτισμένου είναι πέρα από σώμα και νου.

Ο φωτισμένος αντιλαμβάνεται ότι οι λειτουργίες της φύσης είναι παροδικές· είναι προσωρινές, ενώ η ζωή στο Πνεύμα, η υπερβατική κατάσταση, είναι μόνιμη. Έχει βρει μέσα του τη γαλήνη του ωκεανού στα βάθη του, ενώ οι λειτουργίες της φύσης είναι μόνο τα κύματα στην επιφάνεια.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΚΟΥΝΑΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΑΣ

Και εκείνος πέρασε μέσα από τα κύματα της επιφάνειας και βυθίστηκε στα βάθη όπου οι Γκούνας —Τάμας, Ράτζας, Σάττβα— δεν έχουν σημασία. Για εμάς, όμως, έχουν μεγάλη σημασία, διότι οι Γκούνας είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τη φύση και υπάρχουν για να μας βοηθήσουν στην εξέλιξη.

Στην εξέλιξη, δεν εξαλείφουμε ούτε καταστρέφουμε το Τάμας, που μπορεί να ονομαστεί αδράνεια. Δεν καταστρέφουμε το Ράτζας, τον ενεργοποιητικό παράγοντα. Ούτε καταστρέφουμε το Σάττβα. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να επιτρέψουμε στο Σάττβα, το λεπτότερο στοιχείο της φύσης, το Φως, να κυριαρχήσει στη ζωή μας. Όταν το Φως κυριαρχήσει, η αδράνεια ή το σκοτάδι, δηλαδή το Τάμας, δεν καταστρέφεται αλλά υποχωρεί.

Ο ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΓΚΟΥΝΑΣ

Αυτός είναι ο μέσος άνθρωπος που προχωρά στο μονοπάτι της εξέλιξης. Όταν ο άνθρωπος φτάσει στην πιο λεπτή σάττβικη αξία, το λεπτότερο φως, την πιο εκλεπτυσμένη σχετική κατάσταση της ζωής, τότε πηγαίνει πέρα από αυτήν, για να ενωθεί με το Απόλυτο που είναι το Πνεύμα του.

Ο φωτισμένος ζει σε επίπεδο πέρα από το Τάμας, το Ράτζας και το Σάττβα, πέρα από τους νόμους της φύσης. Κάποτε λέμε ότι οι φωτισμένοι είναι «νόμος από μόνοι τους». Όταν κάποιος γίνει «νόμος από μόνος του», πέρα από όλους τους νόμους που διέπουν το υλικό σύμπαν, παύει να ενδιαφέρεται για το σώμα του.

Στα δικά μας μάτια, ο Ραμακρίσνα ή ο Ραμανα Μαχαρσί, που υπέφεραν από καρκίνο, φαίνονταν να πονάνε. Αλλά εκείνοι πιθανότατα βίωναν την ανώτατη έκσταση, αυτό που ονομάζουμε Μακαριότητα. Για αυτούς, ο πόνος ήταν απλώς παιχνίδι. Ήταν ο ωκεανός και ο πόνος ήταν μόνο κύματα στην επιφάνεια. Είχαν γίνει ένα με τα βάθη του ωκεανού, που είναι η αληθινή φύση κάθε ανθρώπου.

Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΑ

Πάντα λέω ότι η φύση του ανθρώπου είναι Θεία. Οι φωτισμένοι λέγονται έτσι γιατί έχουν φτάσει τη Θεότητα και ζουν σε αυτήν. Όταν έχεις γευτεί την υπέρτατη Μακαριότητα, όταν έχεις γευτεί το νέκταρ —το Άμριτ— τότε τα μικρά κουταλάκια ζάχαρης δεν σε ενδιαφέρουν. Για να γνωρίσεις τη γλυκύτητα της ζάχαρης, πρέπει να γνωρίσεις κάτι πικρό. Για να καταλάβεις την ευχαρίστηση, πρέπει να γνωρίσεις τον πόνο. Για να καταλάβεις το λευκό, πρέπει να γνωρίσεις το μαύρο. Για να γνωρίσεις τον ήλιο, πρέπει να γνωρίσεις τη βροχή. Έτσι λειτουργεί ο νόμος των αντιθέτων — και αυτός ο νόμος υπάρχει μέσα στη φύση.

ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ

Οι φωτισμένοι στέκουν πέρα από τον νόμο των αντιθέτων και ζουν στην απόλυτη Μακαριότητα. Γιατί έχουν υπερβεί τον ίδιο τον νόμο των αντιθέτων. Γι’ αυτούς, ο πόνος και η ευχαρίστηση δεν υπάρχουν.

Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από διάφορες χημικές ουσίες και δισεκατομμύρια κύτταρα που υπακούν στους φυσικούς νόμους. Ο άνθρωπος που ζει πέρα από τον νόμο των αντιθέτων και βιώνει τη Μακαριότητα, δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτούς τους νόμους. Ό,τι κι αν συμβεί στο σώμα, δεν έχει σημασία. Δεν αισθάνεται ζέστη ή κρύο, πόνο ή ευχαρίστηση, γιατί κατοικεί πλέον στην απερίγραπτη κατάσταση της Μακαριότητας.

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΥ

Γι’ αυτό βλέπουμε ότι οι φωτισμένοι δεν ενδιαφέρονται για το σώμα τους. Αν βάλεις ένα κοστούμι και σκιστεί, δεν θα ταραχτείς· απλώς θα φορέσεις άλλο. Για αυτούς, το σώμα και ο νους είναι μόνο ένα προσωρινό ένδυμα. Ξέρουν ότι η αξία του σώματος και του νου είναι περαστική.

Όταν κάποιος κατοικεί στο αιώνιο και γίνεται το ίδιο το αιώνιο, τι σημασία έχουν τα προσωρινά; Αν έχεις ένα εκατομμύριο στην τράπεζα, δεν θα σταθείς στον δρόμο ζητιανεύοντας για πέντε λεπτά.

Για τον φωτισμένο, ο νους και το σώμα δεν έχουν σημασία. Ο νους δεν σημαίνει τίποτα για το σώμα, και το σώμα δεν σημαίνει τίποτα για τον νου. Και γι’ αυτό βάζουν το σώμα στον άνεμο —δηλαδή το αφήνουν στα χέρια της φύσης— γιατί γνωρίζουν ότι αυτό που αποτελείται από φυσικά στοιχεία υπόκειται σε γέννηση, ανάπτυξη, φθορά και θάνατο. Και αφού έχουν υπερβεί αυτά, δεν τους αφορά καθόλου.

… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σάτσανγκ Ηνωμένο Βασίλειο 1976 – 10