Η ΚΑΘΑΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
Η καθαρή συνειδητότητα είναι η ουσία της ζωής μας. Η καθαρή συνειδητότητα είναι όλη η ζωτική δύναμη, άφθαρτη, ατελεύτητη και για πάντα παρούσα. Λοιπόν, τι θέλουμε; Θέλουμε να μας πετούν από εδώ κι από εκεί ή θέλουμε να στεκόμαστε ακίνητοι; Όπως λένε οι Γραφές, «Ησύχασε και γνώρισε ότι εγώ είμαι ο Θεός». Η καθαρή συνειδητότητα είναι ο Θεός και την εκφράζουμε μέσα από την αγάπη, τη σωστή πράξη, τις σωστές ενέργειες και τη σωστή σκέψη.
Για παράδειγμα, η οκταπλή οδός του Βούδα σου δίνει έναν οδηγό. Οι Εντολές μας σου δίνουν έναν οδηγό. «Αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». Αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν σου λένε το πώς. Εγώ μιλώ για την ίδια αρχή, αλλά ο κύριος κατευθυντήριος παράγοντας στη διδασκαλία μου είναι το πώς. Είναι ωραίο να λες, «Ω, φτιάξε μια υπέροχη τούρτα», αλλά πρέπει να σου δείξω πώς να την ψήσεις. Το πώς της ζωής, πώς να το κάνεις. Ξέχνα το γιατί και το «για ποιο λόγο», πώς θα βγει και αν θα αποτύχει ή όχι. Μη στοχεύεις στο αποτέλεσμα, στόχευσε στη δράση. Η Μπαγκαβάτ Γκίτα λέει ξανά: «Να ενεργείς για χάρη της δράσης, όχι για τους καρπούς της». Οι καρποί θα έρθουν. Φύτεψε και φρόντισε τους σπόρους και οι καρποί θα έρθουν, είναι αναπόφευκτο. Δεν πρόκειται να κυνηγώ τον καρπό, αυτό κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Το πρώτο πράγμα που τους έρχεται στο μυαλό είναι ποιος θα είναι ο καρπός. Δεν σκέφτονται τη δουλειά που απαιτείται για τη φύτευση. Όταν ένας νέος πάει να κάνει αίτηση για δουλειά, η πρώτη σκέψη που έχει στο μυαλό του είναι πόσο μισθό θα πάρει. Ξέχνα τα λεφτά, κάνε τη δουλειά και αν το αφεντικό δει ότι είσαι καλός εργάτης, ο μισθός σου θα αυξηθεί. Κάνε, που λέμε, τη βασική, δύσκολη δουλειά.
Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΘΑΡΡΑΛΕΑ
Κατά τον ίδιο τρόπο, το αποτέλεσμα της αυτοβοήθειας και των προσπαθειών μας θα είναι η καθαρή συνειδητότητα. Είναι ένας όμορφος, μακάριος κόσμος. Βλέπω όλη αυτή την τρομοκρατία γύρω μου, σε όλο τον κόσμο, Νικαράγουα, Μέση Ανατολή, Ιράν, Άραβες και Ινδία, παντού αναταραχή, προβλήματα και αιματοχυσία. Το κοιτάζω με συμπόνια, αλλά λέω: «Οι ίδιοι το έφεραν στον εαυτό τους και ίσως είναι ένα μάθημα από το οποίο μπορούν να διδαχθούν». Όχι ότι το εγκρίνουμε, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να το σταματήσουμε. Θα ήθελα να μπορούσα να πάω να σταματήσω όλες τις μάχες εκεί στην Ινδία, στο Ιράν, στη Βηρυτό και σε όλα αυτά τα μέρη, αλλά δεν μπορείς, απλούστατα δεν μπορείς. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσφέρουμε προσευχές, αυτό είναι όλο, και να στείλουμε πνευματικές δυνάμεις για κάποια βελτίωση.
Από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να λυπόμαστε για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας ή στη προσωπική μας ζωή. Τα δεχόμαστε όπως έρχονται, με τη συνειδητοποίηση ότι ό,τι συμβαίνει σε μένα είναι για το καλό μου. Κανείς δεν το προκάλεσε σε μένα. Δεν κατηγορώ κανέναν άλλον. Δεν κατηγορώ τη σύζυγό μου, δεν κατηγορώ το αφεντικό μου, δεν κατηγορώ τον γκουρού μου και δεν κατηγορώ τον Θεό μου. Το αξίζω και θα το αντιμετωπίσω, αλλά δεν θα το αντιμετωπίσω σαν δειλός. Θα το αντιμετωπίσω θαρραλέα, ό,τι κι αν έρθει, άνεμος, χαλάζι ή καταιγίδα, γιατί κι αυτό θα περάσει.
Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ
Αυτό προέρχεται από τη δύναμη μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, η οποία είναι η καθαρή συνειδητότητα μέσα σου, αλώβητη από όλα όσα συμβαίνουν. Άρα, για να βρει κανείς την καθαρή συνειδητότητα, πρέπει να εξευγενίσει, να εξυψώσει αυτό το εγώ. Δεν μπορείς να το εξαλείψεις και δεν μπορείς να το καταστρέψεις, αλλά, όπως ένα κομμάτι λάστιχο, μπορείς να το τεντώσεις και να το κάνεις διάφανο, ώστε να βλέπεις μέσα από αυτό. Και τότε όλο το Φως που βρίσκεται μέσα, η καθαρή συνειδητότητα που είναι μέσα, μπορεί να λάμψει μέσα από αυτό στην καθημερινή μας ζωή και στον τρόπο που ζούμε.
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τη φιλοσοφία, τη θρησκεία και τη μεταφυσική κάτι «στον αέρα», κάτι για να το σκέφτεσαι, νοητική γυμναστική. Για μένα δεν είναι έτσι. Αν οποιαδήποτε γνώση ή σοφία δεν εφαρμόζεται και δεν φέρεται μέσα στην καθημερινή ζωή μας, στο λεπτό-προς-λεπτό βίωμά μας, δεν έχει καμία αξία. Και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να απολαμβάνεις τη ζωή. Όχι, δεν λέει αυτό, φυσικά και πρέπει να απολαμβάνεις τη ζωή, αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Κάνεις έρωτα με τη σύζυγό σου, γιατί όχι, τίποτα δεν σε σταματά. Πρέπει. Κάθε όργανο με το οποίο γεννήθηκε ο άντρας ή η γυναίκα δεν είναι για να ατροφήσει, είναι για να χρησιμοποιηθεί. Έχεις μάτια, θέλεις να βλέπεις. Έχεις αυτιά, θέλεις να ακούς. Μύτη, θέλεις να μυρίζεις. Στόμα, θέλεις να τρως, να γεύεσαι, πόδια, χέρια, μπράτσα. Κάθε όργανο του σώματός σου είναι για να χρησιμοποιείται, και όταν ένας άντρας πάει στο κρεβάτι με τη γυναίκα του, δεν πρέπει να είναι για λόγους λαγνείας, γιατί η λαγνεία είναι επιθυμία που καίει, και όπου υπάρχει τέτοια επιθυμία, υπάρχει προσκόλληση. Είσαι προσκολλημένος στην επιθυμία σου, η οποία γίνεται λαγνεία. Αλλά αν δεν υπάρχει αυτή η καψούρα στην ερωτική πράξη και υπάρχει απλώς μια ροή αγάπης, όπου δύο άνθρωποι θέλουν να ενωθούν και να βρουν μια σωματική έκφραση, τότε αυτό είναι πολύ ιερό. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει, αλλά με διαφορετική όψη, με διαφορετική στάση.
Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ
Έτσι και σε όλα στη ζωή μας, η ζωή πρέπει να ρέει και να μην εμποδίζεται από τις διανοητικές μας διαστρεβλώσεις, διότι εξαιτίας των σκέψεων και των προκαταλήψεών μας εμποδίζουμε αυτή την καθαρή συνειδητότητα να ρέει. Επομένως, κάθε πράξη πρέπει να γίνεται με τέτοια αθωότητα, η οποία δεν είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Οι πνευματικές ασκήσεις φέρνουν αυτή την πραότητα μέσα σου, φέρνουν αυτή την αγάπη μέσα σου, ανοίγουν την Καρδιά σου και σε κάνουν ευγενικό και συμπονετικό. Και επειδή η Καρδιά είναι ανοιχτή, σου φέρνει μεγαλύτερη επίγνωση, όπου δεν βλέπεις μόνο μια συγκεκριμένη πράξη, αλλά όλες τις συνθήκες που οδηγούν ένα άτομο να κάνει αυτή την πράξη. Επειδή με την επίγνωσή σου μπορείς να δεις όλες τις συνθήκες που την περιβάλλουν, δεν καταδικάζεις την πράξη, και όταν δεν καταδικάζεις, αγαπάς, και αυτό προέρχεται από την καθαρή συνειδητότητα.
Πόσοι από εμάς μπορούν να πουν με ειλικρίνεια ότι αγαπούν; Πολύ λίγοι. Η αγάπη έχει γίνει νοητική έννοια, γιατί «Είναι όμορφη, έχει όμορφα μάτια, όμορφα μαλλιά, ωραία μάγουλα, είναι καλή, την αγαπώ». Εγώ αγαπώ τη γυναίκα μου πάρα πολύ, όχι γιατί είναι όμορφη ή γιατί αυτό ή το άλλο, ή καλή. Μου είναι αγαπητή. Μια μέρα, καθώς μιλούσαμε, της είπα: «Ο Θεός να φυλάξει, αλλά αν πάθαινες ένα ατύχημα και καιγόσουν και παραμορφωνόσουν, θα σε αγαπούσα εξίσου. Γιατί δεν σε αγαπώ σαν αυτό το σωματικό πρόσωπο, αλλά ο Θεός μέσα σε μένα αγαπά τον Θεό μέσα σε σένα, και δεν υπάρχουν δύο Θεοί, υπάρχει μόνο ένας Θεός. Πώς λοιπόν μπορώ να σταματήσω τη ροή της αγάπης;»
ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ
Αυτή η μικρή ιδέα μπορεί να επεκταθεί σε όλους γύρω σου, σε ολόκληρο τον κόσμο, ώστε να αγαπάς όλους. Θυμάμαι πολλά περιστατικά, ένα, για παράδειγμα. Οδηγούσα το αυτοκίνητό μου και είδα ένα μικρό παιδί καθισμένο στο πεζοδρόμιο να κλαίει, με τις μύξες να τρέχουν από τη μύτη του. Ένα φτωχό μικρό παιδί. Ήταν πολύ φτωχοί και η μητέρα του το είχε στείλει με χρήματα να αγοράσει ψωμί. Καθώς περνούσα και είδα αυτό το παιδί να κλαίει, σταμάτησα το αυτοκίνητο, όχι σαν «φιλάνθρωπος». Όχι, δεν θέλω να «κάνω το καλό». Θέλω να είμαι καλός, και το καλό θα γίνει από μόνο του, θυμήσÎ
