ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΣΤΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Αν δεν μπορείτε να βρείτε τη Βασιλεία που είναι μέσα σας, τότε σημαίνει ότι δεν λειτουργείτε πλήρως. Λειτουργείτε αποσπασματικά. Μέσω των πνευματικών πρακτικών, προχωράμε από την αποσπασματικότητα στην ολοκλήρωση. Ολοκληρώνουμε το σώμα, το μυαλό και το πνεύμα. Διότι δεν είναι πράγματα ξεχωριστά από το ένα το άλλο. Είναι μια ολότητα, είναι μια συνέχεια, και μόνο γνωρίζοντας τη συνέχεια μπορείτε να δείτε την ειρήνη που είναι το έμφυτο δικαίωμά σας.
Ψάχνουμε για την ειρήνη που είναι μέσα μας. Η ασθένεια είναι το αντίθετο της ειρήνης. Ας απομακρυνθούμε από την ασθένεια και ας είμαστε σε ειρήνη με την ειρήνη που πραγματικά είμαστε. Είναι τόσο απλό να οδηγήσουμε το μυαλό σε εκείνο τον χώρο, τη Βασιλεία των Ουρανών μέσα μας, όπου η ειρήνη κατοικεί, και να τη βγάλουμε έξω έτσι ώστε να μπορεί να διεισδύσει σε όλες τις καθημερινές μας δράσεις, σκέψεις και τρόπο ζωής.
ΑΝΘΡΩΠΕ, ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
Για να βρούμε αυτή την ειρήνη, πρέπει να διαπεράσουμε τον εαυτό μας, και χρησιμοποιώντας την άμεση γραμμή, μπορούμε να βρούμε την ειρήνη. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν θέλουμε να καλέσουμε τον αριθμό, αν και η γραμμή είναι ανοιχτή. Μέσω μιας μεθοδολογικής προσέγγισης, προσωπικά καθορισμένων πνευματικών πρακτικών, φτάνουμε σε εκείνο τον τομέα, και τότε αρχίζουμε να γνωρίζουμε τον εαυτό μας σε μια ολοκληρωμένη κατάσταση, αντί για μια αποσπασματική. Και όταν γνωρίσετε τον εαυτό σας στην ολοκληρωμένη κατάσταση, θα ζείτε εκείνη τη θαυμάσια ρήση στις Γραφές, που λέει σε κάθε θρησκεία «Άνθρωπε, γνώρισε τον εαυτό σου».
Καμία θρησκεία δεν λέει, «Άνθρωπε, γνώρισε τον Θεό». Λέει «Άνθρωπε, γνώρισε τον εαυτό σου», και αυτόματα θα γνωρίσεις τον Θεό. Διότι λέγεται, «Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα», και ποιος είπε αυτά τα λόγια; Ο Ιησούς, ο άνθρωπος δεν είπε αυτά τα λόγια. Αλλά ο Χριστός είπε αυτά τα λόγια, και ο Χριστός είναι εκείνη η παγκόσμια συνείδηση που υπάρχει και μέσα σας. Μίλησε από το επίπεδο εκείνης της συνείδησης. Δεν μίλησε για εκείνη τη μικρή μορφή σώματος που ονομάστηκε Ιησούς. Η συνείδηση είναι πάντα παρούσα απλώς περιμένει να καθοδηγήσετε την περιορισμένη σας φύση προς αυτό που είναι απεριόριστο. Γιατί να είστε σαν ένα ψάρι που κολυμπάει στο νερό και πεθαίνει από δίψα; Αυτό είναι αυτό που κάνουμε. Νομίζετε ότι είστε ζωντανοί; Είστε νεκροί. Νομίζετε ότι είστε ξύπνιοι; Όχι, κοιμάστε.
ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΣΤΟΧΟ, ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ
Μέσω των πνευματικών πρακτικών, βρίσκουμε την εγρήγορση, και βλέποντας αυτή την αφύπνιση, αυτή την εγρήγορση, θα πείτε ότι οι αντιλήψεις που είχα για τη δουλεία ήταν απλώς ένα όνειρο. Ονειρευόμουν. Ήμουν ελεύθερος όλο αυτόν τον καιρό. Ήμουν ελεύθερος όλο αυτόν τον καιρό, και τώρα ξέρω ότι εκείνη η δουλεία ήταν απλώς ένα όνειρο που δεν είναι η φύση μου. Είμαι από τη φύση μου ελεύθερος, και όχι από τη φύση μου δεσμευμένος.
Αυτό επίσης σημαίνει ότι νιώθοντας τον εαυτό σας σε δουλεία, δεν χρησιμοποιείτε το πλήρες δυναμικό σας, και γι’ αυτό είστε κοιμισμένοι. Γι’ αυτό ονειρεύεστε και δεν είστε πλήρως ξύπνιοι στην ομορφιά της ζωής. Πόσες φορές περπατάτε μέσα από τα όμορφα πάρκα εδώ ή μέσα από τα υπέροχα δέντρα στην πόλη σας; Πόσες φορές περνάτε εκεί και παρατηρείτε και ακούτε τη θαυμάσια συμφωνία του ανέμου που φυσάει μέσα από αυτά; Πόσες φορές βλέπετε τα χόρτα να λικνίζονται εκεί σε έναν θεϊκό χορό; Πόσες φορές είστε με τον αγαπημένο σας και νιώθετε τον ίδιο τον καρδιοχτύπο της καρδιάς της ή του να λιώνει μέσα στην καρδιά σας και να βρίσκετε τον ρυθμό της ενότητας; Δεν το κάνετε. Εξαιτίας της αποσπασματοποίησης. Ένα ολοκληρωμένο άτομο θα το έβλεπε αυτό, γιατί δεν υπάρχει τίποτα άσχημο σε αυτόν τον κόσμο. Όλα είναι γεμάτα ομορφιά. Επομένως, λέμε «Η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια του θεατή».
Θέλουμε να γίνουμε οι θεατές της ομορφιάς, και όλη η ασχήμια και όλες οι δουλείες να εξαφανιστούν. Έτσι, αναστηθείτε, ξυπνήστε, όπως θα έλεγε ο Βιβεκανάντα. «Αναστηθείτε, ξυπνήστε, και μην σταματήσετε μέχρι να φτάσετε στον στόχο». Ω, οδήγησέ με, φιλικό φως, ακόμη και αν είναι ένα βήμα τη φορά. Αλλά πρέπει να ξεκινήσεις – πρέπει να ξεκινήσεις, και αν είσαι στη Σιου Σίτι, δεν μπορείς να ξεκινήσεις από το Σικάγο. Ξεκινάς από τη Σιου Σίτι σε αυτό το όμορφο, χαρούμενο ταξίδι, και όταν ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο και φτάσεις στον στόχο, θα βρεις ότι ο δρόμος και ο στόχος είναι το ίδιο και το ίδιο.
Εχεις έρθει από το πουθενά και πας πουθενά, και τότε θα βιώσεις αυτό που βιώνω, το είναι της ζωής.
ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ, ΜΟΝΟ Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΑΠΟΜΕΝΕΙ
Η ΧΑΡΑ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΝΑΛΥΣΗ, Η ΧΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ
Η αναζήτηση στην σύγχρονη τεχνολογία και στο μυαλό του κόσμου σήμερα είναι να πάει έξω, να βρει πράγματα έξω από τον εαυτό τους. Είναι να πάει έξω από τον εαυτό τους; Η αναζήτηση είναι πάντα έξω. Θέλεις να δεις κάποια ευχαρίστηση, οπότε πηγαίνεις στο σινεμά, πας στο νυχτερινό κέντρο, πηγαίνεις στους χορούς, πηγαίνεις σε οποιαδήποτε ψυχαγωγία υπάρχει. Γιατί; Για να βρεις ευχαρίστηση. Με άλλα λόγια, προσπαθείς να δραπετεύσεις από τον εαυτό σου σε κάποιο είδος ευχαρίστησης. Αλλά ξέρεις αυτό σίγουρα, ότι αν έχεις ευχαρίστηση σήμερα, αύριο θα υπάρχει πόνος, γιατί fluctουρεις εντός του νόμου των αντιθέτων. Αν υπάρχει μέρα, πρέπει να υπάρχει νύχτα. Αν υπάρχει ζέστη, πρέπει να υπάρχει κρύο.
Αλλά υπάρχει αυτή η άλλη περιοχή που πηγαίνει πέρα από το νόμο των αντιθέτων, που πηγαίνει πέρα από τον πόνο και την ευχαρίστηση, και εκείνη η περιοχή είναι η χαρά, απόλυτη χαρά. Ανιδεώδητη από το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου σας, το οποίο είναι αναλυτικό, αλλά βιώσιμη. Έτσι, η χαρά δεν απαιτεί ανάλυση; Η χαρά είναι θέμα εμπειρίας. Η ανάλυση είναι η ρίζα όλων των προβλημάτων. Αναλύεις αυτό ως καλό, και αναλύεις αυτό ως κακό. Αλλά πηγαίνοντας πέρα από τα δύο, τι μπορεί να απομείνει; Κανένα καλό ή κακό δεν απομένει, μόνο η χαρά της ύπαρξης απομένει.
ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΤΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ “ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ”
Νομίζω ότι ήταν ο Ντεκάρτ που είπε «Σκέφτομαι, άρα υπάρχω». Αλλά νομίζω ότι έκανε λάθος. Υπάρχω, άρα σκέφτομαι. Υπάρχω, Γιαχβέ. Υπάρχω. Αυτή η γνώση δεν μπορεί να προέλθει από τα βιβλία, γιατί τα βιβλία, οι δάσκαλοι και τα παρόμοια μπορούν μόνο να σε φέρουν στο στάδιο της αποκτηθείσας γνώσης, όπως ένα γαϊδούρι με πολλά βιβλία στην πλάτη του. Αλλά ας προχωρήσουμε περαιτέρω από την αποκτηθείσα γνώση στην περιοχή της σοφίας, και η σοφία προέρχεται από την εμπειρία του εαυτού σας, όπου αρχίζετε να γνωρίζετε τον εαυτό σας· άνθρωπε, γνώρισε τον εαυτό σου. Και όταν πραγματικά γνωρίσετε τον εαυτό σας, θα αρχίσετε να αγαπάτε τον εαυτό σας. Πόσοι από εμάς εδώ μπορούμε ειλικρινά να πούμε, «Αγαπώ τον εαυτό μου». Αληθινά το λέτε αυτό. Κανείς δεν είναι ικανοποιημένος με τον εαυτό του, και γι’ αυτό δεν μπορείτε να αγαπήσετε τον εαυτό σας. Μπορείτε να αγαπήσετε τον εαυτό σας αν γίνετε όλο και πιο ολοκληρωμένοι. Τότε μπορείτε να αγαπήσετε τον εαυτό σας, και όταν μπορείτε να αγαπήσετε τον εαυτό σας, μπορείτε αληθινά να ασκήσετε την μεγαλύτερη εντολή που δόθηκε στον άνθρωπο: «Αγαπήστε τον πλησίον σας όπως τον εαυτό σας». Αν δεν μπορείτε να αγαπήσετε τον εαυτό σας, πώς μπορείτε να αγαπήσετε τον πλησίον σας;
ΥΠΗΡΕΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΟΜΟΡΦΟ
Κάντε στους άλλους αυτό που θα θέλατε να κάνουν και σε εσάς. Το έχετε διαβάσει ξανά και ξανά, έχει κηρυχθεί ξανά και ξανά. Κάντε στους άλλους αυτό που θα θέλατε να κάνουν και σε εσάς, και το ξέρετε αυτό με ποια μορφή; Σαν επιθυμητό σκεπτικό. Επειδή δεν θέλετε να σας συμβεί κάτι κακό, θα πληγώσει την υπερηφάνειά σας και τον εγωισμό σας. Αλλά τι κάνετε; Αυξάνετε την ομορφιά του περιβάλλοντος; Πάντα λέω ότι είναι η φύση ενός λουλουδιού να είναι όμορφο, αλλά αυτό δεν είναι το μόνο πράγμα που κάνει ένα λουλούδι. Επίσης, ενισχύει την ομορφιά του κήπου.
Ποια μεγαλύτερη υπηρεσία μπορείτε να προσφέρετε γεννημένοι ως άνθρωποι από το να αυξήσετε την ομορφιά του περιβάλλοντός σας, και αυτή είναι η υπηρεσία του Θεού. Υπηρετώντας την ανθρωπότητα, υπηρετείτε την ανθρωπότητα κάνοντάς τον εαυτό σας όμορφο, κάτι που δεν έχει κίνητρο. Γίνεται αυθόρμητα.
Πηγαίνετε να φροντίσετε την Θεία Μαθηλντά, η οποία είναι άρρωστη. Πηγαίνετε εκεί για μερικές μέρες μέχρι να γίνει καλά. Αλλά μετά από ένα μήνα ή κάπως αργότερα, μπορεί να υπάρχει μια μικρή διαφωνία με τη Μαθηλντά, και τότε λέτε στον εαυτό σας: «Αχ, δεν με εκτιμά. Κοίτα τι έκανα γι’ αυτήν. Περάσα τρεις, τέσσερις, πέντε ή έξι μέρες την φροντίζοντας και δεν με εκτιμά».
Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ ΗΠΑ 1982 – 50
