ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, ΤΑ ΛΑΘΗ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΧΑΥΝΩΣΗ Το «λάθος» είναι η άρνηση του «παίρνω». Έχεις προσπαθήσει να πάρεις και έχεις χάσει τον στόχο. Όταν χάνεις τον στόχο, είναι είτε επειδή είσαι τυφλός ή το δωμάτιο είναι σκοτεινό. Θέλω να πάρω αυτό το λουλούδι, αλλά το χάνω. Αυτό είναι λάθος. Όλες οι ευκαιρίες μας δίνονται, και έτσι δεν χρειάζεται να κάνουμε λάθη. Όλες οι ευκαιρίες δίνονται και τα λάθη προκύπτουν κυρίως από την αποχαύνωση. Αλλά στην βιασύνη μας, στην βιασύνη μας, στην απανθρωπιά μας, στην αδιαλλαξία μας, αρπάζουμε και χάνουμε. Όταν το μυαλό είναι μπερδεμένο, επιτρέπουμε να κατασταλάξει. Όπως λέει η κινέζικη παροιμία, πριν πεις μια θυμωμένη λέξη, αν αισθάνεσαι θυμό, γύρισε τη γλώσσα σου εννέα φορές και μετά πες την. Μέχρι να τελειώσεις να γυρίζεις τη γλώσσα σου εννέα φορές, ο θυμός σου έχει φύγει και δεν θα κάνεις το λάθος να πεις την λάθος λέξη. Αυτό είναι το λάθος. Αν η αποχαύνωση δεν μπορεί να λυθεί από εμάς, πηγαίνουμε σε έναν σύμβουλο, έναν καταρτισμένο άνθρωπο, για να μας συμβουλέψει, να μας καθοδηγήσει ώστε να μην κάνουμε λάθος – είναι πολύ απλό. ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Γιατί στην αρχή, βιαστήκαμε τόσο ή ήμασταν τόσο βιαστικοί, πήραμε τον λάθος δρόμο. Ποιος είναι ο λάθος δρόμος; Ο λάθος δρόμος είναι αυτός που μας απομακρύνει από το πραγματικό μας Εαυτό. Υπάρχουν λάθος δρόμοι που είναι πολύ κυκλικοί, παίρνουμε τον λάθος δρόμο για την παραλία και αντί να κατέβουμε εκεί, περπατάμε εδώ πάνω – αλλά αυτοί δεν είναι οι δρόμοι στους οποίους αναφερόμαστε. Από πνευματική σκοπιά, ένας λάθος δρόμος σε απομακρύνει από την θεϊκή ουσία μέσα σου. Με άλλα λόγια, δεν ρέεις με τους νόμους της φύσης. Η φύση δεν κάνει λάθη. Το νερό τρέχει κάτω από το λόφο και όχι πάνω από το λόφο. Ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή και ποτέ από τη δύση. Όπως και τα πάντα στους νόμους της φύσης λειτουργούν με μεγάλη ακρίβεια. Κάθε πλανήτης που περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο έχει ακρίβεια μέσω των φυσικών νόμων. Κάθε φυτό, κάθε λουλούδι που αναπτύσσεται χωρίς χρόνο, συνδυάζει όλους τους διάφορους φυσικούς νόμους που εμπλέκονται για να το κάνει ευνοϊκό για την ανάπτυξη. Επειδή ο άνθρωπος έχει μυαλό, το πονηρό ζώο όπως το αποκαλούμε, γυρίζουμε και στρίβουμε τους νόμους της φύσης και κολυμπάμε ενάντια στο ρεύμα. Ο λάθος δρόμος ξεκινά με ένα λάθος, και αυτό το λάθος θα μπορούσε επίσης να οριστεί ως μια παρανόηση. Αντί να συλλάβουμε τον σωστό δρόμο, τον χάνουμε. Παρανόηση. Γι’ αυτό παίρνουμε τον λάθος δρόμο. Αλλά και μετά από το λάθος δρόμο, μπορείς να κάνεις μια αναστροφή και να επιστρέψεις. Λίγος χρόνος θα χαθεί, αλλά δεν έχει χαθεί καμία ελπίδα. Καμία ελπίδα δεν χάνεται ποτέ. Είναι το μυαλό που είναι ο δημιουργός προβλημάτων. Αν το μυαλό μπορεί να ρυθμιστεί να σκέφτεται σωστά, τότε αυτά τα λάθη και οι λάθος δρόμοι δεν συμβαίνουν. Τι κάνουμε για να αφήσουμε το μυαλό να λειτουργεί μέσα στους νόμους της φύσης; Θα ήταν να κρατήσουμε αγία συντροφιά; Γι’ αυτό είμαστε εδώ. Σατ-σανγκ – συντροφιά για τον σκοπό της αλήθειας. Πάντα συμβουλεύεται στις αρχαίες γραφές ότι όσο το δυνατόν, να είσαι σε αγία συντροφιά. Καλή συντροφιά, και γι’ αυτό διάβασε καλές βιβλία αντί για φθηνά μυθιστορήματα που βρίσκουμε σε αυτά τα περίπτερα βιβλίων στις γωνιές του δρόμου. Την άλλη μέρα πέρασα από ένα περίπτερο, και περιοδικά κρέμονταν εκεί, και έπρεπε να γυρίσω το κεφάλι μου. Ήταν φρικτό οι φωτογραφίες στα περιοδικά. Αν το υλικό που διαβάζεις είναι καλό υλικό, η συντροφιά είναι καλή συντροφιά, και συνεχίζοντας αυτό, τα μυαλά μας θα είναι περισσότερο και περισσότερο συντονισμένα σε ένα υψηλότερο επίπεδο. Όσο περισσότερα τα μυαλά μας είναι συντονισμένα σε ένα υψηλότερο επίπεδο, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να κάνουμε λάθος ή να πάρουμε τον λάθος δρόμο. Αυτό είναι. Τόσο απλό. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΠΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ; Είναι σαν να λέμε ότι δεν χρειάζεσαι βροχή για να γνωρίσεις τον ήλιο. Δεν χρειάζεσαι να γνωρίσεις τη νύχτα για να γνωρίσεις την ημέρα; Αλλά ποιος λέει ότι ο ήλιος και η βροχή είναι λάθος; Ποιος λέει ότι η νύχτα και η ημέρα είναι λάθος; Δεν είναι αντίθετα. Είναι μέρος και κομμάτι του ενός όλου. Αλλά αυτό δεν θα ίσχυε για τη ζωή του ανθρώπου όπως τη ζει. Δεν είναι απαραίτητο να περάσουμε από ακραία δυστυχία για να βρούμε την ευτυχία. Δεν είναι απαραίτητο. Δεν είναι απαραίτητο να φάμε πικρούς καρπούς για μισή ζωή και μετά να πούμε, «Ας φάω πικρούς καρπούς τώρα επειδή ξέρω ότι τρώγοντας πικρούς καρπούς τώρα, θα έρθουν γλυκοί καρποί.» Μπορεί να έχεις πεθάνει μέχρι τότε! Είναι μόνο η σωστή γνώση και καθοδήγηση που θα μας εμποδίσουν να βιώσουμε τον λάθος δρόμο και να μας οδηγήσουν στον σωστό δρόμο. Κοιτάμε επίσης από αυτό το περιορισμένο κλάσμα σε αυτή τη μεγάλη συνέχεια. Σήμερα, αν κάποιος περπατά στον σωστό δρόμο, ποιος ξέρει πόσους λάθος δρόμους δεν έχει διασχίσει σε προηγούμενες ζωές; Σήμερα, ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για να σώσει χιλιάδες και εκατομμύρια. Ποιος ξέρει ότι μέσω των χεριών του χιλιάδες και εκατομμύρια δεν καταστράφηκαν στο παρελθόν; Αλλά αν σήμερα βρισκόμαστε στον λάθος δρόμο, πρέπει να σκεφτούμε και να πούμε, ας συνεχίσω στον λάθος δρόμο; Αυτό είναι το ερώτημα. Επειδή μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι αυτός είναι ο λάθος δρόμος, αμέσως επισημαίνουμε το μυαλό μας με όλα τα συμβάντα του λάθους δρόμου. Αρνητικές επιβεβαιώσεις, αρνητικές προτάσεις, αρνητική σκέψη όλη την ώρα δεν θα παράγουν θετική σκέψη ή θετική δράση. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ Πράγματα που έγιναν σε άγνοια ή αθωότητα είναι ΟΚ. Δεν ήξερες. Αλλά μόλις ο άνθρωπος αναπτύξει το σκεπτικό μυαλό και μάθει να διακρίνει και αρχίσει να γνωρίζει ότι αυτό δεν φαίνεται σωστό, και μόλις κατανοήσει ή αναλύσει το λάθος ενός πράγματος και αν δεν θέλει να το αλλάξει, τότε γίνεται ένα μεγαλύτερο λάθος. Αυτό είναι αυτό που θα σου πουν όλες οι γραφές. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την δυστυχία για να βρούμε την ευτυχία. Δεν είναι απαραίτητο να πάμε στον λάθος δρόμο για να βρούμε τον σωστό δρόμο επειδή έχουμε τον μηχανισμό μέσα μας, τον μηχανισμό της διάκρισης, όπου αντί να πηδήξουμε από
Ενσωμάτωση της Πνευματικότητας στη Ζωή: Ενσωμάτωση του Πνευματικού και του Υλικού
ΑΡΧΙΣΤΕΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Υπάρχει μια μεγάλη ανάγκη στον κόσμο αυτό να εκφραστεί στους νέους για τη πνευματική ζωή. Νομίζω ότι έχω μιλήσει γι’ αυτό πολλές φορές πριν, καθώς η συνηθισμένη εκπαίδευση δεν ξεκινά πνευματική εκπαίδευση όπως κάνουν ορισμένοι οργανισμοί, διότι όταν φτάνεις σε μια ορισμένη ηλικία, το μυαλό σου έχει διαμορφωθεί τόσο πολύ. Αλλά ξεκινήστε την πνευματική εκπαίδευση από όταν το παιδί είναι μικρό, ξεκινώντας από το σχολείο, το δημοτικό σχολείο. Εκεί είναι το μέρος όπου η πνευματική γνώση πρέπει να δοθεί, να διαμορφωθεί και να αναπτυχθεί σ’ αυτήν. Έχω διαπιστώσει κάτι: στο σπίτι όπου υπάρχουν μελετητές, όπου παίζονται ποιοτικές ηχογραφήσεις όλη την ώρα, τα παιδιά ακούνε. Θα εκπλαγείτε πόσο παρατηρητικά είναι τα παιδιά. Αν και μπορεί να μην είναι σε θέση να το εκφράσουν, αισθάνονται ότι υπάρχει κάτι καλό εκεί, και αν καλλιεργηθούν και μεγαλώσουν σε αυτή την ατμόσφαιρα, τότε η νεανική εγκληματικότητα θα μειωνόταν σημαντικά. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΗΜΕΡΑ Σε όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Αμερικής, της Αγγλίας και παντού, η τεχνολογική πρόοδος έχει γίνει τόσο γρήγορη σήμερα. Οι διανοητικές ικανότητες έχουν αναπτυχθεί περισσότερο και περισσότερο. Παρά τις τεχνολογικές εξελίξεις, έχουν αναζητήσει έξω, καθώς υποφέρουν από δυσαρέσκεια μέσα τους. Δεν έχουν ειρήνη. Μπορεί να διευθύνουν πολυδισεκατομμυριούχες επιχειρήσεις, αλλά βρίσκουν ένα κενό. Έχουν φτάσει στο υψηλότερο όριο διανοητικής και τεχνολογικής ανάπτυξης και δεν μπορούν να βρουν την απάντηση εκεί. Έτσι, ο μόνος τρόπος που μπορούν να ακολουθήσουν είναι προς τα μέσα και όχι προς τα έξω. Γι’ αυτό, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για πνευματικά θέματα σήμερα, για την ανακάλυψη της Βασιλείας των Ουρανών μέσα μας. Υπάρχει μια σημαντική αύξηση σε αυτή την κατεύθυνση, κάτι που είναι εξαιρετικό σημάδι. Δυστυχώς, πολλοί από τους συμπατριώτες μου έχουν έρθει και κακοποίησαν τα προνόμια που τους δόθηκαν. Αντί να μετατρέψουν τους εξωτερικούς αναζητητές, έγιναν οι ίδιοι εξωτερικοί αναζητητές για δύναμη και πλούτο. Αυτό είναι μια τραγωδία, και όταν συναντώ κάποιους από αυτούς, τους λέω τη γνώμη μου γιατί δεν φοβάμαι τίποτα και κανέναν. Μπορεί να είναι ο υψηλότερος άρχοντας της χώρας. Αν θέλω να πω κάτι, το λέω ανοιχτά και καθαρά και χωρίς αμφιβολία. Αυτό είναι μια τραγωδία, αλλά εκείνοι που καταλαβαίνουν ίσως κάνουν κάποια μικρή καλή δουλειά. Η ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ Ο καθένας που είναι στον πνευματικό δρόμο πρέπει να ενθαρρύνεται να βρει τον εαυτό του. Βρίσκοντας τον εαυτό του, η ζωή του θα γίνει πιο ειρηνική, και αυτό είναι αυτό που θέλουμε. «Η ειρήνη που ξεπερνά κάθε κατανόηση». Χρειαζόμαστε αυτή την ενσωμάτωση. Το μυαλό και το σώμα έχουν οδηγηθεί τόσο μακριά προς τα έξω. Ήρθε η ώρα να κάνουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι σαν εσάς μια σωστή στροφή και να αρχίσουν να πηγαίνουν προς τα μέσα. Διότι μόνο εκεί θα βρουν την ειρήνη. Ένας εκατομμυριούχος μπορεί να γίνει πολυεκατομμυριούχος, και ο πολυεκατομμυριούχος μπορεί να γίνει δισεκατομμυριούχος. Αλλά τι έχει κερδίσει όσον αφορά την προσωπική του ειρήνη; Επομένως, οι γραφές λένε, «Τι το όφελος να κερδίσεις τον κόσμο και να χάσεις την ψυχή σου;» Και οι ψυχές χάνονται. Δεν χάνονται. Λέμε αυτές τις λέξεις μεταφορικά και όχι κυριολεκτικά, διότι η ψυχή των ανθρώπων δεν μπορεί να χαθεί. Αλλά μπορεί να μπλέκεται με αυτές τις εντελώς υλιστικές, μη ισορροπημένες επιθυμίες. ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΥΛΙΚΟΤΗΤΑ Δεν είμαι κατά του υλισμού. Αλλά αυτό που θα ήθελα να δω είναι το Πνεύμα, αυτή η πνευματικότητα, να εισχωρήσει στην υλικότητα. Έτσι, αυτό που είναι υλικό να γίνει πνευματικό, και αυτό που είναι πνευματικό να γίνει υλικό. Είναι μια συνέχεια. Είναι μια ενότητα. Αλλά, αν και έχουμε δύο μάτια, κλείνουμε το ένα μάτι και κοιτάμε το υλικό μέρος. Ας ανοίξουμε το άλλο μάτι και ας δούμε και το πνευματικό μέρος. Βρίσκουμε τα δύο μάτια επαρκώς εστιασμένα, και σε αυτή την σωστή εστίαση, η πνευματικότητα και η υλικότητα ενσωματώνονται. Διότι χρειαζόμαστε την υλικότητα – την χρειαζόμαστε. Αν δεν έχω πενήντα σεντς ή πενήντα έξι σεντς στην τσέπη μου στο σπίτι, δεν μπορώ να πάω να αγοράσω ένα καρβέλι ψωμί, και χρειάζομαι τη συντήρηση. Αυτό είναι υλικό. Βγαίνεις έξω. Ο αέρας του Θεού είναι δωρεάν, αλλά πληρώνουμε γι’ αυτό μέσω φόρων. ΕΜΦΥΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την υλικότητα. Αυτό το σώμα είναι υλικό. Είναι σάρκα και οστά. Είναι υλικό. Αλλά η πνευματική πλευρά του ανθρώπου μπορεί να εισχωρήσει βαθιά σε αυτή την υλικότητα, έτσι ώστε να λειτουργεί ολιστικά, έτσι ώστε να λειτουργεί με ολοκληρωμένο τρόπο. Αυτό είναι θεραπεία. Να θεραπευτείς είναι να γίνεις ολόκληρος. Είναι όμορφο, αν το σκεφτούμε πραγματικά. Είναι όμορφο, και δεν είναι αδύνατο. Είναι προσιτό σε όλους. Είναι απλώς με το να κατευθύνεις την προσοχή σου, και με πνευματικές πρακτικές, θα βρεις ότι θα βλέπουμε λιγότερα και λιγότερα λάθη στα πράγματα. Θα βλέπουμε το μεγαλύτερο και μεγαλύτερο καλό στα πράγματα. Αυτό είναι πρακτική έγχυση στην πρακτική καθημερινή ζωή. Τότε σταματάμε να κρίνουμε. «Μη κρίνετε για να μην κριθείτε.» «Αγαπήστε τον πλησίον σας όπως τον εαυτό σας.» «Κάντε στους άλλους όπως θα θέλατε να σας κάνουν.» Αυτές οι εντολές γίνονται πραγματικότητες, όχι απλώς λέξεις στο τυπωμένο φύλλο. Αυτό είναι αυτό που θέλουμε. Τόσο απλό. Δεν χρειάζεται να το κάνετε περίπλοκο. Πολύ απλό. Η απλή κατανόηση του τι αφορά η ζωή, και αν γνωρίζεις τη ζωή, γνωρίζεις την αγάπη. Και αν γνωρίζεις την αγάπη, γνωρίζεις το γέλιο, που είναι χαρά. Στο μότο μας, έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη γέλιο γιατί υπάρχει τρία Λ. Αντί να λέμε L. L. J, λέμε τρία Λ. Με το γέλιο, εννοώ τη χαρά. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιογκί: Σατσανγκ ΗΠΑ 1982 – 05
Ζωή, Αγάπη και Γέλιο: Αγκαλιάζοντας την Ουσία της Ύπαρξης
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ Ίσως γνωρίζετε όλοι την ιστορία του Ραμακρίσνα, όπου ο δάσκαλος πήγε τους μαθητές του σε έναν οπωρώνα μάνγκο. Όλοι οι μαθητές άρχισαν να μετρούν πόσα κλαδιά και πόσα φύλλα και πόσες φλέβες σε όλα αυτά τα διάφορα φύλλα, αλλά ένας μαθητής κάθισε στην άκρη. Έκοψε ένα μάνγκο και το έτρωγε. Ποιος είχε τη μεγαλύτερη απόλαυση; Οι μετρητές των φύλλων ή οι τρώγοντες μάνγκο; Λοιπόν, απολαύστε! Η ζωή είναι για να απολαμβάνεται, διότι η ζωή αυτή καθαυτή είναι χαρά. Η ίδια η σύνθεση των δυνάμεων που δημιουργούν τη ζωή είναι χαρά. Η ζωή είναι αγάπη· η αγάπη είναι γέλιο. Και γι’ αυτό λέμε, «Χαμογέλα και ο κόσμος θα χαμογελάσει μαζί σου.» Βλέπετε, αυτές οι απλές μικρές φράσεις, έχουν τόσο βαθύ νόημα, αλλά αποτυγχάνουμε να το κατανοήσουμε. Αν τραβήξω μια άσχημη έκφραση, εσύ θα κάνεις το ίδιο. Έτσι, εγώ χαμογελώ, και εσύ θα χαμογελάσεις. Και αν το χαμόγελό μου και η αγάπη μου είναι αυθεντικά και ειλικρινή, θα αγγίξουν τον ίδιο τον πυρήνα της ύπαρξής σου. Και έτσι πρέπει να ζει κανείς τη ζωή του. Έτσι δημιουργείται η σύνδεση μεταξύ του σχετικού και του Απείρου: μια γραμμή άμεσης σύνδεσης από το συνειδητό μυαλό στο υπερσυνειδητό μυαλό και πέρα. Το υπερσυνειδητό μυαλό είναι τόσο απέραντο όσο το σύμπαν. Και όμως, υπάρχει κάτι ακόμη πέρα από αυτό. Η ολοκληρωμένη εικόνα του υπερσυνειδήτου, του υποσυνείδητου και του συνειδητού εκπροσωπείται από αυτό που γνωρίζουμε ως προσωπικό θεό. Η εκπομπή αυτής της ολοκληρωμένης εικόνας είναι ο προσωπικός θεός, και από εκεί φτάνουμε σε αυτό που είναι απρόσωπο. Η προσωπικότητα που δημιουργείται από αυτό το σύμπαν είναι ο προσωπικός θεός με διάφορα χαρακτηριστικά. Ταυτόχρονα, το απρόσωπο είναι η ουδέτερη δύναμη – όπως η ηλεκτρική ενέργεια σε μια κουζίνα για ζέστη ή σε ένα ψυγείο για κρύο. Και αυτό είναι που είναι ο άνθρωπος. Και πού είναι αυτό; Πουθενά, αλλά το «πουθενά» είναι τώρα εδώ. Βλέπετε την ομοιότητα στη γραφή μεταξύ του “πουθενά” και του “τώρα εδώ;” Γράφονται το ίδιο. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ ΗΠΑ 1979 – 02



