ΤΥΦΛΩΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ Όταν βρίσκεσαι πολύ κοντά σε ένα έντονο φως, τυφλώνεσαι, αλλά αυτοί που είναι μακριά, από όπου το φως δεν είναι τόσο κοντά, μπορούν να βλέπουν. Επομένως, ένας αληθινός προφήτης δεν αναγνωρίζεται ποτέ στην εποχή του ή στη χώρα του. Όλοι αυτοί οι σοφοί, αυτοί οι μεγάλοι άνθρωποι, αυτοί οι μεγάλοι δάσκαλοι, περνούν από αυτό. Μόνο μετά, όταν η λάμψη του φωτός δεν είναι εκεί, πρόσωπο με πρόσωπο. Τότε η τύφλωση φεύγει, και τότε οι μαθητές μπορούν να δουν. Μπορούν πραγματικά να δουν με το εσωτερικό μάτι ότι “Θεέ μου, ήμουν με τον Θεό και δεν το ήξερα.” Περνάμε από αυτήν την εμπειρία κάθε μέρα σε καθημερινά πράγματα. Στα καθημερινά πράγματα, περνάμε από αυτήν την εμπειρία. Κάθε μέρα αποτυγχάνουμε να αναγνωρίσουμε. Ακόμη και οι δάσκαλοί μας, όταν ήμασταν στο σχολείο, κανείς από εμάς δεν μας άρεσαν οι δάσκαλοι. Λέγαμε: «Α, αυτός είναι έτσι κι έτσι. Με πιέζει πολύ, ή με χτύπησε ή τούτο ή εκείνο». Μόνο αργότερα, όταν μεγαλώσαμε, λέμε: «Αχ, ξέρεις τι με δίδαξε αυτός ο άνθρωπος, ήταν τόσο σπουδαίο». Θυμάμαι όταν ήμουν μαθητής. Το σχολείο τελείωνε στις δύο και μισή. Νομίζω ότι ήταν εκείνη την ώρα. Την ώρα του τετάρτου, όλα τα βιβλία και τα στυλό αποθηκεύονταν. Καθόταν στο γραφείο του, έβαζε τα πόδια του πάνω σε μια από τις καρέκλες μπροστά του και μετά μιλούσε. Μιλούσε για διάφορα πράγματα που δεν είχαν καμία σχέση με τα μαθήματα. Μιλούσε για αστρονομία. Μιλούσε για τη φυσική. Μιλούσε για τη φυσική και τις γραφές. Συνεχώς μιλούσε γι’ αυτό, γι’ εκείνο και το άλλο, και οι περισσότεροι από εμάς σκεφτόμασταν, γιατί δεν μας αφήνει να πάμε σπίτι αντί να ακούσουμε όλη αυτή την ανοησία; Αλλά αργότερα, πόσο με βοήθησε αυτό. Ξύπνησε την περιέργειά μου για να μάθω περισσότερα για αυτά τα πράγματα που τότε φαίνονταν τόσο ασήμαντα, αδιάφορα και άσχετα. ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ Τη στιγμή αυτή, μπορεί να μην γνωρίζουμε την αξία του δασκάλου, και αυτό μπορεί να είναι αρκετά φυσικό. Για να γνωρίσουν οι μαθητές την αξία του δασκάλου, για να γνωρίσουν τον Χριστό, πρέπει να είναι πολύ στενά αναπτυγμένοι. Πρέπει να βρίσκονται πολύ κοντά στο στάδιο της Χριστότητας. Μόνο τότε θα τον αναγνωρίσουν; Αλλά τότε, ποιο είναι το νόημα να έχει ο Χριστός κοντά του ανθρώπους που είναι οι ίδιοι Χριστοί; Δεν θα εξυπηρετούσε κανένα σκοπό. Πρέπει να έχει αυτούς που λείπει η κατανόηση, και καθώς συνεχίζουν να κατανοούν, καθώς αυξάνεται η συνείδησή τους, θα είναι σε θέση να μοιραστούν τη συνείδηση που έχει αναπτυχθεί μέσα τους. Έτσι διαδίδονται οι διδασκαλίες από γενιά σε γενιά. Διαφορετικά, είναι απλώς μια συνηθισμένη δουλειά. Διαφορετικά, είναι απλώς καθάρισμα δρόμων, κατασκευή καρεκλών και τραπεζιών ή επισκευή σωλήνων. Είναι απλώς μια δουλειά. Η πραγματική διδασκαλία πάντα συνοδεύεται από τη μοιρασιά, τη μοιρασιά της αφύπνισης μέσα μας. Αυτή είναι η αληθινή διδασκαλία. Οι μαθητές του Ιησού ποτέ δεν είχαν αυτή την αφύπνιση. Μόνο αργότερα, όταν συνέβη η αφύπνιση, άρχισαν να τη μοιράζονται. Πολύ από αυτό έχει παραμορφωθεί και πολύ έχει χαθεί, αλλά έτσι γνωρίζουμε σήμερα, σε κάποια μορφή ή άλλη, τι είναι ο Χριστιανισμός και τι είναι η συνείδηση. Αλλά κάνουμε το λάθος να δίνουμε περισσότερη προσοχή στον Ιησού παρά στον Χριστό. Αυτό το λάθος κάνουμε σήμερα λόγω της έλλειψης συνείδησης. Εμείς, επίσης, είμαστε οι μαθητές της Χριστότητας, αλλά αποτυγχάνουμε να αναγνωρίσουμε αυτή τη συνείδηση και βλέπουμε μόνο τον άνθρωπο, τον Ιησού, τη μορφή. Για να γίνεις αληθινός δάσκαλος, πρέπει να μοιραστείς τη συνείδηση που αναπτύσσεται μέσα σου, και αυτό παίρνει χρόνο. Όταν ο Ιησούς αποχώρησε από το σώμα του, τότε μόνο αναγνωρίστηκε. Ήταν ο πιο περιφρονημένος άνθρωπος στη γη. Όλοι τον μισούσαν: οι άρχοντες, οι άνθρωποί του, οι γραμματείς, οι Φαρισαίοι και οι Σανχεντρίν. Γιατί όλοι τον έβλεπαν από διαφορετική οπτική. Οι άρχοντες πίστευαν ότι ήταν επαναστάτης και ότι θα ανατρέψει τους Ρωμαίους. Οι ιερείς πίστευαν ότι θα καταστρέψει την εκκλησία, ότι θα χάσουν τις δουλειές τους και ότι θα χάσουν κάθε έλεγχο πάνω στον κόσμο. Οι άνθρωποι τον έβλεπαν σύμφωνα με την κατανόησή τους. ΜΟΝΟ Η ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΗΞΕΡΕ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ Ένα άτομο ήξερε ποιος ήταν ο Ιησούς και δεν μιλήθηκε για αυτό σε καλή διάσταση, και αυτό ήταν η Μαρία Μαγδαληνή. Ήξερε ποιος ήταν ο Ιησούς. Ήταν το μόνο άτομο εκείνη την εποχή που ήξερε τι ήταν ο Ιησούς. Βοήθησε πλήθη ανθρώπων με όλα τα προβλήματά τους. Παρ’ όλα αυτά, όλοι τον εγκατέλειψαν. Όλοι τον εγκατέλειψαν. Άνθρωποι που είχαν τις πιο απίστευτες εμπειρίες μαζί του, τις καλύτερες εμπειρίες, πού ήταν όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με όλα τα προβλήματα του ναού και του αυτοκράτορα; Πού ήταν τότε; Δεν υπήρχαν πουθενά και όταν οι άρχοντες, επειδή ήταν τόσο αβέβαιοι για τον εαυτό τους, χρησιμοποίησαν το τέχνασμα αν έπρεπε να σταυρωθεί ή όχι, ψήφισαν υπέρ της σταύρωσής του. Ο άνθρωπος που τους ωφέλησε τόσο πολύ. Είπαν: «Ναι, κάτω με αυτόν». Και εκείνη η φωνή, εκείνος ο ήχος, βρυχούταν στις αυλές. Οι άνθρωποι που τον ωφέλησαν. ΓΙΑ ΝΑ ΑΦΥΠΝΙΣΤΕΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Έτσι λειτουργεί. Γιατί τα καλά έργα πάντοτε ξεχνιούνται. Ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει τόσα πολλά για σένα· ο φίλος σου μπορεί να κάνει τόσα πολλά για σένα για πολλά χρόνια. Σου στήνει επιχείρηση, σε εγκαθιστά, ή οτιδήποτε άλλο. Αλλά μια μέρα, τσακώνεσαι μαζί του ή ανταλλάσσεις σκληρές κουβέντες και όλα τα καλά που έγιναν μέχρι τότε ξεχνιούνται. Το μόνο που θυμάται κανείς και διαλύει τη φιλία είναι αυτός ο μικρός καυγάς. Αυτό είναι έλλειψη συνείδησης. Διότι το να μην μπορείς να πάρεις το σύνολο με μια ματιά, αυτά τα πράγματα συμβαίνουν. Και αυτό είναι που διδάσκουμε: να ξεδιπλωθούμε. Να ξεδιπλώσουμε τη δική μας εγγενή συνείδηση έτσι ώστε να μην υπάρχει εχθρός και φίλος. Διότι ο φίλος μπορεί αύριο να γίνει εχθρός, και ο εχθρός μπορεί να γίνει φίλος. Αλλά υπάρχει μόνο αυτή η επικοινωνία από Καρδιά σε Καρδιά, με όλες τις τραχύτητες, τις αρετές και τις κακίες της. Παρ’ όλα αυτά, η επικοινωνία υπάρχει και αυτή η επικοινωνία είναι η Αγάπη. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang ΗΠΑ 1981 – 24
Όταν Σκορπιστεί η Σκόνη: Η Σχέση Δασκάλου-Τσέλα
Οι Μαθητές του Ιησού Γιατί η Γκουρουσάκτι, ή η δύναμη της Χάρης, δεν έγινε αισθητή από τους πιο κοντινούς μαθητές του Χριστού όσο ζούσε; Αυτό είναι μια πραγματική ανωμαλία, διότι αυτοί που ήταν πιο κοντά του είδαν όλα τα μεγάλα θαύματα που έκανε ο Ιησούς. Είδαν πράγματα που τους είπε ο Ιησούς, τα οποία δεν είπε δημοσίως, και γνώριζαν τη δύναμη και την ισχύ του. Παρόλα αυτά, όταν ήρθε το τέλος, οι πιο κοντινοί του τον αρνήθηκαν και έφυγαν σαν δειλοί. Πώς λοιπόν λειτουργούσε αυτή η Γκουρουσάκτι; Πώς λειτουργούσε αυτή η δύναμη της Χάρης; Συνήθως, θα περίμενε κανείς ότι οι πιο κοντινοί του θα γνώριζαν καλύτερα τον δάσκαλο. Παρά το γεγονός ότι είδαν με τα δικά τους μάτια όλα όσα συνέβησαν, τον αρνήθηκαν όταν ήρθε η δυσκολία. Γνωρίζετε την ιστορία «πριν λαλήσει το κοκόρι, θα με αρνηθείς τρεις φορές». Αυτός ο άνθρωπος ήταν τόσο κοντά του, παρακολούθησε όλα τα θαύματα που συνέβησαν, και όμως απορρίφθηκε ένας τέτοιος θεός στη γη. Το Μάθημα της Εξάρτησης Γιατί συνέβη αυτό; Ποιο ήταν το σχέδιο πίσω από αυτό; Αυτό συνέβη όχι μόνο στη ζωή του Ιησού, αλλά και στη ζωή του Βούδα, όπου ο πιο κοντινός του μαθητής, ο Ανάντα, αρνήθηκε τον φωτισμό μέχρι μετά τον θάνατο του Βούδα. Όταν άρχισαν να γράφουν τη βιογραφία του, οι άνθρωποι ρώτησαν τον Ανάντα: «Εσύ πρέπει να είσαι ο άνθρωπος που ξέρει τον Βούδα καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, και όμως δεν έχεις φωτισθεί». Έτσι, έπρεπε να εξηγήσει ότι «ήμουν αφελής επειδή ήμουν υπερβολικά προσκολλημένος στον Βούδα». Αυτό είναι ένα μεγάλο μάθημα για όλους να μάθουν: το μάθημα της εξάρτησης. Εξαιτίας της απόλυτης προσκόλλησης του Ανάντα στον Βούδα, δεν έφτασε ποτέ στον φωτισμό. Όταν ο Ανάντα έγινε μαθητής του, έκανε συγκεκριμένα αιτήματα, και ένα από αυτά ήταν το εξής: «Όποιον φέρνω για να σε συναντήσει, θα πρέπει να τον δεις. Ένα από τα αιτήματά μου είναι να είμαι κοντά σου και να σε προσέχω». Αν η σχέση βασίζεται σε όρους, πώς μπορεί να έρθει ο φωτισμός; Στην πραγματικότητα, σε οποιαδήποτε σχέση γάμου μεταξύ άνδρα και γυναίκας, αν τεθούν όροι, η ροή στη σχέση σταματά αυτόματα. Τι είναι ο φωτισμός; Ο φωτισμός είναι μια απόλυτη ροή με το σύνολο του είναι του ατόμου. Το λεγόμενο «άλλο» γίνεται μέρος της δικής σου ολότητας από τη μία ολότητα στην άλλη. Αυτή είναι η ροή. Αλλά μόλις τεθούν όροι, αυτή η ροή σταματά αμέσως. Είδαν τον Ιησού και Απέτυχαν να Δουν τον Χριστό Οι μαθητές του Ιησού ήταν τόσο κοντά του· είδαν πώς έκανε τον τυφλό να βλέπει, τον κουφό να ακούει, τον παράλυτο να περπατά και ανέστησε έναν νεκρό, πράγματα όπως αυτά. Και όμως, ένας τέτοιος δάσκαλος απορρίφθηκε. Γιατί; Γιατί γι’ αυτούς ήταν απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Είδαν μόνο την κανονικότητά του και απέτυχαν να δουν τον Χριστό. Επομένως, κανένας από τους μαθητές που ήταν πολύ κοντά του δεν έφτασε ποτέ στον φωτισμό. Υπάρχει μόνο ένα άτομο στη ζωή του Ιησού που ήταν φωτισμένο, και αυτός ήταν ο Λάζαρος. Ο Λάζαρος δεν αναστήθηκε σωματικά από τους νεκρούς. Το γεγονός ότι «ξύπνησε» σημαίνει ότι οδηγήθηκε από το σκοτάδι στο Φως. Αυτό ήταν ο φωτισμός και αυτό ήταν το «να φέρεις στη ζωή». Οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο από τότε είναι οι ζωντανοί νεκροί, που λέγονται ζωντανοί αλλά είναι νεκροί, γιατί αν κάποιος δεν λειτουργεί με το σύνολο του είναι του, τότε είναι νεκρός. Είναι νεκρός για το Πνεύμα. Το μυαλό λειτουργεί, το σώμα δουλεύει, αλλά αυτό δεν είναι ζωή. Όταν ο Ιησούς είπε, «Εγώ είμαι η ζωή», εννοούσε την αφύπνιση, την αφύπνιση αυτής της συνείδησης, η οποία είναι ζωή. Έπρεπε να το επαναλαμβάνει συνεχώς, «Εγώ είμαι η ζωή», όχι εννοώντας τον σωματικό Ιησού, αλλά εννοώντας ότι η Συνείδηση και αυτή η ζωή είναι ο δρόμος. Για αυτόν, η ζωή είναι η αλήθεια. Τίποτα άλλο δεν αξίζει να το κατέχεις ή να το έχεις παρά την αλήθεια, και όταν κάποιος κατέχει την αλήθεια, γνωρίζει τι είναι η ζωή. Ήταν Αυτή η Συνείδηση Αν και οι μαθητές ήταν αφοσιωμένοι στον άνθρωπο, δεν ήταν αφοσιωμένοι στη Συνείδηση. Δεν ήταν αφοσιωμένοι στη Συνείδηση. Επομένως, σε μεταγενέστερο στάδιο, μετά από βαθιά σκέψη, ανακάλυψαν ότι εκείνος ο άνθρωπος που ήμασταν τόσο κοντά του ήταν αυτή η Συνείδηση. Το αναγνώρισαν μόνο αφού πέρασαν από μεγαλύτερες σταυρώσεις από τον Ιησού. Ο Ιησούς δεν υπέφερε κατά τη σταύρωση. Την αποδέχτηκε. Όντας αυτή η Συνείδηση, δεν τον ενδιέφερε το σώμα του ή το μυαλό του. Ας πέσει μακριά. Ας περάσει, γιατί Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα, που τον συνειδητοποίησε όταν το μυαλό και το σώμα του υπήρξαν σε εκείνη την αγωνία και αναστάτωση. Και τότε, ακόμη και στην απόγνωση, είπε: «Γιατί με εγκατέλειψες». Και μέσω εκείνης της φωτιάς, μέσω εκείνου του τάπας, όταν όλο το «γιατί με εγκατέλειψες» και το «εγώ και εσύ» καταστράφηκε σε εκείνη τη φωτιά της αγωνίας, μόνο η αλήθεια έγινε αντιληπτή ότι «Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα». Έτσι, δεν υπήρξε πόνος στη σταύρωση. Οι Μαθητές Του Υπέφεραν Περισσότερο Οι μαθητές του υπέφεραν περισσότερο, γιατί όλοι τους πέρασαν κάποιο είδος σταυρώσεως. Αυτό ήταν μεγάλο πόνο. Το δικό τους ήταν πιο εξαιρετικό επειδή δεν είχαν φτάσει στον φωτισμό. Ο πόνος τους ήταν περισσότερο μυαλού και σώματος, και σε εκείνον τον πόνο, αποκαλύφθηκε στους εαυτούς τους. Ανακάλυψαν ότι αυτό που αντιμετωπίσαμε δεν ήταν ο άνθρωπος που σύχναζε στα σπίτια της πορνείας, στις αίθουσες του κρασιού, στις πανδοχεία των αμαρτωλών, στους Φαρισαίους ή στους είσπρακτορες χρημάτων. Όχι, αυτός δεν ήταν ο άνθρωπος που έπρεπε να προσκολληθούμε. Όταν τους φώτισε ότι ήμασταν τόσο κοντά σε αυτή τη Συνείδηση, σε αυτή τη Συνείδηση που περιλαμβάνει τα πάντα, συνειδητοποίησαν τελικά τι σημαίνει Χριστός και τι σημαίνει Συνείδηση, και μετά άρχισαν να εργάζονται. Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγι: Σάτσανγκ ΗΠΑ 1981 – 24
Γκουρουσάκτι: Η Ακαθορίστη Δύναμη Που Μεταμορφώνει Από Μέσα
ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΚΟΥΡΟΥΣΑΚΤΙ Πολλές φορές μου έχει τεθεί αυτή η ερώτηση. Γκουρουτζί, ορίστε την Γκουρουσάκτι. Πρέπει να τη βιώσεις για να τη γνωρίσεις. Ποιο είναι το νόημα να ορίσεις τη ζάχαρη ή το αλάτι όταν δεν έχεις ακόμα τη δύναμη να γευτείς τη γλυκύτητα της ζάχαρης ή τη αλμυρότητα του αλατιού; Ποιο το νόημα; Αλλά βλέπω τι υπάρχει στο μυαλό σας. Ψάχνετε για άμεσα θαύματα, άμεσο καφέ, άμεσο πουτίγκα – αυτό ψάχνετε. Αν θέλεις τον ορισμό της Γκουρουσάκτι σε λεκτικούς, αναλυτικούς όρους, δεν θα το βρεις, γιατί είναι μια αόριστη μορφή. Είναι μια μορφή Χάρης που σου παρέχεται από τις δυνάμεις που εκδηλώνονται μέσω του αγαπημένου σου, στην περίπτωσή μας, του Γκουρού σου. Είναι μια δύναμη και μια εξουσία που δεν έχει καθόλου μηχανισμούς. Η ομορφιά της βρίσκεται ακριβώς στο γεγονός ότι είναι χωρίς μηχανισμούς. Είναι μια εσωτερική δύναμη που μεταδίδεται με τη μορφή Χάρης. Η Χάρη δεν έχει ορισμό. Σε όλους τους ορισμούς υπάρχει ένα σημείο αρχής και ένα σημείο τέλους, οπότε ορίζεις. Με τον ορισμό, ορίζεις τις νοητικές σου διαδικασίες για να τις κατανοήσεις. Αν δεν μπορείς να κατανοήσεις τον Θεό, πώς μπορείς να γνωρίσεις τη Χάρη, που είναι η Γκουρουσάκτι; Αλλά μέσω της δύναμης που είναι, μπορείς να βιώσεις το βάθος, τη Δύναμη, τη δύναμη της Γκουρουσάκτι. Για να βρεις την πραγματική αξία της Γκουρουσάκτι, έρχεται αργά, σταδιακά αλλά σίγουρα, και αρχίζεις να τη βιώνεις εσύ ο ίδιος. Θέλω να γίνει μόνιμη στη ζωή σου, αγαπημένε μου. Πρέπει να είναι εκεί μόνιμα. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σάτσανγκ ΗΠΑ 1987 – 20



