Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΜΟΡΦΗ Ο Χριστός ποτέ δεν μας άφησε. Το σώμα του ιστορικού Χριστού μπορεί να έχει αποσυντεθεί στα αρχικά του στοιχεία, αλλά η Συνείδηση του Χριστού είναι αιώνια και δεν μας έχει εγκαταλείψει ποτέ· είναι πάντα παρούσα. Δεν είχε αρχή και δεν είχε τέλος. Μόνο αυτό που αρχίζει έχει τέλος, αλλά αυτό που δεν έχει αρχή δεν θα έχει τέλος. Έτσι, αυτή η συνείδηση, αυτή η θεϊκότητα είναι αιώνια, είναι άπειρη, και είναι πάντα παρούσα. Υπάρχει μια στιγμή στο σχέδιο των πραγμάτων όταν δημιουργείται μια μεγαλύτερη ανισορροπία σε αυτόν τον κόσμο ή στο ηλιακό σύστημα ή ακόμη και σε αυτό το σύμπαν, και αυτή η συνείδηση ενσαρκώνεται για να επαναφέρει την ισορροπία. Αυτό δεν είναι μόνο χριστιανική έννοια, αλλά και έννοια των Ινδουιστών, όπου ο Κρίσνα, για παράδειγμα, λέει στην Γκίτα: «Από εποχή σε εποχή θα επιστρέφω για να επαναφέρω την ισορροπία που είναι απαραίτητη». Στο σχέδιο των πραγμάτων, ο κόσμος που ζούμε, ο συλλογικός κόσμος, προκαλεί έναν ιδιαίτερο ταλαντωτικό παράγοντα, και οι ταλαντώσεις μπορούν να διαταραχθούν, όπως θα διαπιστώσουμε στην ραδιοφωνική λήψη. Το ραδιόφωνο θα παραμορφωθεί αν δεν έχει σωστή ρύθμιση. Έτσι, όταν οι ταλαντωτικοί παράγοντες της ύπαρξης αυτού του κόσμου διαταραχθούν, σχηματίζεται μια μαγνητική έλξη. Παράγεται μια συγκεκριμένη αυρική μαγνητικότητα που απαιτεί την ενσάρκωση αυτής της αιώνιας συνείδησης. Επομένως, από καιρό σε καιρό, αυτή η συνείδηση θα εκδηλώνεται φυσικά για να βοηθήσει την ανθρωπότητα. Η Συνείδηση του Χριστού ή η Συνείδηση του Κρίσνα είναι η ίδια, και για τον άνθρωπο να εκτιμήσει αυτήν την αφηρημένη αξία, πρέπει να την πραγματοποιήσει. Παίρνει μια ανθρώπινη μορφή, γιατί μόνο μέσω της ανθρώπινης ώθησης μπορεί να καταλάβει άλλος άνθρωπος. Επομένως, είναι αναγκαίο να αναλάβει μια ανθρώπινη μορφή. Αυτό θα συμβαίνει πάντα καθώς περνούν οι εποχές. Αυτό θα συμβαίνει πάντα, αλλά σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές, όταν δημιουργείται μια μεγαλύτερη ανισορροπία σε αυτήν τη Γη, τότε αυτή η συνείδηση ενσαρκώνεται με τη μορφή του ανθρώπου, σάρκα και αίμα, για να μας διδάξει και να μας δείξει τον δρόμο. Δεν λέγεται «Εγώ είμαι ο δρόμος και η ζωή»; Ναι, αυτό είναι πολύ αληθές. Η ΓΚΟΥΡΟΥΣΑΚΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΤΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΗΣ Η Γκουρουσάκτι είναι ένας όρος από τα Σανσκριτικά που σημαίνει μια παγκόσμια δύναμη, μια παγκόσμια εξουσία που, λόγω της φύσης της, είναι εξελικτική· εξελίσσεται. Θα μπορούσε επίσης να ονομαστεί ο Νόμος της Χάρης, ο οποίος υπάρχει πάντα σε αυτό το σύμπαν. Μέσω των πρακτικών διαλογισμού, επικαλούμαστε αυτήν την θεϊκή υπέρτατη δύναμη που λέγεται Γκουρουσάκτι. Την επικαλούμαστε, και για να την επικαλεστούμε, είναι απαραίτητο να έρθουμε σε επαφή με τον πιο εσωτερικό εαυτό μας· για να έρθουμε σε επαφή με τον πιο εσωτερικό εαυτό μας, χρειαζόμαστε έναν δάσκαλο. Όταν το μικρό παιδί πηγαίνει στο σχολείο, πρέπει να μάθει το αλφάβητο και πώς να διαβάζει, και μέχρι να μπορεί να διαβάσει μόνο του, χρειάζεται έναν δάσκαλο. Στην περίπτωση μας, χρειαζόμαστε έναν πνευματικό δάσκαλο ή έναν γκουρού, και όταν η δύναμη μέσα του ξυπνήσει, και το παιδί μπορεί να διαβάσει μόνο του, τότε το παιδί δεν θα χρειάζεται τον δάσκαλο. Όταν μια νοικοκυρά πηγαίνει για ψώνια, κάνει μια λίστα με ό,τι θέλει να αγοράσει στο σούπερ μάρκετ, αλλά μόλις αγοράσει ό,τι χρειάζεται, δεν χρειάζεται πλέον τη λίστα. Έτσι, απορρίπτει τη λίστα. Με αυτόν τον τρόπο, οι δάσκαλοι θα χρειαστούν να σας διδάξουν για τη Γκουρουσάκτι. Η ΓΚΟΥΡΟΥΣΑΚΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Ένας πραγματικός γκουρού είναι ένα άτομο που μπορεί να συγκεντρώσει αυτές τις παγκόσμιες δυνάμεις και να τις περάσει ως βοήθεια στο άτομο που αναζητά την αυτοένωση. Αυτό είναι η Γκουρουσάκτι, και αυτό είναι το δικαίωμα γέννησης κάθε ανθρώπου, γιατί χωρίς τη Σάκτι ή χωρίς αυτήν την ενέργεια ή δύναμη, κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να σηκώσει το χέρι του, να αναπνεύσει ή να κάνει οτιδήποτε χωρίς αυτήν την ενέργεια μέσα του. Αλλά οι άνθρωποι έχουν ενεργήσει και ζουν στην πολύ εξελιγμένη και πολυάσχολη εποχή μας αυτόματα. Αυτές οι δυνάμεις θεωρούνται δεδομένες. Οι άνθρωποι ζουν αυτόματα. Αλλά αν αυτές οι δυνάμεις είναι υπό κάποια είδους συνειδητό έλεγχο, κάποιος θα μπορούσε να κερδίσει τη μέγιστη ωφέλεια για το καλό του εαυτού του συνεχώς. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ Ηνωμένο Βασίλειο 1976 – 08
Πέρα από το Πέπλο: Το Προσκύνημα της Ψυχής προς την Θεική Πηγή
ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ; Δεν πιστεύω στη ζωή μετά το θάνατο· γνωρίζω τη ζωή μετά το θάνατο. Υπάρχουν τρεις φάσεις: πρώτα σκεφτόμαστε, μετά έχουμε πίστη, και τέλος γνωρίζουμε. Αν καθόμαστε σε ένα δωμάτιο με κλιματισμό, πιστεύουμε ότι η φωτιά στο διπλανό δωμάτιο καίει. Πιστεύουμε. Όταν όμως ανοίξουμε την πόρτα και πάμε στο διπλανό δωμάτιο και νιώσουμε λίγη από τη ζέστη, αυτή η πίστη μετατρέπεται σε εμπιστοσύνη, επειδή πλέον έχουμε βιώσει κάτι. Έτσι, η πεποίθηση γίνεται πίστη και η πίστη οδηγεί σε γνώση. Κάθε άνθρωπος έχει περάσει μια εμπειρία ζωής μετά το θάνατο, γνωστή γενικά ως θάνατος. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει θάνατος· κανείς δεν πεθαίνει. Ακόμη και το φυσικό σώμα δεν μπορεί να πεθάνει· απλώς διασπάται στα αρχικά του στοιχεία. Με άλλα λόγια, απλώς μεταμορφώνεται σε διαφορετικά πράγματα. Αν ακόμη και το φυσικό σώμα είναι αδιάσπαστο, τι γίνεται με το αιώνιο Πνεύμα; Υπάρχει αιώνια ζωή. Η έννοια που διδάσκουν οι Γραφές σχετικά με την αιώνια ζωή είναι ότι δεν υπάρχει θάνατος, και η βάση κάθε φόβου είναι ο θάνατος, ή αλλιώς ο φόβος του αγνώστου. Κάθε κατάσταση στη ζωή προκαλεί φόβο λόγω του αγνώστου. Κάποιος μπορεί να μη νιώθει ευτυχής στη δουλειά του, όχι απαραίτητα εξαιτίας των συναδέλφων, αλλά επειδή νιώθει ανεπαρκής και φοβάται μήπως απολυθεί. Έχει φόβους στο σπίτι· φοβάται για την υγεία των παιδιών του· μπορεί να είναι υγιή τώρα, αλλά φοβάται: «Τι θα γίνει αν αρρωστήσουν;» Ή αν η σύζυγός του αρχίσει να γκρινιάζει την επόμενη μέρα, τι θα κάνει; Οι φόβοι πηγάζουν κυρίως από το άγνωστο, και η βάση όλων αυτών των φόβων επιστρέφει στην αντίληψη του θανάτου. ΣΧΕΤΙΚΑ, ΟΤΙ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Σχετικά, ό,τι γεννιέται πρέπει να πεθάνει. Ό,τι γεννιέται έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής, φθείρεται και πεθαίνει, αλλά αυτό ισχύει στο σχετικό επίπεδο. Όταν προχωρούμε βαθύτερα μέσα μας, όπως στις διαλογιστικές μας πρακτικές, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει θάνατος· υπάρχει μόνο ζωή, αιώνια ζωή. Όταν λέμε ζωή, το αντίθετό της θα ήταν ο θάνατος. Εκεί επιστρέφουμε στον νόμο των αντιθέτων. Μπορούμε να ονομάσουμε τη Θειότητα Θεό ή Θεϊκή ενέργεια· αν Τον ονομάσουμε Δημιουργό, τότε Αυτός δημιουργεί αιώνια, και τι δημιουργεί; Ζωή. Δεν δημιουργεί θάνατο. Αυτή είναι η φιλοσοφική ή μεταφυσική κατανόηση ότι η ζωή είναι αιώνια και μπορεί να υπάρξει σε χονδροειδή ή λεπτότερη μορφή. Έχουμε διαπιστώσει ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι γνωστό σε εμάς μόνο κατά 10%. Το υπόλοιπο 90%, που βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση, πρέπει να υπάρχει σε λεπτοφυή μορφή. Επομένως, το χονδροειδές 10% του συνειδητού νου δεν μπορεί να γνωρίσει το λεπτό 90% του νου. Έτσι, αν το σώμα δεν πεθαίνει, αν το σώμα είναι αδιάσπαστο και διασπάται στα αρχικά του στοιχεία, τότε και το λεπτό σώμα, δηλαδή το μυαλό, είναι αδιάσπαστο, επειδή η σύνθεση σώματος και νου είναι ίδια. Όλα είναι ύλη, το ένα σε χονδροειδή μορφή, το άλλο σε λεπτότερη μορφή. Σχετικά, όταν το φυσικό σώμα αποβάλλεται, το λεπτό σώμα, που ονομάζουμε νου, δεν καταστρέφεται. ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΛΕΠΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΟ Ό,τι είναι πιο λεπτό είναι πιο ισχυρό. Για παράδειγμα, αν ένα μικρό άτομο μπορεί να σπάσει, μπορεί να ανατινάξει ολόκληρο το Λίβερπουλ. Όσο προχωρούμε στην πιο λεπτή ουσία των πραγμάτων, τόσο πιο ισχυρά γίνονται, και επειδή ο νους είναι πολύ πιο λεπτότερης ουσίας από το σώμα, μπορεί να διαρκέσει περισσότερο. Το νοητικό σώμα μπορεί ακόμη να υπάρξει μετά το πέρας του φυσικού σώματος. Τι συμβαίνει όταν κάποιος υπάρχει στο λεπτό σώμα; Αυτή είναι η ερώτηση που θέλουμε να απαντηθεί. Οι εντυπώσεις και η ύπαρξη στο λεπτό σώμα δεν διαφέρουν από τις πραγματικότητες του χονδροειδούς σώματος. Αλλά επειδή το λεπτό σώμα είναι ισχυρότερο, βιώνουμε όλες τις εμπειρίες πιο έντονα. Στο λεπτό σώμα, μετά τον θάνατο, υπάρχει η ευκαιρία να αξιολογηθεί ολόκληρη η ζωή. Αξιολογεί, εξετάζει και αποφασίζει αν πρέπει να γεννηθεί ξανά. Αυτά τα εβδομήντα χρόνια της ζωής φαίνονται μεγάλα, αλλά στο πλαίσιο της αιωνιότητας είναι ένα κλάσμα. Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΗΤΙΚΟΠΟΙΗΘΕΙ, ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΙΩΘΕΙ Η ζωή μας σήμερα είναι η σύνθεση ή το σύνολο όλων των προηγούμενων ζωών μας. Η μετενσάρκωση δεν μπορεί να νοητικοποιηθεί· μπορεί μόνο να βιωθεί. Κάποιοι μπορούν να επιστρέψουν στο λεπτό σώμα τους και να βιώσουν τις ζωές που έζησαν. Αυτό γίνεται μόνο σε βιωματικό επίπεδο. Ορισμένα πνευματικά επιχειρήματα μπορούν να δείξουν προηγούμενες υπάρξεις. Αν κάτι είχε προηγούμενη ύπαρξη, τότε μπορεί να έχει ύπαρξη και στο μέλλον. Σε αυτόν τον κόσμο, ένα παιδί γεννιέται σε πολύ ευτυχισμένες συνθήκες, ενώ άλλο σε πολύ δυσμενείς. Αν ο Θεϊκός νόμος, που μπορούμε να ονομάσουμε Θεό, είναι δίκαιος και αντικειμενικός, γιατί να επιτρέψει ο Θεός σε κάποιον να γεννηθεί ευτυχισμένος και σε άλλο να γεννηθεί εντελώς δυστυχισμένος; Υπάρχουν και κληρονομικοί παράγοντες, αλλά αυτοί είναι επιφανειακοί. Υπάρχει κάτι πολύ πιο πέρα από αυτούς. Για να επιστρέψουμε στο θέμα μας, η ζωή μας σήμερα είναι το σύνολο των προηγούμενων υπαρχόντων, και η μετενσάρκωση μπορεί να βιωθεί. Υπάρχουν πολλές αναφορές για παιδιά που περιγράφουν με ακρίβεια μέρη, γεγονότα και συγκεκριμένες συνδέσεις προηγούμενων ζωών, και έχουν διερευνηθεί και αποδειχθεί αληθινές. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα υπέρ της μετενσάρκωσης και πολλές λογικές ενδείξεις υπέρ αυτής. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΠΗΓΗ Στο διάστημα που υπάρχουμε στο λεπτό επίπεδο του νοητικού σώματος πέρα από το φυσικό σώμα, διαμορφώνουμε μια άλλη ύπαρξη όπου επεξεργαζόμαστε ή λαμβάνουμε τα αποτελέσματα των πράξεων αυτής της ζωής, γιατί γνωρίζουμε ότι ό,τι σπείρουμε, θα θερίσουμε. Αυτά τα εβδομήντα χρόνια είναι ένα μικρό κλάσμα της αιωνιότητας· ίσως χρειαστεί να πάρουμε ένα άλλο σώμα για να αποκτήσουμε τις εμπειρίες που απαιτούν οι νόμοι της εξέλιξης, οι οποίοι μας οδηγούν αιώνια προς την πηγή του Θεϊκού. Αυτό εξαρτάται από την επιμονή, την ειλικρίνεια και την ακεραιότητα του ανθρώπου· προερχόμαστε από τη Θειότητα και επιστρέφουμε σε αυτήν. Πρέπει να γυρίσουμε σπίτι. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιογκί: Σατσανγκ Ηνωμένου Βασιλείου 1976 – 08


