ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΡΜΑ Αν κάποιος από εσάς επιθυμεί να γίνει πλούσιος, δεν είναι μόνο η εσωτερική σας επιθυμία που σας ωθεί σε αυτό, αλλά υπάρχουν επίσης εξωτερικές δυνάμεις που σας επηρεάζουν και ενισχύουν αυτή την επιθυμία μέσα σας. Αυτό συμβαίνει επειδή, όταν περπατάτε έξω, βλέπετε παντού υλική ευημερία. Δυνάμεις σκέψης αιωρούνται γύρω σας συνεχώς, και θέλετε κι εσείς να γίνετε έτσι. Τώρα, έχει προκύψει μια διαφορετική δύναμη. Υπάρχει μια συγκεκριμένη δύναμη που μερικές φορές ενεργεί πολύ απότομα. Ορισμένες χώρες, για παράδειγμα, έχουν γίνει τόσο επιτρεπτικές, σε σημείο να επιτρέπουν πράγματα που δεν θα συναντούσατε αλλού. Όπως πορνογραφία προεφήβων και άλλα παρόμοια, πράγματα που έχω ακούσει και διαβάσει και με κάνουν να ανατριχιάζω. Λοιπόν, τι έχετε προσελκύσει; Προσελκύσατε τώρα μια ακραία φονταμενταλιστική κυβέρνηση, έτσι δεν είναι; Όλα τα άκρα είναι κακά, αλλά φτάνοντας στο ένα άκρο, αυτομάτως έλκετε το άλλο άκρο, έτσι ώστε να έρθει μια τελείως ηθικιστική κυβέρνηση. Το προσελκύσατε επειδή είχατε φτάσει πολύ μακριά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Και αυτό είναι απαραίτητο. Είναι κάτι πολύ καλό που έχει συμβεί. Αν η κυβέρνηση συνεχίσει να τηρεί τις υποσχέσεις της, αυτό θα βοηθήσει να φτάσει η χώρα σε μια μεσαία οδό, όπου δεν θα είναι ούτε υπερβολικά επιτρεπτική ούτε υπερβολικά φονταμενταλιστική. Το μείγμα αυτών των δύο μπορεί να οδηγήσει αυτόν τον πολιτισμό και αυτή την κουλτούρα σε όλο και μεγαλύτερα πνευματικά ύψη. Το ίδιο ισχύει σε κάθε πολιτισμό. Αυτά τα πράγματα είναι αναγκαία. Οι δικτατορίες αναπτύσσονται στον κόσμο για πολλούς λόγους, όταν ολόκληρη η κουλτούρα χρειάζεται ένα σκληρό μάθημα πραγματικότητας πολύ γρήγορα. Έτσι, όλες οι συνθήκες παντού προκαλούνται από το συνολικό πολιτιστικό κάρμα αυτής της συγκεκριμένης χώρας. ΣΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ Πολλές φορές με ρωτούν: «Στην Ινδία, έχετε όλους αυτούς τους γιόγκι που κάθονται στα Ιμαλάια και διαλογίζονται, και τόσους αγίους. Γιατί έχετε τόσα προβλήματα στην Ινδία;» Και απαντώ: «Για ποιους αγίους μιλάτε και πόσοι είναι; Απλώς ακούτε ιστορίες. Είστε πολύ, πολύ πίσω∙ μιλάτε για δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε χιλιάδες χρόνια πριν, όχι για σήμερα». Ναι, έχουμε πολλούς από αυτούς τους λεγόμενους γιόγκι που κάθονται στα Ιμαλάια. Έχουμε πολλούς, αλλά είναι πραγματικοί γιόγκι ή είναι φυγάδες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του κόσμου, και έτσι δραπετεύουν; Άνθρωποι που δεν θέλουν να αναλάβουν δράση. Κι όμως, είναι γεμάτοι δραστηριότητα. Το μυαλό τους φλυαρεί διαρκώς σε αδράνεια. Βρίσκονται σε δραστηριότητα αλλά όχι σε δράση. Η δράση είναι μια αυθόρμητη πράξη, ενώ η δραστηριότητα είναι κάτι που υποχρεώνεσαι να κάνεις. ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ, ΤΗΝ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ, ΜΟΝΟ Η ΚΟΥΝΙΑ ΕΜΕΙΝΕ Με ρωτούν γιατί υπάρχουν τόσα προβλήματα στην Ινδία. Γιατί έχετε πλημμύρες και λιμούς και ταραχές, ανθρώπους να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον κατά εκατοντάδες λόγω δήθεν θρησκείας, Ινδουιστές, Μουσουλμάνοι. Αν είναι μια τόσο πνευματική χώρα, γιατί δεν μπορεί να δημιουργήσει ένα καρμικό κλίμα ειρήνης; Τους λέω λοιπόν, ότι η Ινδία δεν είναι αυτό που φαντάζεστε. Θα βρείτε λίγους αγίους, επειδή σε κάποιες παλαιότερες εποχές οι άνθρωποι είχαν προσανατολιστεί σε έναν πνευματικό τρόπο ζωής. Έτσι, έχει μείνει κάποια ουσία, αλλά το μεγαλύτερο μέρος έχει καλυφθεί από ακραίο υλισμό. Όταν ήμουν στην Ινδία πριν από δεκαπέντε ή δεκαοκτώ μήνες, διαπίστωσα ότι από τον οδηγό ρίκσα μέχρι το επίπεδο του υπουργείου, όλοι ήταν διεφθαρμένοι. Το παιδί που οδηγεί τη ρίκσα προσπαθεί να πάρει ένα δυο ρουπίες παραπάνω, και το ίδιο θα προσπαθούσε κι ένας υπουργός να πάρει μερικά εκατομμύρια αν μπορούσε. Διαφθορά, διαφθορά, διαφθορά! Δεν έχει μείνει καθόλου τιμιότητα. Καμία ειλικρίνεια. Η Ινδία, η κοιτίδα του πολιτισμού, όπως συχνά λέω, ο πολιτισμός έχει χαθεί, μόνο η κούνια έχει μείνει. Γι’ αυτό έρχονται όλες αυτές οι καταστροφές. Γι’ αυτό το συλλογικό κάρμα φέρνει όλα αυτά τα δεινά. Έχετε ιερούς τόπους προσκυνήματος. Έχω πάει στο Μπενάρες, την ιερή πόλη. Δεν ξέρω τι είναι τόσο ιερό εκεί. Το Μπενάρες είναι ξακουστό για τα καλύτερα σάρι σε όλη την Ινδία, τα Μπαναράσι Σάρι. Αλλά μπαίνεις σε ένα κατάστημα σάρι και… «Αφήστε με να σας δείξω το εργοστάσιο, αυτό, εκείνο…» Και μπορούν να σας παγιδεύσουν, ω ναι! Κάτι που σε ένα απλό κατάστημα έχει πενήντα ρουπίες, εκεί θα το βρείτε πεντακόσιες. Πού είναι η αγιότητα; Έχετε έναν ξεναγό να σας πηγαίνει μέσα από βρώμικα, στενά δρομάκια. Δεν έχουν ακούσει ποτέ για υγιεινή, και σάς εξαπατούν από παντού. Πού είναι η αγιότητα; Έτσι, λέω ότι η Ινδία αξίζει όλα όσα της συμβαίνουν. Ας έρθουν κι άλλες πλημμύρες. Ας υπάρξει περισσότερος λιμός, ίσως είναι αυτό που χρειάζεται για να μάθει πιο γρήγορα. Γι’ αυτό η Ινδία χρειαζόταν επίσης μια δικτατορία με τη μορφή της Ίντιρα Γκάντι όταν εξελέγη. Ήταν απαραίτητο, γιατί κάποια στιγμή ακόμη και οι πιο καλλιεργημένες κοινωνίες χρειάζονται να ελεγχθούν από σιδηρά πυγμή. Αυτοί είναι όλοι οι παράγοντες που συμβάλλουν στην άνοδο και πτώση των πολιτισμών. ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ, ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑΚΜΙΑΌταν τα πράγματα γίνονται πολύ εύκολα, μια κοινωνία γίνεται παρακμιακή. Έτσι αναπτύχθηκε όλη αυτή η επιτρεπτικότητα στην Αμερική και, φυσικά, εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία και πολλές ακόμη. Έχει ξεχειλίσει. Επειδή τα πράγματα είναι πολύ εύκολα, οι άνθρωποι πρέπει να παραμένουν δραστήριοι. Δεν θέλουν δράση, αλλά πρέπει να είναι δραστήριοι, οπότε πρέπει να κάνουν κάτι για να ικανοποιήσουν την εσωτερική τους ανησυχία. Και τα διάφορα μηχανήματα και συσκευές δεν τους ευχαριστούν πια. «Ωχ, βαρεθήκαμε να πατάμε κουμπιά», αλλά έχουμε γίνει τεμπέληδες, κι έτσι δεν κάνουμε τίποτα άλλο για να απαλλαγούμε από αυτό το σύστημα με τα κουμπιά. Κανείς δεν θέλει να ανάψει φωτιά σήμερα, παρόλο που είναι τόσο ωραίο και ευχάριστο∙ όχι, απλώς πατάμε ένα κουμπί και η κουζίνα ανάβει. Πατάμε ένα κουμπί και το πλυντήριο δουλεύει. Αυτό έκανε τον άνθρωπο πολύ μηχανικό. Τα πάντα είναι ένα κουμπί και, στη συνέχεια, ο άνθρωπος γίνεται τεμπέλης. Κι όμως, γεμάτος εσωτερική δραστηριότητα και κίνηση, αισθάνεται υποχρεωμένος να κάνει κάτι. Έπειτα αναζητά ενθουσιασμό, κάτι που να κρατά ζωντανή την εσωτερική δραστηριότητα, και γι’ αυτό έχει προκύψει όλη αυτή η επιτρεπτικότητα. Αλλά είναι υπέροχο να παρατηρεί κανείς ότι οι άνθρωποι στρέφονται όλο και περισσότερο προς τα μέσα, για να βρουν τον αυθεντικό τους εαυτό. Για παράδειγμα, οι γυναίκες δεν
Η Νέα Άνοδος: Από την Εξωτερική Επίτευξη στην Εσωτερική Πραγμάτωση
Compassion, Eternal, Force, Happiness, Karma, Kindness, Love, Mind, Philosophy, Religion, Self, Spiritual, Spirituality
ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΠΡΟΟΔΟ ΚΥΚΛΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ Αν μελετήσετε την ιστορία, θα δείτε ότι σε συγκεκριμένες περιόδους η Ινδία βρισκόταν στην πρωτοπορία και έπειτα ο πολιτισμός και η κουλτούρα της παρήκμασαν, μετατοπιζόμενα προς τη Δύση καθώς ο ήλιος έδυε. Έπειτα αναδύθηκε η Ελλάδα, η Αίγυπτος γνώρισε μια αναζωπύρωση του πολιτισμού της, μετακινήθηκε στην Αγγλία και την Αμερική και σήμερα, η Ιαπωνία αποτελεί το σημαντικότερο επίκεντρο της Γης (όπως θεωρούνταν τη δεκαετία του 1980). Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στο να φτάσει μια χώρα σε ένα ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης. Είναι μια διαδικασία αιώνων, αλλά το κέντρο αυτής της ανάπτυξης δεν προέρχεται αποκλειστικά από την ίδια. Πολλοί άλλοι παράγοντες προέρχονται από τις γύρω χώρες. Για παράδειγμα, πριν από 2000 χρόνια, όταν η Μέση Ανατολή βρισκόταν στο απόγειό της, δεν έφτασε σε αυτό το ύψος ανεξάρτητα. Βρισκόμενη στο σταυροδρόμι του παγκόσμιου εμπορίου, πολλές κουλτούρες συναντήθηκαν εκεί. Υπάρχουν μόνο τρεις κουλτούρες που συνέβαλαν πραγματικά στην παγκόσμια πρόοδο: η Ινδία, η Κίνα και η Ελλάδα. Αυτές είναι οι τρεις μοναδικές κουλτούρες. Ό,τι έλαβε η Δύση από αυτές ήταν οι φιλοσοφίες, οι θεολογίες, οι μεταφυσικές θεωρήσεις και πολλά άλλα, που προήλθαν από την Ελλάδα και μεταδόθηκαν δυτικότερα. Λέγεται ότι όλα αυτά προέκυψαν αρχικά από την Ινδία, από όπου κάποιες κουλτούρες πήγαν προς την Ελλάδα και άλλες προς την Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων της Κίνας και της Ιαπωνίας. Αυτά, φυσικά, είναι πράγματα που οι Ινδοί θα ήθελαν να διεκδικήσουν. Όμως το ερώτημα είναι: μπορούν οι πολιτισμοί να αναδυθούν ταυτόχρονα σε διαφορετικά μέρη ή πρέπει να ακολουθήσουν μια γραμμική πορεία; Οι πολιτισμοί μπορούν να αναδυθούν ταυτόχρονα. Αν μελετήσουμε τον πολιτισμό των Ίνκα, θα δούμε ότι ήταν ένας εξαιρετικά ανεπτυγμένος πολιτισμός για την εποχή του. Ο κόσμος δεν είχε την ίδια δομή πριν από χιλιάδες χρόνια όπως σήμερα. Για παράδειγμα, η Ινδία βρισκόταν ακριβώς δίπλα στη Νότια Αφρική. Όταν συνέβη η τεράστια καταστροφή της Ατλαντίδας, η εκρηκτική δύναμη έσπρωξε αυτό το κομμάτι γης προς τα βόρεια. Η σύγκρουση ήταν τόσο ισχυρή που ανύψωσε τα Ιμαλάια και πολλοί σήμερα πιστεύουν ότι μέρος της Ατλαντίδας βρίσκεται κάτω από αυτά τα βουνά. Όμως τι προκαλεί την άνοδο και την πτώση ενός πολιτισμού; Ένας πολιτισμός αναδύεται επειδή, όπως ανέφερα, υπάρχουν συνεισφορές από άλλους πολιτισμούς που τον προηγήθηκαν και τον περιβάλλουν. Ο αριθμός των ατόμων που τον απαρτίζουν δεν είναι αυτός που τον καθορίζει. Πολιτισμοί δεν αποτελούνται από τεράστιες μάζες. Υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι των οποίων η εσωτερική δύναμη τους ωθεί να εκφράσουν τόσο προοδευτικές ιδέες ώστε δημιουργούν αυτόματα ένα κύμα επιρροής που ανυψώνει τους άλλους. Αυτό είναι που αποκαλούμε πολιτισμό. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πραγματικός πολιτισμός. Όλα είναι βαρβαρότητα σε πιο εκλεπτυσμένη μορφή. ΠΩΣ ΜΕΤΡΑΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ; Ένας πραγματικά πολιτισμένος άνθρωπος διαθέτει μέσα του όλες τις μεγάλες αρετές: καλοσύνη, συμπόνια, κατανόηση και αγάπη. Αυτός είναι ο πολιτισμένος άνθρωπος. Όμως πόσοι υπάρχουν; Γι’ αυτό λέω ότι οι περισσότεροι είναι μάλλον βάρβαροι και αυτό που θεωρούμε πολιτισμό είναι απλώς τεχνολογική πρόοδος και επιφανειακές συνήθειες. Κάποιοι τρώνε με τα χέρια, άλλοι με μαχαίρια και πιρούνια. Μπορούμε να πούμε ότι όσοι κάθονται στο έδαφος και τρώνε με τα χέρια είναι λιγότερο πολιτισμένοι από όσους κάθονται στο τραπέζι; Όχι, δεν μπορούμε. Η άνοδος του πολιτισμού είναι μια ψευδαίσθηση. Ο κόσμος υπήρξε όπως είναι για χιλιάδες χρόνια και απλώς μετράμε τον πολιτισμό με διαφορετικά κριτήρια. Τα έθιμα αλλάζουν και τα ονομάζουμε πολιτισμό. Η τεχνολογία εξελίσσεται και λέμε ότι είμαστε πολιτισμένοι. Ένας άνθρωπος που ταξιδεύει με αεροπλάνο θεωρείται πιο πολιτισμένος από κάποιον που ταξιδεύει με κάρο, αλλά αυτός με το κάρο μπορεί να είναι περισσότερο άνθρωπος. Ο πολιτισμός πρέπει να μετριέται με βάση το πόσο ανθρώπινος είσαι, όχι το πόσο «θεός» γίνεσαι. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τους ανθρώπους θεούς, αλλά ανθρώπους που κατανοούν την ουσία της ανθρωπιάς. Αυτή είναι η ύψιστη δοκιμή ενός πολιτισμένου ανθρώπου. ΟΤΑΝ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ Όταν η τεχνολογική πρόοδος αυξάνεται, οι άνθρωποι καταλήγουν σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, όχι ανώτερο, απλώς διαφορετικό. Οι αισθήσεις έχουν περισσότερες ανέσεις, λιγότερο κόπο, και αυτό το ονομάζουμε «πολιτισμό». Αλλά χώρες όπως η Αμερική, η Αγγλία, η Γερμανία και η Γαλλία —είναι πραγματικά πολιτισμένες; Όχι. Τις βρίσκω πιο βάρβαρες από πολύ φτωχές χώρες. Στα χωριά της Ινδίας ή σε απομονωμένες περιοχές της Αμερικής συναντάς ανθρώπους που σε γεμίζουν αγάπη. Σε κάνουν να νιώθεις ότι σε αγαπούν. Αλλά στις «μοντέρνες» χώρες τι βρίσκεις; «Τι μπορώ να κερδίσω;». Αυτό δεν είναι ανθρωπισμός. Είναι ζωώδες ένστικτο. Οι σύγχρονες κοινωνίες δεν βασίζουν τον πολιτισμό τους σε αιώνιες αλήθειες όπως η αγάπη, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η καλοσύνη. Όχι. Βασίζονται στην οικονομία. Όσο ισχυρότερο είναι ένα κράτος οικονομικά τόσο πιο πολιτισμένο θεωρείται. Αυτή η αντίληψη, όμως, είναι η πραγματική πτώση του πολιτισμού. Εφευρέσαμε την ατομική βόμβα. Αυτό είναι πρόοδος; Στο παρελθόν οι άνθρωποι πολεμούσαν σώμα με σώμα. Υπήρχε μια κάποια «δικαιοσύνη» —αν και φυσικά δεν υποστηρίζουμε τον πόλεμο. Τώρα ένα αεροπλάνο ρίχνει μια βόμβα και σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους. Αυτό το λέμε πολιτισμό; Είναι μια απόλυτη παρανόηση. ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΑΡΜΑ ΚΑΙ Η ΑΝΟΔΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ Γιατί κάποιες χώρες ανεβαίνουν σε σημαντική θέση ενώ άλλες όχι; Η απάντηση βρίσκεται στο συλλογικό κάρμα. Κάθε έθνος έχει το συλλογικό του κάρμα. Όταν αυτό φτάσει σε μια κορύφωση, τότε η χώρα προοδεύει —ανάλογα με τη κατεύθυνση της συλλογικής σκέψης. Αν η συλλογική σκέψη κινηθεί προς τη φιλοσοφία και την πνευματικότητα, όπως στην Κίνα, την Ινδία και το Θιβέτ, τότε αναδύεται ένας πνευματικός πολιτισμός. Χρειάζονται χιλιάδες άνθρωποι με υψηλά ιδανικά για να «καλέσουν» μέσα στη χώρα έναν άνθρωπο που θα ενσαρκώσει αυτά τα ιδανικά —έτσι γεννήθηκε ο Γκάντι. Αν η συλλογική σκέψη στραφεί προς την ισχύ ή την αυτοκρατορία, τότε αναδύονται ηγετικές μορφές όπως ο Τσώρτσιλ ή η Βικτώρια. Αν η σκέψη στραφεί προς το υλικό κέρδος, τότε προκύπτουν χώρες που εφευρίσκουν ατελείωτη τεχνολογία για να αυξήσουν τις ανέσεις και τα υλικά αγαθά. Και αυτό είναι συλλογικό κάρμα. ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Όταν μια χώρα φτάσει σε ένα ύψος εξωτερικής προόδου αλλά βιώσει εσωτερική δυστυχία, τότε αλλάζει κατεύθυνση. Στρέφεται προς τα μέσα. Στην Αμερική, για παράδειγμα, υπάρχουν εκατοντάδες πνευματικά κινήματα. Αυτό οφείλεται στην εσωτερική δυσαρέσκεια. Η Αμερική έχει τη δυνατότητα να γίνει μία από τις πιο πνευματικές χώρες στον κόσμο.
Η Παράδοση είναι η Ολοκλήρωση των Πνευματικών Πρακτικών: Η Παράδοση Είναι ένα Γίγνεσθαι
Acceptance, Awareness, Buddha, Christ, Compassion, Conscious Mind, Devotion, Divine, Eternal, Evolution, Force, Freedom, God, Guru, Heart, Humility, Integration, Kindness, Krishna, Law of opposites, Love, Love thy neighbour as thyself, Meditation, Mental Patternings, Mind, Oneness, Path, Philosophy, Purity, Relationships, Relative World, Self, Soul, Spirit, Spiritual, Spiritual Master, Spiritual Practices, Subconscious, Superconscious, Surrender, Unfoldment, Universe
Ι ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ; Από τη στιγμή της γέννησης, κάθε άνθρωπος είναι δεσμευμένος σε κάτι. Όταν έχει επίγνωση αυτής της δέσμευσης, η ίδια η δέσμευση εδραιώνεται στο μικρό συνειδητό του νου και, καθώς μεγαλώνει και αποκτά μεγαλύτερη κατανόηση, η δέσμευση γίνεται ισχυρότερη. Αλλά ποια είναι η φύση της δέσμευσης; Είσαι δεσμευμένος στον σύζυγο ή στη σύζυγό σου. Με ποια έννοια είσαι δεσμευμένος; Είσαι δεσμευμένος στην αγάπη. Δεσμευμένος στην προστασία. Δεσμευμένος στο «μαζί». Γιατί λοιπόν υπάρχουν συγκρούσεις; Είναι αυτές οι ιδιότητες της πραγματικής δέσμευσης;Η γνήσια δέσμευση είναι συνώνυμη με τη λέξη παράδοση, διότι δέσμευση χωρίς παράδοση δεν μπορεί να υπάρξει. Σε τι παραδίδεται κανείς; Παραδίδεσαι στο αντικείμενο της αγάπης σου; Όχι, αυτό είναι απλώς το παραπλήσιο αποτέλεσμα. Παραδίδεσαι στον ίδιο σου τον εαυτό. Τι εννοούμε όταν λέμε «παραδίδεσαι στον εαυτό σου»; Ποιον εαυτό; Είσαι μια σύνθεση πολλών στρωμάτων, υπάρχουν πολλοί εαυτοί μέσα σου. Έχεις τον φυσικό, τον νοητικό και βεβαίως τον αιώνιο Πνευματικό Εαυτό. Από πού λοιπόν αρχίζουμε την αυτοπαράδοση; Κάποιες σχολές σκέψης λένε πως ξεκινάς από το φυσικό σώμα, που ενδυναμώνεται από τον νοητικό εαυτό. Όταν όμως αυτός ενδυναμώνεται από τον γνωστικό εαυτό που κατευθύνει την πράξη της νοητικής παράδοσης, η οποία αντανακλάται στο σωματικό επίπεδο, και πάλι δεν είναι αληθινή παράδοση, διότι σχηματίζεις συγκεκριμένα μοτίβα στο νου. Και όταν σχηματίζονται μοτίβα, να ξέρεις ότι μπορούν να αλλάξουν. Έτσι, για μια στιγμή μπορεί να νιώθεις παραδομένος σε μια ιδέα, η οποία γεννιέται στο νου σου. Αν ο νους σου τη δημιούργησε, τότε είναι μεταβλητή. Ποια είναι η εγκυρότητα μιας νοητικής ιδέας; Η ιδέα είναι σκέψη. Τι εγκυρότητα έχει μια σκέψη; Σήμερα μπορεί να νιώθεις δεσμευμένος με κάτι που αγαπάς ή σε ευχαριστεί. Αύριο, οι συνθήκες μπορεί να αλλάξουν, και τότε δεν θα τρέφεις την ίδια αγάπη ή αφοσίωση στο ίδιο ιδεώδες. Το ιδεώδες αλλάζει γιατί ήταν ιδεώδες. Το μυστικό της αυτοπαράδοσης δεν βρίσκεται στο ιδεώδες μιας ιδέας ούτε στο ιδεώδες ενός αντικειμένου, αλλά σε εκείνο που βρίσκεται μέσα σου και δεν απαιτεί καμία παράδοση. ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Δεν υπάρχει θέμα παράδοσης όπως την ορίζει η θεολογία: «Παραδώσου σε έναν άνθρωπο ή σε έναν Θεό ή σε κάποιο ιδεώδες». Όλες οι θεολογίες προσπαθούν να σε βάλουν σε μια «ράγα», σε ένα μονοπάτι σκέψης, σε ένα μοτίβο, και κάθε μοτίβο είναι δεσμά. Έτσι βγαίνεις από ένα είδος δεσμού και μπαίνεις σε άλλον.Η αληθινή παράδοση είναι ελεύθερη. Η βασική ποιότητα που πρέπει να υπάρχει είναι η απόλυτη ελευθερία. Αυτή η ελευθερία μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν φτάσουμε στον εσωτερικό, αμετάβλητο εαυτό. Όταν τον αγγίξουμε, ο νους και το σώμα ποτίζονται από τη δύναμή του και ο νους αρχίζει να νιώθει ελεύθερος. Ποιος αντιλαμβάνεται την ελευθερία; Μόνο ο νους. Αλλά σε ποιο επίπεδο του νου εμφανίζεται αυτή η αντίληψη; Αυτό είναι το ερώτημα. Μόνο ένας ελεύθερος νους μπορεί να αναγνωρίσει την ελευθερία. Ένας δεσμευμένος νους δεν μπορεί ποτέ. Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ Αν ο νους βρίσκεται σε ταραχή μέσω υπερανάλυσης, υπερ-εξήγησης ή υπερβολικής λογικής, η παράδοση είναι αδύνατη. Η λογική είναι το αντίθετο της παράδοσης. Η παράδοση είναι άνευ όρων.Σήμερα μπορεί να ακολουθείς μια φιλοσοφία ως ιδανικό σου, και αύριο να βρεις κάτι άλλο «καλύτερο». Οι ιδέες αλλάζουν γιατί αλλάζεις εσύ. Άρα χάνεται εντελώς το νόημα της παράδοσης. Ο δρόμος βρίσκεται βαθιά μέσα μας, εκεί όπου είμαστε πάντα ελεύθεροι. Η παράδοση μπορεί να λειτουργήσει μόνο από ένα σταθερό σημείο. Αυτή η σταθερότητα αποκτάται με διαλογισμό και πνευματική άσκηση. Όσο γίνεσαι πιο σταθερός και ολοκληρωμένος, η παράδοση παύει να είναι ιδέα και γίνεται αυθόρμητη ροή. ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ «Αγαπώ τον γκουρού μου γιατί είναι καλός άνθρωπος.» Με αυτό, ουσιαστικά δεν τον αγαπάς. «Η γυναίκα μου είναι όμορφη, καλή κ.λπ.» – ούτε αυτό είναι αγάπη. Τα χαρακτηριστικά δεν παραμένουν. Η σωματική ή νοητική συμβατότητα δεν είναι αιώνια.Η αληθινή παράδοση δεν βασίζεται σε χαρακτηριστικά που ανήκουν στο «τμήμα μυθοπλασίας» του νου. Ο νους προβάλλει και ύστερα ξε-προβάλλει, ανάλογα με τα μοτίβα του. Λες: «Αγαπώ τον γκουρού μου γιατί με οδηγεί εκεί που θέλω να πάω». Αυτό είναι ιδιοτέλεια, όχι παράδοση. Είναι παράδοση στον εαυτό σου, όχι στον γκουρού. Η αληθινή σχέση:«Τον αγαπώ γιατί δεν μπορώ να μην τον αγαπώ.» Αν σου πει να πηδήξεις στη λίμνη, θα το κάνεις. Όχι λόγω τύφλωσης αλλά λόγω πλήρους εμπιστοσύνης. Ο γνήσιος πνευματικός δάσκαλος ποτέ δεν παραπλανά. Μπορεί ο δρόμος να φαίνεται δύσκολος, αλλά είναι ο σωστός. Το να παραδοθείς σε έναν γκουρού ή θεό ως ιδέα είναι λανθασμένο. Ποιος ξέρει αν υπάρχει θεός; Το μυαλό μπορεί να φέρει 1000 επιχειρήματα υπέρ και 1000 κατά.Για να βρεις την αλήθεια πρέπει να βρεις τον εαυτό σου και να παραδοθείς σε αυτόν. ΤΟ ΣΩΜΑ, Ο ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΥΝΕΧΕΣ Δεν υπάρχει «πέρα από το νου». Είναι βιολογικά και ψυχολογικά αδύνατο να τον υπερβείς. Δεν υπάρχει εργαλείο εκτός του νου για να υπερβείς τον νου. Μπορούμε όμως να πάμε πέρα από τους περιορισμούς του συνειδητού νου, στο λεπτότερο υποσυνείδητο και από εκεί στο υπερσυνειδητό.Αλλά ακόμη κι εκεί, είμαστε μέσα στον νου. Το σώμα, ο νους και το πνεύμα είναι μια συνέχεια. Δεν μπορούν να διαχωριστούν. ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ, ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΤΟ Υπάρχει υποσυνείδητος νους; Ναι, αν κατανοήσουμε το υποσυνείδητο ως ένα «κουτί μνήμης» όπου βρίσκονται αποθηκευμένες σκέψεις, εμπειρίες, όσα κατανοήσαμε και όσα δεν κατανοήσαμε. Είναι μια ολόκληρη συγκέντρωση της ανθρώπινης εμπειρίας στο τωρινό επίπεδο εξέλιξης, αλλά και όλων όσων προηγήθηκαν – του ζωικού, φυτικού και ορυκτού βασιλείου. Αυτό είναι το εύρος του υποσυνείδητου: η μνήμη ολόκληρου του κόσμου.Γίνεται ατομικό μόνο λόγω των δικών σου νοητικών μοτίβων. Ο νους και το υποσυνείδητο δεν υπάρχουν ποτέ μόνα τους. Πάντα έχουν σχέση με κάτι – με άλλους, με καταστάσεις, με συγκρίσεις. Δεν μπορείς να αναγνωρίσεις ή να συλλάβεις κάτι χωρίς σημείο αναφοράς. Και αυτό το σημείο αναφοράς βρίσκεται στο υποσυνείδητο στο παρόν στάδιο εξέλιξης. Το συνειδητό φιλτράρει ένα μέρος αυτού του περιεχομένου και έτσι αποκτάς την αίσθηση της ατομικότητας. Υπάρχουν κύκλοι μέσα σε κύκλους, μοτίβα μέσα σε μοτίβα, ιστορίες και υποϊστορίες. Είσαι το σύνολο της ιστορίας της ανθρωπότητας από το πρώτο υποατομικό σωματίδιο. Το υπερσυνειδητό
Η Μοναδική Πραγματικότητα: Ανακαλύπτοντας το Θείο Μέσα μας
Attachment, Bliss, Conscious Mind, Consciousness, Divinity, Ego, Force, God, Guru, Happiness, I am That I am, Joy, Kingdom of Heaven within, Law of opposites, Light, Love, Mind, Non-Attachment, Oneness, Path, Samskaras, Self, Spiritual Practices, Subconscious, Superconscious, Unfoldment, Universal, Universe, Yahweh
ΠΟΣΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; Οι άνθρωποι συνήθως προσπαθούν να προβάλουν τον εαυτό τους σε πράγματα που δεν είναι, και όταν κάποιος προβάλλει τον εαυτό του σε κάτι που δεν είναι, τότε ζει σε έναν ψεύτικο κόσμο ή σε μια μη-πραγματικότητα. Θα παρατηρήσετε ότι κάθε άντρας θεωρεί τον εαυτό του πιο όμορφο απ’ όσο είναι, και κάθε γυναίκα πιο γοητευτική απ’ όσο είναι. Έχουμε δημιουργήσει μια εικόνα για τον εαυτό μας, και τι πραγματικότητα μπορεί να υπάρχει σε μια εικόνα; Η εικόνα είναι φαντασιακή, και οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται ότι είναι κάτι που δεν είναι. Όμως αυτή η φαντασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προσωπική ανέλιξη, γιατί η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά η στιγμή που βιώνουμε τώρα. Η πραγματική ύπαρξη είναι μέσα σας· εκεί βρίσκεται η απόλυτη πραγματικότητα. Πρέπει να υπερβεί κανείς τη φανταστική πραγματικότητα για να φτάσει στην ολοκληρωμένη πραγματικότητα. Η φανταστική πραγματικότητα είναι εννοιολογική, ενώ η απόλυτη πραγματικότητα είναι εμπειρική. Όταν μπορέσετε πραγματικά να βιώσετε τον εαυτό σας όπως είστε, θα ανακαλύψετε εκείνη την απεραντοσύνη όπου υπερβαίνετε κάθε περιορισμό. Υπερβαίνετε τα όρια του σώματος και του νου. Και στην κατασκευή της εικόνας, το κεντρικό γράμμα είναι το «Ε»—η «Ει-κόνα», το «Ε» στο «Ε-ικονικό». Στον αυθεντικό εαυτό, προηγείται το «Α», όχι το «Ε». Όταν κάποιος συνειδητοποιήσει το «Α» πριν από το «Ε», τότε «είναι», και τότε βιώνει μια μακαριότητα. Ανακαλύπτει απόλυτη ευδαιμονία και χαρά, η οποία αποτελεί απόδειξη ότι δεν βρίσκει αυτή τη χαρά επειδή ακόμη φαντάζεται. Δημιουργεί εικόνες. Ο αληθινός «Εγώ» μέσα μας δεν έχει εικόνες· είναι άμορφος, αθάνατος. Με τη δημιουργία εικόνων, όμως, του δίνουμε μορφή και έτσι φέρνουμε την άμορφη πραγματικότητα μέσα μας στη σφαίρα της φανταστικής μη-πραγματικότητας. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Κοιτάξτε τη διαδικασία. Είστε χαμένοι—τελείως χαμένοι. Και κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν έχει νιώσει χαμένος. Μερικές φορές νιώθετε τόσο χαμένοι που γίνεστε μοναχικοί αντί για μόνοι. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη μοναξιά και στη μοναχικότητα. Η μοναξιά έχει ανάγκη, ενώ η μοναχικότητα υπάρχει από μόνη της. Δεν εξαρτάται από τίποτα. Η φανταστική εικόνα, η λεγόμενη ψεύτικη πραγματικότητα, χρειάζεται πάντα δεκανίκια. Γίνεστε εξαρτημένοι αντί για ανεξάρτητοι, και βλέπουμε στη καθημερινότητα ότι όλοι κρατούν κάποιο δεκανίκι. Μπορεί να είναι σωματικό ή κυρίως νοητικό. Όταν εξαρτόμαστε από αυτά τα νοητικά δεκανίκια, η ζωή γίνεται φαινόμενο και όταν ζούμε μέσα σε αυτό, καταλήγουμε σε ακόμη μεγαλύτερη μη-πραγματικότητα. Η διαδικασία δεν είναι να στραφούμε προς τα έξω, εκεί όπου βρίσκεται το μη-πραγματικό, αλλά προς τα μέσα, όπου βρίσκεται η αληθινή πραγματικότητα. Είναι μια περιγραφή που δεν μπορεί να αποδοθεί με λόγια. Νομίζουμε ότι όλα όσα βλέπουμε είναι πραγματικά. Επειδή τα φανταζόμαστε πραγματικά, οτιδήποτε φαντάζεστε ως πραγματικό γίνεται πραγματικότητα για εσάς. Όμως είναι μια ψεύτικη πραγματικότητα. ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: «ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ;» Προχωρούμε από το σκοτάδι στο φως, από τη θνητότητα στην αθανασία. Έξω είναι σκοτάδι· μέσα είναι φως, λαμπερό, φωτεινό. Και η ζωή αλλάζει όταν αυτό το φως αναδυθεί και η εσωτερική πραγματικότητα βιωθεί. Τότε αποκτά την ποιότητα της αλήθειας. Εσείς κάθεστε εδώ. Είστε πραγματικοί; Όλοι θα πουν «ναι». Εγώ λέω «όχι». Δεν είστε πραγματικοί, γιατί δίνετε έμφαση στα επιφανειακά κύματα, ξεχνώντας τα βάθη μέσα σας, τα ήρεμα βάθη του ωκεανού. Πρέπει να βουτήξετε βαθιά μέσα σας μέσω των πνευματικών πρακτικών για να βρείτε τον αληθινό σας εαυτό. Και όταν τον βρείτε, το ερώτημα «Ποιος είμαι;» εξαφανίζεται. Είναι το μεγαλύτερο ερώτημα, αλλά και το πιο δύσκολο. Κανείς δεν μπορεί να σας πει ποιοι είστε. Μόνο με αυτο-έρευνα μπορείτε να φτάσετε σε μια πρώτη ματιά του ποιοι είστε. Και μετά πηδάτε στο άγνωστο, γιατί το άγνωστο είναι αυτό που είστε. Το άγνωστο δεν είναι εννοιολογικό· είναι εμπειρικό. Όπως η γεύση της ζάχαρης—δεν τη γνωρίζεις αναλύοντάς την, αλλά γευόμενος τη γλυκύτητα. Έτσι παύει και το ερώτημα «Ποιος είμαι;». Η αρχή είναι να απομακρυνθείτε από το μικρό εγώ. Απομακρύνεστε όταν γίνεστε παρατηρητές του μικρού εγώ. Εκεί η πραγματικότητα παρατηρεί τη μη-πραγματικότητα, το παιχνίδι της ζωής. Είστε στο κοινό και παρακολουθείτε την παράσταση, όπως παρακολουθείτε τον Άμλετ ή τη Λαίδη Μάκβεθ. Συμμετέχετε συναισθηματικά, όμως ξέρετε ότι είναι απλώς παράσταση. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Έτσι ζούμε: μπλεγμένοι στην ψευδαίσθηση. Και εμπλεκόμενοι, βιώνουμε πόνο και ευχαρίστηση. Κάθε πόνος έχει μέσα του ευχαρίστηση, και κάθε ευχαρίστηση πόνο. Μόνο όταν γίνουμε παρατηρητές, βρίσκουμε εκείνη τη μακαριότητα. Η λύση είναι να ακυρώσουμε το μικρό «εγώ». Πες: «Δεν είμαι τίποτα». Και τότε γίνεσαι τα πάντα. Είναι θέμα έμφασης: σε ποιο μέρος του εαυτού δίνεις προτεραιότητα; Όταν κοιτάς στον καθρέφτη, δεν βλέπεις τον εαυτό σου. Βλέπεις μόνο το σώμα. Ο αληθινός «βλέπων» είναι μέσα σου, η πηγή της αντίληψης. Λες «εγώ το έκανα», αλλά ο Πραγματικός Δράστης είναι η Εσωτερική Δύναμη. Ζήστε στον κόσμο αλλά μην ανήκετε σε αυτόν. Χρησιμοποιήστε το σώμα, φροντίστε το, αλλά μην επενδύετε την ύπαρξή σας σε αυτό. Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ Από το σημείο της πραγματικότητας, η προσωπική πραγματικότητα συγχωνεύεται με την απρόσωπη. Όταν βρείτε τον εαυτό σας, ανακαλύπτετε ότι ο εραστής και ο αγαπημένος έχουν την ίδια θειότητα μέσα τους. Δεν αγαπάτε ένα πρόσωπο, ούτε το σώμα· αγαπάτε τη Θεότητα. Αν σας ρωτήσει κάποιος «Γιατί με αγαπάς;» και απαντήσετε «Επειδή έχεις όμορφο πρόσωπο», αυτό δεν είναι αγάπη. Η πραγματική απάντηση είναι: «Σε αγαπώ και δεν ξέρω γιατί». Γιατί η αγάπη, όπως ο Θεός, δεν μπορεί να εξηγηθεί. ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Φροντίστε το σώμα, αλλά η κύρια προσοχή να είναι στραμμένη μέσα. Με βαθιά πρακτική, θα βιώσετε την εσωτερική παρουσία. Όπως το φως που λάμπει από το υπερσυνείδητο και καθαρίζει το νου. Ακόμη και στον ύπνο, η συνείδηση μπορεί να παραμένει άγρυπνη. Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Η ζωή μοιάζει με αντικατοπτρισμό στην έρημο. Δεν είναι πραγματική από μόνη της. Η θεότητα είναι η πηγή που δίνει ενέργεια σε όλα. Η οθόνη του κινηματογράφου δείχνει μορφές, αλλά όταν πλησιάσεις, βλέπεις μόνο την οθόνη. Έτσι και ο κόσμος: μια προβολή της Θεότητας. Όσο πιο πολύ το θυμάστε αυτό, τόσο λιγότερο προσκολλάστε. Εκεί βρίσκεται η μυστική χαρά. Η ΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Όπως το χρυσό: βραχιόλι, κολιέ, δαχτυλίδι. Μορφές διαφορετικές, αλλά
Υπέρβαση της Αδυναμίας: Ο Εσωτερικός Δρόμος προς τη Δύναμη
Acceptance, Devotion, Divine, Divinity, Effort, Ego, Force, God, Grace, Guru, Humility, Joy, Meditation, Mind, Philosophy, Scriptures, Self, Spirit, Spiritual, Spiritual Force, Spiritual Practices, Strength, Surrender, Universe
ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ, ΓΙΝΕ ΚΑΛΟΣ Ένας τρόπος να αποκτήσει κανείς πειθαρχία θα ήταν μέσω της αφοσίωσης και της παράδοσης. Αυτή η αφοσίωση παίρνει τη μορφή: «Όχι το δικό μου θέλημα αλλά το δικό Σου να γίνει», και όταν ο άνθρωπος το εκτιμήσει πλήρως και πει: «Το θέλημά Σου να γίνει», η παράδοση σε αυτό το θέλημα έρχεται αυθόρμητα. Αυτός είναι ένας τρόπος αυτοπειθαρχίας. Διότι η έμφαση ή η σημασία δεν τοποθετείται στον μικρό εαυτό μας, αλλά η έμφαση και η σημασία τοποθετούνται στον μεγάλο Εαυτό. Αυτός είναι ένας τρόπος. Μετά, υπάρχει κι ένας άλλος τρόπος, όπου δεν σε απασχολεί αν υπάρχει θειότητα. Δεν ανησυχείς για όλους τους διάφορους ουρανούς για τους οποίους μιλούν οι γραφές. Η αρχή της ζωής σου θα ήταν: «Κάνε το καλό, γίνε καλός». Για να το κάνει κανείς αυτό, πρέπει να ασκήσει συνειδητή προσπάθεια, διότι το να κάνεις το καλό δεν έρχεται πάντα αυθόρμητα, επειδή, όπως έχουμε πει πριν, είμαστε προϊόν προγραμματισμού. Έτσι, πρέπει να επαναπρογραμματίσουμε τον νου μας. Ο άνθρωπος είναι συνήθως πλάσμα της συνήθειας, τα περισσότερα πράγματα που κάνουμε είναι χωρίς σκέψη, κι απλώς αυτόματη αντίδραση που δημιουργήθηκε από συνήθεια. Αυτές οι συνήθειες πρέπει να αλλάξουν, και αυτό απαιτεί προσπάθεια. Στο να κάνουμε το καλό και να είμαστε καλοί, απαιτείται προσπάθεια· πολύ συνειδητά περιορίζουμε αυτό που συνήθως θα κάναμε. Ένα κινεζικό ρητό λέει: «Πριν πεις μια θυμωμένη λέξη, κύλησε τη γλώσσα σου εννέα φορές μέσα στο στόμα». Διότι μέχρι να κυλήσεις τη γλώσσα εννέα φορές μέσα στο στόμα, ο θυμός έχει φύγει και δεν θα πεις εκείνες τις θυμωμένες λέξεις. Έτσι, στη ζωή της προσπάθειας, όπου συνειδητά προσπαθούμε να κάνουμε το καλό και να είμαστε καλοί, να ακολουθούμε τις αρχές της ηθικής και της δεοντολογίας και να ζούμε τέτοια ζωή, δεν χρειάζεται να πιστεύεις σε τίποτα. Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ Τι θα κάνουμε όταν αναγνωρίσουμε τις αδυναμίες μας; Αυτή η ερώτηση θα ήταν δύσκολο να απαντηθεί γιατί θα πρέπει να περιγράψει κανείς την αδυναμία συγκεκριμένα, και γνωρίζοντας τη συγκεκριμένη αδυναμία, μπορεί να δοθεί ένας συγκεκριμένος τρόπος υπέρβασής της. Είναι όπως όταν πηγαίνεις σε έναν γιατρό και λες «Είμαι άρρωστος», το οποίο θα έκανε τα πράγματα δύσκολα για τον γιατρό. Αλλά αν πεις στον γιατρό: «Έχω στομαχόπονο ή πονοκέφαλο ή πόνο στο πόδι», ο γιατρός θα ξέρει ακριβώς τι είδους φάρμακο να δώσει και για ποιο σκοπό. Αλλά μπορούμε να μιλήσουμε για αδυναμίες γενικά. Η αδυναμία δεν μας επιτρέπει να αντιμετωπίζουμε επαρκώς τη ζωή, και όταν δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε επαρκώς τη ζωή, σημαίνει ότι αντί το αυτοκίνητό μας να λειτουργεί με τέσσερις κυλίνδρους, λειτουργεί με τρεις. Είναι πολύ εύκολο να πει κανείς ότι αν ένας κύλινδρος δεν λειτουργεί, φτιάξ’ τον. Αλλά πώς να τον φτιάξεις; Αυτή είναι η πραγματική ερώτηση. Όταν οι αδυναμίες μας προβάλλονται μπροστά μας μέσω των διαλογιστικών πρακτικών, και μπορεί να είναι οποιαδήποτε αδυναμία, τότε έχει γίνει ήδη η μισή θεραπεία. Κάθε γιατρός θα σου πει ότι η σωστή διάγνωση είναι η μισή θεραπεία. Αντιμετωπίζοντας την αδυναμία μας ειλικρινά και με ειλικρίνεια, είμαστε στο μισό δρόμο για να την υπερνικήσουμε. Απαιτείται κάποιο θάρρος για να κοιτάξουμε τον εαυτό μας τετράγωνα στον καθρέφτη. Ο διαλογισμός και οι πνευματικές πρακτικές μάς δίνουν θάρρος και δύναμη, και αυτός είναι ο πρωταρχικός σκοπός του διαλογισμού, μεταξύ πολλών άλλων. Όταν αντιμετωπίζουμε την αδυναμία, υπάρχει μία αναγνώριση της αδυναμίας. Αυτό σημαίνει ότι ο νους μας έχει αρχίσει να αναγνωρίζει και να αποδέχεται τις αδυναμίες μας. Έχω κάνει πολύ έργο σε διάφορα είδη νοσοκομείων. Νοσοκομεία που θεραπεύουν καρδιακά και νευρικά προβλήματα και κάθε είδους προγράμματα αποκατάστασης, και διδάσκοντάς τους τις σωστές μορφές διαλογισμού, μια μεγαλύτερη γαλήνη ανατέλλει μέσα τους. Αυτή η γαλήνη τους δίνει μεγαλύτερη δυνατότητα να αξιολογήσουν την αδυναμία τους. Η μεγαλύτερη δυσκολία που βρίσκει κανείς, ακόμη κι αφού γνωρίσει την αδυναμία, είναι να την αποδεχτεί ο ίδιος. Αναφέρομαι κυρίως στη δουλειά που έχω κάνει με αλκοολικούς. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχω με τους αλκοολικούς είναι να τους κάνω να παραδεχτούν ότι «Είμαι αλκοολικός». Μόλις ο άνθρωπος το παραδεχτεί ειλικρινά, τότε πρέπει να αποδεχτεί το πρώτο και το δεύτερο σημείο: «Δεν είμαι ικανός μόνος μου να αντιμετωπίσω το πρόβλημά μου». ΟΧΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΘΕΛΗΜΑ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Σημαίνει πρώτα αποδοχή και δεύτερον παραδοχή ότι είμαι πολύ αδύναμος για να το κάνω μόνος μου. Χρησιμοποιήσαμε τον αλκοολικό ως παράδειγμα, αλλά οι ίδιες δύο αρχές ισχύουν για κάθε αδυναμία. Όταν αυτές οι δύο αρχές γίνουν αποδεκτές, όταν αποδεχτούμε την αδυναμία και παραδεχτούμε ότι «Δεν είμαι ικανός να τη χειριστώ μόνος μου», τότε λόγω αυτής της ειλικρίνειας, η δύναμη της Χάρης κατεβαίνει αυτόματα πάνω μας. Όταν η δύναμη της Χάρης κατεβαίνει πάνω μας, ενεργεί σαν φάρμακο. Έτσι, η αποδοχή, η παραδοχή και η ικανότητα χρήσης της δύναμης της Χάρης μάς βοηθούν immensely, αλλά η πιο μεγάλη συνειδητοποίηση που μας φέρνει είναι το να νιώσουμε μια βέβαιη παρουσία ότι περπατώ μέσα στη ζωή και δεν περπατώ μόνος· το χέρι μου κρατιέται από το χέρι μιας ανώτερης δύναμης. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια Πνευματική Δύναμη, μια πνευματική ενέργεια· μπορείς να την ονομάσεις Θεό. Αυτή η Πνευματική Δύναμη είναι μαζί μου, και όταν φτάσουμε σε αυτές τις συνειδητοποιήσεις, δεν νιώθουμε μόνοι και επειδή δεν νιώθουμε μόνοι βρίσκουμε τη δύναμη. Αλλά για να το παραδεχτούμε και να το αποδεχτούμε ότι δεν είμαι μόνος, αναπτύσσεται μια άλλη ποιότητα: η αυτοπαράδοση. Παραδινόμαστε σε αυτήν την ανώτερη δύναμη και τότε μπορούμε ειλικρινά να πούμε: «Όχι το δικό μου θέλημα να γίνει, αλλά το δικό Σου θέλημα να γίνει». Και όταν γίνει το θέλημά Του, οι αδυναμίες εξαφανίζονται. ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΑΠΟΚΤΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΗ Όταν οι άνθρωποι προσεύχονται, κάνουν πάντα δουλειές με τον Θεό. Κάνουν συναλλαγές. Λένε: «Αν ο γιος μου περάσει την εξέταση, θα δώσω 10 λίρες στην φιλανθρωπία». Αυτό σημαίνει: «Κύριε, εσύ κάνε πρώτα, μετά πληρώνω». Όχι, πρέπει να είναι το αντίθετο. «Θα κάνω τη φιλανθρωπία μου και, Κύριε, εσύ να είσαι ο κριτής να μου δώσεις την ανταμοιβή της φιλανθρωπίας μου, και ακόμη κι αν δεν μου δώσεις καμιά ανταμοιβή, τότε θα ξέρω πως ίσως δεν την αξίζω». Στη διαδικασία της αυτοπαράδοσης, αναπτύσσουμε
Δεν Υπάρχουν Εμπόδια: Πώς το Πνεύμα Υπερβαίνει Κάθε Φραγμό
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ Δεν χρειάζεσαι καμία εξωτερική δύναμη για να ενεργοποιήσεις το Πνευματικό σου Εαυτό, γιατί η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα σου συνεχώς, και αυτή είναι η δύναμη που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε μέσα από τις πνευματικές μας πρακτικές. Όταν ανατέλλει αυτή η επίγνωση, κατανοούμε ότι το Πνεύμα ήταν πάντοτε μέσα μας. Η λειτουργία αυτής της πνευματικής δύναμης εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, πρώτα μέσα από την καθαρότητα που αναπτύσσεις μέσα σου, έπειτα μέσα από τον τρόπο ζωής σου. Λειτουργεί επίσης μέσα από τη γνώση, τη Γνάνa, που αποκτάς, αλλά και μέσα από τη Μπάκτι, την αφοσίωση που καλλιεργείς μέσα σου. Αυτές είναι οι απλές αρχές της μηχανικής λειτουργίας της πνευματικής δύναμης. Αλλά μπορεί να μην γίνονται άμεσα κατανοητές. Πρέπει, λοιπόν, να εξετάσουμε το θέμα σε μεγαλύτερο βάθος. Όταν αναπτύσσεται η κατανόηση, αναπτύσσεται και η επίγνωση. Όταν αναπτύσσεται η αφοσίωση, ανοίγει η Καρδιά. Όταν το Κάρμα εξαγνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο, όλες οι πράξεις γίνονται αγνές. Και όλα αυτά οδηγούν στο βασιλικό μονοπάτι της Ράτζα Γιόγκα, που είναι εμένα. Όταν έχεις αναπτυχθεί μέχρι ένα ορισμένο σημείο, θα δεις την πρόοδο στη ζωή σου, που θα σε οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη και βαθύτερη εξέλιξη, μέχρι να φτάσεις στον σκοπό για τον οποίο έχει προοριστεί η ζωή σου. ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΘΕΪΚΟΤΗΤΑΣ Ο σκοπός είναι να περάσουμε μέσα από όλες αυτές τις πτυχές στα διάφορα σκαμπανεβάσματα της ζωής. Το νερό του ποταμού ρέει, αλλά γνωρίζεις πόσους βράχους, πέτρες, κορμούς και εμπόδια πρέπει να ξεπεράσει; Αυτή η ροή πάνω από τα εμπόδια είναι οι δυσκολίες της ζωής. Αυτές είναι οι δυστυχίες, γιατί εσύ σκέφτεσαι μόνο τους βράχους, τις πέτρες και τα εμπόδια, και όχι τη φρεσκάδα του νερού. Πού είναι λοιπόν η προσοχή σου; Θα σου πω εγώ. Είναι στο πίσω μέρος σου, γιατί το πίσω μέρος σου χτυπά στους βράχους του ποταμού της ζωής. Σήκωσε όμως το κεφάλι σου προς τον ουρανό και κοίτα την αιωνιότητα, το απέραντο γαλάζιο. Ας είναι εκεί η προσοχή σου. Να θαυμάζεις τις καθαρές μέρες. Κάποιες μέρες θα έχει σύννεφα, άλλες θα έχει ήλιο. Ποια η διαφορά ανάμεσα στον ήλιο και τα σύννεφα; Είναι ο ήλιος που δημιουργεί τα σύννεφα. Βλέπεις τη σύνδεση που υπάρχει ανάμεσά τους; Ανησυχείς και βασανίζεσαι, γιατί δεν διακρίνεις τη σχέση ανάμεσα στον ήλιο και τα σύννεφα, ενώ είναι ένα. Ένα δημιούργησε το άλλο και το άλλο δημιούργησε το ένα. Όταν συνειδητοποιήσεις αυτή την ενότητα, θα καταλάβεις ότι τα πάντα στη ζωή αποτελούν τη Συμφωνία της Θεϊκότητας. Και όταν αυτό γίνει βίωμα, δεν θα βρίσκεις τίποτα άσχημο. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ Το μυστικό της ζωής είναι να βρίσκεις τη Θεϊκότητα σε όλα. Δεν υπάρχει τίποτα άσχημο στον κόσμο. Όλα είναι όμορφα, ανάλογα με τη στάση που αναπτύσσεις. Στο πνευματικό μονοπάτι μπορεί να νομίζεις ότι υπάρχουν εμπόδια, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν, γιατί το Πνεύμα, όντας Θεϊκό, δεν έχει εμπόδια. Τα εμπόδια δημιουργούνται από τη λάθος σκέψη σου, τον λάθος τρόπο ζωής, τη λάθος γνώση, το λάθος Κάρμα και τη λάθος αφοσίωση σε λάθος αντικείμενα. Όλα αυτά αποτελούν τη δυστυχία της ζωής. Όταν ανακαλύψεις αυτά τα απλά μυστικά, τότε η ζωή μπορεί να γίνει τόσο, μα τόσο ευτυχισμένη. Αυτό δεν θέλεις; Εσένα ο σύζυγος ή ο φίλος σου, δεν ξέρω, σε χαστούκισε την προηγούμενη εβδομάδα επειδή ήταν θυμωμένος. Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί θύμωσε; Γιατί σε χαστούκισε; Μήπως έκανες κάτι λάθος; Είτε εκούσια, είτε ακούσια, είτε παρορμητικά; Τότε ίσως καταλάβεις ότι άξιζες αυτό το χαστούκι. Εδώ έρχεται η αυτοανάλυση. Δεν σημαίνει να κρίνεις τον εαυτό σου. Σημαίνει να κατανοείς: γιατί συνέβη αυτό; Μήπως ήταν αποτέλεσμα κάποιου Κάρμα; Λέμε ότι έχουμε «λογική», αλλά υπάρχει λογική, κοινή λογική και ανοησία. Ποια είναι η σημαντικότερη; Η ανοησία, γιατί η λογική σχετίζεται με το μυαλό. Ας ξεφύγουμε λοιπόν από το μυαλό και ας πάμε στην Καρδιά, γιατί τα αισθήματα της Καρδιάς μεταμορφώνονται σε καλή λογική. Πολλά συμβαίνουν στη ζωή. Οι άνθρωποι συχνά λειτουργούν με τη «λογική» τους, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Χρειάζεται καλή λογική. Η καλή λογική αφαιρεί τα εμπόδια στο πνευματικό μονοπάτι και δίνει μια καλύτερη κατανόηση της ζωής, του εαυτού σου, των ανθρώπων γύρω σου και του κόσμου. Αναπτύξτε λοιπόν καλή λογική μέσα από τις πνευματικές σας πρακτικές. Και όταν τα εμπόδια φύγουν, θα αισθανθείς καλύτερος άνθρωπος. Στο υπόσχομαι. Αυτό είναι το μυστικό της ζωής: μπορείς να αναπτυχθείς μόνο όταν αφαιρείς τα εμπόδια. Αν έχεις ένα αγκάθι στο πόδι ή μια πέτρα στο παπούτσι, θα περπατάς κουτσαίνοντας; Όχι, θα βγάλεις το παπούτσι και θα πετάξεις την πέτρα. Το ίδιο χρειάζεται να κάνεις στη ζωή. ΕΠΕΝΔΥΣΕ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΟΥ ΕΓΩ Γιατί οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την απλότητα της ζωής; Η ζωή μπορεί να γίνει τόσο όμορφη. Έρχομαι και σας μιλώ γιατί γνωρίζω ότι με τη σωστή κατανόηση κάθε εμπόδιο μπορεί να αφαιρεθεί. Περπατάς στον δρόμο και ο ήλιος σε τυφλώνει. Τι κάνεις; Φοράς γυαλιά ηλίου. Αν μπορείς να ξοδέψεις δεκαπέντε λίρες για ένα γεύμα, μπορείς να ξοδέψεις πέντε λίρες για ένα ζευγάρι γυαλιά που θα σε προστατεύσουν και θα σου δώσουν άνεση. Δεν είναι καλύτερη επένδυση από το να τρέχεις μετά στον οφθαλμίατρο; Αυτό σημαίνει να επενδύεις στο Πνευματικό σου Εαυτό. Δεν κοστίζει τίποτα και σου γλιτώνει μια ζωή δυστυχίας. Αυτό είναι το νόημα αυτής της αναλογίας. … Γκουρουράζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang UK 1986 – 05
Εργασία για την Ίδια την Εργασία: Η Πνευματική Δύναμη της Ανιδιοτελούς Δράσης
Attachment, Attitude, Awareness, Devotion, Divine, Divinity, Ego, Eternal, Evolution, God, Integration, Joy, Law of Nature, Love, Manifestation, Meditation, Mind, Path, Relationships, Religion, Self, Self Discovery, Self-Realization, Spiritual, Spiritual Path, Spiritual Practices, Surrender, Tranquillity, Unfoldment
Η Αξία των Καλών Προθέσεων; Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν καλές προθέσεις, αλλά το ερώτημα είναι: τι κρύβεται πίσω από τις καλές προθέσεις; Ποιο είναι το κίνητρο για το έργο που θέλει κανείς να κάνει; Έχω συναντήσει ανθρώπους που συμμετέχουν σε διάφορους οργανισμούς και συλλόγους και κάνουν εξαιρετικό έργο. Ωστόσο, αυτό το θαυμάσιο έργο δεν φέρνει καμία πνευματική πρόοδο, γιατί η πρόθεση, το κίνητρο, είναι η αυτομεγέθυνση. Είναι η ικανοποίηση του εγώ, το «εγώ έκανα αυτό, εγώ έκανα το άλλο». Τη στιγμή που νομίζεις ότι έχεις πράξει μια καλή πράξη, τότε αυτή η πράξη δεν έχει καμία αξία όσον αφορά το Πνευματικό Σου Είναι. Για την πνευματική εξέλιξη δεν έχει καμία αξία, γιατί το έργο πρέπει να γίνεται για το ίδιο το έργο και όχι για την ανταμοιβή. Πολλοί άνθρωποι με καλές προθέσεις, κάνοντας καλό έργο, επιθυμούν αναγνώριση. Έχει κάποια περιορισμένη αξία, αλλά όχι την πνευματική αξία που αναζητούμε. Θυμάμαι ένα περιστατικό όταν συμμετείχα στην ανέγερση ενός κοινοτικού κέντρου που περιλάμβανε ναό, σχολείο και αίθουσα. Κάποιος με πλησίασε και είπε: «Θέλω να δωρίσω πενήντα χιλιάδες λίρες στον οργανισμό.» Του είπα πως είναι πολύ ευγενικό και γενναιόδωρο, αλλά ύστερα πρόσθεσε: «Υπάρχει ένας όρος. Θέλω μια πλακέτα που να γράφει ότι τόσα δόθηκαν από τον τάδε στη μνήμη των γονέων του.» Του απάντησα: «Λυπάμαι, δεν χρειαζόμαστε τα χρήματά σας. Δεν είμαστε εδώ για να ενισχύσουμε το εγώ σας.» Ήταν εκατομμυριούχος· πενήντα χιλιάδες δεν σήμαιναν τίποτα γι’ αυτόν. «Η ίδια η πράξη που κάνετε αποσκοπεί στο να διαιωνίσει τη μνήμη της πράξης σας. Δεν είστε φιλάνθρωπος· αγοράζετε μια μνήμη ώστε, όταν πεθάνετε, να λένε ότι ο τάδε δώρισε αυτό ή εκείνο.» ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΑΛΟ Το ίδιο ισχύει για κάθε καλή πράξη. Πρέπει να γίνεται για το ίδιο το έργο και όχι ως καθήκον, γιατί και το καθήκον έχει «δεσμά» – το κάνεις από υποχρέωση, με πίεση, με καταναγκασμό. Η πράξη πρέπει να είναι αυθόρμητη προσφορά. Η Μπαγκαβάντ Γκίτα λέει ότι η δουλειά σου είναι να πράττεις, όχι να διεκδικείς τους καρπούς. Όταν κάνουμε το έργο χωρίς σκέψη ανταμοιβής, τότε παίρνουμε ολόκληρη την ανταμοιβή: μεγαλύτερη επίγνωση και βαθύτερη κατανόηση της ζωής. Είναι αποκάλυψη του ίδιου μας του εαυτού. Λέω πάντα στους δασκάλους μας: όταν διδάσκεις, θυμήσου ότι εσύ ωφελείσαι περισσότερο. Όταν ποτίζεις τον κήπο, πριν το νερό φτάσει στα λουλούδια, καθαρίζει πρώτα το λάστιχο. Αυτή είναι η δύναμη της αφοσίωσης και της ανιδιοτέλειας. Τι σημαίνει αφοσίωση; Αφοσίωση σημαίνει αφοσίωση με βάση την αγάπη. Χωρίς αφοσίωση δεν υπάρχει δέσμευση. Και σε τι δεσμεύεσαι; Στον ίδιο σου τον εαυτό, στην εξέλιξή σου. Κανείς στον κόσμο δεν είναι εντελώς χωρίς επιθυμίες, αλλά οι επιθυμίες πρέπει να στρέφονται προς την αυτοεξέλιξη, προς το Θείο. Καθώς προχωράμε, ακόμη και αυτή η επιθυμία εξαφανίζεται, γιατί όταν ενωθείς με το Θείο, δεν υπάρχει πλέον επιθυμία. ΤΟ ΘΕΪΚΟ ΘΕΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ Το Θείο δεν «θέλει» τίποτα. Το «γενηθήτω το θέλημά Σου» δεν σημαίνει σκέψη, γιατί θέληση χωρίς σκέψη δεν υπάρχει. Το Θείο δεν σκέπτεται. Είναι σαν την ηλεκτρική ενέργεια – ουδέτερη. Μπορεί να γίνει θερμότητα στη σόμπα ή ψύξη στο ψυγείο. Αυτό είναι το Θείο. Το Θεϊκό Θέλημα είναι απλώς οι νόμοι της φύσης: το νερό ρέει προς τα κάτω, ο ήλιος ανατέλλει στην Ανατολή. Δεν αλλάζουν επειδή το ζητάμε. Ο άνθρωπος, όμως, συχνά καλύπτει τις εγωιστικές του πράξεις λέγοντας ότι ενεργεί «με το Θείο Θέλημα». Όταν λέμε «γενηθήτω το θέλημά Σου», σημαίνει ότι παραδίδουμε το «εγώ» μας και αφήνουμε τη ζωή να ρέει σύμφωνα με τους νόμους της φύσης. ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ Η ΠΡΟΘΕΣΗ ΜΑΣ; Ένας ηλικιωμένος φύτευε μανγκόδεντρα που χρειάζονται 6–7 χρόνια για να δώσουν καρπό. Κάποιοι νέοι του είπαν: «Γιατί τα φυτεύεις; Δεν θα ζεις όταν καρπίσουν.» Κι εκείνος απάντησε: «Δεν τα φυτεύω για μένα. Τα φυτεύω για τους άλλους.» Αυτή είναι καλή πρόθεση. Αλλά η ίδια πράξη μπορεί να γίνει είτε από καθήκον (με βαρυγκωμία), είτε από ιδιοτέλεια (για να πάρουμε κάτι πίσω), είτε από αγάπη. Μόνο το τελευταίο έχει πραγματική αξία. Γι’ αυτό πρέπει να εξετάζουμε τις προθέσεις μας: έχουν ιδιοτέλεια; έχουν προσδοκία; επιδιώκουν αναγνώριση; Αν ναι, τότε δεν είναι αληθινά καλές. ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ Η ζωή είναι μια περιπέτεια και η πνευματική πορεία ακόμη περισσότερο. Μόνο ο αυτοπραγματωμένος γνωρίζει το Θείο και δεν μπορεί καν να το περιγράψει, όπως κανείς δεν μπορεί να περιγράψει τη γλυκύτητα της ζάχαρης· πρέπει να τη γευτείς. Καθώς ανεβαίνουμε σε ύψη επίγνωσης, βλέπουμε περισσότερο, όπως όταν ανεβαίνουμε στο βουνό και η θέα ανοίγει. Δεν χρειάζεται να φανταζόμαστε από πριν πώς θα είναι η κορυφή· αυτό προέρχεται από προκατάληψη. Το σημαντικό είναι η τωρινή επίγνωση. Τελικά ανακαλύπτουμε ότι ο δρόμος και ο προορισμός είναι ένα. Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΕΙ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΠΛΟΚΗ Βλέπουμε λάθη επειδή έχουμε προκαταλήψεις, διδασκαλίες, κοινωνικά «πρέπει». Μακάριος είναι αυτός που δεν βλέπει λάθη στους άλλους· βλέπει το Θείο μέσα στον άνθρωπο. Τα πάντα είναι θέμα αντίληψης. Από χαμηλή οπτική, βλέπουμε κινδύνους. Από ψηλή οπτική, βλέπουμε ομορφιά. Η ζωή είναι απλή· εμείς τη μπερδεύουμε. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΨΗ – ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ Οι σκέψεις μας ταλαιπωρούν επειδή τους αντιστεκόμαστε. Όσο τις πολεμάμε, τόσο δυναμώνουν. Πρέπει να τις παρατηρούμε σαν να βλέπουμε μια ταινία. Ο παρατηρητής μέσα μας είναι το Ανώτερο Εγώ. Εκεί υπάρχει ακινησία, σαν το κέντρο μιας σπείρας που φαίνεται να κινείται ενώ παραμένει ακίνητη. Όλα τα κύματα της θάλασσας στηρίζονται στη γαλήνη του βυθού. Έτσι κι εμείς στηριζόμαστε στην εσωτερική μας γαλήνη. Η ΠΡΟΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Πράξεις, λόγια και σχέσεις πρέπει να βασίζονται στην πρόθεση να μην πληγώσουμε. Ακόμη και στην προσευχή υπάρχει κίνητρο. Η πρόθεση καθορίζει την ποιότητα του έργου, την ποιότητα της ζωής και την ποιότητα της πνευματικής μας προόδου. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι, Satsang UK 1981 – 14
Θείες Αποφάσεις: Καθοδήγηση από Έσω
Acceptance, Attitude, Belief, Conscious Mind, Divine, Divinity, Effort, Eternal, Eternity, Evolution, Faith, Force, God, Grace, Gurushakti, Happiness, Integration, Joy, Karma, Kingdom of Heaven within, Law of Nature, Manifestation, Meditation, Mental Patternings, Mind, Omnipresent, Path, Peace, Samskaras, Self, Spirit, Spiritual Practices, Strength, Subconscious, Superconscious, Surrender, Universe
ΜΕ ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΥΧΗΣ Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε οιωνούς, όμως οι οιωνοί είναι δεισιδαιμονίες. Είναι δημιουργήματα του νου. Σε ορισμένες χώρες λένε πως αν φταρνιστεί μια γάτα, θα βρέξει. Στην Κίνα, αν μια γάτα φταρνιστεί, το θεωρούν κακοτυχία. Άρα, οι οιωνοί δεν πρέπει ποτέ να λαμβάνονται υπόψη. Δεν έχουν καμία λογική, και όσον αφορά τις επιλογές, δεν θα έπρεπε ποτέ να θεωρούνται. Όμως ο άνθρωπος έρχεται σε δίλημμα όταν βρίσκεται μπροστά σε δύο προτάσεις. Τι να αποφασίσει; Φτάνει σε ένα σταυροδρόμι. Να πάρει τον αριστερό δρόμο ή τον δεξιό; Ποιο είναι το σημαντικότερο στοιχείο στο οποίο μπορεί να βασιστεί για να πάρει τη σωστή απόφαση; Τι κάνει ο άνθρωπος; Θέτει τον νου του σε λειτουργία. Αναλύει τα υπέρ και τα κατά. Αλλά πόσο έγκυρη είναι αυτή η ανάλυση; Αυτό είναι το ερώτημα. Η σκέψη καθοδηγείται από προσωπικές εμπειρίες, συνθήκες και νοητικά πρότυπα. Πόσο ακριβή είναι αυτά; Ο άνθρωπος μπορεί να έχει βιώσει λανθασμένες εμπειρίες. Άρα και η ανάλυση μπορεί να είναι λανθασμένη. Με άλλα λόγια, η απόφασή του μπορεί να είναι προκατειλημμένη. Να πάρω τον αριστερό ή τον δεξιό δρόμο; Η επιλογή βασίζεται στην ανασφάλεια, και όλες οι ανασφάλειες βασίζονται στον φόβο που προέρχεται από έλλειψη αυτοπεποίθησης. Έτσι έχουμε τρεις παράγοντες: φόβος, ανασφάλεια και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Υπάρχει όμως κι άλλη διάσταση: αν κάποιος έχει μελετήσει καλά τον “χάρτη” πριν ξεκινήσει το ταξίδι, οι αποφάσεις έρχονται πιο αυτόματα. Αλλά υπάρχει πάντα ένας βαθμός προκατάληψης. Και υπάρχουν καταστάσεις όπου καμία εμπειρία δεν βοηθά στην επιλογή. Σου προτείνουν μια επιχειρηματική συνεργασία. Δεν γνωρίζεις καλά το άτομο. Πρέπει να αποφασίσεις αν η επιτυχία εξαρτάται από εκείνον ή από εσένα. Η επιλογή βασανίζει τον άνθρωπο καθημερινά. Όσο περισσότερο ανησυχείς για την επιλογή, τόσο πιο πιθανό είναι να κάνεις λάθος. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη σκέψη ήρεμα και στον φόρτο ανησυχίας. Η ήρεμη σκέψη οδηγεί σε υπολογισμένο ρίσκο. Κάθε πράγμα στη ζωή –γάμος, δουλειά, οτιδήποτε– έχει ρίσκο, αλλά χρειάζεται υπολογισμένο ρίσκο. Γιατί να σκεφτόμαστε μόνο την επιτυχία; Γιατί όχι την περιπέτεια; Γιατί τόση ανησυχία για το αν θα πετύχει ή όχι; Οι επιλογές γίνονται δύσκολες επειδή στηρίζονται σε εγκόσμιες προσδοκίες και μέγιστες αποδόσεις. Όπως όταν κάποιος ποντάρει δέκα δολάρια σε ένα άλογο για να κερδίσει πεντακόσια. Πόσο έγκυρο είναι αυτό; Θέλει να πάρει κάτι χωρίς προσπάθεια. Όμως κάθε επιλογή, αν συνοδευτεί από σωστή προσπάθεια, μπορεί να γίνει επιτυχής. ΜΕ ΣΩΣΤΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ, ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΕΠΙΛΕΚΤΕΣ Μπορείς να επιστρέψεις πίσω αν ο δρόμος γεμίσει αγκάθια. Η περιπέτεια όμως είναι μέσα στο πνεύμα του ανθρώπου. Η ίδια η ζωή είναι περιπέτεια. Το μονοπάτι προς τη Θειότητα είναι μια περιπέτεια. Είναι μια ανακάλυψη. Εκεί βρίσκεται η χαρά της αυτογνωσίας. Η σκέψη πρέπει να είναι: «Τι θα μάθω για τον εαυτό μου;» όχι «Ποια επιλογή θα κάνω;» Στον γάμο, ένα αγόρι και ένα κορίτσι γνωρίζονται, ερωτεύονται και παντρεύονται. Αν δεν λειτουργήσει, ποιος φταίει; Όχι η επιλογή, αλλά οι δικές μας ατέλειες. Χωρίς εσωτερική ολοκλήρωση και ενσωμάτωση, ακόμη και η σοφότερη επιλογή μπορεί να αποτύχει. Γι’ αυτό η πνευματική πρακτική και ο διαλογισμός είναι απαραίτητα. Με την εσωτερική ολοκλήρωση, δεν μπορείς ποτέ να κάνεις λάθος επιλογή. Τότε η επιλογή γίνεται ανέπιλεκτη. Αυθόρμητα κάνεις το σωστό την κατάλληλη στιγμή. Στη Δύση, ένα διαζύγιο σε κάθε τρεις γάμους. Στην Ανατολή, όπου οι γάμοι συχνά κανονίζονται, το ποσοστό είναι ένα στις δέκα χιλιάδες. Γιατί; Γιατί υπάρχει αποδοχή. Με την αποδοχή έρχεται ταπεινότητα. Και η ταπεινότητα προσελκύει χάρη. Έτσι μια φαινομενικά λάθος επιλογή γίνεται σωστή. ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ Οι πραγματικές αποφάσεις δεν προέρχονται από τον νου αλλά από το εσωτερικό Είναι. Οι διαλογιστές γνωρίζουν πώς να αντλούν την εσωτερική δύναμη. Με τις πνευματικές πρακτικές, ό,τι κάνουν έχει μακροπρόθεσμη αξία για την εξέλιξή τους, όχι απαραίτητα άμεσα αποτελέσματα. Οι νόμοι της φύσης στηρίζουν πάντα τον άνθρωπο όταν βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Η εσωτερική σταθερότητα μάς επιτρέπει να αντλήσουμε από την «Βασιλεία των Ουρανών εντός». Τότε όλα όσα κάνουμε είναι σωστά στη βαθύτερη ουσία τους. ΟΛΑ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ Το κάρμα καθοδηγεί τα πάντα. Οι επιλογές του νου δεν αρκούν. Σήμερα χτίζεις το μοτίβο του αύριο. Αλλά η κατεύθυνση της ενέργειας μπορεί να αλλάξει. Αν έχεις κάνει αρνητικές πράξεις, μπορείς να τις εξισορροπήσεις με θετικές. Όπως ένας τραπεζικός λογαριασμός, υπάρχει το χρέος και η πίστωση. Οι πνευματικές πρακτικές φέρνουν ουδετερότητα και αλλάζουν την πορεία του κάρμα. Η Θεία Χάρη δίνει «απεριόριστο όριο υπερανάληψης» χωρίς εγγυήσεις. Η εγγύηση είσαι εσύ. ΓΕΝΝΙΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Η ζωή είναι σχολείο. Η επιτυχία και η αποτυχία είναι φαινόμενα, όχι ουσία. Η αληθινή επιτυχία είναι η εσωτερική ανακάλυψη. Γεννιόμαστε για να μάθουμε όλα τα μαθήματα που χρειάζεται η ψυχή μας. ΑΦΟΥ Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΑ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ Αν η Θεότητα είναι παντού, πώς μπορεί κάτι να είναι λάθος; Τα πάντα συμβαίνουν για την εξέλιξή μας. Η ενοχή είναι η μεγαλύτερη ασθένεια της ανθρωπότητας. Μην νιώθετε ένοχοι. Ακόμη και οι επιλογές του νου είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑ, ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑ Μην ανησυχείτε αν κάνατε «λάθος επιλογή». Η ζωή είναι δοκιμή και πλάνη. Και όλα είναι προσωρινά. Στο ευρύτερο σχέδιο, ένα λάθος διαρκεί λιγότερο από το κλείσιμο των ματιών. Κοιτάξτε τον ουρανό, τη γη, τα βουνά. Όλα είναι όμορφα. Και εσείς είστε όμορφοι, αφού είστε έκφραση του Θείου. Είστε Αυτό. Ο Πατέρας και ο Υιός είναι ένα. — Γκουραράζ Ανάντα Γιόγκι, Satsang US 1981–06
Αδιάκριτες Επιλογές: Εκείνος Επιλέγει, Εγώ Ρέω
Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΟΥΛΗΣΗ Με τη μεγαλύτερη δυνατή έννοια, δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από τη θεϊκή βούληση. Ο άνθρωπος τείνει να περιορίζει την απεραντοσύνη της θεϊκής βούλησης στη δική του μικρή βούληση, η οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά το εγώ του. Το εγώ λέει: «Εγώ κάνω αυτό, εγώ κάνω εκείνο», όμως στην πραγματικότητα δεν κάνει τίποτα. Διότι πώς θα μπορούσε το εγώ να λειτουργήσει χωρίς τη ζωοποιό δύναμη της θεϊκής ενέργειας; Η έννοια της θεϊκής βούλησης είναι παραπλανητική, μια πλάνη. Η Θεότητα δεν έχει βούληση. Η Θεότητα είναι ενέργεια. Αλλά εκεί όπου εμφανίζεται η βούληση είναι στη φανέρωση, γιατί όπως κάθε είδος ενέργειας, έτσι και αυτή πρέπει να εκδηλωθεί με κάποιον τρόπο. Και αυτή η ενέργεια εκδηλώνεται ως φανέρωση. Αυτή η φανέρωση είναι που έχει δημιουργήσει εσένα και την ύπαρξή σου. Η ίδια σου η δημιουργία δεν είναι παρά μια φανέρωση. Η ΘΕΪΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΚΙΝΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΙΝΗΣΙΑ Τι είναι φανέρωση; Είναι η σχετικότητα της ζωής, από το πιο χονδροειδές επίπεδο μέχρι το υψηλότερο. Και παραμένει φανέρωση που ενεργοποιείται από την ενέργεια. Αυτή η φανέρωση ονομάζεται Θεϊκή Βούληση. Όταν λέμε «γεννηθήτω το θέλημά Σου», τι σημαίνει; Σημαίνει: ας συνεργαστεί μαζί μου η ολότητα της φανέρωσης. Ας μην τη διασπάσω σε κομμάτια με το μικρό μου εγώ. Προσπαθούμε να επανασυνδέσουμε τα κομμάτια που εμείς οι ίδιοι διαλύσαμε, ώστε να συγχωνευτούμε με την ίδια τη φανέρωση. Αυτή η συγχώνευση είναι το πρώτο βήμα προς την ένωση με την ενέργεια. Η φανέρωση είναι σαν τα κύματα της θάλασσας που ανεβαίνουν και κατεβαίνουν. Τι δημιουργεί αυτά τα κύματα; Τα ρεύματα ενέργειας στα βάθη του ωκεανού. Αυτή την ενέργεια πρέπει να προσεγγίσει ο άνθρωπος για να γίνει ο ίδιος Θεότητα και όχι η βούληση. Η θεϊκή βούληση έχει όρια. Περιορίζεται στη δομή αυτού του σύμπαντος. Η Ενέργεια όμως, ο απρόσωπος Θεός, βρίσκεται πέρα από το σύμπαν και ταυτόχρονα διαπερνά κάθε άτομό του. Μέσα από αυτή τη διείσδυση της Ενέργειας λειτουργεί το σύμπαν, γιατί κάθε λειτουργία είναι κίνηση. Τίποτα στο σύμπαν δεν υπάρχει χωρίς κίνηση. Όλα κινούνται, ακόμη κι εμείς που καθόμαστε τώρα εδώ, ταξιδεύουμε στο διάστημα με απίστευτη ταχύτητα. Το ίδιο το φως κινείται με 186.000 μίλια το δευτερόλεπτο. Κάθε κύτταρο του σώματός σου είναι σε κίνηση. Αλλιώς δεν θα υπήρχες. Έτσι, η θεϊκή βούληση είναι κίνηση, αλλά κάτω από κάθε κίνηση υπάρχει μια βαθιά ακινησία που ο άνθρωπος πρέπει να φτάσει. Όταν επιτευχθεί αυτή η ακινησία, γίνεσαι παρατηρητής της κίνησης και συγχρόνως μέρος της. Μέσα στην παρατήρηση βρίσκεις την ακινησία. Η ΘΕΪΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ· ΤΟ ΕΓΩ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Όταν πρόκειται για επιλογές, ποιος επιλέγει; Το εγώ. Το εγώ είναι παγιωμένο σε πρότυπα και επιλέγει σύμφωνα με αυτά. Σου αρέσουν τα βουνά ή η θάλασσα λόγω συνήθειας, μνήμης και προτίμησης. Μπορείς όμως να συνδυάσεις και τα δύο. Το βουνό κάποτε αναδύθηκε από τη θάλασσα. Γιατί λοιπόν να τα διαχωρίζεις; Όλες οι επιλογές σου βασίζονται στην προετοιμασία του νου. Το εγώ δεν είναι παρά μια συσσώρευση σκέψεων, μορφών, αναμνήσεων, εμπειριών, ίσως και από προηγούμενες ζωές. Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ, Ο ΑΠΡΟΣΩΠΟΣ ΘΕΟΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΘΕΪΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ Το σημαντικότερο είναι η «επιλογή χωρίς επιλογή». Τι σημαίνει; Να μη διαλέγεις τίποτα, αλλά να αφήνεις τα πάντα να ρέουν μέσα σου. Τότε εμφανίζεται μπροστά σου το σωστό μονοπάτι. Δεν είναι θέμα τού να επιλέγεις, αλλά τού να επιλέγεσαι. Η ενέργεια σε κατευθύνει. Όπως ο σέρφερ δεν μάχεται το κύμα αλλά γλιστρά πάνω του, έτσι και ο άνθρωπος πρέπει να γλιστρήσει πάνω στα κύματα της ζωής. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι θεάτρου. Ο ηθοποιός παίζει ένα ρόλο, αλλά δεν είναι ο ρόλος. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος πρέπει να αφήσει τον Εαυτό να καθοδηγηθεί από αυτή την Ενέργεια, τον απρόσωπο Θεό. Η θεϊκή βούληση δεν λειτουργεί χωρίς την Ενέργεια που την εμψυχώνει. ΜΗΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ· ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΣΕ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ Η θεϊκή βούληση είναι η δομή του σύμπαντος. Αν εναρμονιστείς μαζί της, δεν έχεις ανάγκη να επιλέγεις. Οι επιλογές σου γίνονται αυτόματα επειδή έχεις γίνει μέρος της ροής. Δεν επέλεξα να έρθω εδώ, λέει ο δάσκαλος· επιλέχθηκα να έρθω. Με έσπρωξε μια δύναμη, μια μαγνητική ενέργεια. Ο άνθρωπος γεμίζει τη ζωή του με μικρές και μεγάλες επιλογές, αλλά τελικά κανείς δεν επιλέγει. Κάθε χρώμα, κάθε φόρεμα, κάθε δρόμος θα μπορούσε να είναι σωστός. Η εσωτερική σου λάμψη είναι αυτή που κάνει τα πράγματα όμορφα, όχι οι εξωτερικές επιλογές. Ζήσε λοιπόν χωρίς φόβο, χωρίς κριτική, χωρίς το άγχος της επιλογής. Ζήσε αρμονικά με τη φύση και τη ροή της. Κάθε στιγμή της ζωής είναι μάθημα. Αλλά ζούμε ασυνείδητα και χάνουμε την επίγνωση του Εαυτού. ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙ, ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟΣ Το επίπεδο της συνειδητότητάς σου καθορίζει το πόσο «εσύ επιλέγεις» ή «επιλέγεσαι». Όσο αυξάνεται η επίγνωση, τόσο οι επιλογές σου γίνονται αυθόρμητες, χωρίς αμφιβολία, χωρίς σκέψη, χωρίς σύγκρουση. Δεν είσαι εσύ που περπατάς τα σκαλιά. Είναι η Ενέργεια που σε κινεί. Δεν είσαι εσύ ο δράστης. Εκείνος δρα. Δεν είσαι εσύ ο επιλέγων. Εκείνος επιλέγει. Εσύ είσαι ο επιλεγμένος. Με αυτόν τον τρόπο, με αυτή την κατανόηση, η ζωή φωτίζεται, η συνειδητότητα επεκτείνεται, και βλέπεις τον κόσμο με νέα μάτια. Και όταν κάθεσαι για μεσημεριανό ή βραδινό, σκέψου όσα είπε ο Γκουρουτζι. Σκέψου τα βαθύτερα, και με αυτόν τον τρόπο οι αρχές, οι ιδέες και οι διδασκαλίες αυτές θα αρχίσουν να ριζώνουν ολοένα και περισσότερο στη συνειδητότητά σου. Όσο πιο βαθιά ενσωματώνονται, τόσο περισσότερο διευρύνεται η επίγνωσή σου και αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι πιο καθαρά τον κόσμο γύρω σου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang USA 1985 – 43
Αφύπνιση στη Θεία σου Φύση: Πέρα από το Δράμα του Νου
ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΤΗ ΘΕΪΚΗ ΣΟΥ ΦΥΣΗ Ζούμε άραγε μόνο για τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις, την όραση, την ακοή, τη γεύση, την όσφρηση και την αφή; Είναι αυτό το νόημα της ζωής ή υπάρχει κάποιο ανώτερο νόημα; Η αληθινή ευτυχία μπορεί να βρεθεί μόνο όταν αναζητούμε το ανώτερο νόημα της ύπαρξης. Είσαι Θείος. Φαντάζεσαι ότι δεν είσαι και αυτό δημιουργεί τα βάσανα της ζωής. Αν όμως σκεφτείς «γεννήθηκα κατ’ εικόνα Θεού, είμαι αυτή η Θεότητα», τότε κάθε δυστυχία θα εξαφανιστεί. Τίποτα δεν μπορεί να σε επηρεάσει αν μπορέσεις να αποσυρθείς από τις εξωτερικότητες της ζωής και να στραφείς στην εσωτερικότητα. Η επηρεασιμότητα είναι προϊόν του νου σου, και ο νους, όπως όλων των ανθρώπων στον κόσμο, ενενήντα εννέα κόμμα εννέα, εννέα, εννέα, εννέα, εννέα τοις εκατό επηρεάζεται από τον νου. Κυβερνάς τον νου σου ή σε κυβερνά εκείνος; Αν λες συνεχώς «είμαι άρρωστος», θα νιώσεις άρρωστος. Αν λες «είμαι καλά», θα δεις την ενέργεια να αναβλύζει μέσα σου, διότι ο νους είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο της δυστυχίας αλλά και το μεγαλύτερο βοήθημα για την ανάπτυξη και την απελευθέρωση από αυτήν. Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Δυστυχία σημαίνει να νιώθεις άβολα μέσα σου και οι αντιφατικές σκέψεις να συγκρούονται στο μυαλό σου, προκαλώντας τριβή και δυσφορία. Αν όμως εξαλειφθεί η σύγκρουση, είναι φυσικό και λογικό να υπάρξει μη-σύγκρουση. Το μυστικό της μη-σύγκρουσης δεν είναι ο έλεγχος του νου. Όσο περισσότερο προσπαθείς να τον ελέγξεις, τόσο μεγαλύτερη σύγκρουση δημιουργείς, διότι ασκείς πίεση επάνω σε μια φυσική ροή. Κάποιος σου είπε μια άσχημη κουβέντα. Πώς θα την αποδεχτείς; Πώς θα επιτρέψεις στον εαυτό σου να επηρεαστεί; Σε ποιον ανήκει αυτό; Σε εσένα, γιατί εσύ επιτρέπεις την επίδραση. Βγαίνεις έξω και κάνει κρύο. Ποιος αισθάνεται το κρύο; Όχι ο καιρός, εσύ. Αν κάνει ζέστη, πάλι εσύ θα τη νιώσεις. Γιατί να μη φερθούμε στο νου με τον ίδιο τρόπο; «Α, κάνει κρύο. Ας κάνει». Αν βρέχει, «ας βρέχει». Η βροχή μάς δίνει τροφή, λουλούδια, ομορφιά. Η ζέστη κάνει τα πάντα να αναπτυχθούν. Είναι η ζέστη και η βροχή που συντηρούν τη ζωή. Ποιος λοιπόν φταίει; Θα σου πω κάτι επαναστατικό. Δεν φταις ούτε εσύ, ούτε ο καιρός, ούτε το περιβάλλον. Το λάθος βρίσκεται στις νοητικές σου παγιώσεις. Αν ο νους μάθει την πλήρη αποδοχή, ό,τι κι αν συμβεί, ο νους θα δεχτεί όλα τα μοτίβα και θα γίνει απελευθερωμένος από αυτά. Αν πεις «έχει κρύο, και λοιπόν;» και δεις τη φύση σαν κάτι του οποίου είσαι μέρος, τότε δεν θα νιώθεις τη δυσαρμονία. Θα αλλάξει η στάση σου και θα εξαφανιστεί η ενόχληση. Όταν αναπτύσσεις αποδοχή του περιβάλλοντος, η ζωή γίνεται πιο χαρούμενη. Η στάση σου επηρεάζει τα πάντα. Ήξερα μία γυναίκα γύρω στα εξήντα, σε αναπηρικό καροτσάκι, με πολλές ασθένειες, κι όμως ήταν από τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους που έχω γνωρίσει επειδή αποδέχτηκε την κατάσταση. Άφησε τη ζωή να είναι όπως είναι, ακολουθώντας την Προσευχή της Γαλήνης: «Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να αποδέχομαι όσα δεν μπορώ να αλλάξω και τη δύναμη να αλλάζω όσα μπορώ.» Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ Πολλά μπορούν να αλλάξουν στη ζωή. Αν εξετάσεις θετικά κάθε κατάσταση, θα δεις ότι η αλλαγή είναι άμεση. Χρειάζονται πολύ απλές αρχές. Είμαστε μια οικογένεια. Δεν είμαι χωριστά από εσένα ούτε εσύ από εμένα. Το ίδιο Πνεύμα μάς δημιουργεί και το ίδιο ρέει μέσα σε όλους. Όταν λοιπόν μιλούν για δυστυχία, λέω πως δεν είναι απαραίτητη. Η ευτυχία είναι τόσο απλή και τόσο κοντά, κι όμως οι άνθρωποι δεν την εφαρμόζουν. Αν απλώς διαλογιστείς, αν ησυχάσεις τον νου και παρατηρήσεις τις σκέψεις σου χωρίς να σε επηρεάζουν, θα δεις την αλλαγή. Ο νους δεν μπορεί να αδειάσει. Απλώς παρατήρησε τα πάντα σαν μια ταινία που προβάλλεται. Στην οθόνη διαδραματίζονται πράγματα, αλλά δεν μπορείς να τα αλλάξεις. Δεν είναι πραγματικότητα. Είναι ένα έργο. Γιατί λοιπόν να σε επηρεάζει; Η αληθινή σου ουσία είναι ανέγγιχτη, αγνή και άφθαρτη. Τίποτα δεν μπορεί να την αγγίξει εκτός αν το επιτρέψεις μέσω του μικρού νου, ο οποίος κυβερνά τη ζωή σου, ενώ η ύπαρξή σου είναι τόσο απέραντη όσο το σύμπαν. Αυτός ο μικρός νους δημιουργεί τη δυστυχία επειδή υπάρχει έλλειψη κατανόησης και εσωτερικής δύναμης. ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΗ Ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο επτά με οκτώ μήνες τον χρόνο για να διδάξω στους ανθρώπους την ολότητα του εαυτού τους. Να μην εξαρτώνται από το μικρό μέρος του νου αλλά να χρησιμοποιούν το σύνολο της ύπαρξής τους και να ζουν την πλήρη ευτυχία της ζωής. Ακούς τον ήχο της αιωνιότητας να ρέει μέσα σου μέσω του μάντρα σου και είσαι χαρούμενος. Λες ότι είσαι δυστυχισμένος, μα αυτό δεν υπάρχει. Απλώς αρνείσαι την αλήθεια. Η άρνηση γεννά αρνητικότητα. Και όταν απομακρύνεις την άρνηση, βρίσκεις την ειρήνη. Αυτή είναι η πραγματική αναγνώριση της θεϊκής φύσης: ότι προέρχομαι από τη Θεότητα και είμαι Θεότητα, αλλά έχω προσθέσει επάνω μου «σκουπίδια» που με εμποδίζουν να το νιώσω. Αν γεννήθηκα κατ’ εικόνα ενός καθαρού Θεού, δεν πρέπει και η εικόνα να είναι καθαρή, χαρούμενη και ευλογημένη; Με τις πνευματικές πρακτικές, ο νους γίνεται πιο γαλήνιος και ενώνεται με την καρδιά, το κέντρο της θεϊκής μας ύπαρξης. Όταν ο νους λειτουργεί μαζί με το θείο, η ζωή γίνεται ανείπωτα όμορφη. ΑΦΥΠΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΘΕΪΚΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ Όταν νιώσεις αυτή τη μακαριότητα στο βάθος του εαυτού σου, την μεταφέρεις στο συνειδητό επίπεδο. Τότε ο συνειδητός νους λειτουργεί σε ενότητα με το υπερσυνείδητο και αρχίζει να κατανοεί την ειρήνη που πριν αγνοούσε. Όταν ο συνειδητός νους συλλάβει αυτή την εσωτερική γαλήνη, γίνεται κι εκείνος ήρεμος, σίγουρος, γαλήνιος. Νιώθεις ότι δεν είσαι χαμένη ψυχή. Γεννήθηκες από τον Θεό, κατ’ εικόνα Του, και είσαι η ουσία της Θεότητας. … Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι, Σατσάνγκ UK 1985 – 01