Janujee

Ου φονεύσεις: Εξερευνώντας τα βάθη του «Ου φονεύσεις»

Attachment, Compassion, Divinity, Ego, Eternal, Evolution, Force, God, Grace, Happiness, Impressions, Karma, Kindness, Kingdom of Heaven within, Laws, Love, Love thy neighbour as thyself, Manifestation, Manifestor, Meditation, Mind, Oneness, Relative World, Samskaras, Scriptures, Spirit, Spiritual, Spiritual Practices, The Absolute, Unfoldment, Universe

ΟΥ ΦΟΝΕΥΣΕΙΣ Η Γραφή λέει: «Ου φονεύσεις». Στην εξωτερική της διάσταση, η δολοφονία είναι λανθασμένη, διότι εφόσον δεν μπορείς να δώσεις ζωή, με ποιο δικαίωμα την αφαιρείς; Αλλά αυτό ειπώθηκε πριν από χιλιάδες χρόνια, όταν ο κόσμος δεν ήταν τόσο τεχνολογικά εξελιγμένος. Σήμερα γνωρίζουμε, και η επιστήμη μας λέει, ότι με κάθε αναπνοή σκοτώνεις εκατομμύρια μικρόβια, γιατί όπου κι αν πας, ό,τι κι αν δεις, είναι γεμάτο ζωή· πάλλεται από ζωή. ΚΑΡΜΑ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΙΑ ΘΑΝΑΤΩΣΗ Η θανάτωση μπορεί να χωριστεί σε δύο κατηγορίες: ασυνείδητη θανάτωση και συνειδητή θανάτωση. Σκοτώνουμε χωρίς πρόθεση και σκοτώνουμε εκ προθέσεως. Περπατώντας στο έδαφος, μπορεί να πατήσουμε άθελά μας ένα μικρό πλάσμα. Καρμικά, αυτό δεν σε δεσμεύει· δεν δημιουργεί εντύπωση ή σαμσκάρα στο ψυχικό σου είναι για την οποία θα χρειαστεί να πληρώσεις. Για κάθε πράξη που κάνουμε, πρέπει να πληρώσουμε. Υπάρχει ο Νόμος της Χάριτος, αλλά υπάρχει και ο νόμος της ανταπόδοσης. Έτσι, όταν κάτι γίνεται χωρίς πρόθεση και χωρίς προμελέτη, δεν είσαι δεσμευμένος να πληρώσεις γι’ αυτή την πράξη. Όμως οι Γραφές αναφέρουν ότι η ίδια η αφαίρεση ζωής, ακόμη κι αν είναι ακούσια, έχει κάποια επίδραση στην ψυχή σου. Το αποτέλεσμα υπάρχει, διότι κάθε άτομο μέσα στο σώμα σου συνδέεται με κάθε κύτταρο και άτομο στο σύμπαν. Για αυτό οι Γραφές προτρέπουν στη φιλανθρωπία· στους νόμους του κάρμα δημιουργούμε ισορροπία με το να είμαστε γενναιόδωροι. Έτσι, ακόμη και πράξεις που έγιναν χωρίς πρόθεση μπορούν να εξισορροπηθούν με καλοσύνη, ευγένεια και συμπόνια. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΨΑΡΙΟΥ Όταν πρόκειται για εκ προθέσεως θανάτωση, ο νόμος της ανταπόδοσης θα σε επηρεάσει, και γι’ αυτό οι Γραφές λένε: «Ου φονεύσεις». Όπως είπαμε, εφόσον δεν μπορείς να δώσεις ζωή, με ποιο δικαίωμα την αφαιρείς; Υπάρχει ο νόμος του ψαριού· τα μεγάλα ψάρια τρώνε τα μικρά για να επιβιώσουν. Κάθε φορά που τρως φρούτα ή λαχανικά, υπάρχει ζωή εκεί. Αλλά σε ποια μορφή ζωής; Μπορεί ο άνθρωπος να επιβιώσει χωρίς να αφαιρεί καθόλου ζωή; Ένας επιστήμονας απέδειξε ότι ακόμη και το λάχανο έχει καρδιακό παλμό — νομίζω ο Τζ. Σ. Μπος, Ινδός επιστήμονας. Πειράματα με φυτά έδειξαν ότι τα φυτά αισθάνονται. Όταν κάποιος πλησιάζει ένα φυτό με σκοπό να το βλάψει, το φυτό «ουρλιάζει», και αυτό καταγράφεται από σύγχρονα όργανα. Ό,τι τρώμε έχει ζωή. Το σύμπαν είναι γεμάτο ζωή. Σύμφωνα λοιπόν με τον νόμο αιτίου και αποτελέσματος, ας παίρνουμε μόνο τη ζωή που είναι απαραίτητη για την επιβίωση. Ο νόμος του ψαριού έχει κάποια αξία μέχρι ένα σημείο. Αλλά όταν τον καταχρώμαστε και σκοτώνουμε πλάσματα που δεν είναι αναγκαία για την επιβίωση, τότε καταπατούμε αυτόν τον νόμο. Από το φυτό προχωρούμε στο ζώο· από το ζώο στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος λέει «σκότωσε». Οι πόλεμοι στον κόσμο δεν είναι τίποτα άλλο παρά φόνος — φόνος για τη διατήρηση τεχνητών συνόρων. Ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε με χώρες. Ο άνθρωπος τις δημιούργησε από εγωισμό. Τα σύνορα διατηρούνται με θάνατο, όχι με αγάπη. Τα σύνορα θα μπορούσαν να επεκταθούν ειρηνικά, μέσα από ομοσπονδίες. Το πρόσχημα της «άμυνας της πατρίδας» δεν αναιρεί το γεγονός ότι αφαιρείται ζωή. ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ ΖΩΗ Κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς κάποια μορφή θανάτωσης. Το καρότο έχει ζωή· ακόμη κι ένα κομμάτι ξύλο έχει ζωή, επειδή κάθε άτομό του είναι ζωντανό. Ακόμη και η πέτρα αλλάζει, όχι μόνο από εξωτερικούς παράγοντες αλλά επειδή η ίδια η φύση της είναι ζωντανή. Άρα, τα πάντα στο σύμπαν είναι γεμάτα ζωή. Για την προσωπική επιβίωση, ας αφαιρούμε μόνο τη ζωή που είναι πραγματική ανάγκη. ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ; Τι είναι η ζωή; Μπορείς να σκοτώσεις τη ζωή; Η ζωή είναι αιώνια — όλες οι Γραφές το επιβεβαιώνουν. Δεν υπάρχει θάνατος· υπάρχει μεταμόρφωση. Όπως ο πηλός που μπορεί να γίνει ποντίκι, γάτα ή σκύλος, αλλά παραμένει πηλός. Σπάσε τη μορφή, φτιάξε μια νέα — η ουσία παραμένει. Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται μόνο όνομα και μορφή μέσω των αισθήσεων. Όταν υπερβεί αυτά και δει την ουσία, τότε βλέπει ότι η ζωή δεν μπορεί να σκοτωθεί. Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ Οι άνθρωποι σκοτώνουν για τροφή, κι όμως η τροφή είναι ζωή· και όταν πεθάνουμε, τα σώματά μας γίνονται τροφή για άλλα πλάσματα. «Ου φονεύσεις» ειπώθηκε για τη διατήρηση της κοινωνίας και για να καλλιεργήσει μέσα μας την αγάπη. Η μη-θανάτωση είναι προϊόν της αγάπης. ΤΑ ΑΚΡΑ ΤΟΥ «ΟΥ ΦΟΝΕΥΣΕΙΣ» Υπάρχουν ακραίες ερμηνείες. Κάποιοι Τζαϊν στην Ινδία δεν κάνουν μπάνιο για να μην σκοτώσουν μικρόβια — αυτό είναι φανατισμός. Από την άλλη πλευρά υπάρχει ο Χιτλερισμός: «σκότωσε, σκότωσε, σκότωσε» για μια υποτιθέμενη ανώτερη φυλή. Η πραγματική εξέλιξη είναι εσωτερική, ατομική. «ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΕΑΥΤΟΝ» Η ουσία του «Ου φονεύσεις» είναι η εντολή: «Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν». Αν αγαπάς τον άλλο, δεν μπορείς να τον σκοτώσεις — ούτε καν τον εαυτό σου. Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Η προσκόλληση στη ζωή δεν είναι κακή· αλλά η ζωή έχει αξία μόνο όταν χρησιμοποιείται για καλό. Σκοπός της ζωής είναι να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Αυτό το πετυχαίνουμε με τον διαλογισμό και τις πνευματικές πρακτικές που καθαρίζουν το νου και το σώμα. ΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΖΩΗΣ Ο άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να σκοτώνει, αλλά σύμφωνα με τον νόμο του ψαριού είναι αναπόφευκτο ως ένα βαθμό. Τότε ας επιλέγουμε το κατώτερο είδος ζωής — π.χ. το λάχανο αντί για την κότα. Όσο υψηλότερη η μορφή ζωής, τόσο μεγαλύτερη η καρμική επιστροφή. Δεν προτρέπω τον χορτοφαγισμό· αυτό έρχεται φυσικά με την πνευματική εξέλιξη. ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΘΑΝΑΤΩΣΗ Υπάρχουν πολλές μορφές θανάτωσης. Σωματική, νοητική και συναισθηματική. Η συναισθηματική θανάτωση — η σκληρότητα προς τους αγαπημένους μας — είναι συχνά βαρύτερη από τον σωματικό φόνο. Το 99,999% της ανθρωπότητας σκοτώνει τον εαυτό του μέσω αρνητικών σκέψεων, μίσους και κακίας. Αυτές οι πράξεις εμποδίζουν την εξέλιξη της ψυχής προς τον Δημιουργό. ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΖΩΟΔΟΤΟΣ Η αρνητικότητα είναι μια μορφή θανάτου. Ο θυμός καταστρέφει. Μία στιγμή θυμού ξοδεύει εκατό φορές περισσότερη ενέργεια από μία στιγμή γέλιου. Οι λέξεις μας μπορούν να καταστρέψουν τη μέρα κάποιου — κι αυτό είναι θανάτωση, γιατί κάθε καταστροφή είναι μορφή θανάτου. … Γκουρουράζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang SA 1978 –

Μεταμόρφωση του Εγώ: Συγχώνευση με τον Ωκεανό της Αγάπης και της Ευδαιμονίας

Attachment, Bliss, Devotion, Divinity, Ego, Free Will, God, Guru, Heart, Integration, Joy, Laws, Love, Meditation, Mind, Non-Attachment, Oneness, Philosophy, Purity, Relative World, Self, Self-Realization, Separation, Spiritual Practices, Spirituality, Strength, Subconscious, Universe

ΔΙΕΥΡΥΝΕ ΤΟ ΕΓΩ ΚΑΙ ΒΙΩΣΕ ΤΟ «ΕΙΝΑΙ» ΤΟΥ ΑΠΕΡΑΝΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ Αυτός ο ωκεανός ατέλειωτης ομορφιάς σου κόβει την ανάσα και τη σκέψη. Μη στέκεσαι μόνο να παρατηρείς τη θάλασσα και την ομορφιά της· βούτηξε μέσα της και πνίξου σε αυτήν, και τότε θα τη βιώσεις βαθύτερα. Γίνεσαι εσύ η ομορφιά. Με το να «πνίγεσαι» εκεί, πνίγεις το μικρό σου εαυτό, το μικρό εγώ, το μικρό «εγώ» που δημιουργεί όλα τα προβλήματα στη στεριά. Όταν ο εγωικός εαυτός βυθιστεί σε αυτή την ομορφιά, συγχωνεύεται μαζί της και περνάμε από μια περίοδο πλήρους λησμονιάς του μικρού εγώ. Αν και λειτουργείς με το μικρό εγώ και κάνεις τις καθημερινές σου εργασίες όσο βρίσκεσαι στο σώμα, παραμένεις βυθισμένος σε αυτόν τον υπέροχο ωκεανό της απόλυτης ευδαιμονίας. Όπως έχουμε πει, αυτός ο εγωικός εαυτός δεν είναι τίποτα άλλο παρά νοητικές διαμορφώσεις που σου δίνουν μία προσωπικότητα, το εγώ. Αλλά χρειάζεσαι την προσωπικότητα για να ζήσεις σε αυτόν τον κόσμο. Πώς μπορεί κάποιος να ζήσει χωρίς καμία προσωπικότητα; Ο καθένας έχει έναν ιδιαίτερο τύπο προσωπικότητας. Όμως ο άνθρωπος που είναι βυθισμένος, απορροφημένος σε αυτόν τον ωκεανό της ομορφιάς, ενσωματώνει όλες τις προσωπικότητες μέσα στη δική του. Όλες οι προσωπικότητες του κόσμου, του σύμπαντος, των βράχων, των λουλουδιών, των φυτών, των ζώων — όλες απορροφώνται μέσα του, γιατί είναι βυθισμένος σε αυτόν τον ωκεανό της ομορφιάς. Η προσωπικότητά του δεν εξαφανίζεται, αλλά διευρύνεται, αγκαλιάζοντας τα πάντα. Και αγκαλιάζοντας τα πάντα, βιώνει το «Είναι» του απέραντου ωκεανού της ομορφιάς. Αυτό δεν έρχεται με διανοητική υπόθεση ή ορθολογική εξήγηση. Διανοητικά μπορεί να πεις: «Είμαι ο φύλακας του αδελφού μου· εγώ και ο αδελφός μου είμαστε ένα». Όμως όσο αυτή η ανάλυση κρύβεται στις σκοτεινές σκιές του υποσυνείδητου, η αίσθηση του χωρισμού παραμένει. Ίσως αγαπάς πολύ τον αδελφό σου, κάποιον άλλον, πολύ βαθιά — αλλά όταν συμβαίνει κάτι καλό σε αυτόν, νιώθεις πραγματικά ευτυχία; Συνήθως όχι. Το ενενήντα εννέα τοις εκατό των ανθρώπων δεν θα το νιώσει. Συνήθως εμφανίζεται φθόνος: «Γιατί κέρδισε εκείνος το εκατομμύριο και όχι εγώ;». Όπου υπάρχει φθόνος, δεν υπάρχει πραγματική αγάπη. Αν όμως έχεις αφομοιώσει τον άλλον μέσα σου, στα βάθη της καρδιάς σου, θα νιώσεις χαρά σαν να δόθηκε το εκατομμύριο σε εσένα. Θα του δώσεις όλες σου τις ευχές για να απολαύσει αυτό που απέκτησε. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΚΤΗΣΗ — ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΚΟΛΛΑΣΑΙ Το εκατομμύριο που κέρδισε ο άνθρωπος αυτός δεν είναι τύχη. Δεν υπάρχει τύχη. Κάτι έχει κάνει για να το λάβει. Το ονομάζουμε τύχη επειδή δεν εργάστηκε για αυτό επιφανειακά. Ίσως του όφειλε η ζωή αυτό το αποτέλεσμα. Ίσως πράξεις του παρελθόντος δημιούργησαν πίστωση για εκείνον. Αν κατανοήσουμε αυτό, λέμε ότι το αξίζει, και ποιος μπορεί να φθονήσει κάποιον που αξίζει αυτό που λαμβάνει; Η επιθυμία για συσσώρευση είναι σαν να χτίζεις τείχη γύρω σου — τόσο ψηλά που ούτε καν βλέπεις, πόσο μάλλον βυθίζεσαι στον ωκεανό της ομορφιάς. Και αυτό γεννιέται από την απληστία, από την επιθυμία για συσσώρευση. Και τι συσσωρεύεις; Υλικά αποκτήματα — μια ψευδαίσθηση. Ο άνθρωπος μπορεί να φάει μόνο ένα γεύμα τη φορά. Μπορεί να κοιμηθεί μόνο σε ένα κρεβάτι. Μπορεί να οδηγήσει μόνο ένα αυτοκίνητο. Παρ’ όλα αυτά, τα συσσωρεύει, νομίζοντας ότι έτσι θα βρει ασφάλεια. Όμως δεν είναι αλήθεια. Η συσσώρευση συνοδευόμενη από απληστία δεν φέρνει ασφάλεια. Οι πιο ανασφαλείς άνθρωποι που γνώρισα ήταν πολυεκατομμυριούχοι. Πρώτα δουλεύουν σκληρά για να κάνουν εκατομμύρια και μετά δουλεύουν πιο σκληρά για να τα φρουρούν. Ένας φαύλος κύκλος. Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να έχεις κάτι. Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να έχεις μια ομπρέλα μια βροχερή μέρα. Γιατί να βραχείς; Το θέμα είναι η προσκόλληση. Πόσο είμαι προσκολλημένος; Αν δεν εξαφανίσουμε την ιδέα της απληστίας, θα παραμείνουμε δεμένοι. Τελικά, τι σημασία έχει αν οδηγείς Volkswagen ή Rolls Royce; Και τα δύο σε πηγαίνουν από το σημείο Α στο Β. Η Rolls Royce όμως φουσκώνει το εγώ. Γίνεται σύμβολο status. Ο φτωχός επιθυμεί, ο πλούσιος προσκολλάται — και οι δύο είναι φυλακισμένοι στο εγώ. ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟ ΜΙΚΡΟ «ΕΓΩ» ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ «ΕΓΩ» ΝΑ ΖΟΥΝ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ Όπως είπαμε, κοιμάσαι μόνο σε ένα κρεβάτι τη φορά — και αυτό μου θυμίζει μια ιστορία ενός Εβραίου που μιλούσε με έναν πολύ στενό του φίλο. Λέει: «Μου αρέσει να κοιμάμαι μόνος». Ο φίλος τον ρωτά: «Και η γυναίκα σου;». Απαντά: «Από την ημέρα που παντρευτήκαμε, κοιμόμαστε σε ξεχωριστά δωμάτια».Ο φίλος, όντας πολύ οικείος, τον ρωτά: «Και τι γίνεται αν μέσα στη νύχτα θέλεις λίγη αγκαλιά;».Απαντά: «Τότε σφυρίζω και έρχεται στο δωμάτιό μου».Ο φίλος απορεί: «Και αν εκείνη θέλει αγκαλιά;».Ο Εβραίος λέει: «Τότε έρχεται στην πόρτα μου, χτυπάει, και λέει: “Αγάπη μου, σφύριξες;”». Έτσι είναι η ζωή. Ακόμα και ο άντρας και η γυναίκα μπορεί να ζουν σε ξεχωριστά δωμάτια. Το ίδιο συμβαίνει με το μικρό «εγώ» και το πραγματικό «Εγώ» μέσα σου. Ζουν σε ξεχωριστά δωμάτια. Δεν είσαι ενωμένος με τον αληθινό σου εαυτό. Γιατί να βάζεις το μικρό εγώ σε ξεχωριστό δωμάτιο; Όλες αυτές οι ποιότητες συσσώρευσης και προσκόλλησης χτίζουν έναν τοίχο που σε εμποδίζει να δεις την απεραντοσύνη, την ομορφιά του ωκεανού. Κι όμως, πίσω από αυτόν τον ψηλό τοίχο, μπορείς ακόμα να μυρίσεις τη θάλασσα. Δεν είναι αυτό απόδειξη ότι υπάρχει ωκεανός; Αν το άρωμα του αλμυρού νερού δεν είναι αρκετό για να σε κάνει να γκρεμίσεις τον τοίχο, πώς θα απολαύσεις τη θάλασσα; Πώς θα κολυμπήσεις σε αυτήν; ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ Η βασική αρχή είναι να διευρύνουμε το εγώ. Δεν μπορείς να το εξαφανίσεις· η πλήρης εξάλειψη του εγώ θα σε έκανε αναίσθητο, γιατί η σκέψη κατοικεί μέσα στο εγώ, το οποίο είναι κατασκευασμένο από σκέψη. Περιέχει λογική, αναλύσεις, τις λειτουργίες του αριστερού ημισφαιρίου. Αυτά τα χρειάζεσαι για να ζεις στον κόσμο. Για να βρεις μεγαλύτερη καθαρότητα και να βγάλεις τα σκοτεινά γυαλιά που κρύβουν την αλήθεια, πρέπει να αγκαλιάσεις και να διευρύνεις το εγώ.Πολλές φιλοσοφίες μιλούν για «υπέρβαση» ή «καταπίεση» του εγώ — αυτό είναι αδύνατο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το καθαρίσεις. Να απαλλαγείς από την απληστία, το μίσος, την πλεονεξία, την επιθυμία της θυσίας, και κυρίως την

Η Ψευδαίσθηση της Οπισθοχώρησης: Ο Πονηρός Νους και το Αιώνιο Τώρα

Acceptance, Bliss, Divine, Divinity, Ego, Eternity, Evolution, Force, Free Will, Freedom, God, Heart, Impressions, Joy, Karma, Kingdom of Heaven within, Mind, Omnipresent, Oneness, Path, Samskaras, Self, Separation, Soul, Spirit, Spiritual, Spiritual Practices, Unfoldment

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΙΣΩ; Δεν υπάρχει πνευματική «ανάπτυξη». Είσαι ήδη τόσο πλήρως ανεπτυγμένος όσο είσαι. Η εξέλιξη αφορά το ξεδίπλωμα του εαυτού και μπορεί μόνο να είναι προοδευτική. Μπορεί να περάσεις από συγκεκριμένες εμπειρίες που σου φαίνονται οπισθοδρομικές, αλλά κάθε εμπειρία βιώνεται για κάποιο σκοπό και ο στόχος είναι η διεύρυνση, το ξεδίπλωμα του εαυτού. Έτσι, αν περάσεις κάτι αμφιλεγόμενο ή γεμάτο δυσκολίες στη ζωή σου, είναι μια ευκαιρία να μάθεις κάτι, και αυτή η ίδια διαδικασία της μάθησης αποτελεί το ξεδίπλωμα του εαυτού. Υπάρχει κάτι στη ζωή από το οποίο δεν μαθαίνουμε; Κοίτα γύρω παντού. Κοίτα τα μυρμήγκια που σέρνονται στο πάτωμα∙ πόσο συστηματικά κινούνται χωρίς να συγκρούονται. Κοίτα τις μέλισσες που πηγαίνουν από λουλούδι σε λουλούδι και συλλέγουν το άρωμα και τη γλύκα του λουλουδιού και μας δίνουν μέλι. Το λουλούδι δεν πληγώνεται. Το λουλούδι προσφέρει το μέλι του και τη γλύκα του. Πόσα να μάθουμε! Έτσι, το ξεδίπλωμα δεν είναι ποτέ οπισθοδρομικό. Δεν υπάρχει στιγμή που κάνεις δύο βήματα πίσω και ένα μπροστά. Πάντα ονομάζω το νου ένα πονηρό ζώο, και η πονηριά του μάς κάνει να πιστεύουμε: «Έχω πάει πίσω». Όχι. Υπάρχει μόνο ένας δρόμος: πάντα μπροστά. Όταν βρισκόμαστε σε αντίξοες περιστάσεις, δεν σημαίνει πως έχουμε πάει πίσω∙ μας ωθούν να προχωρήσουμε. Αλλά ο νους αρνείται να δεχτεί τα μαθήματα που θέλει να μας διδάξει η δυσκολία. Και όπως έχω πει πολλές φορές, προχωρούμε για πάντα μπροστά. Δεν υπάρχει αντίξοη κατάσταση στη ζωή. Καμία. Απλώς ο πονηρός νους τη θεωρεί αντίξοη. Φεύγεις το πρωί για τη δουλειά και έχεις ένα μικρό καβγαδάκι με τη σύζυγό σου. Τι κακό έχει; Θα σε κάνει μέσα στη μέρα να αναρωτηθείς: «Γιατί ο καβγάς; Τι έκανα που τον προκάλεσε;» Πόσο μπορούμε να μάθουμε από αυτό! Ώστε αύριο να είμαι πιο ευγενικός και να αποφύγω τη σύγκρουση. Δεν υπάρχει λοιπόν ποτέ οπισθοδρόμηση· υπάρχει πάντα πρόοδος, γιατί η πορεία της εξέλιξης σε ωθεί συνεχώς προς το σημείο εκκίνησης, και όλοι θα διανύσουν ξανά τον ολόκληρο κύκλο. Φτάνεις εκεί απ’ όπου ξεκίνησες. Γυρίζεις σπίτι — φεύγεις το πρωί και το βράδυ επιστρέφεις. Αυτή είναι η εξέλιξη και αυτό είναι το μονοπάτι που ακολουθούν όλοι. ΟΤΑΝ Ο ΝΟΥΣ ΚΕΝΤΡΑΡΕΙ, Η ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΧΑΝΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ Η ζωή λειτουργεί κυκλικά, και υπάρχουν κύκλοι μέσα σε κύκλους. Το σημείο που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι, παρότι ο τροχός γυρίζει ασταμάτητα, μπορεί να γυρίσει μόνο γύρω από τον άξονα, ο οποίος παραμένει πάντα ακίνητος. Το βλέπεις; Άσε τον τροχό της ζωής να γυρίσει, αλλά συνειδητοποίησε ότι είναι ισορροπημένος πάνω σε έναν άξονα που δεν κινείται. Προσπαθούμε να βρούμε αυτή την ακινησία μέσα μας, ενώ ο τροχός συνεχίζει να γυρίζει. Η ζωή συνεχίζεται με όλες τις διακλαδώσεις και τις ανωμαλίες της. Κι όμως, ο άξονας υπάρχει — το κέντρο είναι εκεί. Και δεν προσπαθούμε να βρούμε το κέντρο του εαυτού μας; Όταν το βρίσκουμε και το αναγνωρίζουμε, λέμε: «Ας γυρίζει ο τροχός — και λοιπόν;» Καθώς ο τροχός συνεχίζει να γυρίζει, γιατί εστιάζουμε στην περιφέρεια και όχι στο κέντρο; Διότι η αναγνώριση και η επίγνωση του κέντρου μάς φέρνει μεγαλύτερη σταθερότητα. Ο τροχός είναι άχρηστος χωρίς τον άξονα. Μπορεί να γυρίσει τροχός χωρίς άξονα; Έτσι, βρίσκουμε τον άξονα, το κέντρο, και με τις πνευματικές πρακτικές ο νους οδηγείται εκεί. Και όταν ο νους κεντράρει, ο τροχός — η περιφέρεια — αποκτά μικρότερη σημασία. Η ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ Γιατί νιώθουμε ταραχή; Γιατί σκεφτόμαστε «δυο βήματα πίσω και ένα μπροστά»; Επειδή ο νους δεν βρίσκεται στο κέντρο μας. Κι όμως, για να λειτουργήσει ο τροχός, χρειάζεται τις ακτίνες. Χωρίς ακτίνες δεν υπάρχει τροχός, και αυτές είναι οι ακτίνες που αποτελούν τη ζωή και τις πολλές όψεις της. Η αναγνώριση της αξίας των ακτίνων, της περιφέρειας και του άξονα συνθέτει το σύνολο της ζωής. Ο τροχός πάντα γυρίζει μπροστά. Δεν είναι στη φύση του να γυρίζει προς τα πίσω. Ναι, μπορεί να κάνεις μια μικρή όπισθεν για να στρίψεις. Αλλά αυτή η όπισθεν είναι απαραίτητη. Αν δεν κάνεις λίγο πίσω, πώς θα μπεις στον επόμενο δρόμο; Η αναστροφή είναι ουσιαστικό μέρος της προόδου. Θέλεις να πας στους δρόμους Α, Β, Γ και να στρίψεις στους Χ, Ψ, Ζ, οπότε κάνεις λίγο πίσω στην είσοδο κάποιου σπιτιού και στρίβεις. Αυτή η αναστροφή είναι αναγκαία. Άρα πού είναι το «πίσω»; Η ίδια η όπισθεν είναι επίσης κίνηση προς τα εμπρός. Επομένως, κανείς δεν πρέπει να σκέφτεται: «Πάω πίσω». Όχι. Πάω μπροστά, και όλα, ακόμη και η μικρή αναστροφή, ήταν αναγκαία για να συνεχίσω την πορεία. ΣΕ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ Η ΘΕΙΑ ΘΕΛΗΣΗ, ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΧΩΡΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ Σε κάποιο βαθμό δημιουργείς τις συνθήκες σου. Αλλά στον ευρύτερο κύκλο της ζωής δεν δημιουργείς τίποτα. Υπάρχει μια τάση που λέγεται ελεύθερη βούληση, αλλά όλα καθοδηγούνται από τη Θεία Θέληση. Δεν μπορείς ούτε το χέρι σου να σηκώσεις χωρίς Αυτή. Άρα είσαι ολοκληρωτικά υπό τον έλεγχο της Θείας Θέλησης. Πού υπάρχει λοιπόν θέμα οπισθοδρόμησης; Η Θεία Θέληση κινείται πάντα μπροστά, και σε συνδυασμό με την εξέλιξη μπορεί μόνο να σε σπρώχνει προς τα εμπρός. Από τη Στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης, η δύναμη αυτή εκτοξεύτηκε προς τα έξω, όπως ένας κομήτης, που μπορεί μόνο να προχωρά και ποτέ να μην επιστρέφει. ΕΣΥ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΣΟΥ ΕΙΣΤΕ ΕΝΑ Ο νους παίζει παιχνίδια. Κάθε μέρα. Είναι πονηρός, αλλά ο αληθινός Εαυτός μέσα σου — ο πυρήνας της προσωπικότητας, η Καρδιά — δεν παίζει παιχνίδια. Όταν αυτή η Καρδιά προχωρεί, καταλήγει ξανά στον κύκλο. Τα μαθηματικά μας το διδάσκουν: δεν υπάρχει ευθεία γραμμή. Φαντάσου δύο ανθρώπους πλάτη-με-πλάτη που περπατούν γύρω από τη Γη προς αντίθετες κατευθύνσεις. Θα συναντηθούν πρόσωπο με πρόσωπο. Έτσι κι εμείς. Νομίζουμε ότι απομακρυνόμαστε από τον Δημιουργό, αλλά είναι αναπόφευκτο να Τον συναντήσουμε ξανά. Όλο αυτό είναι ξεδίπλωμα του εαυτού ώστε να ανακαλύψουμε ότι ο Δημιουργός και το δημιούργημα είναι ένα. Σκέψου το. ΕΙΣΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ Στην εξέλιξη, αισθανόμαστε μακριά από την αλήθεια. Αλλά είσαι η αλήθεια. Κάθε σκέψη είναι η αλήθεια. Δεν υπάρχει καλό ή κακό. Όλα απλώς είναι. Λες: «Ω, μια κακή σκέψη πέρασε από το νου». Γιατί είναι κακή; Ποιος την αναλύει; Ο ίδιος ο νους που τη δημιούργησε. Γι’ αυτό

Συνδυάζουμε Όλες τις Γιόγκα: Η Εναρμόνιση Όλων των Διδασκαλιών

Acceptance, Awareness, Devotion, Divine, Divinity, Enlightenment, Force, Guru, Harmony, Heart, I and my Father are one, Integration, Joy, Karma, Love, Love thy neighbour as thyself, Mantra, Meditation, Mind, Oneness, Strength, The Abstract, Tranquillity, Universal, Wisdom, Yoga

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΩΣΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΖΟΝΤΑΙ ΒΑΘΙΑ Πολλές σχολές σκέψης διδάσκουν τον δικό τους τρόπο. Εκείνο που μας απασχολεί περισσότερο είναι ο δικός μας τρόπος. Αναγνωρίζουμε την ανάγκη για βαθιά ξεκούραση του σώματος και την ανάγκη για βαθιά ξεκούραση του νου. Ο φωτισμένος άνθρωπος μπορεί να ζει μέσα σε φαινομενικά απόλυτη αναστάτωση—αναστάτωση από το δικό μας επίπεδο, κοιτάζοντας προς τα πάνω. Μπορεί να ζει αυτή τη ζωή της αναταραχής, αλλά εσωτερικά βιώνει εκείνη τη βαθιά ηρεμία, γαλήνη και βαθιά ανάπαυση. Εμείς, ακόμη στο νηπιαγωγείο, πρέπει να εκπαιδευτούμε να βρούμε αυτή την όμορφη χαλάρωση του νου και του σώματος. Γνωρίζουμε ότι στον εικοστό αιώνα, στην Ανατολή, τη Δύση, τον Βορρά και τον Νότο, όλοι φαίνεται να ζουν μια πολύ έντονη ζωή. Εμείς φέραμε αυτή την ένταση πάνω μας, οπότε τώρα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ανακαλύψουμε τη γαλήνη. Πρέπει να βρούμε μια μέθοδο με την οποία το σώμα θα μπορεί να ξεκουράζεται καλά και ο νους να ακολουθεί με ισότιμη ανάπαυση. ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΙΟΓΚΑ Όταν κάποιος επιτυγχάνει εκείνη τη γαλήνη, μπορεί να υπερβεί το σώμα και τον νου και να έρθει σε επαφή με το Είναι μέσα του. Αυτή είναι μια μορφή γιόγκα — είναι μέρος της Ράτζα Γιόγκα. Στην Κάρμα Γιόγκα υπάρχει ολοκληρωτική δραστηριότητα, και φτάνεις σε μια κατάσταση όπου, μέσα σε αυτή τη δραστηριότητα, αναπαύεσαι. Αναπαύεσαι αυτόματα μέσα σε όλη αυτή την κίνηση και φασαρία. Οι διδασκαλίες μας για τον διαλογισμό, όπως οι μάντρα διαλογισμοί και συγκεκριμένες άλλες γιογκικές τεχνικές, αποτελούν τον δρόμο της Ράτζα Γιόγκα. Στο σύστημά μας ενσωματώνουμε όλες τις Γιόγκα. Συμπεριλαμβάνουμε τις μεθόδους μέσω των οποίων επιτυγχάνεται η βαθιά ξεκούραση του νου και του σώματος και όπου το είναι μας αγγίζεται, και κατόπιν, στην κατάσταση της εγρήγορσης, λέμε: ας κάνουμε το καλύτερο δυνατό. Κάνουμε το καλύτερο δυνατό στην κατάσταση εγρήγορσης για να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, να αντιμετωπίσουμε τις αδυναμίες μας και να τις εξαλείψουμε, και έχουμε την ικανότητα, μόλις διαγνώσουμε τα προβλήματά μας, όπως θα έλεγε ένας γιατρός, ότι η σωστή διάγνωση είναι το μισό της θεραπείας. Στο σύστημά μας ενσωματώνουμε τη Ράτζα Γιόγκα, τις μεθόδους της μάντρα και άλλες μορφές διαλογισμού που ανήκουν στη Ράτζα Γιόγκα. Συμπεριλαμβάνουμε την Κάρμα Γιόγκα, μέσω της οποίας βελτιώνουμε τον εαυτό μας βρίσκοντας τις αδυναμίες μας και αντικαθιστώντας τις με δυνάμεις. Έπειτα ασκούμε επίσης την Γκνιάνα Γιόγκα, τη γιόγκα της σοφίας, όπου η διανοητική ανάλυση, η οποία υπηρετεί έναν ουσιαστικό σκοπό, κάνει την εμφάνισή της. Για να κάνει κάποιος οποιαδήποτε πρακτική ή να αναπτύξει κάποια δεξιότητα στη δράση, πρέπει σε κάποιο βαθμό να εκτιμά την αξία των πρακτικών που κάνει ή τον τρόπο ζωής που ακολουθεί. Αυτή η διανοητική ανάλυση των διαφόρων συστημάτων λέγεται Γκνιάνα Γιόγκα ή γιόγκα της σοφίας. Έτσι, στο σύστημά μας αναπτύσσουμε τη Ράτζα Γιόγκα — τις πρακτικές, την Κάρμα Γιόγκα — τον τρόπο ζωής, και την Γκνιάνα Γιόγκα — τη γιόγκα της σοφίας, και με τον συνδυασμό αυτών των τριών Γιόγκα βρισκόμαστε επίσης σε επαφή με την τέταρτη γιόγκα, η οποία λέγεται Μπάκτι Γιόγκα. Η Μπάκτι Γιόγκα είναι η γιόγκα της αφοσίωσης, όπου ο σύζυγος γίνεται αφοσιωμένος στη σύζυγο, η σύζυγος γίνεται αφοσιωμένη στον σύζυγο, και έτσι η αφοσίωση αυξάνεται. ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΑΦΗΡΗΜΕΝΟ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ Ο στόχος μας στη ζωή είναι να έρθουμε σε επαφή με το αφηρημένο, το οποίο μπορεί να φαίνεται αδιανόητο στα όρια του νου, γι’ αυτό προσεγγίζουμε το αφηρημένο μέσω του συγκεκριμένου. Το αντικείμενο της αφοσίωσής μας θα μπορούσε να είναι ο γκουρού μας, η σύζυγός μας, ο σύζυγός μας. Θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε προσωπικότητα, παρελθοντική ή παρούσα, της οποίας οι διδασκαλίες συμφωνούν με εμάς και μας ωφελούν. Με το να έχουμε απόλυτη αφοσίωση στο πρόσωπο, την προσωπικότητα ή το αντικείμενο, αντλούμε αυτόματα τις παγκόσμιες δυνάμεις μέσα μας, και αντλώντας αυτές τις δυνάμεις, ωφελούμαστε με μεγαλύτερη διεύρυνση του νου. Εκεί, βοηθούμε τη γιόγκα της σοφίας μέσω μεγαλύτερης επίγνωσης. Βοηθούμε την πρακτική μας ζωή, η οποία είναι η Κάρμα Γιόγκα. Και ταυτόχρονα εμβαθύνουμε όλο και περισσότερο στις πρακτικές μας. Έτσι, εδώ η Μπάκτι, η Κάρμα, η Γκνιάνα και η Ράτζα Γιόγκα συγχωνεύονται στις διδασκαλίες μας. Γίνονται όλα μέρη ενός ενιαίου συνόλου. Και αυτό οδηγεί στην πληρότητα της ζωής που πρέπει να ζούμε. Η ΓΙΟΓΚΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΙΟΓΚΑ ΟΠΟΥ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΙ Αν έχουμε ένα αυτοκίνητο με έξι κυλίνδρους, δεν νομίζω ότι θα είμαστε ικανοποιημένοι αν λειτουργεί μόνο με τέσσερις. Γνωρίζουμε ότι το αυτοκίνητο έχει έξι κυλίνδρους και, για να πάρουμε τη μέγιστη αξία και ομαλή λειτουργία, πρέπει να δουλεύουν και οι έξι όμορφα. Εξαιτίας των περιορισμένων και εξαρτημένων μας μυαλών, το καρμπυρατέρ μερικές φορές βουλώνει. Η θεότητα βρίσκεται μέσα μας· το γνωρίζουμε, πρέπει να δεχτούμε ότι βρίσκεται εκεί για να τη βιώσουμε. Αλλά η βενζίνη δεν μπορεί να ρέει ομαλά και να κάνει το αυτοκίνητο να τρέχει αν το καρμπυρατέρ είναι βουλωμένο. Έτσι, καθαρίζουμε το καρμπυρατέρ. Καθαρίζουμε τα ρινίσματα και όλη τη βρωμιά ώστε η βενζίνη να περάσει, και το αυτοκίνητό μας να προχωρήσει ομαλά. Αυτό είναι όλο. Καθαρίζουμε αυτό το καρμπυρατέρ αρχικά μέσω των διαλογιστικών πρακτικών μας. Αυτό θα μας οδηγήσει σε μια πιο ολοκληρωμένη ζωή στην εγρήγορση, που θα μας δώσει κατανόηση — Γκνιάνα Γιόγκα — που θα μας δώσει αφοσίωση. Έτσι, η γιόγκα μας είναι μια ολοκληρωμένη οδός όπου όλες αυτές οι διδασκαλίες συνδυάζονται και μας οδηγούν σε ταχύτερη πρόοδο. Γνωρίζουμε όλοι ότι προερχόμαστε από τη Θεότητα και στη Θεότητα επιστρέφουμε. Το γνωρίζουμε αυτό. Αλλά χωρίς να κάνουμε τίποτα, ίσως χρειαστούν δύο εκατομμύρια χρόνια· δεν θέλουμε να περιμένουμε τόσο. Θέλουμε να φτάσουμε εκεί πιο γρήγορα. Γι’ αυτό έχουμε αυτές τις πρακτικές που συνδυάζουν όλες αυτές τις μορφές που περιέγραψα εν συντομία. Καθώς καθιερωνόμαστε όλο και περισσότερο σε αυτούς τους τρόπους ζωής, στην κατανόηση που αποκτούμε, στην αφοσίωση που αναπτύσσουμε και στις πρακτικές μας, η ζωή γίνεται όλο και πιο χαρούμενη, γιατί χρησιμοποιούμε όλους τους κυλίνδρους του αυτοκινήτου και δεν λειτουργούμε μόνο με έναν, δύο ή τρεις. Έτσι αυξάνεται η χαρά, αυξάνεται η αγάπη, και τότε υπάρχει αυτή η όμορφη ροή όπου όλες οι καρδιές μπορούν να συγχωνευθούν σε μία, όπου όλες οι καρδιές μπορούν

Απελευθέρωση: Υψώνοντας Πάνω από τις Συμβάσεις και Ζώντας στο Τώρα

Attitude, Conscious Mind, Consciousness, God, Grace, Gurushakti, Happiness, Impressions, Joy, Love, Meditation, Mind, Path, Philosophy, Prana, Samskaras, Subconscious, Universal

ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΙΠΛΑΝΙΕΣΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ; Γιατί περιπλανιέσαι στη ζωή; Γιατί πρέπει το καράβι σου να παρασύρεται χωρίς πηδάλιο; Έχεις το πηδάλιο, αλλά σύνδεσέ το ή βίδωσέ το πάνω στο καράβι σου, και τότε καθοδηγείς το σκάφος. Δεν υπάρχει πια περιπλάνηση στη ζωή, αλλά ένα προγραμματισμένο ταξίδι. Με τον προγραμματισμό δεν εννοώ λεπτομέρειες που πρέπει να δουλευτούν με ακρίβεια· αρκεί να έχεις μια συνολική εικόνα, όπως ο καλλιτέχνης που ζωγραφίζει. Έχει μια γενική εικόνα στο νου του, αλλά καθώς κινεί το πινέλο του, η εικόνα αλλάζει και μπορεί να καταλήξει σε κάτι διαφορετικό από την αρχική του σύλληψη. Ή όπως ο ποιητής που ξεκινά με μια μικρή σκέψη στο μυαλό του, και από αυτή τη μία σκέψη πορεύεται και φτάνει σε άλλες διαστάσεις, γιατί ο δημιουργός πάει πέρα από το συνειδητό νου. Πηγαίνοντας σε ένα ανώτερο επίπεδο του νου του, συγχρονίζεται με αυτό που ονομάζουμε καθολικό νου. Όλες οι σκέψεις υπάρχουν γύρω μας, έτοιμες για να συντονιστούμε και να τις λάβουμε. Όπως λέει το ρητό, «δεν υπάρχει τίποτα νέο κάτω από τον ήλιο», και είναι αλήθεια. Ο ποιητής, ο καλλιτέχνης ή ο μουσικός απλώς αντλούν από ό,τι ήδη υπάρχει. Έπειτα το φέρνουν στο συνειδητό επίπεδο του νου τους και, επηρεασμένοι από τις εντυπώσεις, τις εμπειρίες και τις αναστολές τους, το ερμηνεύουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. ΤΟ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ… ΑΝΑΣΤΟΛΗ Οι άνθρωποι ανησυχούν υπερβολικά για τις αναστολές. Μα το να ανησυχείς για τις αναστολές είναι από μόνο του αναστολή. Γιατί να ανησυχείς; Όσο περισσότερο τις αναμασάς, τόσο πιο βαθιά ριζώνουν στο υποσυνείδητο. Φυσικά, εσύ —όπως όλοι— επηρεάζεσαι από το περιβάλλον και τις συμβάσεις. Μα γιατί να επιτρέπεις στις συμβάσεις να σε κυβερνούν; Να είσαι ασυμβίβαστος. Όχι να τρέχεις γυμνός στην Oxford Street, αλλά να αφήνεις τη ζωή να γίνει σαν ποίημα: ελεύθερη στην έκφραση, αλλά με ρυθμό. Αν παρατηρήσεις τον ρυθμό της ζωής —τα διάφορα όρια μέσα στα οποία γεννιέσαι— τότε μπορείς να παίξεις το παιχνίδι της ζωής μέσα σε αυτά τα όρια. Σαν το γήπεδο ποδοσφαίρου: τόσα μέτρα μήκος, τόσα πλάτος· αν η μπάλα βγει έξω, είναι εκτός. Αυτά είναι τα όρια. Αλλά μην αφήσεις τις συμβάσεις να κάνουν εσένα… την μπάλα. Αυτό είναι το νόημα. Μέσα στο γήπεδο παίξε το παιχνίδι σου ελεύθερα —όχι για να νικήσεις ή να χάσεις. Τι είναι η νίκη και τι η ήττα; Βάζεις τρία γκολ και η άλλη ομάδα δύο. Και λοιπόν; Παίξε το παιχνίδι της ζωής. Τι θα κάνεις, άλλωστε, με τις νίκες; Γεννιέσαι γυμνός, φεύγεις γυμνός· ό,τι υπάρχει ενδιάμεσα είναι δώρο. Απόλαυσέ το. ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ, ΖΗΣΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ Ξεκίνα να απολαμβάνεις το δώρο της ζωής. Έτσι δεν θα υπάρχει χώρος για αναστολές, γιατί οι αναστολές και οι απωθήσεις δημιουργούν όρια — και αυτά τα όρια βρίσκονται μέσα στον μικρό συνειδητό νου. Νομίζεις ότι αυτός ο μικρός νους σκέφτεται; Ή μήπως απλώς παρασύρεται από παλιές εντυπώσεις και εξωτερικές συνθήκες; Πόσες σκέψεις του ανθρώπου είναι πραγματικά πρωτότυπες; Αν ήταν, θα ήταν δημιουργικές, και η δημιουργικότητα δεν γνωρίζει αναστολές. Έτσι, χρησιμοποιούμε αυτό το δώρο —το νου— ως εμπόδιο, αλλά μπορεί να γίνει εργαλείο. Αρκεί λίγες φορές την ημέρα να παρατηρείς τις σκέψεις σου. Αν το κάνεις, θα εκπλαγείς: «Τι σκεφτόμουν τα τελευταία πέντε λεπτά;» Θα δεις πως είναι σαβούρα· ασήμαντα, παλιά, χωρίς αξία. Η καλύτερη μέθοδος για να εξαλειφθούν οι αναστολές είναι να ζεις στο παρόν. Πώς; Για αρχή, έξι φορές την ημέρα ρώτα: «Τι σκεφτόμουν πριν δύο λεπτά;» Αυτό θα γίνει συνήθεια αυτοανάλυσης. Και όταν οι αναστολές χαθούν, ζεις τη στιγμή. Γιατί οι αναστολές είναι του παρελθόντος. Και, όπως ξέρετε, διαλογισμός, γκουρουσάκτι, πραναγιάμα βοηθούν πολύ — απομακρύνουν το νου. ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΗ ΡΟΗ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να αναφερθώ σε αυτά, αλλά μιλάμε για αναστολές — και αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες.Μέσα από επιστημονική έρευνα, ανακαλύψαμε πως το σαράντα τοις εκατό των γυναικών στον κόσμο είναι ψυχρές και το τριάντα οκτώ κόμμα σαράντα πέντε (αν θυμάμαι καλά—ας πούμε τριάντα οκτώ) των ανδρών σε κάποια φάση γίνονται ανήμποροι σεξουαλικά.Αυτό είναι το πιο μεγάλο θέμα στη ζωή των ανθρώπων, γιατί είναι η ισχυρότερη ορμή. Και όσο το σκέφτονται, τόσο χειροτερεύει. Μπορώ να σας πω ότι κανένας άντρας στον κόσμο δεν είναι πραγματικά ανήμπορος — ούτε στα εβδομήντα του.Αλλά το να το σκέφτεται συνεχώς, είναι αυτό που τον κάνει να αισθάνεται ανήμπορος. Γιατί να το αναμασά λοιπόν; Ένας άντρας ήρθε και με ρώτησε:«Γκουρούτζι, τι να κάνω;»Και του είπα:«Δοκίμασε αυτό: Στην αρχή της ερωτικής επαφής με τη γυναίκα σου, κάνε λίγη Γκουρουσάκτι. Τράβηξε δύναμη από τη Χάρη. Κάνε λίγη Πραναγιάμα — δεν χρειάζεται να το ξέρει. Μπορείς να κάνεις Πραναγιάμα ακόμη και ενώ τη φιλάς. Ναι, μπορείς.» Παρεκκλίνω λίγο τώρα, αλλά οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να φιλήσουν. Ξέρουν μόνο τη μία όψη: τα χείλη που αγγίζουν χείλη.Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα φιλί. Έχεις δοκιμάσει ποτέ πρανα-φιλί;Είναι όταν είσαι πολύ κοντά με τον σύντροφό σου και ανταλλάσσετε την αναπνοή σας.Όταν αυτή εκπνέει, εσύ εισπνέεις· όταν εσύ εκπνέεις, εκείνη εισπνέει.Αναπτύσσεται ένας υπέροχος ρυθμός μεταξύ δύο εραστών. Δοκίμασέ το. Δύο πράγματα συμβαίνουν: Του τα είπα αυτά:«Οι αναστολές σου και η αδυναμία σου οφείλονται στο ότι φέρνεις το πρόβλημα στη συνειδητότητα την ώρα της αγκαλιάς.Αλλά μέσα στον ρυθμό, οι σκέψεις εξαφανίζονται. Είσαι μέσα στη ροή. Και όταν είσαι στη ροή, πού υπάρχει χώρος για αναστολές;» Φυσικά, απαιτεί λίγη εξάσκηση.Και, όπως ξέρετε, είμαι πρακτικός άνθρωπος: μπορώ να πάρω τις υψηλότερες φιλοσοφίες και να τις κατεβάσω σε καθημερινό επίπεδο. Ποτέ δεν θα υποσχεθώ σε κάποιον:«Θα σου δείξω τον Θεό.»Αλλά μπορώ να υποσχεθώ:«Ξέρω πώς να σε κάνω πιο ευτυχισμένο και να σε βάλω στον δρόμο προς τον Θεό — αλλά πρέπει να περπατήσεις μόνος σου. Εγώ θα είμαι πίσω σου με το μαστίγιο καμιά φορά για να σε σπρώχνω.» ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ Οι αναστολές μπορούν να προκαλέσουν τα πιο όμορφα αλλά και τα πιο δύσκολα πράγματα στη ζωή.Δημιουργούν φοβίες —αναίτιες, περιττές.Δημιουργούν αβάσιμους φόβους. Και τελικά, τι υπάρχει για να φοβόμαστε;Τίποτα. Ο φόβος βρίσκεται στο μυαλό.Όταν μεγαλώνεις, φοβάσαι τον θάνατο.Όταν είσαι νέος, φοβάσαι μην χάσεις τη δουλειά σου.Φοβάσαι μην χάσεις τον αγαπημένο σου. Γιατί;Γιατί

Ο Ενεργός Δρόμος προς την Εσωτερική Ειρήνη: Ηρεμώντας τον Νου μέσα από τη Δράση

Acceptance, Attitude, Awareness, Effort, Force, God, Grace, Gurushakti, Happiness, Harmony, Heart, Integration, Joy, Kingdom of Heaven within, Light, Love, Love thy neighbour as thyself, Meditation, Mind, Peace, Scriptures, Self, Self-integration, Spiritual, Spiritual Practices, Strength, Unfoldment

ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΚΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ Το πρόβλημα του ανθρώπου είναι η φαντασία και η υπερβολή. Τα περισσότερα δεινά που υποφέρουν οι άνθρωποι είναι πραγματικά φανταστικά. Δεν υπάρχει πραγματικό θεμέλιο· με τη φαντασία και τη δύναμη της σκέψης, τα δημιουργούμε και τους δίνουμε μια επιφανειακή πραγματικότητα. Όλες οι ασθένειες πηγάζουν από το νου, και μετά αρχίζουμε να υπερβάλλουμε. Έχεις έναν μικρό πονοκέφαλο και λες στον εαυτό σου: «Αχ, έχω πονοκέφαλο, πονοκέφαλο, πονοκέφαλο.» Υπερβάλλεις τον πονοκέφαλο. Δεν τον βοηθάς. Ασχολήσου με κάτι που έχει αξία, και ο πονοκέφαλος ξεχνιέται. Φεύγει μόνος του. Γι’ αυτό, απομακρύνσου από τη φαντασία, και ειδικά από τη αρνητική φαντασία. Η φαντασία έχει τον ρόλο της στη δημιουργικότητα, αλλά για τη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη δημιουργία αρνητικότητας. Αυτά είναι πράγματα που πρέπει να προσέχουμε. «Αγάπα τον εχθρό σου» — αυτό είναι μια μεγάλη υπερβολή. Ποιος είναι ο εχθρός σου; Νομίζουμε ότι είναι εχθρός μας, αλλά αν κοιτάξεις βαθύτερα, ίσως μάθεις τόσα πολλά από τις λεγόμενες λάθος πράξεις αυτού του ανθρώπου, και όποιος μπορεί να σε διδάξει κάτι είναι φίλος. Ο ΝΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΩΣΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ Είναι κρίσιμο πώς βλέπεις τα πράγματα και να είσαι πάντοτε σε εγρήγορση. Ξύπνιος και συνειδητός για όσα συμβαίνουν γύρω σου, και να τα ερμηνεύεις με λογικό και θεϊκό τρόπο. Αν η στάση σου είναι σωστή, μπορείς να βλέπεις τα πάντα στο πλαίσιο των Γραφών. Ας πούμε ότι η σύζυγός μου με εγκαταλείπει. Θα πονέσω για μια-δυο μέρες. Ίσως λίγο περισσότερο. Αλλά θα κυλιστώ σε αυτόν τον πόνο ή θα δω την ευκαιρία μέσα στη δυσκολία; Ίσως να είναι καλό να φύγει για λίγο ώστε να μπορέσω να κάτσω μόνος, στη σιωπή, και να σκεφτώ. Να σκεφτώ τα σωστά και τα λάθη. Να κάτσω με ένα χαρτί και ένα στυλό και να γράψω τις χρεώσεις και τα πιστώσεις — και θα εκπλαγείς πόσο λάθος ήσουν. Πάντα κατηγορούμε τους άλλους, ποτέ τον εαυτό μας. Αλλά όσο είναι μακριά, μπορείς να σκεφτείς αντικειμενικά μέσα σε εκείνη τη μοναξιά. Κατηγορούμε τους άλλους για πολλούς λόγους: επειδή ζούμε μια ψεύτικη ζωή. Δεν είμαστε ο εαυτός μας. Ζούμε μια ζωή αυτού που υποθέτουμε ότι είμαστε και όχι αυτού που πραγματικά είμαστε. Έτσι, ο νους πρέπει να είναι εργαλείο, όχι εμπόδιο. Πρέπει να χρησιμοποιείται σωστά για σωστή ανάλυση, και αυτές οι αναλύσεις είναι απαραίτητες. Και αν δεν μπορείς μόνος σου, ίσως πας σε έναν ειδικό ψυχολόγο. Μπορούν να βοηθήσουν καθώς δεν εμπλέκονται στα συναισθήματά σου. Σε βλέπουν αντικειμενικά και σε βοηθούν. Έτσι, η αυτοανάλυση, η αυτοπροσπάθεια και οι πνευματικές πρακτικές αντλούν Γκουρουσάκτι ή τη Δύναμη της Χάρης, και ο κόσμος είναι εντάξει. Τίποτα δεν πάει στραβά στον κόσμο· μόνο οι άνθρωποι έχουν κάτι στραβό. Αυτό είναι όλο. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΑΙΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΕΠΛΑ ΕΝΑ-ΕΝΑ Ατομικά, δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο συλλογικά. Πολλοί μεταρρυθμιστές ήρθαν στη γη και προσπάθησαν να μεταμορφώσουν τον κόσμο συλλογικά. Είναι αδύνατο. Η αλλαγή γίνεται ατομικά, γιατί οι μονάδες συνθέτουν το όλον και όχι το όλον τις μονάδες. Άρα, αν κάθε άνθρωπος ακολουθεί απλές αρχές: αναζήτησε ισορροπία, να είσαι ο εαυτός σου. Πάρε τα πράγματα όπως είναι, και θα αναπτύξεις αποδοχή. Αυτά φέρνουν χαρά, γιατί η χαρά είναι μια διαδικασία. Και αν έχουμε την ιδέα ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο ή τον εαυτό μας από τη μια μέρα στην άλλη, είναι πλάνη. Είναι μια σταδιακή αναγνώριση του αληθινού μας Εαυτού. Τα πέπλα αφαιρούνται ένα-ένα. Μερικές φορές κουράζεσαι, όπως όταν καθαρίζεις κρεμμύδια. Ο ατμός μπαίνει στα μάτια σου και λες: «Γιατί να έχω αυτά τα κρεμμύδια;» Έτσι είναι στη ζωή. «Όλα είναι εντάξει με μένα, Τζακ. Εσύ είσαι εντάξει. Εγώ είμαι εντάξει. Όλα είναι εντάξει.» Αυτές οι στάσεις πρέπει να αναπτυχθούν — όχι για το καλό του κόσμου· αυτό ας το κάνουν οι δάσκαλοι. Για εσένα, ατομικά. Πώς μπορώ να γίνω πιο χαρούμενος; Πώς μπορώ να γίνω πιο αρμονικός μέσα μου; Πώς μπορώ να γίνω πιο ολοκληρωμένος; Αυτό χρειάζεται. ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ Αυτό είναι ένα πλούσιο έθνος, κι όμως έχει εκατομμύρια ανέργους. Δεν έχει λογική· είναι κακή διαχείριση και κακή κυβέρνηση. Δεν είναι μόνο εδώ· είναι παντού. Η Αμερική είναι ένα τόσο πλούσιο έθνος και όμως άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ τόση τροφή πετιέται που θα μπορούσε να θρέψει ένα μικρό κράτος κάθε μέρα του χρόνου. Τόσα πολλά χάνονται. Κοίτα την ανισορροπία. Η αφθονία φέρνει ανισορροπία, και η φτώχεια φέρνει ανισορροπία. Αυτές οι δυνάμεις θα υπάρχουν πάντα. Αλλάζεις κυβερνήσεις. Σήμερα αυτή, αύριο εκείνη. Αλλά ουσιαστικά τίποτα δεν αλλάζει. Παίρνεις φορολογικές ελαφρύνσεις· εξοικονομείς 200 ή 500 δολάρια το χρόνο. Αλλά δεν θα τα κρατήσεις — στο υπόσχομαι. Θα πεις: «Αχ! Λιγότερους φόρους φέτος, πάμε να διασκεδάσουμε!» Συνηθίζεις να φοράς φόρεμα 20 δολαρίων· φέτος θα αγοράσεις φόρεμα 50 δολαρίων. Αν όμως πάρεις μέρος από την ελάφρυνση και το δώσεις σε έναν οργανισμό που χρειάζεται βοήθεια, τότε αυτό είναι αληθινή αποταμίευση. Τότε γεμίζεις τις αποθήκες σου. Δημιουργείς θησαυρό σε μια ανώτερη διάσταση της ζωής. Όχι με το πάρτι. Κάποιος κέρδισε 50.000 λίρες σε λοταρία. Παραιτήθηκε από τη δουλειά του και μετά έμεινε άνεργος. Και άπραγος. Πάρτι κάθε βράδυ, ποτό, και μετά πονοκέφαλος — και την επόμενη μέρα «μαλλί από τον σκύλο». Αυτή η “ευημερία” τον ωφέλησε; Όχι. Έγινε καλός διαλογιστής μόνο όταν έχασε τα πάντα και άγγιξε την τρέλα. Δεν μπορούσε να χωνέψει την αφθονία, την ευημερία. Δεν ήταν έτοιμος. Αν είχε εσωτερική δύναμη, θα τα αξιοποιούσε. Θα κρατούσε τη δουλειά του — γιατί τα άπραγα χέρια είναι η φωλιά της αταξίας. Αν κρατήσουμε τη λογική μας σε καλές ή κακές συνθήκες, τίποτα δεν μπορεί να μας βλάψει. Μόνο τότε οι πνευματικές εντολές είναι έγκυρες. Πρέπει να εκτελούνται αυθόρμητα, από την εσωτερική πηγή δύναμης, από την εσωτερική σπίθα του Φωτός. Αν πιέζεις τον εαυτό σου στο «δεν πρέπει», απλώς καταπιέζεις πράγματα που θα ξαναβγούν. Αλλά μπορούν να μετασχηματιστούν. Να χρησιμοποιηθούν ως ενέργεια σε άλλον τομέα. Η ίδια δύναμη χρησιμοποιείται αλλιώς — θετικά. ΗΡΕΜΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ Η ιδέα είναι να δουλεύουμε, να δουλεύουμε, να δουλεύουμε. Να κρατάμε το νου απασχολημένο στη δράση, όχι να τον αφήνουμε να καίγεται στην ανενεργή

Είσαι Θείος: Αναγνώρισε την Ενότητά σου με τον Θεό

Consciousness, Divine, Divinity, Eternal, God, Heart, Joy, Love, Mind, Oneness, Path, Scriptures, Spirit, Spiritual Path, Unity, Universe

ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΘΕΟΣ Η άρνηση της ενότητας με τον Θεό δεν σε απομακρύνει από τον δρόμο προς αυτή την ενότητα. Ο άνθρωπος πρέπει να προχωρήσει σύμφωνα με τη δική του κατανόηση. Πρέπει να ξεκινήσει από αυτή τη δυαδικότητα και να προσευχηθεί προς τον Πατέρα σου που είναι στον Ουρανό. Αργότερα αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι είσαι τα κλαδιά του Δέντρου της Θεότητας, και το κλαδί είναι τόσο ενωμένο με τον Θεό. Τότε συνειδητοποιείς ότι είσαι Εκείνος: «Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα». Η άρνηση είναι σημαντική. Να αρνηθείς ότι ο Θεός είναι πέρα από εμένα· αυτή είναι η πραγματική άρνηση. «Ο Θεός είναι πέρα από μένα και εγώ είμαι μόνο ένας άνθρωπος, μια μικρή προσωπικότητα που νομίζω ότι είμαι». Αλλά η πρόοδος στο πνευματικό μονοπάτι σημαίνει να μην σκέφτομαι ότι είμαι αυτό που νομίζω ότι είμαι, αλλά να σκέφτομαι αυτό που πραγματικά είμαι. Αυτό γεννά σύγκρουση. Γιατί από τη μια λέω «είμαι ο Τζιν, ο Τζακ, ο Τζο», και από την άλλη προσεύχομαι ή αναζητώ εκείνον τον Τζιν, Τζακ ή Τζο που θεωρώ τόσο πολύ ανώτερο. Ένα μικρό ψάρι θα φανταστεί ότι η θεότητά του είναι ένα μεγάλο ψάρι. Ένας μικρός ελέφαντας θα πει: «Α, ο Θεός μου είναι ένας μεγάλος ελέφαντας». Ένα μικρό έντομο θα πιστέψει πως ο Θεός του είναι ένα μεγάλο έντομο. Δεν κάνουμε ακριβώς το ίδιο όταν λέμε ότι είμαστε πλασμένοι «κατ’ εικόνα Θεού»; Σύμφωνα με τις γραφές, είσαι η εικόνα του Θεού. Δεν είσαι —και αυτό μπορεί να σου ακουστεί επαναστατικό— δεν είσαι η εικόνα του Θεού, γιατί η εικόνα υπονοεί φαντασία. Άρα φαντάζεσαι ότι είσαι εικόνα του Θεού. Αυτό έχει δημιουργηθεί από τους παραπλανητές, τους ψευδοπροφήτες που θέλουν να σε τραβήξουν σε μια κοινωνία «ενότητας», και χωρίς να το συνειδητοποιήσεις, σου κάνουν να πιστεύεις ότι είσαι η εικόνα του Θεού. Δεν προσεύχονται (p-r-a-y), αλλά σε «θηρεύουν» (p-r-e-y). Θηρεύουν τη φαντασία σου και παραπλανούν την ανθρωπότητα λέγοντάς της ότι είναι η εικόνα του Θεού. Δεν είσαι η εικόνα του Θεού, γιατί η εικόνα —όπως είπα— είναι φαντασία. Προσπαθούν να σε κάνουν να υποθέτεις. Εγώ θέλω να γνωρίζεις ότι είσαι Θεός. Θέλω να γνωρίζεις ότι είσαι Θείος και δεν συνδέεσαι με τον νου που δημιουργεί εικόνες και που σου προκαλεί να φαντάζεσαι. Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΛΗΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΘΕΪΚΟΣ Δεν υπάρχει Θεός ως πρόσωπο· υπάρχει μια Θεία ενέργεια που διαπερνά κάθε κύτταρο του σώματός σου, και λόγω αυτής της διαπέρασης είσαι Θεός. Αλλά επειδή δεν μπορείς να το αναγνωρίσεις, νιώθεις ασήμαντος και «χαμηλός». Νομίζεις ότι είσαι αμαρτωλός, νομίζεις ότι είσαι το ένα ή το άλλο, νομίζεις ότι δεν είσαι τίποτα, κι όμως όταν έρθει η τελική συνειδητοποίηση, θα γνωρίσεις πως είσαι τα πάντα. Και όταν γνωρίσεις πως είσαι τα πάντα, όλα τα βάσανα και όλες οι δυστυχίες εξαφανίζονται από τη ζωή σου. Δεν φαντάζομαι ότι είμαι Θεϊκός· το βιώνω. Αυτός είναι ο στόχος και υπάρχουν δρόμοι προς αυτόν, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία σου. Αλλά μην το θεωρείς τελικό στάδιο, γιατί είσαι πάντοτε σε ανάπτυξη, όπως ένα λουλούδι που από μπουμπούκι ανοίγει, ανοίγει, ανοίγει ώσπου φτάνει στην ολότητα, στην ουσία αυτού που είναι. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ο φωτισμός: «Είμαι Θεϊκός». Δεν είναι εικόνα, δεν είναι φαντασία· είναι πραγματοποίηση. Και όταν συμβεί πλήρως, όλες οι δυστυχίες εξαφανίζονται σε μια στιγμή. Η Θεότητα δεν γνωρίζει φαντασίες, δεν γνωρίζει θλίψεις, δεν γνωρίζει πόνο. Κι όταν βρίσκεσαι εκεί, δεν είναι φαντασία, γιατί η φαντασία είναι του νου — εκεί το ζεις. ΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ, ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΖΕΣΑΙ Θα σου μιλήσω για τις προσωπικές μου εμπειρίες, γιατί τα έχω περάσει. Γνωρίζω ποιος Είμαι! Αυτό που κάνω είναι ένα μοίρασμα. Γιατί να μη μοιραστείς και εσύ αυτή τη συνειδητοποίηση, να δεις ότι είσαι Θεϊκός, ότι δεν υπάρχει αντίθεση προς τη Θεότητα. Η Θεότητα είναι ενότητα με το σύνολο του σύμπαντος και ακόμη πέρα από αυτό. Έτσι, γίνεσαι ο Παρατηρητής του σύμπαντος, και ταυτόχρονα είσαι το σύμπαν. Είμαι άνθρωπος που περπατά στη Γη με όλες τις αδυναμίες μου. Μου αρέσει το τσιγάρο μου, το ποτό μου το βράδυ — Scotch με σόδα. Γιατί όχι; Τι σχέση έχουν αυτά με το Πνεύμα μου; Έχω πραγματοποιήσει το Πνεύμα μου, γνωρίζω ότι είμαι Εκείνος, ότι εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα, άρα ας κάνει το σώμα ό,τι θέλει. Εγώ είμαι ο παρατηρητής της λειτουργίας του σώματος, το οποίο είναι μέρος του σύμπαντος — και το σύμπαν δεν λειτουργεί χωρίς συστολές, διαστολές και συγκρούσεις. Έτσι προχωρά. Αλλά μέσα σε όλα, εγώ είμαι ακίνητος. Γνωρίζω ότι είμαι αιώνιος. Γνωρίζω ότι είμαι αθάνατος. Γνωρίζω. Τι γνωρίζω; Γνωρίζω τη Γνωστότητα. Τι είναι ο Θεός; Είναι Γνωστότητα — μια αυθόρμητη επίγνωση ότι είσαι η ίδια η Θεότητα. Από αυτό το σημείο, από εκείνο τον λόφο που θέλω να σε οδηγήσω, παρατηρείς τη λειτουργία του σώματος, του νου, και όσα συμβαίνουν γύρω σου, και δεν επηρεάζεσαι, γιατί είσαι ο Παρατηρητής. Ο Παρατηρητής δεν επηρεάζεται. Αυτό είναι το δικαίωμα γέννησης κάθε ανθρώπου. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ Μελέτησε τη λέξη «άγνοια». Άγνοια σημαίνει ότι αγνοείς αυτό που είσαι. Πάρε θάρρος, αγαπημένοι μου. Ζήστε! Μη γίνετε οι «ζωντανοί νεκροί». Οι ζωντανοί νεκροί είναι η νωθρότητα και η άγνοια. Είσαι ζωντανός. Κάθε πράξη που κάνεις είναι καλή, αρκεί να μην βλάπτει άλλους ή εσένα. Και όλα είναι καλά. Γιατί να νιώθεις λύπη; Γιατί να βυθίζεσαι στη δυστυχία; Μπορείς να μου δώσεις έναν γερό λόγο; Θα μου πεις τις φαντασίες σου: «Ο κόσμος με αδικεί, η κοπέλα μου με άφησε, το αγόρι μου με παράτησε, έχασα ένα εκατομμύριο στη δουλειά». Και λοιπόν; Τι έχασα και τι κέρδισα; Η γλώσσα είναι τόσο ανεπαρκής για όσα θέλω να σου εκφράσω, αλλά κάνω ό,τι μπορώ. Το μόνο κέρδος —αν θέλεις να χρησιμοποιήσεις αυτή τη λέξη— είναι η αυτογνωσία: «Άνθρωπε, γνώθι σαυτόν». Δεν γεννήθηκες στη Γη για να είσαι δυστυχισμένος. Γεννήθηκες για να μάθεις. Εντάξει, το δεχόμαστε. Αλλά αφού μαθαίνεις, γιατί να το κάνεις δυστυχία; Γιατί να μη δεις τη μάθηση ως χαρά, ως κάτι που χρειάζεσαι; Όπως το απόστημα που χρειάζεται άνοιγμα για να φύγει ο πόνος. Εσύ ο ίδιος έχεις δημιουργήσει τα αποστήματα — κανένας άλλος. Άρα εσύ πρέπει να τα ανοίξεις και να αφήσεις το πύον, τη βρωμιά,

Ο Αιώνιος Δεσμός: Το Ταξίδι του Πνεύματος Μέσα στη Ζωή και Πέρα από Αυτήν

Attachment, Awareness, Divinity, God, Happiness, Incarnation, Joy, Love, Meditation, Mind, Philosophy, Self, Soul, Spirit, Spiritual, Spiritual Practices

ΛΥΠΗ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗΣ ΜΟΥ Όπως λέμε συνήθως, νιώθουμε λύπη όταν ένα άτομο βρίσκεται μακριά ή «στην άλλη πλευρά». Γιατί; Δεν νιώθουμε λύπη επειδή αυτό το άτομο πέθανε· αυτό είναι μόνο η επιφανειακή αιτία. Νιώθουμε δυστυχία λόγω της προσκόλλησής μας σε αυτό το άτομο, της εξάρτησης ή της συναισθηματικής μας ανάγκης, ή της λεγόμενης υποτιθέμενης αγάπης που μας προκαλεί λύπη. Στην Ινδία υπάρχει μια ομάδα που, όταν γεννιέται ένα παιδί, όλοι κλαίνε, και όταν κάποιος πεθαίνει, γιορτάζουν. Κλαίνε όταν γεννιέται ένα παιδί γιατί θεωρούν πως το καημένο το παιδί έρχεται σε όλη αυτή τη δυστυχία. Και όταν κάποιος περνάει στην άλλη πλευρά, πιστεύουν πως έχει πάει σε πιο πράσινους αγρούς, και γιορτάζουν. Αυτή η φιλοσοφία δεν είναι απόλυτα αληθινή, αλλά έχει κάτι καλό: δεν υπάρχει προσκόλληση. Γι’ αυτό, αν κάποιος φύγει από τη ζωή, δεν υπάρχει λόγος για λύπη —κανένας απολύτως— αν καταλάβουμε ότι η λύπη προέρχεται από εμάς. Έρχεται από μέσα μου λόγω του εγωισμού μου, της προσκόλλησής μου. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Γνωρίζω μια γυναίκα της οποίας το μικρό σκυλάκι πέθανε, και ήταν τόσο προσκολλημένη σε αυτό. Αγαπώ τα ζώα. Αλλά αυτή η κυρία ήταν τόσο δεμένη με το μικρό σκυλάκι που, όταν πέθανε, υπέφερε τόσο πολύ που βρισκόταν στα πρόθυρα νευρικής κατάρρευσης. Έτσι, ένας φίλος της την έφερε σε μένα στο κέντρο μας στο Κέιπ Τάουν, και της έδωσα αυτές τις εξηγήσεις: σωματικά, το σκυλί σου έχει πεθάνει, και τώρα πονάς επειδή είσαι προσκολλημένη. Φυσικά, μπήκα σε μεγάλες λεπτομέρειες. Όμως το Πνεύμα μέσα στο σκυλί είναι αιώνια αθάνατο, και αν έχεις αληθινή αγάπη για αυτό το σκυλί, θα το συναντήσεις ξανά, γιατί δεν υπάρχει ισχυρότερος δεσμός από την αγάπη. Έχω δει μέσα στο κίνημά μας, στην οργάνωσή μας, ανθρώπους από αντίθετες πλευρές του κόσμου να συναντιούνται, να παντρεύονται και να είναι ευτυχισμένοι — ενώ πριν από λίγες μέρες δεν γνώριζαν καν ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Θα μπορούσα να σας δείξω τόσα παραδείγματα, και σε αυτά ένιωσα ότι, παρόλο που δεν υπήρχε ακόμα ολοκληρωμένη αγάπη, υπήρχε ένας βαθύς δεσμός από προηγούμενη ύπαρξη. Γι’ αυτό ενώθηκαν τόσο ισχυρά σε αυτήν τη ζωή. Έτσι, είπα στη γυναίκα: «Θα συναντήσεις ξανά αυτό το σκυλί, και αν όχι σε αυτή τη ζωή, ίσως στην επόμενη. Αλλά θα το συναντήσεις ξανά με κάποια μορφή, γιατί το Πνεύμα μέσα στο σκυλί είναι το ίδιο Πνεύμα μέσα σε σένα. Και η αγάπη σου είναι τόσο ισχυρή που θα συναντηθείτε». Και ένιωσε ωραία, ένιωσε καλύτερα. Και μέσα σε μια εβδομάδα επανήλθε πλήρως. Και αυτό είναι πολύ αληθινό. Γιατί κάποιες θεολογίες λένε ότι θα συναντήσετε τη μητέρα, τον πατέρα, τους φίλους, τα αδέλφια και τους αγαπημένους σας «στην άλλη πλευρά»; Τι σημαίνει αυτό; Δεν υπάρχει πραγματική συνάντηση με εκείνη τη μορφή. Μέχρι να φύγετε από αυτόν τον κόσμο, το άτομο που αγαπήσατε ίσως έχει ήδη ξαναενσαρκωθεί. Αλλά σημαίνει ότι αν έχετε βαθύ, αληθινό δεσμό αγάπης, θα συναντήσετε αυτή την ψυχή ξανά σε ενσαρκωμένη μορφή. Αυτό σημαίνει. Δεν περιμένει το πνεύμα «εκεί πάνω» λέγοντας: «Πότε θα έρθει η κόρη μου;». Είναι πλάνη να λένε ότι θα συναντηθούμε «στην άλλη πλευρά». Αλλά είναι αλήθεια αν πούμε ότι θα συναντηθούμε ξανά σε μια επόμενη ενσάρκωση. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟ Το ατομικό Πνεύμα, η ατομική ψυχή —στα Σανσκριτικά «Τζιβατμάν»— θα παραμένει πάντα ατομική. Το Τζιβατμάν είναι η σύνθεση του λεπτού σώματος ενδυναμωμένου από το Πνευματικό Σου Εαυτό. Ο Πνευματικός Εαυτός είναι το κεντρικό σημείο, και γύρω από αυτόν υπάρχει πρώτα το λεπτό σώμα και πάνω από αυτό το χονδροειδές σώμα που απορρίπτεται. Έτσι, τη στιγμή του θανάτου, το χονδροειδές σώμα αποβάλλεται, αλλά το λεπτό σώμα συνεχίζει, και αυτό το λεπτό σώμα δεν συναντά τους αγαπημένους «στην άλλη πλευρά». Είναι αδύνατο. Θα ήταν πλήρης αντίφαση γιατί το λεπτό σώμα δεν μπορεί να αναγνωρίσει κανέναν. Χρειάζεσαι τον εγκέφαλο, αυτό το μικρό πράγμα τρεισήμισι κιλά εδώ πάνω. Χρειάζεσαι μάτια. Χρειάζεσαι αυτιά. Χρειάζεσαι τις λειτουργίες του φυσικού σώματος για να αναγνωρίσεις. Έτσι, αν ένας αγαπημένος φύγει, κάποιος που έχεις αγαπήσει πραγματικά, αυτή η σύνδεση θα παραμείνει για πάντα. Γιατί η αληθινή αγάπη είναι το Πνεύμα μέσα σου. Η πραγματική αγάπη είναι το Θεϊκό μέσα σου — το Πνεύμα — και αυτό είναι αθάνατο, αιώνια συνδεδεμένο. Και όταν ο νους είναι αρκετά ισχυρός στις διαδικασίες σκέψης και μπορεί να συλλάβει, με διευρυμένη επίγνωση, το Πνεύμα μέσα, τότε αυτός ο δεσμός θα ενωθεί ξανά. ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς. Δεν υπάρχει τίποτα να χάσεις. Δεν υπάρχει λόγος για απογοήτευση. Δεν υπάρχει λόγος να θρηνείς. Και δεν υπάρχει ανάγκη για δυστυχία στην αγάπη, γιατί όσο μεγαλύτερη επίγνωση αναπτύσσει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο μπορεί να συλλάβει την αγάπη. Ο Δάντης είπε: «Όσο μεγαλύτερος ο άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερη η αγάπη του». Γιατί λοιπόν να είμαστε δυστυχισμένοι; Γιατί να είμαστε ανόητοι; Για ποιο λόγο; Να είστε χαρούμενοι! Η ζωή είναι μια γιορτή. Τα πάντα γύρω σας γιορτάζουν. Κοιτάξτε έξω. Τα δέντρα μεγαλώνουν. Το γρασίδι μεγαλώνει. Τα λουλούδια ανθίζουν. Τι κάνουν; Γιορτάζουν τη δόξα της Θεότητας! Γιορτάζουν αυθόρμητα τη δόξα της Θεότητας. Έτσι, αν αφήσουμε στην άκρη το κουτί του νου μέσω της διαλογιστικής και πνευματικής πρακτικής μας, θα γιορτάζουμε κι εμείς κάθε στιγμή της ζωής. Κάθε στιγμή είναι γιορτή. Κάθε στιγμή είναι δημιουργική, γιατί κάθε στιγμή δεν ανήκει στο σώμα ή στο μυαλό — η στιγμή ανήκει στη Θεότητα, και η πληρότητα της Θεότητας υπάρχει εκείνη τη στιγμή! Βλέπετε πόσο απλό είναι; — Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι, Satsang ΗΠΑ 1980 – 02

Η Αιώνια Ροή της Ζωής: Ο Θάνατος ως Πύλη προς τη Ζωή

Christ, Eternal, God, Meditation, Path, Scriptures, Self

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ, ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ Η ζωή και ο θάνατος δεν είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Η ζωή και ο θάνατος είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Μπορούν να αποτελούν μια ολοκλήρωση, και πράγματι αποτελούν ολοκλήρωση όταν υπάρχει διάλογος. Με τον διάλογο εννοούμε την κατανόηση του νοήματος της ζωής και του θανάτου· διότι αυτός που γνωρίζει το μυστικό της ζωής, δεν γνωρίζει τον θάνατο. Η επικοινωνία είναι πλήρης. Αυτός είναι ο σκοπός του διαλόγου: να κατανοήσουμε την ικανότητα να συνειδητοποιήσουμε τι είναι η ζωή και τι είναι ο θάνατος. Υπάρχει άραγε θάνατος, αν ο άνθρωπος ανακαλύψει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει; Ο Ιησούς είπε: «Γνωρίζω τη ζωή και τον θάνατο, μιλώ για τη ζωή και τον θάνατο, αλλά σας ζητώ να διδάξετε τα μαθήματα της ζωής». Ίσως να μην αποδίδω τα λόγια ακριβώς όπως ειπώθηκαν, αλλά αυτό είναι το νόημα της ρήσης. Δεν υπάρχει θάνατος· η ζωή είναι αιώνια, και κάθε κενό ανάμεσα σε μια ύπαρξη και την επόμενη είναι απλώς μια μεταμόρφωση. Όπως έχουμε πει και παλαιότερα, ο ίδιος πηλός μπορεί να πάρει τη μορφή γάτας, ποντικού ή σκύλου. Ο πηλός δεν καταστρέφεται· και αν ο πηλός δεν καταστρέφεται, τότε, στην ουσία, δεν υπάρχει θάνατος αλλά μεταμόρφωση. Όταν κουραστούμε από τα ρούχα που φοράμε, τα πετάμε και αγοράζουμε καινούργια, αλλά εσύ — το πρόσωπο — δεν καταστρέφεσαι· μόνο τα ρούχα αλλάζουν. Είσαι σε αυτό το δωμάτιο, και αργότερα περνάς στο επόμενο· εσύ παραμένεις ο ίδιος, σε διαφορετικές συνθήκες, περιβάλλοντα και καταστάσεις. Το να κατανοούμε αυτό είναι διάλογος· και αυτός ο διάλογος πρέπει να γίνει μέσα μας, για να συνειδητοποιήσουμε ότι η ζωή είναι αιώνια. Δεν υπάρχει ούτε μία γραφή στον κόσμο που να λέει πως η ζωή τελειώνει· όλες δηλώνουν πως η ζωή είναι ατελείωτη και ο θάνατος είναι μια μεταβατική φάση. Ο θάνατος είναι το μεγαλύτερο δώρο που έχει δοθεί στον άνθρωπο, όπως ακριβώς και ο ύπνος. Προσπαθήστε να μείνετε ξύπνιοι επτά, δέκα, ή ακόμη και δύο μέρες· πώς θα νιώθατε; Ο Σαίξπηρ είπε κάτι εξαιρετικό για τον ύπνο: «Ο ύπνος είναι η καλύτερη τροφή στο γλέντι της ζωής». Στον ύπνο αναγεννάστε και αναζωογονείστε. Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον ύπνο και τον θάνατο· μόνο η διάρκεια του χρόνου διαφέρει. Και ο θάνατος είναι απαραίτητος για κάθε πλάσμα, διότι ό,τι γεννιέται πρέπει και να πεθάνει· αυτός είναι ο νόμος. Μα για να κατανοήσουμε τον θάνατο —το μυστικό του, το νόημά του, τον σκοπό του— χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ότι ο θάνατος υπάρχει ώστε να ξεκουραζόμαστε. ΑΦΟΥ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ, ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ Στην καθημερινή μας ζωή, όπου η φυσική, συναισθηματική και νοητική μας υπόσταση είναι μπερδεμένη και ταραγμένη, δεν μπορούμε να σταθούμε στο πλάι και να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας. Οι διαλογιζόμενοι μπορούν — κι αυτός είναι ο λόγος που διδάσκουμε τον διαλογισμό. Δεν έχουμε μάθει να στεκόμαστε απέναντι στον εαυτό μας μέσα στον καθρέφτη. Όμως όταν αφήνουμε αυτό το σώμα, τότε με το λεπτοφυές μας σώμα μπορούμε να δούμε τον εαυτό μας και να τον αξιολογήσουμε. Όπως ο ύπνος προσφέρει ξεκούραση στο σώμα και το μυαλό, έτσι και μετά τον θάνατο υπάρχει μια ευκαιρία ανάπαυσης. Δεν είμαστε πια δεμένοι με συναισθήματα που σχετίζονται με το εξωτερικό περιβάλλον. Και τότε, με αυτήν τη ξεκούραση και την ικανότητα να στεκόμαστε «απ’ έξω», αξιολογούμε τον εαυτό μας, διαμορφώνουμε και σχεδιάζουμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια — ποια ζωή θα λάβουμε ώστε να προχωρήσουμε στο μονοπάτι μας και να επιστρέψουμε στον Δημιουργό μας. Γι’ αυτό ο θάνατος είναι τόσο σημαντικός· και η κατανόησή του είναι ο διάλογος. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΛΗ ΑΝΑΠΑΥΣΗ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Ξέρουμε ότι μετά από έναν καλό ύπνο νιώθουμε καλύτερα την επόμενη μέρα. Αν κάποιος δεν είναι καλά, ο γιατρός πρώτα λέει: «Ξεκουράσου, μείνε στο κρεβάτι». Αυτό είναι το πρώτο πράγμα: «Κάνε έναν καλό ύπνο». Το ίδιο ισχύει και με τη ζωή. Το σώμα κουράζεται και πρέπει να αποκτήσουμε ένα νέο, πιο φρέσκο σώμα για να επιστρέψουμε στο σχολείο της ζωής. Τα παιδιά έχουν έξι εβδομάδες διακοπές για να ξεκουραστούν και να είναι έτοιμα να επιστρέψουν στο ίδιο σχολείο, σε μια ανώτερη τάξη. Χρειάζονται αυτήν τη ξεκούραση πριν προχωρήσουν στο επόμενο επίπεδο. Όλα στη ζωή μάς το δείχνουν αυτό. Υπάρχει μια περίοδος ανάπαυσης ανάμεσα σε κάθε δύο χτύπους της καρδιάς — και κάθε διάλειμμα ανάμεσα σε δύο χτύπους είναι ένας μικρός θάνατος. Ο άνθρωπος «πεθαίνει» δέκα χιλιάδες φορές την ημέρα. Όταν υπάρχει μια παύση μεταξύ δύο στιγμών, αυτό το κλάσμα του δευτερολέπτου είναι θάνατος. Έτσι, πρέπει να υπάρχει μια περίοδος ανάπαυσης. Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ, ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟΣ Παρατηρήστε τον εαυτό σας όταν περπατάτε· ξεκουράζεστε στο ένα πόδι ενώ το άλλο επεκτείνεται, και μετά ξεκουράζεστε στο άλλο. Στη φύση, σε όσα παρατηρούμε γύρω μας, υπάρχει πάντοτε μια περίοδος ανάπαυσης. Και ο θάνατος είναι ανάπαυση — διότι και ο θάνατος είναι ζωή· μόνο που είναι μια μορφή ζωής που μάς δίνει την ευκαιρία να ανανεωθούμε και να αξιολογήσουμε την κατανόησή μας. Όταν κατανοήσουμε αυτό, δεν φοβόμαστε τον θάνατο, γιατί γνωρίζουμε πως είναι απλώς μια αλλαγή από ένα ένδυμα σε ένα άλλο· και η ζωή συνεχίζεται αιώνια. Διότι αν η ζωή τελείωνε, θα τελείωνε και ο Θεός — γιατί ο Θεός είναι ζωή. Η ζωή είναι αιώνια, όπως αιώνιος είναι και ο Θεός. Με αυτή την κατανόηση γεννιέται ο διάλογος· και όταν κανείς εισέλθει σε αυτόν τον διάλογο μέσα του, βρίσκει ολοκλήρωση. Η κατανόηση είναι πληρότητα. … Γκουρουράζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang Ν. Αφρική 1978 – 58

Πορεύοντας με τη Θεότητα: Η Δύναμη της Χάριτος και της Συνειδητής Ζωής

Attitude, Awareness, Bible, Divinity, Effort, Evolution, Force, God, Grace, Guru, Happiness, Heart, Joy, Karma, Laws, Love, Meditation, Mind, Path, Soul, Spiritual Force, Spiritual Practices, Strength, Wisdom

ΘΕΪΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ Στην καθημερινή μας ζωή θα εμφανίζονται εμπόδια, αλλά μην αποθαρρύνεσαι, γιατί έχεις μέσα σου τη μεγαλύτερη δύναμη. Η τεράστια δύναμη της Θεϊκότητας είναι μαζί σου και μέσα σου, και η Θεϊκότητα ενεργεί. Δεν έρχεται με σφυρί ή με σκοινί για να σε δέσει και να σε τραβήξει. Έχει τους δικούς της τρόπους. Έχει τους δικούς της τρόπους να σου δείχνει το μονοπάτι. Πολλές φορές βρίσκεσαι μπροστά σε ένα πρόβλημα και ξαφνικά πέφτει στα χέρια σου ένα βιβλίο, ανοίγεις μια σελίδα, διαβάζεις ένα απόσπασμα, και όλη σου η στάση αλλάζει. Βλέπεις πώς δρα αυτή η δύναμη. Θα λειτουργήσει με κάθε τρόπο και μέσο, και όπως λέει η Βίβλος, «Αυτόν που αγαπά περισσότερο, αυτόν και παιδεύει». Αυτόν που αγαπά περισσότερο, αυτόν και παιδεύει. Ποιος είναι ο σκοπός αυτού; Ποιος είναι ο σκοπός όλων των εμποδίων; Ποιος είναι ο σκοπός όλης αυτής της οδύνης; Αν ο Θεός είναι αγάπη και η αγάπη είναι Θεός, τότε ποιος είναι ο σκοπός όλων αυτών; Ο σκοπός είναι η εξέλιξή σου. Ο στόχος είναι να καθαρίσεις, να ξεδιαλύνεις όλα όσα έχεις εσύ ο ίδιος δημιουργήσει, όχι ο Θεός. Θυμήσου: κάθε πόνος που βιώνουμε είναι αποτέλεσμα των δικών μας πράξεων. Εμείς έχουμε φυτέψει. Εμείς έχουμε σπείρει και πρέπει να θερίσουμε. Αυτός είναι ο νόμος του κάρμα. Ο Θεός βοηθά ακόμη και εκεί· γιατί όταν εσύ φυτεύεις, Εκείνος φέρνει τον απαραίτητο ήλιο, τη βροχή και τα μέταλλα στο έδαφος για να μεγαλώσει ο σπόρος. Αλλά το τι είδους σπόρο σπέρνεις είναι θέμα της δικής σου ελεύθερης βούλησης: κακός σπόρος, σάπιος καρπός. Καλός σπόρος, καλός καρπός. Δεν μπορείς να φυτέψεις πατάτες και να περιμένεις ντομάτες. Αλλά Εκείνος είναι πάντα μαζί σου. Είναι και στη ντομάτα και στην πατάτα. Γι’ αυτό, όπως έχω πει πολλές φορές, η στάση σου είναι το πιο σημαντικό πράγμα. ΓΙΝΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ Λέω συνεχώς στους ανθρώπους να γίνουν υπεύθυνοι. Μην εξαρτάσαι ούτε από τον γκουρού. Ο γκουρού έχει μόνο τον δαυλό για να φωτίσει το μονοπάτι, το φανάρι. Αλλά να εξαρτάσαι από τα δικά σου πόδια για να περπατήσεις. Θα σου δείξει τον δρόμο! Θα σου δώσει τη γνώση, τη σοφία. Θα ανακινήσει την καρδιά, την ψυχή και το νου σου. Θα σου δώσει το θάρρος να βαδίζεις στο μονοπάτι, το μονοπάτι των ηρώων. Θα σου δείξει πώς να φτάσεις στο σπίτι από τον πιο γρήγορο δρόμο, γιατί πρέπει να φτάσεις στο σπίτι. Πρέπει να φτάσεις στο σπίτι του Πατέρα σου! Γιατί να καθυστερείς και να υποφέρεις; Να το μονοπάτι. Πήγαινε! Θα σου δώσω μια ώθηση. Κι αν υπάρχει λακκούβα ή ένα μικρό ύψωμα, έλα. Ορίστε το χέρι μου. Κράτα το. Άφησέ με να σε τραβήξω. Αλλά πρέπει ακόμη να κινήσεις τα πόδια σου. Έτσι λειτουργεί η ζωή. Όλα αυτά βρίσκονται μέσα στο πλαίσιο της αγάπης. Το πλαίσιο της ανιδιοτελούς αγάπης δεν μπορεί να φανερωθεί μόνο από την αγάπη του γκουρού αλλά και από την αγάπη ενός πατέρα, μιας μητέρας, και των παιδιών προς τους γονείς και αντίστροφα. Όλα αυτά μπορούν να φανερωθούν σε κάθε έκφανση της ζωής και, όταν εκφράζονται καλά, τότε αποκτούμε μια ιδέα για το τι είναι ο ζωντανός Θεός. Αν απογοητευτώ από τις πράξεις κάποιου, τότε η απογοήτευση προέρχεται από μέσα μου. Δεν είμαι υπεύθυνος για τις πράξεις του άλλου. Γιατί λοιπόν να απογοητεύομαι; Η απογοήτευση προέρχεται από μέσα μου μόνο λόγω των προσδοκιών μου, των προκαταλήψεών μου. Λαμβάνω γράμματα, χιλιάδες σελίδες τον μήνα, και κάποιος μου γράφει: «Αγαπώ τόσο πολύ αυτόν, αλλά εκείνος δεν με αγαπά». Και αυτό κι εκείνο. Όχι, όχι, όχι. Μην χρειάζεσαι. Μην απαιτείς. «Εγώ θα σε αγαπώ». Αυτή πρέπει να είναι η στάση. «Εγώ σε αγαπώ, κι αν εσύ δεν με αγαπάς, εντάξει. Δεν μπορώ να σε εξαναγκάσω. Δεν μπορώ να σε πιέσω να με αγαπήσεις. Αυτή είναι ποιότητα που πρέπει να αναβλύσει αυθόρμητα από μέσα σου.» Η ΧΑΡΙ ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Να ελπίζεις πάντα! Να έχεις πάντα θάρρος! Να έχεις πάντα τη δύναμη να στέκεσαι στα πόδια σου! Να έχεις πάντα τη δύναμη να νιώθεις υπεύθυνος ότι ό,τι συμβαίνει σε μένα συμβαίνει εξαιτίας μου και κανενός άλλου! Όταν κάποιος το καταλάβει αυτό, τότε βρίσκεται πραγματικά στο μονοπάτι της ευτυχίας. Βρίσκεται πραγματικά στο μονοπάτι της ενότητας. Αυτή η ενότητα έρχεται, το επαναλαμβάνω, μέσα από τις πνευματικές πρακτικές και τη συνειδητή προσπάθεια να γίνουμε καλύτεροι, και όταν αυτά τα δύο ενωθούν, τότε ανατέλλει η Χάρη. Ο φρέσκος αέρας είναι πάντα εκεί, όπως έχω πει πολλές φορές. Άνοιξε το παράθυρο. Ο φρέσκος αέρας είναι εκεί! Η Χάρη είναι εκεί! Η Χάρη δεν είναι ένα δυσπρόσιτο κορίτσι. Εμείς είμαστε δυσπρόσιτοι. Δεν λέει η Βίβλος; «Κρούετε, και θέλει σας ανοιχθεί· ζητείτε, και θέλετε ευρεί». Ποιος πρέπει λοιπόν να ενεργήσει πρώτος; Εμείς! Εμείς πρέπει να κρούσουμε! Εμείς πρέπει να ζητήσουμε! Και τότε, αυτόματα, όλα βρίσκονται εκεί. Οι επιθυμίες θα εκπληρωθούν. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΩΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ — ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ Εδώ θα σου πω κάτι νέο: οι καλές επιθυμίες θα πραγματοποιηθούν, και οι εγωιστικές επιθυμίες επίσης θα πραγματοποιηθούν, αν κρούσεις και ζητήσεις. Ναι, ακόμη και οι εγωιστικές επιθυμίες θα πραγματοποιηθούν. Αλλά πρόσεξε τις συνέπειες! Γιατί οι δυνάμεις της σκέψης είναι τόσο, μα τόσο ισχυρές, που ακόμη και οι εγωιστικές επιθυμίες μπορούν να πραγματοποιηθούν. Αλλά υπάρχει συνέχεια, και αυτή έχει συνέπειες που μακροπρόθεσμα φέρνουν μεγαλύτερο πόνο. Άμεσα, είναι υπέροχα. Υπάρχει ένα όμορφο τραπέζι γεμάτο με λιχουδιές, αλλά δεν χρειάζεται να είσαι λαίμαργος. Όλα αυτά τα ωραία φαγητά είναι για φαγητό. Ωραία. Αλλά αν φας υπερβολικά, πολύ σύντομα θα έχεις δυσπεψία. Έχεις υπάρξει εγωιστής στη λαιμαργία σου, αλλά η συνέπεια είναι η δυσπεψία. Αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές, γιατί οι ενέργειες, οι Πνευματικές Δυνάμεις, είναι πάντοτε ουδέτερες. Εξαρτάται από το πώς θέλεις να τις χρησιμοποιήσεις. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ! Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς. Δεν υπάρχει τίποτα να χάσεις. Δεν υπάρχει τίποτα να απογοητευτείς. Δεν υπάρχει τίποτα να θρηνήσεις. Και δεν υπάρχει λόγος να είσαι δυστυχισμένος στην αγάπη, γιατί όσο μεγαλύτερη είναι η επίγνωση που αναπτύσσει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο μπορεί να συλλάβει την αγάπη. Ο Δάντης είπε: «Όσο μεγαλύτερος ο άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερη η αγάπη του». Γιατί λοιπόν να είμαστε δυστυχείς; Γιατί να

Σχετικά με την FISU

Μενού

Σχετικά με Εμάς

Επικοινωνήστε μαζί μας

Βίντεο/Ήχος

Συχνές Ερωτήσεις

Γρήγοροι Σύνδεσμοι

Τεχνικές Διαλογισμού

Μαθήματα Διαλογισμού

Κέντρα Διαλογισμού

Πνευματική Ανάπτυξη

Επικοινωνήστε Μαζί Μας