Έχετε στο σπίτι σας μια φωτογραφία της γυναίκας, του άντρα, του πατέρα ή της μητέρας σας, που χωρίς να φορτώνεται με υπερβολικό συναισθηματισμό, σας θυμίζει πώς η μητέρα και ο πατέρας σας σάς μεγάλωσαν. Δημιουργεί μέσα σας ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης, ότι είναι καλό που είστε ζωντανός σήμερα και ότι αν δεν ήταν αυτοί, εσείς δεν θα ήσασταν εδώ. Πηγαίνετε σε έναν ινδουιστικό ναό και εκεί θα βρείτε ένα άγαλμα του Κρίσνα ή του Ράμα, όποιον Θεό κι αν πιστεύουν. Η ιδέα εδώ δεν είναι η ειδωλολατρία, όπως έχει παρερμηνευθεί σήμερα, αλλά ότι μέσα από τις διδασκαλίες αυτού του δασκάλου μπορείτε να πετύχετε έναν συγκεκριμένο σκοπό στη ζωή ή βρίσκεστε στο δρόμο για την επίτευξη αυτού του σκοπού. Έτσι, μέσω του συγκεκριμένου, φτάνουμε στο αφηρημένο. Το αφηρημένο είναι αδιανόητο για το ανθρώπινο μυαλό. Ο συνειδητός νους μπορεί να σκέφτεται μόνο με λέξεις και σύμβολα και οι έννοιες και οι αντιλήψεις του είναι περιορισμένες. Ο νους μπορεί να συλλάβει ή να αντιληφθεί πράγματα μόνο σε συγκεκριμένη μορφή. Για να φτάσουμε λοιπόν στο Απόλυτο ή στο αφηρημένο, χρησιμοποιούμε ως μέσο το συγκεκριμένο, το οποίο μπορεί να μην έχει καμία αξία από μόνο του, αλλά υποκειμενικά μπορείτε να το κάνετε ανεκτίμητο ως σημείο εστίασης. ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΜΟΝΟΕΣΤΙΑΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΥ Οι περισσότεροι ανθρώπινοι νου διασπώνται. Όλες οι ενέργειες του νου σπρώχνουν ή τραβούν προς διάφορες κατευθύνσεις, δεν είναι μονοεστιασμένες. Χρησιμοποιώντας ένα αντικείμενο, μπορεί κανείς να επιτύχει τη μονοεστιακότητα του νου. Το να προσπαθεί κανείς να συγκεντρωθεί γίνεται πολύ δύσκολο, διότι όταν προσπαθείτε να συγκεντρωθείτε σε κάτι, ματαιώνετε τον σκοπό της συγκέντρωσης επειδή γίνεστε υπερβολικά συνειδητοί της ίδιας της συγκέντρωσης. Όταν γίνεστε υπερβολικά συνειδητοί της συγκέντρωσης, προσθέτετε μια δεύτερη συγκέντρωση στην αρχική. Εκεί είναι που δημιουργείται η σύγχυση και αποδυναμώνεται η δύναμη της προσοχής. Η σωστή πρακτική είναι η απαλή επίγνωση του αντικειμένου. Και αυτή η απαλή επίγνωση που κατευθύνεται προς το αντικείμενο συγκεντρώνει την προσοχή σας πάνω του, περνάτε μέσα από το αντικείμενο και έτσι φτάνετε στο αφηρημένο μέσα από το συγκεκριμένο. Αυτό μπορεί να είναι οποιοδήποτε αντικείμενο – μπορεί να είναι ένα κομμάτι πέτρας που χρησιμοποιείτε για να συγκεντρώσετε όλες τις διανοητικές σας ενέργειες, γιατί μόνο συγκεντρώνοντας τις διανοητικές σας ενέργειες σε ένα σημείο μπορείτε να φτάσετε στο «χωρίς σημείο». Πρέπει να το καταλάβετε αυτό πολύ σωστά. Μόνο συγκεντρώνοντας τις διανοητικές σας ενέργειες σε μια μονοεστιακότητα μπορείτε να φτάσετε σε αυτό που είναι «χωρίς σημείο» και με τον όρο «χωρίς σημείο» εννοούμε αυτό που είναι ένα ανεκτίμητο σημείο. Είμαι τόσο αντίθετος με τη συνήθη χρήση της λέξης «ανοησία» ή «χωρίς νόημα», ότι το να κάνεις κάτι «δεν έχει νόημα» ή «δεν έχει αξία». Εκείνη η «χωρίς σημείο» κατάσταση στην οποία φτάνουμε έχει ανυπολόγιστη αξία. Εκείνη η «χωρίς σημείο» κατάσταση, ή στη βουδιστική γλώσσα, η κατάσταση του «χωρίς νου» που φτάνουμε, είναι όλοι οι νου. Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ Για να αποκτήσουμε λοιπόν τη μονοεστιακότητα του νου, χρησιμοποιούμε ένα αντικείμενο ως σημείο εστίασης. Αν ακολουθούμε τις διδασκαλίες ενός συγκεκριμένου δασκάλου –του Χριστού, του Κρίσνα ή του Βούδα– χρησιμοποιούμε τα ιδιαίτερα σύμβολά τους. Στο δικό μας κίνημα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μια φωτογραφία του γκουρού τους, ώστε να θυμούνται ορισμένες διδασκαλίες που τους δόθηκαν και συγκεκριμένες πρακτικές που τους έχουν ανατεθεί. Κάθε φορά που αυτή η φωτογραφία σας κοιτάζει, θυμάστε: «Έκανα τον διαλογισμό μου σήμερα το πρωί;» Λειτουργεί ως υπενθύμιση. Υπάρχουν ορισμένες πρακτικές στο σύστημά μας που ονομάζονται πρακτικές Γκουρουσάκτι, τις οποίες κάποιοι από εσάς ίσως γνωρίζετε και μερικοί εξασκείτε. Σε αυτή την πρακτική Γκουρουσάκτι, χρησιμοποιώντας όλες σας τις ενέργειες με μονοεστιακό τρόπο, συνδέεστε άμεσα με την εξωτερική προσωπικότητα που βλέπετε στη φωτογραφία, η οποία από μόνη της δεν σημαίνει τίποτα, το πρόσωπο θα μπορούσε να είναι κενό. Όμως η επίγνωση του γκουρού πρέπει να είναι εκεί. Δημιουργώντας αυτή τη σύνδεση, χρησιμοποιείτε όλες σας τις ενέργειες, συγκεντρωμένες, μέσω αυτού του καναλιού προς τις καθολικές δυνάμεις που υπάρχουν παντού. Και εδώ έχουμε ξανά το παράδειγμα του να φτάνουμε στο αφηρημένο μέσω του συγκεκριμένου. Ένας πραγματικός γκουρού θα διδάσκει πάντοτε ηθικές και δεοντολογικές αρχές. Πάντα θα σας δίνει μια κατανόηση των αξιών της ζωής. Σε εκείνους που είναι διανοητικά προσανατολισμένοι, θα εξηγεί πώς λειτουργούν τα πράγματα, γιατί και ο νους χρειάζεται ικανοποίηση. Είναι στη φύση του νου να ερευνά και εξαιτίας αυτής της φύσης χρειάζεται απαντήσεις. Έτσι, ο γκουρού απαντά στις ερωτήσεις που είναι πιο έντονες στον νου σας. Εκείνη η φωτογραφία σας θυμίζει: «Είχα αυτό το πρόβλημα και αυτό μου είπε ο γκουρού. Ας το ξανασκεφτώ», όχι να το αποδεχθείτε τυφλά, αυτό θα ήταν πολύ, πολύ λανθασμένο. Αυτό ανήκει σε άλλη σφαίρα της πίστης. Εμείς μιλάμε για απλά γυμνά γεγονότα. Η φωτογραφία εξυπηρετεί τον σκοπό του «άκουσα, σκέφτηκα και τώρα το εφαρμόζω». Δεν πρόκειται για θεωρία· σε ορισμένες κομμουνιστικές χώρες υπάρχει η ιδέα ότι «ο Μεγάλος Αδελφός σε παρακολουθεί». Όχι. Αυτός ο «μεγάλος αδελφός» δεν σε παρακολουθεί, σε προστατεύει. Αυτή η προστασία επιτυγχάνεται με το να διοχετεύσετε τον εαυτό σας μέσω ενός συγκεκριμένου αντικειμένου προς όλες τις καθολικές δυνάμεις που υπάρχουν, και αυτές είναι εκεί στη διάθεσή σας, αρκεί να το ζητήσετε. Ο καθαρός αέρας είναι έξω, αλλά ανοίξτε το παράθυρο, ο καθαρός αέρας είναι πάντα εκεί. Η ΟΛΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΑΣ Αν δεν ανοίξετε το παράθυρο, πώς θα μπει καθαρός αέρας σε αυτό το δωμάτιο; Θα σκεφτόσασταν ότι οι θεϊκές, καθολικές δυνάμεις είναι τόσο απέραντες ώστε, ως μικρός ανθρώπινος νους, πώς μπορείτε να τις περιέξετε όλες; Κι όμως, τα καταφέρνετε. Έχετε μέσα σας την ολότητα της Θεότητας, η οποία βρίσκεται παντού και σε όλους. Αν ανοίξετε το παράθυρο λίγο, δεν μπορείτε να πείτε «πήρα μόνο λίγο καθαρό αέρα»· παίρνετε την πληρότητα του καθαρού αέρα. Ανοίγοντας το παράθυρο αυτού του δωματίου, λαμβάνετε τον καθαρό αέρα στην ολότητά του, με όλα τα συστατικά που τον αποτελούν. Κι όμως, ο ίδιος καθαρός αέρας υπάρχει εδώ, στην Ινδία, στη Νότιο Αφρική, στην Αγγλία, παντού ο ίδιος. Γι’ αυτό λέμε ότι η Θεότητα είναι «μικρότερη από το μικρότερο και μεγαλύτερη από το μεγαλύτερο». Αυτές οι παλιές ρήσεις έχουν τόσο βαθιά νοήματα, τα οποία αποτυγχάνουμε να αναλύσουμε, και αυτό προσπαθεί να κάνει ο γκουρού για εσάς στις ομιλίες του: