ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΤΗ ΘΕΪΚΗ ΣΟΥ ΦΥΣΗ
Ζούμε άραγε μόνο για τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις, την όραση, την ακοή, τη γεύση, την όσφρηση και την αφή; Είναι αυτό το νόημα της ζωής ή υπάρχει κάποιο ανώτερο νόημα; Η αληθινή ευτυχία μπορεί να βρεθεί μόνο όταν αναζητούμε το ανώτερο νόημα της ύπαρξης.
Είσαι Θείος. Φαντάζεσαι ότι δεν είσαι και αυτό δημιουργεί τα βάσανα της ζωής. Αν όμως σκεφτείς «γεννήθηκα κατ’ εικόνα Θεού, είμαι αυτή η Θεότητα», τότε κάθε δυστυχία θα εξαφανιστεί. Τίποτα δεν μπορεί να σε επηρεάσει αν μπορέσεις να αποσυρθείς από τις εξωτερικότητες της ζωής και να στραφείς στην εσωτερικότητα. Η επηρεασιμότητα είναι προϊόν του νου σου, και ο νους, όπως όλων των ανθρώπων στον κόσμο, ενενήντα εννέα κόμμα εννέα, εννέα, εννέα, εννέα, εννέα τοις εκατό επηρεάζεται από τον νου. Κυβερνάς τον νου σου ή σε κυβερνά εκείνος; Αν λες συνεχώς «είμαι άρρωστος», θα νιώσεις άρρωστος. Αν λες «είμαι καλά», θα δεις την ενέργεια να αναβλύζει μέσα σου, διότι ο νους είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο της δυστυχίας αλλά και το μεγαλύτερο βοήθημα για την ανάπτυξη και την απελευθέρωση από αυτήν.
Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΦΕΡΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Δυστυχία σημαίνει να νιώθεις άβολα μέσα σου και οι αντιφατικές σκέψεις να συγκρούονται στο μυαλό σου, προκαλώντας τριβή και δυσφορία. Αν όμως εξαλειφθεί η σύγκρουση, είναι φυσικό και λογικό να υπάρξει μη-σύγκρουση. Το μυστικό της μη-σύγκρουσης δεν είναι ο έλεγχος του νου. Όσο περισσότερο προσπαθείς να τον ελέγξεις, τόσο μεγαλύτερη σύγκρουση δημιουργείς, διότι ασκείς πίεση επάνω σε μια φυσική ροή.
Κάποιος σου είπε μια άσχημη κουβέντα. Πώς θα την αποδεχτείς; Πώς θα επιτρέψεις στον εαυτό σου να επηρεαστεί; Σε ποιον ανήκει αυτό; Σε εσένα, γιατί εσύ επιτρέπεις την επίδραση. Βγαίνεις έξω και κάνει κρύο. Ποιος αισθάνεται το κρύο; Όχι ο καιρός, εσύ. Αν κάνει ζέστη, πάλι εσύ θα τη νιώσεις. Γιατί να μη φερθούμε στο νου με τον ίδιο τρόπο; «Α, κάνει κρύο. Ας κάνει». Αν βρέχει, «ας βρέχει». Η βροχή μάς δίνει τροφή, λουλούδια, ομορφιά. Η ζέστη κάνει τα πάντα να αναπτυχθούν. Είναι η ζέστη και η βροχή που συντηρούν τη ζωή. Ποιος λοιπόν φταίει;
Θα σου πω κάτι επαναστατικό. Δεν φταις ούτε εσύ, ούτε ο καιρός, ούτε το περιβάλλον. Το λάθος βρίσκεται στις νοητικές σου παγιώσεις. Αν ο νους μάθει την πλήρη αποδοχή, ό,τι κι αν συμβεί, ο νους θα δεχτεί όλα τα μοτίβα και θα γίνει απελευθερωμένος από αυτά. Αν πεις «έχει κρύο, και λοιπόν;» και δεις τη φύση σαν κάτι του οποίου είσαι μέρος, τότε δεν θα νιώθεις τη δυσαρμονία. Θα αλλάξει η στάση σου και θα εξαφανιστεί η ενόχληση.
Όταν αναπτύσσεις αποδοχή του περιβάλλοντος, η ζωή γίνεται πιο χαρούμενη. Η στάση σου επηρεάζει τα πάντα. Ήξερα μία γυναίκα γύρω στα εξήντα, σε αναπηρικό καροτσάκι, με πολλές ασθένειες, κι όμως ήταν από τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους που έχω γνωρίσει επειδή αποδέχτηκε την κατάσταση. Άφησε τη ζωή να είναι όπως είναι, ακολουθώντας την Προσευχή της Γαλήνης: «Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να αποδέχομαι όσα δεν μπορώ να αλλάξω και τη δύναμη να αλλάζω όσα μπορώ.»
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ
Πολλά μπορούν να αλλάξουν στη ζωή. Αν εξετάσεις θετικά κάθε κατάσταση, θα δεις ότι η αλλαγή είναι άμεση. Χρειάζονται πολύ απλές αρχές.
Είμαστε μια οικογένεια. Δεν είμαι χωριστά από εσένα ούτε εσύ από εμένα. Το ίδιο Πνεύμα μάς δημιουργεί και το ίδιο ρέει μέσα σε όλους. Όταν λοιπόν μιλούν για δυστυχία, λέω πως δεν είναι απαραίτητη. Η ευτυχία είναι τόσο απλή και τόσο κοντά, κι όμως οι άνθρωποι δεν την εφαρμόζουν.
Αν απλώς διαλογιστείς, αν ησυχάσεις τον νου και παρατηρήσεις τις σκέψεις σου χωρίς να σε επηρεάζουν, θα δεις την αλλαγή. Ο νους δεν μπορεί να αδειάσει. Απλώς παρατήρησε τα πάντα σαν μια ταινία που προβάλλεται. Στην οθόνη διαδραματίζονται πράγματα, αλλά δεν μπορείς να τα αλλάξεις. Δεν είναι πραγματικότητα. Είναι ένα έργο. Γιατί λοιπόν να σε επηρεάζει;
Η αληθινή σου ουσία είναι ανέγγιχτη, αγνή και άφθαρτη. Τίποτα δεν μπορεί να την αγγίξει εκτός αν το επιτρέψεις μέσω του μικρού νου, ο οποίος κυβερνά τη ζωή σου, ενώ η ύπαρξή σου είναι τόσο απέραντη όσο το σύμπαν. Αυτός ο μικρός νους δημιουργεί τη δυστυχία επειδή υπάρχει έλλειψη κατανόησης και εσωτερικής δύναμης.
ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΗ
Ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο επτά με οκτώ μήνες τον χρόνο για να διδάξω στους ανθρώπους την ολότητα του εαυτού τους. Να μην εξαρτώνται από το μικρό μέρος του νου αλλά να χρησιμοποιούν το σύνολο της ύπαρξής τους και να ζουν την πλήρη ευτυχία της ζωής. Ακούς τον ήχο της αιωνιότητας να ρέει μέσα σου μέσω του μάντρα σου και είσαι χαρούμενος. Λες ότι είσαι δυστυχισμένος, μα αυτό δεν υπάρχει. Απλώς αρνείσαι την αλήθεια.
Η άρνηση γεννά αρνητικότητα. Και όταν απομακρύνεις την άρνηση, βρίσκεις την ειρήνη. Αυτή είναι η πραγματική αναγνώριση της θεϊκής φύσης: ότι προέρχομαι από τη Θεότητα και είμαι Θεότητα, αλλά έχω προσθέσει επάνω μου «σκουπίδια» που με εμποδίζουν να το νιώσω.
Αν γεννήθηκα κατ’ εικόνα ενός καθαρού Θεού, δεν πρέπει και η εικόνα να είναι καθαρή, χαρούμενη και ευλογημένη; Με τις πνευματικές πρακτικές, ο νους γίνεται πιο γαλήνιος και ενώνεται με την καρδιά, το κέντρο της θεϊκής μας ύπαρξης. Όταν ο νους λειτουργεί μαζί με το θείο, η ζωή γίνεται ανείπωτα όμορφη.
ΑΦΥΠΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΘΕΪΚΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
Όταν νιώσεις αυτή τη μακαριότητα στο βάθος του εαυτού σου, την μεταφέρεις στο συνειδητό επίπεδο. Τότε ο συνειδητός νους λειτουργεί σε ενότητα με το υπερσυνείδητο και αρχίζει να κατανοεί την ειρήνη που πριν αγνοούσε.
Όταν ο συνειδητός νους συλλάβει αυτή την εσωτερική γαλήνη, γίνεται κι εκείνος ήρεμος, σίγουρος, γαλήνιος. Νιώθεις ότι δεν είσαι χαμένη ψυχή. Γεννήθηκες από τον Θεό, κατ’ εικόνα Του, και είσαι η ουσία της Θεότητας.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι, Σατσάνγκ UK 1985 – 01
