ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΟΤΕΡΟ
Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στην οργάνωσή μας είναι οι Προπαρασκευαστικοί Δάσκαλοι, γιατί αυτοί είναι που σχηματίζουν τον σύνδεσμο ανάμεσα στη Θειότητα και στον άνθρωπο. Οι Προπαρασκευαστικοί Δάσκαλοι είναι οι άνθρωποι που συστήνουν τον Θεό στον άνθρωπο. Είναι πιο σημαντικοί από μένα, γιατί αυτοί είναι που φέρνουν τους ανθρώπους να ακολουθήσουν το μονοπάτι του Κυρίου, να ακολουθήσουν το μονοπάτι της αγάπης. Γι’ αυτό, όλες μου οι ευλογίες σε εσάς, παιδιά μου. Συγχωρέστε με που σας αποκαλώ έτσι, μερικοί από εσάς ίσως είστε μεγαλύτεροι από μένα. Είμαστε όλοι παιδιά, Παιδιά του Θεού, πλασμένοι κατ’ εικόνα Του, πλασμένοι μέσα στη Θειότητά Του, και τίποτε δεν θα μπορούσε να μας απομακρύνει από αυτό παρά μόνο εμείς οι ίδιοι, αν το θελήσουμε.
Το μονοπάτι δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά καθώς προχωράς σταδιακά πάνω στο μονοπάτι, θα βλέπεις το βάρος να γίνεται όλο και πιο ελαφρύ, και αυτό είναι που κάνει ο γκουρού. Καθώς ανεβαίνεις τον λόφο μ’ εκείνη την τσάντα, εκείνο το βαρύ φορτίο των σανσκάρας, εκείνο το βάρος, ο γκουρού έρχεται πίσω σου. Δεν τον προσέχεις καν, αλλά κρατάει μια όμορφη, μακριά καρφίτσα και τρυπάει την τσάντα, και όλη εκείνη η βαριά ύλη, όλη εκείνη η άμμος των σανσκάρας στάζει σιγά σιγά, σιγά σιγά. Κι όταν φτάνεις όλο και ψηλότερα σ’ αυτή την ανάβαση προς τη Θειότητα, το βάρος σου γίνεται όλο και πιο ελαφρύ, κι έπειτα συνειδητοποιείς: «Ήρθα χωρίς τσάντα, δεν υπάρχει βάρος μέσα της, είναι τόσο ελαφριά».
Το μεγαλύτερο εργαλείο που έχει ο γκουρού είναι μια μεγάλη καρφίτσα. Μερικές φορές χάνω την τσάντα και χώνω την καρφίτσα λίγο πιο χαμηλά. Λοιπόν, Αγαπημένοι μου, έχετε τη δουλειά σας να κάνετε. Όσο περισσότερο την κάνετε, τόσο το καλύτερο για εσάς. Αν βάλετε ένα τέταρτο του κουταλιού ζάχαρη στο τσάι σας, δεν θα είναι και τόσο γλυκό, μισό κουταλάκι, λίγο πιο γλυκό, ένα γεμάτο κουταλάκι πολύ, πολύ πιο γλυκό.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ
Ένας γκουρού μπορεί να είναι καταλύτης για να σου δείξει ποιος είσαι και τι είσαι. Θα σου δείξει τι είσαι τώρα και θα σου δείξει το δυναμικό του τι μπορείς να γίνεις. Αυτή είναι η δουλειά του. Ένας αληθινός γκουρού το κάνει με λόγια και μεταδίδοντας τις πνευματικές δυνάμεις, των οποίων είναι μόνο κανάλι, και καθώς είναι αυτό το κανάλι, ο καθρέφτης του πρέπει να είναι καθαρός ώστε να μπορείς να κοιτάξεις μέσα στον καθρέφτη καθαρά και να αναγνωρίσεις τα στίγματα στο πρόσωπό σου. Μόλις αναγνωρίσεις τα στίγματα ή τα σημάδια στο πρόσωπό σου, δεν θα χρειάζεται να χρησιμοποιείς όλες αυτές τις πούδρες και όλα εκείνα τα πράγματα με τα οποία καλύπτεις τα σημάδια.
Πόσοι άνθρωποι σ’ αυτόν τον κόσμο μπορούν πραγματικά να πουν ότι δεν κρύβονται πίσω από μια μάσκα; Μια πρόσοψη. Οι άνθρωποι δεν ζουν όπως πραγματικά είναι. Οι άνθρωποι ζουν σε μια ιδέα για τον εαυτό τους. Δεν ζουν τον εαυτό τους, αλλά ζουν σε μια ιδέα, η οποία είναι μια νοητική σύλληψη. Το «I», η «ιδέα», είναι τόσο παρόμοιο με το εγώ-εαυτό, όπου το εγώ-εαυτό συλλαμβάνει τον εαυτό του ως κάτι πολύ μεγαλύτερο και καλύτερο από αυτό που είναι.
Ζούμε έναν ιδεολογικό τρόπο ζωής αντί για έναν ρεαλιστικό, πρακτικό τρόπο ζωής για έναν λόγο, φοβόμαστε τον εαυτό μας. Με τη μεγάλη του καρφίτσα, ο γκουρού προσπαθεί να σε τσιμπήσει από πίσω ώστε να μη φοβάσαι τον εαυτό σου. Βγάλε τη μάσκα. Να είσαι ο εαυτός σου. Αυτό είναι το αληθινό μήνυμα, και αυτός είναι ο τρόπος να ζεις. Κάθε άνθρωπος, κάθε άνδρας, νομίζει τον εαυτό του μεγαλύτερο απ’ όσο είναι. Κάθε γυναίκα επίσης νομίζει τον εαυτό της ομορφότερη ή μεγαλύτερη απ’ όσο πραγματικά είναι, ο καθένας, εκτός από εκείνες τις νευρωτικές, ψυχωτικές περιπτώσεις για τις οποίες δεν μιλάμε τώρα.
Πόσο όμορφο θα ήταν αν ο άνθρωπος μπορούσε να πει στον εαυτό του: «Είμαι αυτό. Είμαι εγώ όπως είμαι τώρα. Αλλά ας κάνω κάτι για να βελτιώσω τον εαυτό μου, να γίνω καλύτερος άνθρωπος». Δεν χρειάζεται να είσαι θρησκευόμενος. Δεν χρειάζεται να είσαι άθεος. Δεν χρειάζεται να μην είσαι τίποτα. Χρειάζεται να είσαι ο εαυτός σου, και όταν συνειδητοποιήσεις το νόημα του να είσαι ο εαυτός σου, θα ξέρεις αμέσως, δεν είμαι τίποτα, γιατί είσαι τίποτα. Μόνο οι υποθέσεις, οι προϋποθέσεις και τα εγώ-εαυτά σου σε κάνουν να νομίζεις ότι είσαι κάτι. Δεν είσαι κατώτερος από τον πιο μεγάλο βασιλιά στον κόσμο, τον μεγαλύτερο εκατομμυριούχο, τη μεγαλύτερη βασίλισσα ή τον μεγαλύτερο ιδιοφυή. Δεν είσαι κατώτερος από κανέναν τους. Είσαι ίσος με αυτούς. Επειδή δεν είσαι τίποτα, και αυτοί δεν είναι τίποτα επίσης.
Όταν συνειδητοποιήσεις αυτή την μηδενικότητα μέσα σου, χάνεις την αίσθηση του «εγώ». Χάνεις την αίσθηση του εγώ, και όταν μπορείς πραγματικά να πεις «Δεν είμαι τίποτα», τότε το αληθινό κάτι ανατέλλει στην καρδιά σου, η πραγματικότητα που μπορεί να είναι μόνο μία, και αυτή είναι η Θειότητα.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ;
Κι όμως ο άνθρωπος λέει: «Ω, είμαι Καθηγητής, έχω μισή ντουζίνα διδακτορικά πίσω από το όνομά μου. Διδάκτωρ Φιλοσοφίας, Διδάκτωρ Μεταφυσικής, Διδάκτωρ Ψυχολογίας, Διδάκτωρ Bullshitology».
Δεν σημαίνει τίποτα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι με αυτά τα διδακτορικά είναι πιο μπερδεμένοι στο μυαλό τους από απλούς, ταπεινούς ανθρώπους σαν εμάς, των οποίων οι νους οδηγούνται μπροστά προς εκείνο το κάτι. Παρατηρώντας τη δόξα εκείνου του κάτι, αυτόματα νιώθεις «Δεν είμαι τίποτα», και όταν νιώθεις «Δεν είμαι τίποτα», τότε όλη η χαρά εκείνου του κάτι εισέρχεται στη ζωή σου.
Γιατί όταν νιώθεις ότι είσαι κάτι, αυτό είναι το μεγαλύτερο μπλοκάρισμα. Εκείνη η δόξα του κάτι δεν μπορεί να σε διαπεράσει ούτε να σε εμποτίσει, και τότε ο καθένας παραπονιέται για τα βάσανα. Ο άντρας μου έκανε αυτό, η γυναίκα μου έκανε εκείνο, η κόρη μου έκανε το άλλο, και τούτο και το άλλο, ένα εκατομμύριο προβλήματα.
Τι είναι τα προβλήματα; Ποιος δημιουργεί προβλήματα; Ο Θεός δεν δημιουργεί προβλήματα. Όπως στην προσευχή μας, το «Σάντι Πάθ», ολόκληρο το σύμπαν είναι γεμάτο ειρήνη, και στο τέλος λέμε: «Ας ανατείλει αυτή η ειρήνη μέσα μου». Ας μην είναι αυτά μόνο λόγια, βίωσέ το, νιώσε το, απόλαυσέ το. Όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι το βράδυ, ξαπλώνω και κάνω ορισμένες πρακτικές, τις οποίες θα μάθετε αργότερα καθώς προχωράτε βήμα προς βήμα, βήμα προς βήμα. Καμία βιασύνη. Υπάρχει ολόκληρη αιωνιότητα μπροστά σας. Κάνω ορισμένες πρακτικές και ούτε μια σκέψη δεν υπάρχει στο νου. Βάζω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι, και όσοι έχουν κοιμηθεί στο ίδιο δωμάτιο μαζί μου θα σας το πουν αυτό. Το κεφάλι μου είναι στο μαξιλάρι και έχω φύγει, σε πλήρη επίγνωση. Έχω φύγει, και είμαι ακόμα εδώ. Έχω αποσυρθεί και είμαι ακόμα εδώ. Μέσα στον κόσμο, αλλά όχι του κόσμου.
ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΓΩ, ΘΑ ΑΝΑΤΕΙΛΕΙ Η ΑΓΝΟΤΗΤΑ
Δεν πιστεύουμε στην καταστροφή γιατί τίποτα δεν μπορεί να καταστραφεί, αλλά για να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη, θα έλεγα, προσπάθησε να καταστρέψεις την αίσθηση του «εγώ», «εμένα», «δικό μου», «εγώ». Είναι απλώς ένα κοκτέιλ όλων των σκέψεών σου – ένα κοκτέιλ, αυτό είναι όλο, όλες σου οι σκέψεις ανακατεμένες μαζί.
Βλέπετε, Αγαπημένοι μου, παραδώστε το εγώ, απορρίψτε το, και αυτή είναι η παράδοση – πετάξτε το εγώ μακριά. Πείτε όπως θα έλεγα εγώ: «Δεν είμαι τίποτα, τίποτα απολύτως. Δεν κατέχω τίποτα. Δεν μου ανήκει τίποτα. Δεν κατέχω ούτε καν τον εαυτό μου».
Έχοντας αυτή τη στάση, η απληστία θα εξαφανιστεί, η λαγνεία θα εξαφανιστεί, η αγάπη για εξουσία θα εξαφανιστεί, και η αγνότητα θα ανατείλει. Και όταν ανατείλει αυτή η αγνότητα, τότε όλα όσα αξίζεις θα έρθουν σε σένα αυτόματα, χωρίς καν να σηκώσεις το δάχτυλό σου. Αυτός είναι ο νόμος της φύσης. Είναι ένας αιώνιος νόμος της φύσης. Όσο περισσότερο λιμπίζεσαι κάτι, τόσο περισσότερο εκείνο θα απομακρύνεται από σένα. Ξεφορτώσου τις επιθυμίες και τα λαχταρήματα. Απλώς πες: «Εντάξει, και λοιπόν».
Δύο μόνο άνθρωποι μπορούν να πουν «Και λοιπόν», ο εξελιγμένος άνθρωπος και ο ηλίθιος. Ο ηλίθιος λέει, «Και λοιπόν!». Ο εξελιγμένος άνθρωπος θα πει «και λοιπόν» για εντελώς διαφορετικό λόγο. Αυτό συνέβη, και λοιπόν – εντάξει, το δέχομαι.
Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ
Πόσο όμορφη μπορεί να είναι η ζωή. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι κάνουν τη ζωή τους δυστυχισμένη. Για μένα, είναι μια τέτοια αντίφαση. Κι όμως, το βλέπω γύρω μου όλη την ώρα. Έχω περάσει κι εγώ μέσα από δυστυχία, αλλά έχω υψωθεί πάνω από κάθε δυστυχία. Ύστερα κοιτάζω κάτω και βλέπω τους άλλους δυστυχισμένους και λέω: «Θεέ μου, αν μου έδωσες τη χάρη να υψωθώ πάνω από όλα αυτά, σε παρακαλώ, γιατί όχι και σε όλα τα άλλα παιδιά σου, τους αδελφούς μου, τις αδελφές μου; Γιατί να μην αφαιρέσεις τις δυστυχίες τους;» Και τότε μου λέει: «Δεν αφαιρώ τίποτα. Δεν σου δίνω δυστυχία και δεν σου δίνω ευτυχία. Πες στα παιδιά μου στα οποία σε έστειλα, πες τους με απλά λόγια και κλότσησέ τους και λίγο τον πισινό αν χρειαστεί να το κάνεις, ότι η ευτυχία και η δυστυχία δεν είναι δημιούργημα του Θεού».
Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ
Ο Θεός είναι μια ουδέτερη δύναμη. Η δυστυχία σου είναι δική σου δημιουργία, και ξέρω ένα πράγμα με βεβαιότητα, ότι οτιδήποτε δημιουργείς, μπορείς να το αποδημιουργήσεις. Και όμως, η κεντρική λέξη είναι το δέσιμο και το λύσιμο. Είναι σαν να παίρνεις ένα κομμάτι σπάγκο και να το δένεις γύρω από το δάχτυλό σου, και μπορείς επίσης να το λύσεις από το δάχτυλό σου. Είναι όλα δεσμά, μέχρις ότου εκείνος ο σπάγκος αφαιρεθεί εντελώς και δεν υπάρχουν πια δεσμά.
Έτσι προχωρά η ζωή σε κάθε πτυχή, σε κάθε όψη, είτε είναι η ερωτική σου ζωή, είτε η οικονομική πλευρά των πραγμάτων, είτε οποιαδήποτε άλλη πλευρά. Δέξου αυτό που υπάρχει. Γιατί να γκρινιάζεις γι’ αυτό; Σε όλα μου τα ταξίδια ανά τον κόσμο, μένω με πλούσιους ανθρώπους και με εκείνους που δεν είναι πλούσιοι, αλλά είναι τόσο, τόσο αγαπητοί, τόσο όμορφοι. Μου ανοίγουν τις καρδιές και τις ψυχές τους. Σε πλούσια σπίτια έχουν εκείνα τα μεγάλα μπάνια, και μπορείς να μπεις μέσα και να γυρίσεις γύρω γύρω. Υπάρχουν άλλα σπίτια, όπως κάποια γεμάτα αγάπη σπίτια όπου δεν μπορείς να μπεις περπατώντας στο μπάνιο, πρέπει να μπεις με την όπισθεν και ύστερα να κατεβάσεις το παντελόνι σου (αναφορά στο σπίτι του Rajesh & Jasmini εδώ). Αλλά πόσο όμορφο είναι αυτό; Επειδή το σπίτι είναι γεμάτο με τόση αγάπη και χαρά. Τόση ενότητα που νιώθω ότι θα μπορούσα να τους κρατώ στην αγκαλιά μου εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.
ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ
Τώρα, το θέμα είναι αυτό: είτε είσαι πλούσιος είτε όχι πλούσιος είτε απλώς τα βγάζεις πέρα, κι ακόμη μερικές φορές τα άκρα δεν συναντιούνται, πρέπει να δημιουργήσεις τη σπίθα, και η σπίθα ενώνεται. Αυτό δεν είναι σημαντικό καθόλου. Εκείνο που είναι σημαντικό είναι η καθαρότητα της Καρδιάς σου, η Θειότητα που μπορείς να αναγνωρίσεις μέσα σου, κι έπειτα ό,τι κι αν έρθει, δεν έχει σημασία.
Ξέρουμε ότι μετά τον Μάιο έρχεται ο Ιούνιος. Αν ο Μάιος δεν συμπεριφέρεται σωστά μαζί μου, θα βρω τον Ιούνιο. Η ζωή είναι γεμάτη αλλαγές, αλλαγές, αλλαγές, όλη την ώρα. Όλα αλλάζουν, και το μυστικό της Θειότητας είναι να βρεις τον υποκείμενο παράγοντα, ο οποίος είναι αμετάβλητος μέσα σε όλη την αλλαγή, το ακίνητο μέσα σε όλη την κίνηση.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ Ηνωμένο Βασίλειο 1984 – 08
