Καθαρίζοντας τον Πίνακα: Το Ταξίδι της Συγχώρεσης και της Λήθης

ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ;

Να συγχωρήσουμε και να ξεχάσουμε; Και πρέπει άραγε να προσεγγίσουμε αθώα το άτομο που μας έχει αδικήσει;

Είναι τόσο εύκολο να συγχωρήσουμε, γιατί μετά από μια πράξη που έχει ήδη γίνει και όταν κάποιος συλλογίζεται αυτή την πράξη που έχει ολοκληρωθεί, κάτι μέσα μας αναδεύεται. Διότι μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει αυτή η δύναμη της καλοσύνης. Όμως τις περισσότερες φορές αυτή η δύναμη της καλοσύνης μπορεί να επισκιαστεί από τις εμπειρίες της ζωής, ιδιαίτερα από τις πικρές εμπειρίες.

Αλλά γιατί κάποιος συγχωρεί ή θέλει να συγχωρήσει; Γιατί η πράξη που διαπράχθηκε εις βάρος μας μπορεί να είναι τόσο φορτισμένη συναισθηματικά, ώστε ο νους να μένει κολλημένος στο πρόβλημα. Και όταν ο νους ασχολείται διαρκώς με το ζήτημα, μας οδηγεί σε βαθύτερες εσοχές του νου. Και κάποιος καταλήγει: «Γιατί να κρατώ αυτό στην καρδιά μου; Τι όφελος δίνει σε μένα ή στον άλλον; Το καλύτερο είναι να συγχωρήσω».

Συγχώρα. Αυτή είναι μία από τις εντολές που διδάσκουν όλες οι θεολογίες του κόσμου. Αλλά εκεί δεν βρίσκεται το πρόβλημα. Το να συγχωρήσεις είναι εύκολο· το πραγματικό πρόβλημα είναι να ξεχάσεις. Μπορείς να συγχωρήσεις, αλλά είναι πολύ δύσκολο να ξεχάσεις.

Ποιοι είναι οι μηχανισμοί της λήθης; Ο ανθρώπινος νους έχει διαμορφωθεί μέσω όλων των εμπειριών της ζωής, και το παρόν ενισχύει τις εντυπώσεις που αποκτήθηκαν από αυτές τις εμπειρίες. Όταν αυτό ενισχύεται, δεν επανέρχεται μόνο η τωρινή εμπειρία, αλλά και όλες οι παρόμοιες εμπειρίες που είχαμε. Όταν αυτές συσσωρεύονται μέσα στο νου, γίνεται πολύ δύσκολο να ξεχάσουμε.

Δεν είναι η θεία Μαίρη που μας είπε μια κακή κουβέντα το πρόβλημα στο να ξεχάσουμε· αν ήταν μόνο αυτό, τότε θα ήταν εύκολο. Αλλά επειδή η θεία Μαίρη είπε κάτι που μας πλήγωσε, αυτόματα συνδέεται με παλιές εμπειρίες αυτής ή άλλων ζωών, αν πιστεύετε σε αυτό, και έτσι ξυπνούν οι μνήμες. Μπορεί να μην είστε συνειδητά ενήμεροι για αυτές τις εμπειρίες, διότι βρίσκονται βαθιά μέσα στα στρώματα του υποσυνείδητου νου. Αλλά κάθε γεγονός στο οποίο προσκολληθήκατε έχει το αποτέλεσμα ότι συνδέεται με προηγούμενες εμπειρίες ομοειδούς φύσης. Έτσι, βάζετε μέσα μια ουγγιά και λαμβάνετε πεντακόσια κιλά βάρους. Αυτό γίνεται φορτίο όταν προσπαθείτε να ξεχάσετε.

Ποια είναι λοιπόν η λύση; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα: πώς μπορούμε να ξεχάσουμε; Διότι η σκέψη που έχει ενεργοποιηθεί είναι τόσο ισχυρή που ο σπόρος, φυτεμένος βαθιά στο υποσυνείδητο, ανεβαίνει στο συνειδητό, και το συνειδητό μεταφράζει ό,τι βρίσκεται στο υποσυνείδητο.

Το υποσυνείδητο είναι η αποθήκη των μνημών. Όλες οι εμπειρίες που αποκτήσατε μέσα σε πολλές ζωές βρίσκονται εκεί, ζωντανές. Στα Σανσκριτικά λέγονται σαμσκάρας, και μια χαλαρή μετάφραση της λέξης είναι «εντυπώσεις». Όλες αυτές οι εντυπώσεις στο υποσυνείδητο δεν μπορούν να καταστραφούν· είναι εκεί. Αλλά μπορούν να αποβληθούν, όπως το νερό στη ράχη της πάπιας. Μπορείτε να απαλλαγείτε από αυτές, αλλά δεν μπ