Η ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ
Το σύμπαν δεν είναι τίποτε άλλο παρά δόνηση, και η δόνηση σε πεπηγμένη μορφή γίνεται αντιληπτή από τις χονδροειδείς αισθήσεις. Οι χονδροειδείς αισθήσεις έχουν μεγάλη σύνδεση με το δέκα τοις εκατό του συνειδητού νου· αλλά αν προχωρήσουμε πέρα από τις χονδροειδείς αισθήσεις, στις λεπτότερες αισθήσεις μέσα μας – αυτό που κάποιοι αποκαλούν την έκτη αίσθηση – τότε θα έρθουμε σε επαφή με πολύ βαθύτερα στρώματα του νου.
Ο διαλογισμός και η εξερεύνηση βαθύτερων στρωμάτων του νου μπορούν να ενισχύσουν όλες τις φυσικές μας αισθήσεις. Αυτές ενδυναμώνονται και χρησιμοποιούνται ως όργανα για την ενεργοποίηση της έκτης αίσθησης. Η ενεργοποίηση της έκτης αίσθησης βοηθά τον άνθρωπο να αντιλαμβάνεται τα πράγματα σε μεγαλύτερο βάθος, να έχει μεγαλύτερη επίγνωση και να εισέρχεται στους τομείς της «γνωστικότητας».
Ο συνειδητός νους είναι αναλυτικός. Είναι ένας ορθολογικός νους, και οι ορθολογισμοί του φτάνουν μόνο μέχρι ένα σημείο γιατί δεν έχει πλήρες εύρος. Το ενενήντα τοις εκατό του νου είναι σε λήθαργο, οπότε φυσικά δεν έχει πλήρες εύρος και πλήρη δύναμη. Είναι σαν να έχεις ένα αυτοκίνητο έξι κυλίνδρων αλλά να λειτουργεί μόνο με δύο. Το αυτοκίνητο δεν έχει αυτή τη Δύναμη.
ΑΝΘΡΩΠΕ, ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ
Μέσα από τις ατομικά δοσμένες πρακτικές μας — υπάρχουν εκατοντάδες είδη πρακτικών που δίνονται εξατομικευμένα — αφυπνίζουμε ενεργά τα λεπτότερα επίπεδα του εαυτού μας. Σε αυτή την αφύπνιση, πηγαίνουμε όλο και βαθύτερα μέσα μας. Ο σκοπός αυτού, ο σκοπός της ανώτερης επίγνωσης ή βαθύτερης αντίληψης, είναι να μπορέσουμε να γνωρίσουμε ειλικρινά τον εαυτό μας.
Όπως λένε όλες οι Γραφές, πρώτο καθήκον του ανθρώπου είναι να «γνωρίσει τον εαυτό του», και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε — να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να γνωρίσουμε την πραγματικότητα μέσα μας.
Κάθε άνθρωπος έχει τρεις όψεις: τη σωματική, τη νοητική και την πνευματική. Όλα τα προβλήματα στη ζωή ξεκινούν επειδή αυτές οι τρεις όψεις δεν λειτουργούν σε αρμονία.
Ο άνθρωπος περνάει από κάθε είδους προβλήματα και δυσκολίες λόγω της δυσαρμονίας ανάμεσα σε αυτές τις τρεις όψεις. Μπορεί να είναι συναισθηματικά, μπορεί να είναι σωματικά, μπορεί να είναι ψυχολογικά ή ψυχοσωματικά.
Ο διαλογισμός και οι πνευματικές πρακτικές όχι μόνο αναπτύσσουν αυτή τη βαθιά επίγνωση, αυτή τη μεγαλύτερη επίγνωση και βαθύτερη αντίληψη, αλλά επίσης φέρνουν αρμονία μέσα μας — αρμονία ανάμεσα στις τρεις όψεις του ανθρώπου.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ
Όταν αυτή η αρμονία δημιουργηθεί μέσα στον εαυτό, τότε ό,τι έχει αποκτήσει ο νους μεταφέρεται στην Καρδιά· και αντιστρόφως, ό,τι αποκτά η Καρδιά μεταφέρεται στο νου. Στον σύγχρονο κόσμο, βλέπουμε ότι οι άνθρωποι είναι περισσότερο διανοητικά προσανατολισμένοι, και ο κόσμος προχωρά σταθερά σε ένα στάδιο όπου οι άνθρωποι γίνονται «διανοητικά καθυστερημένοι» με την έννοια ότι ο νους τους υπεραναπτύσσεται μονόπλευρα. Αυτό συμβαίνει λόγω της κακής χρήσης των εφευρέσεων που έχει δημιουργήσει ο ανθρώπινος νους, και όσο αναπτύσσονται λεπτότερα επίπεδα του νου, θα προκύπτουν όλο και περισσότερες εφευρέσεις. Πιο πολλές ανακαλύψεις στα λεπτότερα πεδία θα έρθουν και θα χρησιμοποιηθούν. Μέχρι τώρα έχουν χρησιμοποιηθεί κυρίως καταστροφικά, αν και, φυσικά, κάποιες έχουν χρησιμοποιηθεί και καλώς.
Αν η ανάπτυξη των λεπτότερων επιπέδων του νου συνδυαστεί με την επέκταση της Καρδιάς, αν η πνευματική αποκάλυψη συνδυαστεί με την πνευματική διεύρυνση, τότε αυτός ο συνδυασμός του ανοίγματος της Καρδιάς και της διεύρυνσης του νου μπορεί να δημιουργήσει μια πολύ πιο ισορροπημένη προσωπικότητα.
Όταν η Καρδιά ανοίγει και ο νους αποκτά μεγαλύτερη επίγνωση, ο νους δεν θα χρησιμοποιήσει τις αποκτημένες δυνάμεις λανθασμένα, γιατί θα καθοδηγείται από την ανοιχτή Καρδιά, που είναι Αγάπη.
ΠΩΣ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
Ο σκοπός όλων των θρησκειών είναι να διδάξουν στον άνθρωπο πώς να αγαπά· όχι μόνο πώς να αγαπά, αλλά πώς να εκφράζει την Αγάπη και να ζει την Αγάπη. Αν αυτή η Δύναμη διαποτίζει όλη μας τη σκέψη, τότε η σκέψη μας δεν μπορεί ποτέ να είναι λανθασμένη και δεν μπορεί ποτέ να χρησιμοποιηθεί καταστροφικά.
Η γνωστικότητα έρχεται όταν ο άνθρωπος αποκτήσει μεγαλύτερη αρμονία μέσα του, ανάμεσα στο σώμα, στο νου και στο Πνεύμα.
ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
Στη διαδικασία του διαλογισμού, που σταδιακά γίνεται όλο και βαθύτερος, φτάνουμε σε επίπεδα του λεπτότερου μέρους του νου όπου μπορούμε να ακούσουμε λεπτούς ήχους που διαποτίζουν το σύμπαν ή να έχουμε κάθε είδους λαμπερές εμπειρίες.
Αυτές οι εμπειρίες δεν είναι απαραίτητες. Ένα άτομο μπορεί να φτάσει σε κατάσταση γνωστικότητας χωρίς καμία εμπειρία, διότι όλες αυτές οι εμπειρίες που μπορούν να μεταφραστούν από τον νου ανήκουν υποχρεωτικά στο σχετικό επίπεδο, και το εύρος της σχετικότητας είναι τόσο απέραντο όσο το ίδιο το σύμπαν.
Για κάποιους ανθρώπους, οι εμπειρίες στον διαλογισμό μπορεί να είναι δείκτες ή σημεία αναφοράς που λειτουργούν ως ενθάρρυνση. Αλλά δεν είναι καθόλου απαραίτητο να βιώσει κανείς ήχους, οράματα ή κάτι παρόμοιο. Δεν είναι αναγκαία.
Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να επιτευχθεί στον διαλογισμό είναι να δούμε πώς ωφελεί την καθημερινή μας ζωή. Μία ώρα διαλογισμού πρέπει να βελτιώνει τις υπόλοιπες είκοσι τρεις ώρες της ημέρας.
Ο σκοπός του διαλογισμού δεν είναι να καθίσουμε και να έχουμε όλες αυτές τις φαντασμαγορικές εμπειρίες και λάμψεις. Αν και είναι καλές και ενθαρρυντικές, δεν είναι απαραίτητες και ούτε αποτελούν κριτήριο για την πνευματική ανάπτυξη κάποιου.
Το σημαντικότερο κριτήριο στον διαλογισμό είναι να δούμε πόσο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας, να ξεπεράσουμε τα προβλήματα και πόσο πιο ομαλή έχει γίνει η ζωή μας. Αυτός είναι ο σκοπός του διαλογισμού.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ, ΗΠΑ 1977 – 37
