Βρίσκοντας τη Θεότητα στην Αγάπη: Η Προσπάθεια του Ενός, η Επιστροφή των Δέκα

ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΣΟΥ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ

Λέμε πως όταν κάνουμε ένα βήμα προς τη Θεότητα, η Θεότητα κάνει δέκα προς εμάς. Θα το δεις αυτό στην καθημερινή ζωή όταν ο νους είναι γεμάτος καλοσύνη. Η Θεότητα είναι πάντοτε συνώνυμη με την καλοσύνη. Κανείς δεν λέει ότι η Θεότητα είναι κακή. Έτσι, όταν ο νους μας είναι κορεσμένος με σκέψεις της Θεότητας, έλκουμε τη χάρη της. Είναι μια φυσική δύναμη των σκέψεών μας, είτε αρνητικών είτε θετικών, ότι ό,τι σκεφτόμαστε το ελκύουμε — και αυτό ισχύει και για την αγάπη. Αν θέλεις να πετύχεις σε οτιδήποτε — σε μια καριέρα, στην αγάπη, σε οτιδήποτε — και ο νους σου είναι σταθερά προσηλωμένος σε αυτό που θέλεις να φτάσεις, θα δεις πως οι συνθήκες γύρω σου θα γίνουν ευνοϊκές για να το επιτύχεις.

Ένα από τα μυστικά της επιτυχίας στον κόσμο είναι η ανάπτυξη μιας φλογερής επιθυμίας. Με μια τέτοια επιθυμία, λες: «Θέλω να κερδίσω πέντε εκατομμύρια δολάρια σε πέντε χρόνια.» Αυτή η επιθυμία πρέπει να καίει μέσα σου, να σε κατα consumes. Παράλληλα, δημιουργείς ένα σχέδιο και εργάζεσαι πάνω σε αυτό. Θα δεις ότι λόγω αυτής της επιθυμίας, θα προσελκύσεις ανθρώπους και καταστάσεις που θα προωθήσουν τα σχέδιά σου και θα σε οδηγήσουν στην επιτυχία.

Η ίδια αρχή ισχύει και για τη Θεότητα, αλλά εδώ δεν πρόκειται για φλογερή επιθυμία — είναι πόθος, λαχτάρα να ενωθείς με τη Θεότητα. Αν υπάρχει έστω και μια σταγόνα ιδιοτέλειας, όπως: «Αν ενωθώ με τη Θεότητα θα πάρω αυτήν ή εκείνη την ανταμοιβή», τότε δεν είναι πόθος· είναι ευσεβής πόθος. Καλλιεργείς λοιπόν την αγάπη και τη λαχτάρα για το Θείο και προχωράς στο μονοπάτι της Θεότητας, και επειδή αυτή η λαχτάρα είναι τόσο δυνατή μέσα σου, ελκύεις. Όπως είπα και πριν με την αναλογία: δεν χρειάζεται να καλέσεις τις πεταλούδες· αρκεί να κάνεις τον κήπο σου όμορφο και θα έρθουν από μόνες τους — εκατοντάδες.

ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΑΤΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Η ίδια αρχή ισχύει και για την αγάπη. Η αγάπη μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας δεν εξαρτάται τόσο από το να είναι μαζί. Αν αγαπάς μια γυναίκα μόνο για την αγάπη — όχι από λαγνεία, εγωισμό ή έλξη — τότε απλώς αγαπάς, και θα δεις, όπως βασίζεται και η πρακτική της Γκουρουσάκτι, πως θα αρχίσει να σε αγαπά κι εκείνη. Αλλά για αυτό χρειάζεται δύναμη, που αποκτά κανείς μέσω πνευματικής άσκησης. Όταν κάποιος αγαπά βαθιά και πρώτα κατανοεί το τι είναι αγάπη, τότε η αγάπη ενεργοποιείται σε όλη τη σχέση και σε όλο το σύμπαν.

Δεν έχω βρει ποτέ κανέναν που να με μισεί — και ο λόγος είναι απλός: αγαπώ όλους και όλα. Αγαπώντας όλους και όλα, όσοι είναι δεκτικοί έρχονται σε μένα με αγάπη. Η αγάπη γίνεται δώρο που προσφέρεις ανιδιοτελώς. Και η αγάπη είναι ένα ακόμη όνομα για την έκφραση της Θεότητας. Αν κάνεις ένα βήμα προς τη Θεότητα, η Θεότητα κάνει δέκα προς εσένα — όχι απαραίτητα με υλικούς τρόπους, αλλά με τρόπους που μόνο η Θεότητα γνωρίζει. Ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, η Θεότητα εργάζεται. Είναι η ενέργεια της Θεότητας που εφαρμόζει τον νόμο του κάρμα· ό,τι σπείρεις, θερίζεις. Γι’ αυτό οι πράξεις μας πρέπει να συμφωνούν με τους νόμους της φύσης, με τη Θεότητα, με την αγάπη — που είναι στην πραγματικότητα το ίδιο.

Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗ

Οι σύγχρονοι ψυχολόγοι μιλούν για φυσική και ψυχική «χημεία» που ενώνει δύο ανθρώπους. Υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό, αλλά μόνο ένα μικρό μέρος της. Ό,τι συμβαίνει μέσα σου εκφράζεται έξω σαν ψυχική ή σωματική χημεία, αλλά δεν μπορούν να την ορίσουν πραγματικά. Δεν μπορούν να εξηγήσουν τις εκκρίσεις του σώματος που δημιουργούν έλξη. Λένε απλώς ότι υπάρχει ψυχική χημεία.

Όμως, από εμπειρία ξέρουμε ότι μπορεί να υπάρχει έντονη έλξη χωρίς αγάπη. Μπορεί να είναι επιφανειακό, και όσο το κυνηγάς, αυτή η επιφανειακή αίσθηση θα ξεθωριάσει. Αν όμως προέρχεται από τα βάθη του είναι σου, δεν θα ξεθωριάσει ποτέ — και κάθε μέρα θα μοιάζει σαν να παντρεύτηκες χθες, ακόμη κι αν πέρασαν είκοσι, τριάντα χρόνια.

Αλλά όταν στην αρχή η «χημεία» δεν ήταν σωστή και δεν υπήρχε η εσωτερική αίσθηση, τότε άνθρωποι μένουν μαζί για 25–30 χρόνια, αλλά όχι με την ένταση της αγάπης. Πρόκειται για προσκόλληση· εξάρτηση. Εκείνος χρειάζεται μια νοικοκυρά· εκείνη χρειάζεται έναν προστάτη — και έτσι ζουν μαζί, όχι από αγάπη. Υπάρχει διαφορά. Ο κόσμος βλέπει: «Α, ο Τζον και η γυναίκα του είναι μαζί τριάντα χρόνια, θα αγαπιούνται πολύ» — όμως αυτό σπάνια είναι αλήθεια.

ΟΠΩΣ Η ΘΕΟΤΗΤΑ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ

Ελάχιστοι άνθρωποι στον κόσμο μπορούν πραγματικά να αγαπήσουν. Όπως είπε ο Δάντης: «Όσο μεγαλύτερος ο άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερη η αγάπη του.» Και με «μεγάλος» δεν εννοούσε αξίωμα ή εξυπνάδα, αλλά το μεγαλείο μέσα του — την εσωτερική ολοκλήρωση που επιτρέπει την αγάπη.

Οι άνθρωποι θεωρούν την αγάπη ποιότητα, αλλά όπως η Θεότητα, δεν είναι ποιότητα. Οι ποιότητες ορίζονται, προστίθενται, αφαιρούνται. Στο φαγητό μπορείς να προσθέσεις μπαχαρικά. Αλλά στην αγάπη; Όχι. Η αγάπη είναι έκφραση της ολότητας του ανθρώπου: σώμα, νους, πνεύμα — όπως το άρωμα του λουλουδιού, που είναι απλώς η έκφρασή του.

Όταν κάποιος είναι ολοκληρωμένος και εκφράζεται πλήρως, τότε αρχίζει να γεύεται τι είναι η αγάπη. Και όταν αυτή η έκφραση γίνεται αισθητή αμοιβαία, τότε δύο άνθρωποι είναι πραγματικά ερωτευμένοι.

Κάποιος μου λέει: «Γνώρισα χθες ένα κορίτσι και ερωτεύτηκα.» Του απαντώ: «Ανοησίες! Απλά έλξη είναι, όχι αγάπη.» Η αγάπη είναι κάτι που μεγαλώνει, διευρύνεται, εξελίσσεται κάθε μέρα — απεριόριστη.

Ο άνθρωπος που παντρεύτηκες — πόσο πραγματικά τον ξέρεις; Ελάχιστα. Ξέρεις εξωτερικά χαρακτηριστικά, κάποιες συνήθειες. Τα αρνητικά προβάλλουν πιο έντονα από τα θετικά. Και μετά οι σκέψεις γίνονται εμπορική συναλλαγή: «Εγώ κάνω αυτό, εσύ κάνεις εκείνο.» Μα αυτό δεν είναι αγάπη· είναι συνεταιρισμός. Και κανείς δεν περιμένει δύο συνεταίρους να αγαπούν ο ένας τον άλλο — θέλουν απλώς κέρδη.

Ο ΝΙΓΗΡΙΑΝΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ΚΑΦΕ

Μιλώντας για κάλτσες, μου έρχεται μια ιστορία. Υπήρχε ένας Καναδός που είχε τοποθετηθεί στη Νιγηρία ως αξιωματικός, και ήταν πολύ γνωστός για τον εξαιρετικό καφέ που σέρβιρε. Στη Νιγηρία ο καφές είναι τραχύς· δεν είναι τόσο εκλεπτυσμένος όσο ο καφές που έχουμε εδώ, που μπορεί απλά να αναμειχθεί μέσα σε ένα φλιτζάνι. Μια μέρα, ένας καλεσμένος τον ρώτησε: «Όταν μας φιλοξενείς, ο καφές σου είναι τόσο υπέροχος· πώς τον φτιάχνεις, ποιος τον φτιάχνει;» Έτσι, φώναξαν τον μάγειρα. Στην Αφρική βρίσκεις υπηρετικό προσωπικό πολύ φθηνά· τους πληρώνεις δύο ή τρεις λίρες τον μήνα. Αν θέλεις καθημερινή βοήθεια εδώ, νομίζω ότι σου ζητούν τριάντα δολάρια για μισή μέρα. Στη Νότια Αφρική είχαμε ένα κορίτσι που δούλευε για εμάς εδώ και δεκαοκτώ χρόνια, και έπαιρνε είκοσι πέντε δολάρια τον μήνα. Παρ’ όλα αυτά, ζούσε στο σπίτι, ήταν μέρος της οικογένειας και ζούσε μαζί μας. Φυσικά, έτρωγε το φαγητό, οπότε αν η Λάτα μαγείρευε για τέσσερα άτομα ώστε να εξυπηρετήσει και πέμπτο, δεν υπήρχε επιπλέον κόστος. Εδώ, με είκοσι πέντε δολάρια δεν μπορείς ούτε μισή μέρα βοήθειας να πάρεις. Τα πράγματα είναι διαφορετικά εκεί.

Λοιπόν, πίσω στη Νιγηρία. Κάλεσαν τον μάγειρα και ο καλεσμένος τον ρώτησε: «Πώς φτιάχνεις τον καφέ σου;» Κι εκείνος είπε: «Κύριε, είναι απλό. Βάζω νερό στην κατσαρόλα, προσθέτω καφέ, προσθέτω γάλα και το βράζω». «Α, και μετά; Τι κάνεις μετά;» Κι εκείνος απαντά: «Παίρνω μία από τις μεταξωτές κάλτσες του αφεντικού μου και τον σουρώνω από μέσα». Οπότε το αφεντικό αγρίεψε και είπε: «Τι; Χρησιμοποιείς τις καλές μου κάλτσες για να σουρώνεις τον καφέ;» Ο καημένος ο Αφρικανός άρχισε να τρέμει. Κι είπε: «Όχι, όχι, όχι, κύριε· ποτέ δεν χρησιμοποιώ τις καθαρές».

ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ

Η ζωή γίνεται μια συναλλαγή και όχι αγάπη. Πολύ λίγοι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο μπορούν πραγματικά να αγαπήσουν. Το πάθος σου μπορεί να είναι τόσο έντονο, το μυαλό σου τόσο εναρμονισμένο, ώστε αν εσύ νιώσεις έναν πονοκέφαλο, ο/η σύζυγός σου να νιώσει τον ίδιο πονοκέφαλο — τόσο εναρμονισμένοι. Αυτές είναι οι διάφορες εκφράσεις της αγάπης.

Στις δυτικές χώρες, όπως ανέφερα νωρίτερα, υπάρχει ένα διαζύγιο σε κάθε τρεις γάμους, και μερικές φορές υπάρχουν ακόμη και τρία διαζύγια σε έναν γάμο. Γιατί δεν υπάρχει συναισθηματική σταθερότητα, αλλά πνευματικός κατακερματισμός. Για αυτό συμβουλεύω επανειλημμένα τους ανθρώπους σε όλον τον κόσμο να διαλογίζονται και να ασκούνται πνευματικά, ώστε να βρουν εσωτερική σταθερότητα.

Τα περισσότερα διαζύγια πηγάζουν από την αστάθεια, η οποία οδηγεί σε ανεπάρκεια και ανασφάλεια. Όταν νιώθεις ανασφαλής και ανεπαρκής μέσα σου, δεν το παραδέχεσαι, αλλά πιθανότερα θα βρίσκεις λάθη στον/στη σύζυγό σου. Θα βρίσκεις ένα εκατομμύριο λάθη. Ένας άνδρας που αγαπά αληθινά μια γυναίκα μπορεί να παραβλέψει τα ελαττώματά της, ακόμη κι αν έχει ένα εκατομμύριο. Είναι τόσο αφοσιωμένος στο να την αγαπά, που δεν τα βλέπει.

Το ίδιο ισχύει και με τη Θεότητα: αν η καρδιά και ο νους σου βρίσκονται σε όλες σου τις πράξεις, είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, και είναι γεμάτοι με τη σκέψη του Θεού, τότε κάθε πράξη γίνεται διαλογισμός. Τότε δεν μπορείς παρά να προσελκύσεις όλο και περισσότερη Θεία δύναμη προς εσένα, μέχρι που θα έχεις κατακτήσει ολόκληρη τη Θεότητα. Γίνεσαι Εσύ ο ίδιος Θεϊκός· όλα έχουν ξεδιπλωθεί.

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΑΛΗΘΙΝΑ, ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΗ ΘΕΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Έτσι, όταν λέμε ότι αν κάνεις ένα βήμα προς τη Θεότητα, η Î