ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
«Εγώ είμαι η οδός. Εγώ είμαι η ζωή. Εγώ είμαι η αλήθεια.»
Για ποιο «Εγώ» μιλούσε ο Ιησούς; Ο Ιησούς δεν το είπε αυτό ως Ιησούς το σώμα, αλλά το είπε ως Χριστός, γιατί υπάρχει διαφορά μεταξύ του Ιησού, της ενσαρκωμένης μικρής ύπαρξης, και του Χριστού, της Παγκόσμιας Συνείδησης. Για να γίνει κανείς ένα με τον Πατέρα, πρέπει να φτάσει σε εκείνο το επίπεδο συνείδησης, και αυτό το επίπεδο αναλαμβάνει ή γίνεται τόσο απέραντο όσο ο Θεός. Τότε πραγματικά μπορείς να πεις, «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα». Διότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει καθόλου άλλος δρόμος χωρίς να επιτευχθεί αυτή η συνείδηση. Μπορείς να την αποκαλέσεις Χριστική Συνείδηση, Συνείδηση του Βούδα, Συνείδηση του Κρίσνα, σημαίνει το ίδιο· η έμφαση δεν είναι στο όνομα του ανθρώπου. Η έμφαση είναι στη συνείδηση, στην ολότητα της συνείδησης, την καθαρή συνείδηση, που αγκαλιάζει ολόκληρο το σύμπαν.
Αυτές οι ρήσεις είναι πολύ αληθινές, και αυτός είναι ο μόνος δρόμος, και ο μόνος δρόμος μπορεί μόνο να είναι η αλήθεια, και δεν είναι τα πάντα ζωντανά; Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ο θάνατος. Τίποτα δεν μπορεί να πεθάνει. Είναι μόνο λόγω της αντίληψής σας που λέτε όταν αφήσω αυτό το σώμα, «είμαι νεκρός». Ποιο μέρος σας λέει ότι είστε νεκροί; Δεν θα το ξέρετε καν. Κάποιος άλλος θα πει, «Ω, ο Γκουρούτζι πέθανε.» Όχι, δεν θα το πουν ποτέ αυτό. Την ημέρα που θα φύγω να λέτε, «Πέρασε απέναντι». Υπάρχει μόνο ζωή, και η ζωή είναι αυτή η αγάπη και η αγάπη είναι αυτός ο Θεός.
ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ
Βλέπετε πως η οδός, η αλήθεια και η ζωή είναι απλώς διαφορετικές όψεις του ίδιου πράγματος. Εκείνος που μπορεί να ζήσει τη ζωή ζει τον Θεό. Αλλά δεν ζούμε τη ζωή· μόνο υπάρχουμε, όπως οτιδήποτε άλλο, όπως ακόμη και μια πέτρα που υπάρχει. Αλλά νομίζουμε ότι ζούμε επειδή περπατάμε, μιλάμε, σκεφτόμαστε, κάνουμε αυτό, κάνουμε εκείνο. Είναι αυτό ζωή; Αν ήταν πραγματική ζωή, τότε πώς προκύπτουν όλες οι αντιφάσεις στη ζωή μας; Διότι η ίδια η ζωή δεν έχει καμιά αντίφαση.
Πώς προκύπτουν όλες αυτές οι συγκρούσεις αν ζούμε τη ζωή; Έχουμε ξεχάσει τι είναι η ζωή. Έχουμε μόνο την περιφερειακή άποψη των πραγμάτων και όχι του κέντρου. Ζούμε εκτός κέντρου. Αν έχεις ένα κάρο και ο άξονας δεν είναι στο κέντρο, οι ρόδες θα κάνουν – γκουφ, γκουφ, γκουφ. Δεν θα γυρίζουν ομαλά, έτσι δεν είναι; Αυτός είναι ο λόγος που οι ζωές μας δεν κυλούν ομαλά. Γι’ αυτό περνάμε αυτό το γκουφ, γκουφ, γκουφ.
Οι πνευματικές μας πρακτικές στοχεύουν στο να μας φέρουν στο κέντρο μας· το κέντρο είναι η ζωή. Όπως ένας τροχός, η περιφέρεια με τις ακτίνες και το στεφάνι, πρέπει να ελέγχεται από το κέντρο ώστε ο τροχός να μπορεί να κυλήσει ομαλά. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν στον περιφερειακό κόσμο με τον οποίο είμαστε τόσο εξοικειωμένοι· μόνο ο αληθινός πνευματικός αναζητητής θα προσπαθήσει να βρει το κέντρο.
Θα βρείτε, και έχω κάνει μια πολύ εκτεταμένη μελέτη πάνω σε αυτό, ότι στην αρχή, όταν το ενενήντα οκτώ τοις εκατό των ανθρώπων μπαίνουν σε μια πνευματική οργάνωση, δεν το κάνουν επειδή θέλουν να βρουν το κέντρο ή να βρουν τη Θειότητα· το κάνουν λόγω όλων των ειδών των προβλημάτων που περνούν. Αυτά μπορεί να είναι συναισθηματικά προβλήματα, σωματικά προβλήματα, οικογενειακά προβλήματα, προβλήματα εργασίας. Αυτός είναι ο λόγος που ξεκινούν το πνευματικό μονοπάτι, αλλά έχουν ξεκινήσει· αυτό είναι το σημαντικό. Πηγαίνοντας πιο κοντά και πιο κοντά στο κέντρο, αυτά τα πράγματα θα εξομαλυνθούν από μόνα τους.
Η ΓΚΟΥΡΟΥΣΑΚΤΙ ΦΕΡΝΕΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ
Έχω ακούσει πολλές από τις εμπειρίες των διαλογιζόμενών μας αυτές τις τελευταίες μέρες, και βρίσκουν αυτό το έλεος, που το αποκαλούμε Γκουρουσάκτι, τόσο θαυματουργό που έρχονται τέτοιες μεταμορφώσεις.
Τι μεταμορφώνετε; Όχι το κέντρο· το κέντρο είναι τέλειο. Μεταμορφώνετε τις ακτίνες και την περιφέρεια και τις προσαρμόζετε στο κέντρο. Αυτή είναι η μεταμόρφωση του ανθρώπου, διότι ο εσωτερικός Εαυτός, το κέντρο, δεν απαιτεί καμία μεταμόρφωση. Μεταμόρφωση σημαίνει αλλαγή, ενώ το κέντρο στον άνθρωπο είναι αναλλοίωτο. Μόλις η Θειότητα αρχίσει να αλλάζει, θα έχανε τη Θειότητά της, και όμως η περιφέρεια που βλέπουμε, ο ασύνδετος τροχός, είναι μια έκφραση.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΕΛΕΙΑ
Ας το δούμε αυτό από μια διαφορετική οπτική γωνία· ότι αν όλα εκπορεύονται από το κέντρο, γιατί το στεφάνι είναι στραβό και δεν κυλά ομαλά; Η καλοσύνη μπορεί να προέλθει μόνο από την καλοσύνη. Η εκδήλωση προέρχεται από τον Εκδηλωτή, και κάθε Εκδηλωτής είναι Θείος· τότε η εκδήλωσή του πρέπει να είναι Θεία. Από ένα τριαντάφυλλο, θα έχεις άρωμα τριαντάφυλλου. Από ένα γιασεμί, άρωμα γιασεμιού. Αληθές ή όχι, αλλά τότε γιατί αυτό; Υπάρχει καθόλου πραγματικότητα σε αυτό; Δεν υπάρχει πραγματικότητα στον κόσμο που βλέπετε γύρω σας. Ζούμε κυρίως σε έναν απατηλό κόσμο, όπως θα έλεγε ο Σάνκαρα στη Βενταντική του φιλοσοφία, ότι περνάς από έναν δρόμο στο ημίφως και βλέπεις ένα κομμάτι σκοινί και το μπερδεύεις για φίδι. Αλλά με προσεκτική εξέταση, βρίσκεις ότι δεν είναι φίδι· είναι ένα κομμάτι σκοινί.
Όταν πλησιάζει κανείς το κέντρο του εαυτού μας, τι συμβαίνει με την περιφέρεια που φαίνεται ατελής; Αυτή επίσης γίνεται τέλεια. Όταν παρατηρείς την τελειότητα ακόμη και στην εκδήλωση, θα λες μόνο, «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή», διότι τότε βλέπεις τα πάντα ως Θεικά· ακόμη και ο στραβός τροχός είναι Θείος. Γιατί λοιπόν αυτό το «γκουφ, γκουφ, γκουφ»;
Επειδή χτυπήσαμε το κάρο μέσω των σανσκάρων μας και των προηγούμενων ζωών μας, γι’ αυτό το βιώνουμε, και είναι μόνο το εγώ-εαυτό που το βιώνει αυτό, όχι ο αληθινός Εαυτός μέσα σας. Όταν έχουμε μάτια για να δούμε και αυτιά για να ακούσουμε, τότε θα κοιτάμε τα πάντα από το κέντρο, και κάθε ατέλεια που το εγώ-εαυτό αντιλαμβάνεται· μη κοιτώντας από το κέντρο του νου και του εγώ, θα βρείτε ότι και αυτό θα φαίνεται τέλειο.
Γι’ αυτό λέμε, «Η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια αυτού που βλέπει.» Αλλά ποιο μέρος σας βλέπει; Το κέντρο ή η περιφέρεια; Καθώς πάμε όλο και βαθύτερα μέσα μας, μαθαίνουμε να αποδεχόμαστε· παραδίνουμε την περιφέρεια στο κέντρο, επειδή αναγνωρίζουμε στην αρχή την αξία του κέντρου, την αξία αυτής της αθανασίας του κέντρου. Συνειδητοποιούμε αυτή την αιώνια ποιότητα ή αιωνιότητα, και τότε η περιφέρεια δεν έχει καμία σημασία.
Κι όμως είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε να κουβαλάμε αυτό το μικρό σώμα, διότι πάντα υπήρξατε και πάντα θα υπάρξετε. Βλέποντας τα πάντα από το κέντρο της ψυχής μας, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον γίνονται ένα, διότι η αιωνιότητα της ύπαρξης είναι μόνο ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Κι όμως αυτό το κλάσμα του δευτερολέπτου, το διαιρούμε σε πολλά μέρη και ξεκινάμε να βιώνουμε τα μέρη και όχι την ολότητά του. Μόνο βουτώντας βαθύτερα στο κέντρο μπορούμε να βιώσουμε τα πάντα στην ολότητά τους.
ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ
Υπάρχει μια πολύ αγαπημένη μου παρομοίωση· είναι σκοτεινά εδώ κάτω επειδή ο ουρανός είναι καλυμμένος με σύννεφα. Από πού προήλθαν τα σύννεφα; Από τον ήλιο που τράβηξε το νερό προς τα πάνω με τη μορφή υδρατμών, και επειδή τα σύννεφα έγιναν πυκνά, τα πράγματα φαίνονται σκοτεινά εδώ κάτω. Ο ήλιος είναι ανεπηρέαστος, αλλά εμείς παρατηρούμε το σκοτάδι. Αν μόνο συνειδητοποιούσαμε ότι όλα αυτά πρέπει επίσης να φύγουν, τα σύννεφα πρέπει να διαλυθούν, και ο ήλιος είναι εκεί ξανά, δίνοντας τόσο όμορφο φως. Λοιπόν, ποιος είναι ο δημιουργός ή ο Εκδηλωτής του σκοταδιού; Αυτό το φως, ο ήλιος.
Βλέπετε πώς μπορούμε να δούμε τα πράγματα με εντελώς διαφορετικές στάσεις και έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο σκέψης; Γι’ αυτό γυρίζω τον κόσμο μιλώντας, μιλώντας, μιλώντας, για να δώσω στους ανθρώπους μια κατανόηση ώστε να εκτιμήσουν καλύτερα τη ζωή και να θεωρήσουν τη ζωή ως ζωή και να αρχίσουν να ζουν αντί να είναι οι λεγόμενοι ζωντανοί νεκροί. Όταν ζεις, τότε είσαι αφυπνισμένος. Γι’ αυτό ο Βούδας αποκαλείτο «Ο Διαφωτισμένος» ή «Ο Αφυπνισμένος». Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ εσένα και εμένα και του Βούδα και του Χριστού και του Κρίσνα, καμία διαφορά. Ο ένας είναι αφυπνισμένος, και ο άλλος κοιμάται.
Όταν κοιμάσαι, είσαι ασυνείδητος. Όταν είσαι αφυπνισμένος, βλέπεις και παρατηρείς τα πάντα γύρω σου. Η Βασιλική Παρέλαση μπορεί να περάσει όταν κοιμάσαι, και θα τη χάσεις, επειδή κοιμάσαι. Αλλά αν είσαι ξύπνιος, θα απολαύσεις την όμορφη πομπή της ζωής. Βλέπεις πόσο απλό είναι;
Αυτά τα ίδια πράγματα σας τα λέω με τον πιο απλό δυνατό τρόπο. Θα μπορούσα να σας τα πω πολύ, πολύ τεχνικά. Αν μιλούσα σε μια ομάδα καθηγητών πανεπιστημίου φιλοσοφίας, θα έλεγα τα ίδια πράγματα αλλά διαφορετικά. Κι όμως, αυτό θα ήταν πολλή παιγνιώδης χρήση των λέξεων, και μερικοί άνθρωποι μπλέκονται τόσο πολύ στις λέξεις τους που όταν τελειώσουν να λένε κάτι, δεν ξέρουν τι έχουν πει. Οπότε, να είστε απλοί. Να είστε αποδεκτικοί. Να είστε παραδομένοι σε οτιδήποτε υπάρχει, διότι μόνο παραδινόμενοι σε αυτή την «Είναι-ότητα» μέσα μας ερχόμαστε να μάθουμε και να γνωρίσουμε την αληθινή «Είναι-ότητα».
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΜΟΡΦΑ
Γι’ αυτό, σε μία από τις προσευχές μας, λέμε, «πρέπει να πεθάνεις για να ξαναγεννηθείς». Πρέπει να πεθάνεις για να βρεις την αιώνια ζωή, και αυτό δεν σημαίνει να απορρίψεις αυτό το φυσικό σώμα. Απορρίπτεις την αναταραχή και την ταραχή· αυτό είναι όλο, και όλα είναι ήρεμα και όμορφα. Μέσα σε αυτήν την αποδοχή, θα εκτιμήσουμε περισσότερο το τριαντάφυλλο παρά τα αγκάθια, γιατί χωρίς τα αγκάθια, θα υπήρχε το τριαντάφυλλο;
Πολλές φορές οι άνθρωποι έρχονται σε μένα για συμβουλές για διάφορα είδη προβλημάτων τους. Το καλύτερο που μπορείς να πεις μετά από τη μακριά εξήγηση, αυτό που θα έλεγε ο γκουρού στον τσελά του, είναι, μην απορρίπτεις τα αγκάθια, διότι αν απορρίψεις τα αγκάθια, θα απορρίψεις το τριαντάφυλλο, αλλά δέξου τα αγκάθια και το τριαντάφυλλο μαζί, στην ολότητά τους, στην πληρότητά τους. Όλα στη ζωή είναι τόσο, τόσο όμορφα, απολύτως όμορφα· δεν υπάρχει καθόλου ασχήμια.
Η Θειότητα είναι πανταχού παρούσα, και ξέρουμε ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Θειότητας και ομορφιάς. Ανάνταμ Άαραμ Σουκάμ· αυτή η Ανάντα, η χαρά μέσα μας, είναι η μεγαλύτερη χαρά στην οποία θα μπορούσε κανείς να φιλοδοξεί ποτέ. Σατυάμ, Σιβάμ, Σουνταράμ. Σατυάμ, Σιβάμ, Σουνταράμ. Σατυάμ, αλήθεια. Σιβάμ, Θεός. Σουνταράμ, ομορφιά — είναι ένα. Όταν κοιτάζεις τα πάντα με μάτια που σου δείχνουν ομορφιά, συνειδητοποιείς αυτό· θα βλέπεις όχι με τα σχηματισμένα μάτια αλλά με τα μάτια της Θειότητας — και αυτό είναι αλήθεια. Εγώ είμαι η οδός, το φως και η αλήθεια.
… Γκουρουράζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσάνγκ Ηνωμένο Βασίλειο 1983 – 17
