ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΥΑΛΟ
Στις διδασκαλίες μας, δεν υπάρχει κάτι σαν Ανατολική ή Δυτική φιλοσοφία. Οι διδασκαλίες μας βασίζονται σε παγκόσμιες αλήθειες.
Ο ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ
Ένα άτομο με διανοητική κλίση, αρχικά, θα ξεκινήσει μελετώντας διάφορα συστήματα και μορφές διαλογισμού και πολλές φιλοσοφίες. Αν μελετήσετε τη ζωή του Ραμακρίσνα, θα διαπιστώσετε ότι υπήρξε μια περίοδος που πέρασε τη ζωή του ως Μουσουλμάνος. Υπήρξε μια περίοδος που πέρασε τη ζωή του ως Χριστιανός και μια περίοδος που πέρασε τη ζωή του ως Βεδαντιστής. Βίωσε και έζησε όλες αυτές τις διάφορες μορφές θρησκευτικών εννοιών και ιδανικών. Στη συνέχεια, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλες οι θρησκείες είναι σαν ποτάμια που έρχονται από διαφορετικές κατευθύνσεις, καταλήγοντας τελικά σε έναν και τον ίδιο ωκεανό. Αυτή ήταν η ανακάλυψη του Ραμακρίσνα, και αυτή η ανακάλυψη παραμένει – υπήρξε αληθινή στο πέρασμα των αιώνων και παραμένει έγκυρη μέχρι σήμερα.
Μια από τις βασικές ποιότητες του νου που αναζητά είναι ότι είναι πάντα ένας “ψαχνητής” νους. Όταν αναζητούμε το φως, συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε σε κάποιο βαθμό σκοταδιού, γιατί δεν θα αναζητούσαμε το φως αν δεν ήμασταν στο σκοτάδι. Στο σκοτάδι, συμβαίνει ολόκληρη η διαδικασία της αναζήτησης.
Σε αυτήν την αναζήτηση, μελετούμε και προσπαθούμε να εφαρμόσουμε διάφορες θρησκευτικές έννοιες. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτό, αλλά όλες αυτές οι έννοιες μπορεί να μην αντικατοπτρίζουν την πλήρη αλήθεια για εμάς.
Υπάρχει μια όμορφη μικρή ιστορία για τέσσερις τυφλούς άνδρες που περνούσαν από το δάσος για να βρουν την αλήθεια. Εκεί, βρήκαν έναν ελέφαντα. Ο ένας άγγιξε την ουρά και είπε, “Ο Θεός είναι σαν ένα σχοινί.” Ο άλλος άγγιξε το πόδι και είπε, “Ο Θεός είναι σαν ένας κορμός δέντρου.” Ο τρίτος άγγιξε την προβοσκίδα και είπε, “Ο Θεός είναι σαν κάτι άλλο.” Όλοι τους είχαν αγγίξει ή βρισκόταν σε διαφορετικό μέρος του ελέφαντα, και τότε αυτοί οι τέσσερις άρχισαν να συγκρούονται μεταξύ τους, ο ένας λέγοντας ότι ο Θεός είναι σαν ένα σχοινί και ο άλλος λέγοντας ότι ο Θεός είναι σαν ένας κορμός δέντρου.
Οι τυφλοί αναζητούσαν και είχαν την τύχη να εμφανιστεί κάποιος που μπορούσε να δει και τους είπε, “Όλοι εσείς γνωρίζετε την αλήθεια μερικώς. Η αλήθεια που λέτε, στην πραγματικότητα, δεν είναι η πλήρης αλήθεια, αλλά είναι μια μερική αλήθεια.” Τους πήρε γύρω από ολόκληρο τον ελέφαντα και τους έκανε να αγγίξουν την προβοσκίδα, τα αυτιά, τα πόδια και την ουρά και όλα, και τους είπε, “Όταν καταφέρετε να κατανοήσετε, όταν μπορέσετε να ανοίξετε τα μάτια σας, όταν μπορέσετε να δείτε το φως, θα δείτε ολόκληρο τον ελέφαντα. Τότε θα γνωρίζετε ολόκληρη την αλήθεια.”
Με αυτόν τον τρόπο, οι θρησκείες έχουν τονίσει ορισμένες πτυχές της αλήθειας. Επομένως, κανείς δεν πρέπει να ισχυρίζεται ότι κάθε θρησκεία είναι πλήρης. Οι θρησκείες μέσα τους είναι ολόκληρες, αλλά η σύλληψη των θρησκειών που ακολουθούμε μπορεί να μην είναι πλήρης, γιατί οι αντιλήψεις και οι νου μας είναι περιορισμένοι.
Μέσα από αυτό, προχωράμε στην ανακάλυψη, την εύρεση και την ανάλυση όλων των διάφορων φιλοσοφικών εννοιών. Σε αυτήν την αναζήτηση, σε αυτήν την ψαχτή, κάποια μικρή σπίθα φωτός εμφανίζεται, γιατί καμία αναζήτηση δεν είναι μάταιη—κάτι πάντα κερδίζεται.
Από εκείνο το στάδιο της αναζήτησης στο σκοτεινό δωμάτιο, ίσως υπάρχει μια μικρή σχισμή στην πόρτα από όπου περνά λίγος φωτισμός. Όταν ο άνθρωπος βρει αυτό το μικρό φως, ελκύεται περισσότερο προς εκείνο το συγκεκριμένο σύστημα, το οποίο κάποιοι το έχουν αποκαλέσει γραμμή.
Με θυμίζει μια θρυλική ιστορία για το χάμσα. Είναι μια σανσκριτική λέξη που σημαίνει “κύκνος”. Αυτός ο θρυλικός κύκνος έχει τη δυνατότητα, όταν του δοθεί ένα μπολ με νερό και γάλα αναμεμειγμένα, να εξαγάγει μόνο το γάλα και να αφήσει το νερό πίσω.
Όταν ο άνθρωπος προοδεύει και αναπτύσσεται, αναπτύσσει και αυτή την ικανότητα να παίρνει την κρέμα από όλες τις θρησκείες που έχει μελετήσει. Όταν ακολουθεί ένα συγκεκριμένο μονοπάτι που ίσως βρει ότι ταιριάζει στη φύση του, βρίσκοντας περισσότερη κρέμα σε αυτό το μονοπάτι και λιγότερο νερό, αυτός είναι ο λόγος που τείνει να ακολουθήσει αυτή τη συγκεκριμένη γραμμή σκέψης. Αλλά αυτό δεν είναι το τέλος.
Αυτό δεν είναι το τέλος γιατί η αναζήτηση ξεκίνησε από το επίπεδο του νου· διαφορετικά, δεν θα είχε εξετάσει όλες τις θρησκείες ή μελετήσει τη συγκριτική θρησκεία. Ορισμένες αλήθειες σε όλες αυτές τις θρησκείες μπορούν να συνδυαστούν μέσα στον άνθρωπο και να δημιουργήσουν τον τρόπο ζωής του. Αυτό μας επιστρέφει σε ό,τι λέω συνεχώς: αν υπάρχουν τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο, θα πρέπει να υπάρχουν τέσσερα δισεκατομμύρια θρησκείες.
ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
Τώρα, βρισκόμαστε στο δεύτερο στάδιο, όπου μια συγκεκριμένη φιλοσοφία ή ένας συγκεκριμένος τρόπος ζωής μας ελκύει περισσότερο. Με την εντατική εξάσκηση αυτής της μορφής πίστης, θρησκείας ή φιλοσοφίας, περνάμε από μια επέκταση. Υπάρχει μια επέκταση μέσα μας γιατί τώρα έχουμε βρει τον δρόμο που ταιριάζει περισσότερο στη φύση μας, και ο άνθρωπος πρέπει πάντα να ξεκινά από εκεί που βρίσκεται.
Αυτό που μπορεί να είναι το πιο πρόσφορο για ένα άτομο μπορεί να μην είναι το ίδιο πρόσφορο για κάποιο άλλο, γιατί δεν βρίσκονται και οι δύο στο ίδιο σημείο. Αν θέλουμε να φτάσουμε στο Σαν Φρανσίσκο από εδώ, κάποιοι μπορεί να είναι πιο κοντά στο Σαν Φρανσίσκο, ενώ άλλοι μπορεί να είναι πιο μακριά. Αυτοί που είναι πιο κοντά στον στόχο θα εκτιμήσουν φυσικά πιο λεπτές έννοιες με μεγαλύτερο βάθος. Αυτοί που είναι πιο μακριά θα εκτιμήσουν έννοιες που μπορεί να είναι πιο χονδροειδείς ή πιο κοινοί. Έτσι προχωρά κανείς στον δρόμο της θρησκείας, πίστης ή φιλοσοφίας.
ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ
Μόλις κάποιος υιοθετήσει την πίστη ότι ένα συγκεκριμένο μονοπάτι είναι σωστό για εκείνον, ακολουθεί αυτό το μονοπάτι εντατικά. Ωστόσο, υπάρχει ένα μειονέκτημα που πρέπει πάντα να θυμάστε: το μονοπάτι που φαίνεται πολύ πρόσφορο για μένα σήμερα μπορεί να μην είναι τόσο πρόσφορο αύριο, γιατί εξελίσσομαι. Καθώς εξελίσσομαι περισσότερο, οι αντιλήψεις μου γίνονται πιο λεπτές και η συνείδησή μου αυξάνεται.
Η αύξηση ή ανάπτυξη μεγαλύτερης συνείδησης που ακολουθώ σήμερα μπορεί να έχει αξία. Δεν πρέπει να απορρίπτεται επειδή υπήρξε ένα σκαλοπάτι για μένα, και αν δεν είχα εκείνο το σκαλοπάτι, δεν θα είχα προχωρήσει παραπέρα στα σκαλοπάτια. Αυτό μπορεί να ήταν το πρώτο σκαλοπάτι της σκάλας, αλλά υπάρχουν πολλά άλλα σκαλοπάτια που πρέπει να ανέβω.
Με αυτόν τον τρόπο, τίποτα δεν απορρίπτεται ποτέ, γιατί κάθε διδασκαλία περιέχει ένα στοιχείο αλήθειας. Συνδυάζοντας όλα αυτά τα διάφορα στοιχεία της πραγματικότητας, συνειδητοποιούμε την πληρότητα της αλήθειας. Μετά τη μελέτη διαφόρων θρησκειών, έχουμε επιλέξει έναν πρόσφορο δρόμο.
Για να το θέσουμε με άλλο τρόπο, η προειδοποίηση είναι να μην γίνουμε δογματικοί. Ο δογματισμός οδηγεί σε φανατισμό, που οδηγεί σε όλους τους τύπους θρησκευτικής αντίθεσης και θρησκευτικών συγκρούσεων. Αυτή η σύγκρουση που δημιουργείται από τον φανατισμό πρέπει απαραίτητα να αναπηδήσει πίσω σε εμάς. Έτσι, παρόλο που ακολουθούμε έναν συγκεκριμένο δρόμο στη ζωή και προσκολλούμαστε σε μια συγκεκριμένη φιλοσοφία, πρέπει πάντα να βλέπουμε τα πάντα με ανοιχτό μυαλό.
ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΥΑΛΟ
Όταν βλέπουμε τα πάντα με ανοιχτό μυαλό, γινόμαστε ανεκτικοί. Γινόμαστε ανεκτικοί προς τη μουσουλμανική πίστη, τη ινδουιστική πίστη, τη βουδιστική πίστη, τη ταοϊστική πίστη, όποια κι αν είναι. Αναπτύσσουμε αυτήν την ανεκτικότητα επειδή έχουμε ανοιχτό μυαλό.
Με αυτήν την ανεκτικότητα, αναπτύσσουμε επίσης κατανόηση γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να είναι ανεκτικός χωρίς κατανόηση. Αν κάποιος μπορεί να φάει τέσσερα ουγγιές φαγητό για το γεύμα του, δεν έχουμε δικαίωμα να του “τρυπήσουμε” τον λαιμό με οκτώ ουγγιές. Καταλαβαίνουμε ότι ο άνθρωπος κάνει τα πράγματα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τη δυνατότητά του. Όταν έχουμε αυτήν την ανεκτικότητα, επεκτείνουμε αυτήν την κατανόηση, και αναπτύσσοντας κατανόηση, χτίζουμε και αγάπη. Έτσι, όποιο μονοπάτι ακολουθεί το άτομο, αγαπάμε το άτομο.
Γνωρίζω μια οικογένεια όπου ο σύζυγος είναι Προτεστάντης και η σύζυγος Καθολική. Το πρωί της Κυριακής, όταν πηγαίνουν στην εκκλησία, ο σύζυγος αφήνει τη γυναίκα του στην καθολική εκκλησία και πηγαίνει στην προτεσταντική εκκλησία. Όταν τελειώνουν οι υπηρεσίες, την παίρνει και ζουν ευτυχισμένοι. Έτσι, αυτό που συνέβη είναι ότι ο σύζυγος και η σύζυγος είναι αμφότεροι ανεκτικοί στις πεποιθήσεις του άλλου γιατί συνειδητοποιούν ότι ο καθένας πρέπει να βρει το μονοπάτι του. Αυτή η σύλληψη αγκαλιάζει την ανεκτικότητα: η ανεκτικότητα γεννά κατανόηση, και η κατανόηση γεννά αγάπη.
ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ
Όταν όλες αυτές οι ποιότητες συνδυάζονται μέσα μας, είμαστε σίγουροι ότι θα περάσουμε από μια μεγαλύτερη επέκταση και αυξημένη συνείδηση. Όταν αναπτύσσουμε μεγαλύτερη συνείδηση, το τρέχον μονοπάτι που ακολουθούμε θα μας οδηγήσει σε ένα παγκόσμιο μονοπάτι, και σε εκείνη την παγκοσμιότητα, βρίσκουμε τα πάντα να είναι αληθινά.
Γι’ αυτό λέμε ότι ακόμα και τα αντίθετα είναι αληθινά. Όταν ξεκινάμε τον δρόμο της παγκοσμιότητας, όλα τα υπαρκτά, ή όλα τα υπαρκτά μέσα στην αντίληψή μας, και όλα τα υπαρκτά πέρα από την αντίληψή μας είναι επίσης αληθινά. Έτσι επιτυγχάνουμε τη μέγιστη πρόοδο, και σε αυτήν την μέγιστη πρόοδο, αναπτύσσοντας αυτή την παγκοσμιότητα μέσα μας, γινόμαστε και εμείς παγκόσμιοι. Αυτός είναι ο σκοπός και ο στόχος της ζωής.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΘΕΙ ΣΕ ΚΑΤΙ
Εδώ, ξεκινάμε από τον στενό δρόμο, από το στενό άκρο του κώνου, και προχωράμε προς το ευρύ άκρο, όπου κάθε θρησκεία, κάθε φιλοσοφία, κάθε άνθρωπος, κάθε πλάσμα, κάθε μορφή ύπαρξης, έμψυχη ή άψυχη, είναι μέσα στην αγκαλιά μας και νιώθουμε ένα με το σύμπαν. Το σύμπαν, με τη σειρά του, νιώθει ένα με εμάς. Αυτός είναι ο τελικός στόχος και σκοπός της ζωής, και αυτό είναι η πλήρης ενσωμάτωση του εαυτού, η επίγνωση του Θεού με το να γίνεσαι ένα με το Ένα. Όλη η δυαδικότητα παύει εκεί και τότε.
Ο άνθρωπος πρέπει να προσκολληθεί σε κάτι. Το μυαλό του ανθρώπου κολλάει αυτόματα σε αυτό που του αρέσει περισσότερο. Κάθεστε σε ένα τραπέζι με εκατό λιχουδιές και θα επιλέξετε αυτή που σας ελκύει περισσότερο. Είναι μέρος της διαδικασίας. Μόλις επιλέξετε αυτό που σας ελκύει περισσότερο, σύντομα, ίσως, θα πάτε πέρα από αυτήν την προτίμηση, όπου όλα γίνονται η προτίμησή μας.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιογκί: Σατσανγκ ΗΠΑ 1977 – 21
