Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΑΧΩΡΙΣΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΗΣ
Το αντίθετο της προσκόλλησης δεν είναι η αποστασιοποίηση. Το αντίθετο της προσκόλλησης είναι η αχώριστη συμμετοχή. Ας σας εξηγήσω τη διαφορά μεταξύ αποστασιοποίησης και αχώριστης συμμετοχής. Στην αποστασιοποίηση, αποσπάστε από τον κόσμο ή το περιβάλλον σας. Αυτό θα μπορούσε να είναι μια μορφή φυγής. Όταν πολλοί άνθρωποι εγκαταλείπουν ή αποτυγχάνουν στη ζωή ή δεν αντέχουν τα προβλήματα της ζωής, απομονώνονται, γίνονται ερημίτες ή μοναχοί. Πολλοί από τους σάδους ή τους λεγόμενους γιόγκι στην Ινδία είναι τέτοιοι. Έχω συναντήσει εκατοντάδες από αυτούς. Είναι εγκαταλειμμένοι, οπότε αποσπάστηκαν από τον κόσμο. Αλλά η ιδέα είναι να έχουμε αχώριστη συμμετοχή, όπου είστε στον κόσμο αλλά δεν είστε προσκολλημένοι στον κόσμο. Είστε στον κόσμο, αλλά δεν ανήκετε στον κόσμο. Αυτό είναι η αχώριστη συμμετοχή. Σημαίνει ότι συμμετέχετε σε όλα, φοράτε ρούχα, ζείτε σε σπίτια, έχετε συζύγους, παιδιά και οικογένειες και ζείτε κανονικά. Και όμως, μπορείτε να στέκεστε ξεχωριστά και να παρατηρείτε το παιχνίδι. Μήπως όλος αυτός ο κόσμος δεν είναι μια σκηνή, όπως θα έλεγε ο Σαίξπηρ;
Αυτό είναι η αχώριστη συμμετοχή, όπου παρακολουθείτε το παιχνίδι του κόσμου και κάθεστε στο κοινό βλέποντας όλο τον κόσμο να περνά. Και όμως συμμετέχετε σε αυτό χωρίς να είστε προσκολλημένοι. Αυτό είναι η αχώριστη συμμετοχή. Με την προσκόλληση, εμπλέκεστε τόσο συναισθηματικά που αισθάνεστε όλους τους πόνους και τη θλίψη. Αλλά αν είστε αχώριστοι, αν και οι πόνοι και η θλίψη έρχονται, μπορείτε να στέκεστε ξεχωριστά και να γίνετε μάρτυρας, και όταν γίνεστε μάρτυρας, η έμφαση είναι περισσότερο στο μεγάλο «Εγώ» παρά στο μικρό «εγώ».
Με την προσκόλληση, ενεργοποιείται το μικρό «εγώ». Με την αχώριστη συμμετοχή, ενεργοποιείται το μεγάλο «Εγώ» και γίνεται ο παρατηρητής ή ο μάρτυρας όλων όσων κάνει το μικρό «εγώ». Έτσι, το μεγάλο «Εγώ», ή το αυθεντικό, πραγματικό Εγώ του ανθρώπου, αρχίζει να διαπερνά το μικρό εγώ του ανθρώπου. Το μυστικό της ζωής είναι η αχώριστη συμμετοχή. Δεν σημαίνει απομόνωση ή απόσταση. Δεν σημαίνει ότι αφήνετε τη γυναίκα ή τα παιδιά σας ή τους συζύγους σας· όλη μέρα να κάθεστε σε κάποιο λόφο ή σπηλιά στα Ιμαλάια ή στους Άνδεις. Δεν σημαίνει αυτό.
Είμαι δάσκαλος για τους νοικοκυραίους, όχι για τους μοναχούς. Οι μοναχοί μπορούν να συνεχίσουν τις προσωπικές τους ενασχολήσεις. Εγώ είμαι νοικοκυραίος, δάσκαλος για νοικοκυραίους.
Η ΧΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ
Η αχώριστη συμμετοχή είναι επίσης μια μορφή αποκήρυξης, που δεν σημαίνει ότι έχετε αποκηρύξει τον κόσμο, αλλά ότι έχετε αποκηρύξει την προσκόλληση στον κόσμο και ζείτε σε κατάσταση αχώριστης συμμετοχής όπου τίποτα δεν μπορεί να σας αγγίξει. Με την αχώριστη συμμετοχή ανυψώνεστε, ξεπερνάτε τις πολικότητες και ξεπερνάτε τον νόμο των αντιθέτων. Διότι στην προσκόλληση λειτουργεί ο νόμος των αντιθέτων. Αν αισθάνεστε έντονα ευτυχισμένοι σήμερα, να ξέρετε ότι θα αισθανθείτε έντονα δυστυχισμένοι και την επόμενη εβδομάδα. Κάθε ευχαρίστηση περιέχει πόνο και κάθε πόνος περιέχει ευχαρίστηση. Στην αχώριστη συμμετοχή, δεν βιώνετε πόνο ή ευχαρίστηση· βιώνετε χαρά. Αυτό είναι διαφορετικό από την ευχαρίστηση.
Τρώτε ένα μεγάλο, όμορφο δείπνο, σας δίνει ευχαρίστηση. Πηγαίνετε να δείτε μια εξαιρετική παράσταση, σας δίνει ευχαρίστηση. Δεν σας προσφέρει χαρά, διότι ο πόνος και η ευχαρίστηση σας επιβάλλονται και απαιτούν εξωτερική στήριξη, ενώ η χαρά αναβλύζει από μέσα. Μπορεί να πάτε σε ένα όμορφο δείπνο, να χορέψετε και να δείτε μια παράσταση και να νιώσετε ευτυχία. Βγαίνετε με τον σύντροφό σας, λίγες ώρες περνούν. Αχ! Είμαι χαρούμενος, τόσο υπέροχα. Κι όμως, επιστρέφετε σπίτι, και ένα μικρό γεγονός, ειδικά μετά από μερικά ποτήρια σαμπάνιας, μπορεί να προκαλέσει ένταση. Καβγαδίζετε. Μισή ώρα πριν, τόση ευχαρίστηση, και τώρα, λόγω εκείνης της όμορφης στιγμής, νιώθετε πόνο. Βλέπετε πώς συνδέονται; Αλλά όταν ξεπερνάτε τον πόνο και την ευχαρίστηση, υπάρχει απόλυτη χαρά και ευδαιμονία· τότε λειτουργείτε από διαφορετικό επίπεδο.
Ο πόνος και η ευχαρίστηση ανήκουν στις πέντε αισθήσεις: ακοή, όραση, αφή, όσφρηση και αίσθηση, αλλά η χαρά προέρχεται από μέσα. Αναβλύζει από το Βασίλειο των Ουρανών μέσα σας, από τον πυρήνα της προσωπικότητας που ονομάζεται Καρδιά. Η χαρά προέρχεται από εκεί, και αυτή η «χαρά» είναι αυτό που αναζητούμε. Όταν κάποιος είναι προσκολλημένος σε οποιοδήποτε υλικό αντικείμενο, συγγενή ή πρόσωπο, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η προσκόλληση δεν έχει καμία αξία, διότι όλα είναι εφήμερα. Όλοι αυτοί οι πόνοι και οι ευχαριστήσεις περνούν πολύ γρήγορα. Αλλά η χαρά είναι αιώνια· είναι καλή για πάντα.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ, ΑΙΩΝΙΟΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ, ΠΟΥ ΔΙΑΠΕΡΝΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ
Υπήρχε ένας γνωστός ραββίνος που ζούσε σε ένα μικρό χωριό στο Ισραήλ. Ένας άντρας περνούσε από το χωριό και άκουσε ότι αυτός ο ραββίνος ζούσε εκεί. Σκέφτηκε: «Ας πάω να τον επισκεφτώ». Πήγε στο σπίτι του ραββίνου. Ήταν φτωχικό, ταπεινό σπίτι, και μπήκε μέσα. Ο ραββίνος είπε: «Καλώς ήρθες, μπες, κάθισε» και του πρόσφερε ένα ποτήρι νερό. Φτωχός άνθρωπος, και όλο το σπίτι του ήταν άδειο. Κάθισε στο πάτωμα χωρίς έπιπλα, τίποτα. Ο επισκέπτης είπε: «Ραββίνο, περνούσα από εδώ, οπότε σταμάτησα να σας δω». Και μετά τη συζήτηση, ο επισκέπτης ρώτησε: «Γιατί το σπίτι σου είναι τόσο άδειο;» Ο ραββίνος απαντά: «Α, και εγώ απλώς περνούσα από εδώ».
Είμαστε όλοι απλώς περαστικοί. Ενώ περνάμε, συνειδητοποιούμε ότι δημιουργούμε προσκολλήσεις που νομίζουμε ότι θα είναι αιώνιες. Έχω τρία παιδιά. Το ένα είναι παντρεμένο· είναι είκοσι πέντε. Το άλλο μόλις γίνεται φαρμακοποιός· είναι είκοσι δύο και ένα αγόρι δεκατριών. Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω: τα αγαπώ πολύ· όσο αγαπώ και όλα τα άλλα παιδιά, διότι τα παιδιά των άλλων είναι και δικά μου. Αν κάτι συμβεί σε κάποιο από αυτά, θα με σοκάρει στην αρχή, αλλά θα περάσει σε πέντε λεπτά, γιατί γνωρίζω την αξία αυτού που απλώς περνάει. Θα θυμάμαι τώρα και τότε, ναι, καλό παιδί, αλλά δεν θα αφήσω να με επηρεάσει, γιατί είμαι αχώριστος.
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
Όλα στο σύμπαν βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση. Τίποτα δεν είναι ακίνητο. Νομίζουμε ότι καθόμαστε ακίνητοι στη Γη, αλλά αυτός ο μικρός πλανήτης κινείται με χιλιάδες μίλια ανά ώρα. Όλα είναι σε κίνηση. Ακόμη και ενώ κάθομαι εδώ, δισεκατομμύρια κύτταρα στο σώμα μου κινούνται συνεχώς. Όλα κινούνται, και οτιδήποτε κινείται πρέπει να μεταδοθεί.
Πραγματικά ξέρουμε πώς να αγαπάμε αν αναπτύξουμε την αχώριστη συμμετοχή! Αν αγαπάτε με προσκόλληση, δεν είναι αγάπη, αλλά ανάγκη. Η αληθινή αγάπη έρχεται μόνο όταν αγαπάς για την αγάπη της αγάπης, και ακόμη και αν το αντικείμενο φύγει, η αγάπη παραμένει. Αλλά αν είναι αγάπη προσκόλλησης, δεν θέλετε το αντικείμενο να εξαφανιστεί. Το αντικείμενο παραμένει εκεί, προκαλώντας σας δυσφορία, και γνωρίζετε ότι η στιγμή πέρασε.
ΖΗΣΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΗΝ
Τι κάνουμε λοιπόν; Γιατί υποφέρουμε τόσο πολύ; Επειδή δεν ζούμε τη στιγμή. Ζούμε είτε στο παρελθόν είτε στο μέλλον. Μελετήστε το μυαλό σας, παρατηρήστε τις σκέψεις σας. Τι σκέφτεστε; Απλώς παρατηρήστε. Σκέφτεστε το παρελθόν ή το μέλλον, και χάνετε τη στιγμή. Ζήστε τώρα.
Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΧΩΡΙΣΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Δεν πρέπει να ζούμε στο παρελθόν ή στο μέλλον. Αν δεν είμαστε προσκολλημένοι στο παρελθόν, δεν ζούμε το παρελθόν· αν δεν είμαστε προσκολλημένοι στο μέλλον, δεν ζούμε το μέλλον. Τότε ζούμε τώρα. Αυτή είναι η στιγμή· αιωνιότητα σε μια στιγμή, όπως είπε ο Μπλέικ. Όλα αυτά αποκτώνται μέσω της αχώριστης συμμετοχής και όχι της προσκόλλησης. Όταν συνειδητοποιούμε, αφομοιώνουμε μέσα μας· αφομοιώνουμε κάθε σταγόνα του αίματός μας. Τότε συνειδητοποιούμε τον εαυτό μας, συνειδητοποιούμε τον Θεό και τη Θειότητα. Όλα ξεκινούν από την αχώριστη συμμετοχή.
ΖΩΗ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΓΕΛΙΟ
Η αχώριστη συμμετοχή δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς ή είσαι απομακρυσμένος· όχι, απόλαυσε τη χαρά. Αυτό είναι ζωή· αυτή είναι η διασκέδαση της ζωής. Ναι, ναι, ναι. Ζωή, αγάπη και γέλιο.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ ΗΠΑ 1980 – 24
