Ζωντανή Θειότητα: Το Παγκόσμιο Μήνυμα των Πνευματικών Δασκάλων

ΙΗΣΟΥΣ, Ο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ

Υπάρχει Σάκτι σε όλα, επομένως έχεις Γκουρουσάκτι αυτή τη στιγμή. Αν πιστεύεις στον Ιησού, πίστευε στον Ιησού. Μη παραιτείσαι από την πίστη σου στον Ιησού. Δεν πρέπει να σταματήσεις. Η διαφορά μεταξύ ενός αληθινού Πνευματικού Δασκάλου και του Ιησού ή του Κρίσνα ή του Βούδα είναι μόνο ο χρόνος και τα διαφορετικά σώματα. Η συνειδητότητα που αυτά τα άτομα φέρνουν στον κόσμο είναι η ίδια, διότι υπάρχει μόνο μία συνειδητότητα, αλλά επειδή η Θεότητα είναι αφηρημένη, η συνειδητότητα πρέπει να λάβει ανθρώπινη μορφή για να μεταδώσει την ώθηση σε έναν άλλο άνθρωπο.

Πολύ λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν την πραγματική ζωή του Ιησού. Οι διάφορες Εκκλησίες έχουν κατασκευάσει τη ζωή του Ιησού όπως την γνωρίζεις, αλλά το έκαναν αυτό για τις δικές τους ανάγκες. Οι δύο πιο προσοδοφόροι και πλουσιότεροι οργανισμοί είναι η Εκκλησία και οι Ασφαλιστικές Εταιρείες. Η Εκκλησία υπόσχεται παράδεισο αφού πεθάνεις, και η Ασφαλιστική Εταιρεία σου υπόσχεται πολλά χρήματα αφού πεθάνεις. Σου λένε να χτίσεις για τον εαυτό σου μια αποθήκη στον παράδεισο. Ξέρεις πού είναι ο παράδεισος; Και αν δεν ξέρεις πού είναι ο παράδεισος, πώς θα χτίσεις μια αποθήκη εκεί πάνω; Αν δεν ξέρεις πού είναι το Δουβλίνο ή δεν καταλαβαίνεις πώς θα φτάσεις εκεί; Πώς θα πάω εκεί; Χρειάζεσαι έναν οδηγό να σου δείξει, και τα πάντα στη ζωή είναι ένας Γκουρού. Ακόμη και όταν οδηγείς και πηγαίνεις σε ένα άγνωστο μέρος, χρησιμοποιείς έναν χάρτη. Εκείνος ο χάρτης σε καθοδηγεί.

Μην παραιτείσαι από την πίστη σου στον Ιησού· θυμήσου, είναι πίστη. Δεν έχεις βιώσει τον Ιησού, οπότε πώς μπορείς να έχεις πίστη; Και αν δεν έχεις αναπτύξει αυτή την πίστη, πώς μπορείς να ενωθείς μαζί Του;

Ο Ιησούς δεν ήταν όπως οι ερμηνείες αυτών των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων λένε· ήταν ένας καθημερινός άνθρωπος. Δεν πέθανε πάνω στον Σταυρό· απλώς έπεσε σε κώμα. Ο Νικόδημος ήταν προστάτης του και φρόντισε ώστε ο Ιησούς να μην χρειαστεί να μείνει πολύ στον Σταυρό. Πολλοί άνθρωποι σταυρώνονταν, και η σταύρωση δεν ήταν μόνο για τον Ιησού, αλλά ήταν η μέθοδος που χρησιμοποιούσαν τότε, όπως έχουμε σήμερα την ηλεκτρική καρέκλα ή την αγχόνη. Δεν ήταν αποκλειστικό.

Υπήρχε πολλή πολιτική ανάμειξη στην προσπάθεια να απαλλαγούν από τον Ιησού. Οι Ρωμαίοι δεν τον συμπαθούσαν και φοβόντουσαν ότι ίσως συγκέντρωνε όλο τον λαό για να ανατρέψει τη ρωμαϊκή κυριαρχία στο Ισραήλ. Έτσι, υπήρχαν πολιτικοί λόγοι. Ο Ιησούς ήταν ο πιο περιφρονημένος άνθρωπος της εποχής του. Ο λαός του δεν τον ήθελε. Το Συνέδριο των Ιουδαίων δεν τον ήθελε. Οι Ζηλωτές δεν τον συμπαθούσαν· τον μισούσαν. Ήταν ο πιο περιφρονημένος άνθρωπος και δεν θα υπήρχε καθόλου χριστιανική θρησκεία αν δεν υπήρχαν οι ακόλουθοί του που έγραψαν για αυτόν, και αυτό συνέβη σαράντα, πενήντα χρόνια μετά την αναχώρησή του. Η Χριστιανική Εκκλησία μόνο τότε έγινε επίσημη όταν όλοι οι Καρδινάλιοι συναντήθηκαν στην Πρώτη Σύνοδο της Νικαίας, το 325 μ.Χ. Αν θυμάμαι καλά. Έτσι έγινε επίσημη.

Η διαφορά είναι ότι μπορείς να μιλήσεις και να συνομιλήσεις με έναν ζωντανό Δάσκαλο αλλά δεν μπορείς να επικοινωνήσεις με έναν νεκρό Δάσκαλο εκτός αν είσαι πολύ ανεπτυγμένος πνευματικά. Εκείνος δεν μπορεί να σου απαντήσει. Πόσοι από εσάς μπορούν να μου πουν ότι μίλησαν με τον Ιησού και εκείνος τους απάντησε; Αλλά μπορείς να με ρωτήσεις κάτι και θα σου δώσω μια απάντηση. Έτσι, ο Ιησούς, ο Κρίσνα και ο Βούδας ήταν καθημερινοί άνθρωποι, όπως έχω ξαναπεί, καθημερινοί άνθρωποι που ήταν πολύ, πολύ ανθρώπινοι. Ο Ιησούς είχε ακόμη και παιδί με τη Μαρία Μαγδαληνή. Δεν ήταν παντρεμένοι, αλλά αυτά τα πράγματα έχουν κρυφτεί, και αυτό βρέθηκε σε μετέπειτα χειρόγραφα που ξεθάφτηκαν κάπου στην Αίγυπτο και μεταφράστηκαν. Δημοσιεύθηκε ακόμη και στην εφημερίδα «Observer» στην Αγγλία. Έτσι, ο Ιησούς ήταν ένας απλός άνθρωπος. Αλλά αυτό που πιστεύω εγώ είναι ο Χριστός, και Χριστός σημαίνει συνειδητότητα, ολική συνειδητότητα.

ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο άνθρωπος στον κόσμο είναι πολύ λίγο συνειδητός· η συνειδητότητά του είναι ελάχιστη. Σύγκρινε αυτή την ελαχιστότητα με την άπειρη συνειδητότητα που μπορεί να φέρει η Χριστότητα, η Κρισναϊκότητα ή η Βουδδαιότητα. Όταν ο Κρίσνα και ο Χριστός είπαν, «Κανείς δεν πηγαίνει στον Πατέρα παρά μόνο μέσω εμού», δεν εννοούσαν τον Ιησού τον άνθρωπο. Εννοούσαν εκείνη τη συνειδητότητα, την οποία μπορούμε να αποκαλέσουμε Χριστότητα, που είναι συνειδητότητα. Όταν εξελιχθείς σε ένα συγκεκριμένο στάδιο ώστε να φτάσεις αυτή τη συνειδητότητα, τότε μόνο μπορείς να γίνεις ένα με αυτό που αποκαλούμε Πατέρα, και τον αποκαλούμε Πατέρα επειδή δεν υπήρχε ούτε μία γυναίκα σε εκείνα τα συμβούλια όπου η Βίβλος αναδιαμορφώθηκε.

Ομιλώντας, εκείνη η αιώνια ενέργεια που αποκαλούμε Πατέρα δεν είναι ούτε άνδρας ούτε γυναίκα. Είναι ενέργεια. Μπορείς να έχεις αυτή την ενέργεια μέσα σου με τη μορφή γυναίκας ή με τη μορφή άνδρα. Μπορείς να την αποκαλείς Μητέρα και μπορείς να την αποκαλείς Πατέρα. Είναι το ίδιο, διότι η Θεότητα είναι άφυλη· δεν είναι ούτε Αυτός ούτε Αυτή. Για παράδειγμα, χθες το βράδυ, όταν έκανα την Πρακτική Κοινωνίας στην οποία πολλοί από εσάς είχατε όμορφες εμπειρίες, ήμουν μακριά από ολόκληρο το Σύμπαν. Συγχωνεύτηκα με εκείνη τη Θεία ενέργεια, η οποία δεν είναι ούτε Αυτός ούτε Αυτή, και όμως περπατούσα ανάμεσά σας. Όταν συναντιόμαστε έξω ή καθόμαστε στο δείπνο, σας κάνω αστεία, γελάω μαζί σας, σας πειράζω.

Θα χρησιμοποιήσω ακόμη και μερικές βρισιές για να σας κάνω να γελάσετε, για να σας δείξω ότι είμαι σαν κι εσάς ως άνθρωπος. Θα χρησιμοποιήσω ακόμη και «f» και «b»· γιατί όχι; Τα ακούς κάθε μέρα στην τηλεόραση, και σε όλα εκείνα τα έργα που ακούνε τα μικρά παιδιά. Δεν χρειάζεται να τα χρησιμοποιώ, αλλά τονί