ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
Όταν πρόκειται για τη γέννηση, η ψυχή εισέρχεται στη μήτρα της μητέρας κατά τη στιγμή της σύλληψης. Όταν μια ψυχή βρει τον κατάλληλο γενετικό συνδυασμό, μεταφέρεται μέσω των σπερματοζωαρίων.
Το σύνολο του νου είναι τόσο απέραντο όσο το σύμπαν. Έχω πει ότι από αυτά τα 12 δισεκατομμύρια κύτταρα, ο συνειδητός νους χρησιμοποιεί μόνο το ένα εκατομμυριοστό μέρος αυτών των 12 δισεκατομμυρίων κυττάρων. Πόσο μεγάλο είναι αυτό; Οι σκέψεις που περνούν από το νου σας, πόσο χώρο απαιτούν; Κανένα. Δεν απαιτούν καθόλου χώρο.
Μετά το θάνατο, πηγαίνετε στο βασίλειο της χωροχρονικής απουσίας, της αχρονικότητας. Μόνο όταν είστε έτοιμοι να ξαναγεννηθείτε, και μόνο όταν συμβαίνει η σύλληψη, αναγνωρίζετε το χώρο και τον χρόνο. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, αρχίζετε να αναγνωρίζετε το χώρο και τον χρόνο. Μέχρι τότε, εξακολουθείτε να βρίσκεστε στην αχρονικότητα και την απουσία χώρου όσον αφορά το εγώ ή τον νοητικό εαυτό σας.
Υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων που παίρνουν πολύ χρόνο για να ξαναγεννηθούν: ένας πολύ, πολύ κακός άνθρωπος, όπως ο Χίτλερ, χρειάζεται πολύ χρόνο για να ξαναγεννηθεί γιατί δεν υπάρχουν τόσοι πολλοί κακοί άνθρωποι στη Γη και χρειάζεται πολύ καιρό για να ξαναγεννηθεί ένας άγιος, γιατί πόσοι άγιοι υπάρχουν μέσα από τους οποίους μπορεί να ξαναγεννηθεί; Επομένως, λέμε για έναν άγιο ότι ευλογημένη είναι η μητέρα του «που τον γέννησε» ως έναν τέτοιο άγιο.
ΟΤΙ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ
Δεν υπάρχουν άλλες διαστάσεις ύπαρξης. Μπαίνετε σε μια φάση αχρονικότητας και χωροχρονικής απουσίας, και ό,τι φοβόμαστε, αυτό είναι σίγουρο ότι θα βρούμε, γιατί ο φόβος έχει ισχυρότερη ποιότητα από οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα. Ο φόβος του αγνώστου είναι η βάση όλων των άλλων φόβων. Ο άνθρωπος φοβάται το θάνατο επειδή έχει πεθάνει πολλές φορές στο παρελθόν σε ασυνείδητη κατάσταση. Ο άνθρωπος φοβάται το θάνατο λόγω της πλήρους προσκόλλησης του στα εγκόσμια πράγματα. Θα πρέπει να είμαστε αδιάφοροι. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ζείτε καλά ή να έχετε κάτι που χρειάζεστε – δεν σημαίνει αυτό, αλλά δεν πρέπει να είστε προσκολλημένοι.
Μετά το θάνατο, ποια κατεύθυνση παίρνουμε; Δεν υπάρχει κατεύθυνση γιατί στη άλλη διάσταση ύπαρξης, δεν υπάρχουν κατευθύνσεις. Η μόνη κατεύθυνση που μπορείτε να σκεφτείτε είναι να επιστρέψετε στον τρισδιάστατο κόσμο που γνωρίζουμε. Δεν είναι απαραίτητο να επιστρέψετε σε αυτόν τον πλανήτη. Υπάρχουν χιλιάδες κόσμους πολύ παρόμοιους με τον δικό μας, και αν πρέπει να ξαναγεννηθείτε, μπορεί να ξαναγεννηθείτε σε έναν άλλον πλανήτη που θα είναι ευνοϊκός για την εξέλιξή σας.
Αυτή η άλλη ιστορία για το να πάτε στην άλλη πλευρά και οι θείοι και οι θείες σας να έρχονται να σας συναντήσουν, τι αλήθεια υπάρχει εκεί; Καμία! Τους δημιουργείτε μέσω της σκέψης σας ότι θα συναντήσετε τη θεία Ματίλντα και τον θείο Τζον εκεί. Θα τους δείτε ή θα τους συναντήσετε λόγω της βαθιάς επιθυμίας και προσκόλλησης σας να τους συναντήσετε. Ακόμα και η θεία Ματίλντα μπορεί να ξαναγεννηθεί, και όμως με τη δύναμη της σκέψης σας θα τη δημιουργήσετε εκεί και θα τη συναντήσετε εκεί.
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΑΝΤΑ
Ο νους κατασκευάζει τα πάντα, και γι’ αυτό λέμε ότι η συνολική δημιουργία είναι μια επικάλυψη πάνω στον δημιουργό. Όλη αυτή η εκδήλωση είναι μια επικάλυψη πάνω στον Εκδηλωτή. Δεν υπάρχει Θεός που δημιουργεί, όπως έχω πει πριν. Η δημιουργία είναι μια συνεχής, διαρκώς επεκτεινόμενη διαδικασία όλη την ώρα. Λειτουργεί από μόνη της με τους νόμους που η δημιουργία έχει διαμορφώσει από μόνη της. Όπως το νερό κατεβαίνει το λόφο και όχι ανεβαίνει το λόφο. Ποιος το δημιούργησε αυτό; Είναι κάτι που υπάρχει. Είναι κάτι που πρέπει να συμβεί, ότι το νερό κατεβαίνει την πλαγιά. Ρίχνεις μια πέτρα, και η πέτρα κατεβαίνει. Αντί να πετάξει προς τα πάνω, τραβιέται ή πιέζεται κάτω από τους νόμους της βαρύτητας. Αυτοί οι διάφοροι νόμοι για τους οποίους μιλάμε σήμερα υπήρχαν πάντα χωρίς να τους γνωρίζει ο άνθρωπος. Πάντα υπήρχε ο νόμος της βαρύτητας ακόμη και πριν ο Νεύτων τον ανακαλύψει, επειδή το μήλο έπρεπε να πέσει, και το μήλο πέφτει για εκατομμύρια και εκατομμύρια χρόνια, ενώ ο Νεύτων υπήρξε μόνο μερικές εκατοντάδες χρόνια πριν.
Ομοίως, λειτουργούν άλλοι νόμοι μέσα στη φύση. Υπάρχουν πιο λεπτοί νόμοι, και όταν ο νους γίνεται όλο και πιο εκλεπτυσμένος μέσω των πνευματικών μας πρακτικών, κατανοούμε αυτούς τους πιο λεπτούς νόμους στον βαθμό που μπορούμε να πεθάνουμε συνειδητά. Μπορούμε να είμαστε σε συνείδηση της ευτυχίας. Οι άνθρωποι λένε πάντα ότι κάποιος πέθανε με τρομερό τρόπο ή υπέφερε πολύ. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Διότι πριν από το θάνατο γίνεστε ασυνείδητοι, και στη συνέχεια στην άλλη διάσταση ύπαρξης, ξαναγίνεστε συνειδητοί. Εκεί ο νους λειτουργεί από μόνος του χωρίς να είναι ενσωματωμένος, και γι’ αυτό στη διάρκεια του ύπνου, ο νους σας λειτουργεί. Το υποσυνείδητό σας περιστρέφεται συνεχώς, ανακατεύεται και μαθαίνει. Τότε γιατί όχι περισσότερο σε μια πιο λεπτότερη διάσταση.
ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
Στη στιγμή του θανάτου, όλη σας η ζωή από την στιγμή που γεννηθήκατε περνά μπροστά από τα μάτια σας—κάθε λεπτομέρεια σε μια στιγμή. Μπορεί να είστε 70, 80 χρονών, αλλά αυτά τα 80 χρόνια περνούν σε πλήρη λεπτομέρεια σε μια στιγμή μπροστά από τα μάτια σας, και αυτό αποδεικνύει ότι μπαίνετε σε μια διάσταση όπου ο χρόνος δεν υπάρχει.
Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε το θάνατο ή να έχουμε ψυχολογικά προβλήματα για αυτόν τον φόβο. Όπως λέει η ιστορία, υπάρχουν δύο πράγματα που μπορείτε να κάνετε για μια ψυχική κατάρρευση. Μπορείτε να πάτε στην εξοχή για μια μακρά διακοπή ή να βρείτε δουλειά στη Wall Street όπου δεν θα σας προσέξουν.
Έχουμε τέτοια ύφεση εδώ στην Αμερική αλλά κάποιες εταιρείες εξακολουθούν να τα πηγαίνουν καλά. Αυτές οι εταιρείες είναι σαν σακουλάκια τσαγιού. Συνειδητοποιούν τι συμβαίνει μόνο όταν βυθιστούν σε καυτό νερό.
Το πράγμα που φοβούνται οι περισσότεροι άνθρωποι, αυτό που αποκαλούμε θάνατο είναι κάτι που δεν πρέπει να φοβόμαστε καθόλου. Διότι στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει θάνατος – διότι το Πνεύμα μέσα στον άνθρωπο είναι αιώνιο και αθάνατο.
Τι συμβαίνει με το εγώ; Όσο το εγώ είναι πυκνό, θα πάρει επαναγέννηση, αλλά όταν έχει γίνει διάφανο και εκλεπτυσμένο, διαλύεται και έλκεται από ανθρώπους της ίδιας φύσης στην άλλη διάσταση ύπαρξης. Τότε δεν μένει τίποτα από εσάς. Το φυσικό σώμα έχει φύγει, το εγώ ή το λεπτό σώμα έχει φύγει, και επιστρέφετε στο σπίτι σας, στο πρωταρχικό Πνεύμα που είστε.
Το σώμα, ο νους, το εγώ-εαυτό αλλάζουν. Όλα αλλάζουν, αλλάζουν, αλλάζουν – λόγω αυτού του νόμου της αλλαγής, ο θάνατος είναι απαραίτητος. Παρ’ όλα αυτά, μέσα μας έχουμε το αμετάβλητο στοιχείο του Πνεύματος.
Λένε ότι αυτό που αλλάζει δεν είναι πραγματικό. Δεν είναι πραγματικό από την αμετάβλητη πλευρά του εαυτού μας, αλλά είναι μια πραγματικότητα στην πλευρά που αλλάζει. Επομένως, αν μπορούμε να πάρουμε μια στάση από την αμετάβλητη φύση μας, από το ίδιο το Πνεύμα, τότε όλες οι αλλαγές που βλέπουμε γύρω μας, όλες οι αλλαγές που συμβαίνουν σε εμάς, δεν θα φοβούνται. Διότι η φύση είναι φυσικό να αλλάζει συνεχώς.
Είναι σαν το ποίημα “Αν”. Ολόκληρος ο κόσμος πηγαίνει χαοτικά, και εσείς μένετε ακίνητοι. Ο κόσμος πάντα θα πηγαίνει χαοτικά, αλλά εσείς δεν θα επηρεαστείτε από αυτό στην ακινησία σας, την ακινησία που βρίσκετε μέσα σας. Όταν δεν υπάρχει αντίκτυπος, τότε δεν υπάρχει προσκόλληση. Όλα αυτά είναι ένας φαύλος κύκλος. Η παραμικρή αρνητικότητα θα φέρει περισσότερες αρνητικότητες σε εσάς, και η παραμικρή αντίθετη, θετικότητα, θα φέρει περισσότερη θετικότητα. Όπως λέει η παροιμία, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι, και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Αυτό συμβαίνει και με τον νοητικό εαυτό μας. Αν έχουμε φτωχό νου, τότε αυτός ο νους γίνεται φτωχότερος και φτωχότερος. Ένας φτωχός νους σημαίνει ένας αρνητικός νους.
ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ
Αν έχετε θετικό νου, θετική στάση ενισχυμένη από το Πνευματικό Εαυτό μέσα σας, θα διαπιστώσετε ότι πάντα θα προσελκύετε φίλους, ανθρώπους, περιβάλλον, θετικές συνθήκες. Το ίδιο ισχύει όχι μόνο όταν έχετε αυτό το σώμα αλλά και όταν δεν έχετε αυτό το σώμα. Ο κόσμος είναι σε τόσο χαοτικό χάος σήμερα, και θα βρείτε ότι οι ασκητές πάντα φέρνουν στον κόσμο παιδιά πολύ καλύτερης κατηγορίας. Αν η επόμενη γενιά είναι καλύτερη, τότε και η γενιά μετά από αυτή θα γίνει καλύτερη.
Βλέπετε την ευθύνη μας σε αυτόν τον κόσμο, στον εαυτό μας και στα παιδιά μας.
Το μόνο που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο φόβος. Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων που δεν φοβούνται. Ο ένας είναι τελείως ανεύθυνος, και ο άλλος είναι ο άνθρωπος που είναι τελείως υπεύθυνος για τον εαυτό του, και αυτοί οι δύο είναι οι άνθρωποι που μπορούν να πουν: «Και τι αν πεθάνω. Τότε έχω συνειδητοποιήσει μέσα μου ότι είμαι αθάνατος. Θα απορρίψω αυτό το σώμα και θα πάρω άλλο σώμα». Μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας 500 χρονών και κάθε όργανο του σώματός σας να είναι φθαρμένο και ασθενές; Επομένως, αντί να αρρωστήσετε, πεθάνετε σε μια λογική ηλικία.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ ΗΠΑ 1982 – 66
