ΜΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Σταυρώνομαι κάθε στιγμή της ημέρας και ανασταίνομαι κάθε στιγμή επίσης. Μεταξύ κάθε καρδιακού παλμού υπάρχει μια ανάπαυση. Αν η καρδιά σου χτυπά εκατό χιλιάδες φορές την ημέρα, όλα αυτά τα διαστήματα αντιπροσωπεύουν τον θάνατο· κάθε φορά που ξαναχτυπά, σημαίνει ζωή. Έτσι, ο άνθρωπος μπορεί να πει ότι σταυρώνεται εκατό χιλιάδες φορές την ημέρα και ανασταίνεται εκατό χιλιάδες φορές την ημέρα.
Το σταύρωμα μπορεί να ληφθεί κυριολεκτικά· κυριολεκτικά στο ότι ο Ιησούς καρφώθηκε στον σταυρό και πέθανε. Αυτή είναι η κυριολεκτική ερμηνεία. Υπάρχει και μια άλλη ερμηνεία: η οριζόντια δοκός του σταυρού αντιπροσωπεύει την κοσμική, σχετική ύπαρξη, και η κάθετη δοκός μπορεί να αντιπροσωπεύει τον κόσμο του Απόλυτου. Στην ύπαρξη του ανθρώπου, στην ύπαρξη αυτού που ονομάζεται Ιησούς, εκπροσωπείται ο συνδυασμός του σχετικού και του απόλυτου. Δεν προσπαθούμε να βρούμε τον Ιησού· αλλά ο Χριστός βρίσκεται εκεί που συναντώνται οι δύο δοκοί, οριζόντια και κάθετη. Αυτό πρέπει να προσπαθήσει να επιτύχει ο άνθρωπος.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ: «ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ»
Αν κοιτάξουμε μόνο τον άνθρωπο που καρφώνεται στον σταυρό, θα δούμε μόνο τον Ιησού. Αλλά αν δούμε το σημείο που το σχετικό συναντά το απόλυτο, θα γνωρίσουμε τον Χριστό. Ο Θεός υπάρχει επειδή υπάρχει ο άνθρωπος, και ο άνθρωπος υπάρχει επειδή υπάρχει ο Θεός. Το απόλυτο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σχετικό, και το σχετικό δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το απόλυτο. Διαπερνούνται συνεχώς μεταξύ τους. Όπως το απόλυτο είναι αιώνιο, έτσι και το σχετικό είναι αιώνιο.
Δεν βρίσκουμε την αιωνιότητα στη σχετικότητα επειδή βλέπουμε μικρά τμήματα σε αυτό το απέραντο συνεχές· βλέπουμε μόνο τις αλλαγές. Αλλά πίσω από την αλλαγή βρίσκεται το αμετάβλητο απόλυτο. Αν συνδυάσουμε τα δύο στο σημείο που συναντώνται οι δοκοί του σταυρού, θα βρούμε τη συνείδηση του Χριστού, και η συνείδηση αυτή είναι ο συνδυασμός του ανθρώπου και του Θεού. Γι’ αυτό ο Χριστός μπορούσε να πει: «Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα.» Λόγω αυτού του συνδυασμού, προέκυψε η ενότητα.
ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
Στην τεχνολογική εποχή, έχουμε φτάσει σε σημαντικές προόδους στην υλικότητα. Ας στραφούμε προς τα μέσα και ας βρούμε το κέντρο του σταυρού. Ας βουτήξουμε μέσα μας και ας βιώσουμε την εμπειρία του απόλυτου. Οι τεχνικές είναι απλές, η διαδικασία απλή· μπορεί κανείς να βιώσει το κάθετο τμήμα του σταυρού. Διαφορετικά, ο άνθρωπος που ζει μόνο στην οριζόντια δοκό του σχετικού, είναι αιωρούμενος, χωρίς θεμέλιο. Μόνο η συνειδητοποίηση της κάθετης δοκού τον στερεώνει και του δίνει υπόσταση.
Η κάθετη δοκός υπάρχει· το σημείο ένωσης υπάρχει. Είναι έμφυτο στον άνθρωπο. Όταν ο Κύριος είπε ότι δίνει τη ζωή του για να σώσει την ανθρωπότητα, εννοούσε να κατανοήσεις ότι δεν υπάρχεις μόνο στην οριζόντια δοκό, αλλά να γνωρίσεις, να βιώσεις και να αισθανθείς την κάθετη δοκό. Όταν φτάνεις στο σημείο συνάντησης, ο κόσμος, ο Θεός, όλη η ύπαρξη γίνονται ένα για σένα. Όταν φτάνεις στο σημείο συνάντησης του σταυρού, ζεις και ανασταίνεσαι. Είσαι νεκρός και γίνεσαι ζωντανός. Η ζωή έρχεται μόνο όταν ενώνεται το σχετικό με το απόλυτο.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ· Η ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ
Κάθεσαι εδώ· εγώ κάθομαι εκεί. Νομίζεις ότι υπάρχει κενό ανάμεσά μας; Δεν υπάρχει κενό. Άπειρα άτομα και μόρια συνδέουν εσένα με εμένα· τα περιορισμένα μάτια μας δεν μπορούν να τα δουν. Το σύμπαν είναι συνεχές όλο· δεν υπάρχει κενό. Κάθε τμήμα είναι γεμάτο ενέργεια· γι’ αυτό ονομάζουμε τη Θεότητα πανταχού παρούσα.
Ίσως γι’ αυτό βρίσκομαι στη χώρα που βρίσκομαι· κάποιος παράγοντας με έφερε εδώ. Όταν ο άνθρωπος συνειδητοποιεί την ισότητα όλων των ανθρώπων, όταν σταματά να σκέφτεται διαχωρισμούς και λέει «εμείς και δικό μας», τότε καλλιεργείται η ενότητα. Και όταν καλλιεργείται η ενότητα, πώς μπορεί να υπάρχει μίσος; Δεν μπορείς να μισήσεις τον εαυτό σου. Όταν λέμε: «Είμαι ο φύλακας του αδελφού μου», το κατανοούμε; Μπορούμε μόνο αν αγαπάμε τον πλησίον όπως τον εαυτό μας.
Δεν υπάρχει διαχωρισμός ή δυαδικότητα· η δυαδικότητα είναι υπόθεση. Η πραγματικότητα είναι μία. Αν η Θεότητα είναι πανταχού παρούσα, πού υπάρχει χώρος για κάτι άλλο; Υπάρχει μόνο ο Ένας, και όλοι υπάρχουμε στον Ένα, και ο Ένας υπάρχει μέσα μας. Αυτό είναι το νόημα του σταυρώματος όπως το ερμηνεύω: σταύρωση και ανάσταση. Ο άνθρωπος πρέπει να πεθάνει και να ξαναγεννηθεί. Να πεθάνει στις σκέψεις του διαχωρισμού και να γεννηθεί στην ιδέα της ενότητας. Αυτό είναι η ζωή, η οδός, η αλήθεια. Μπορώ να το επαναλάβω ξανά και ξανά.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang ΗΠΑ 1977 – 23
