ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;
Το μέλλον είναι απρόβλεπτο, όμως συχνά εξαναγκαζόμαστε να κάνουμε σχέδια. Όμως δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε με καμία απόλυτα καθορισμένη μορφή. Μπορούμε να έχουμε μια ιδέα για το τι μπορεί να είναι το μέλλον, αλλά κανένα μέλλον δεν μπορεί να σχεδιαστεί μέχρι την πιο λεπτή του λεπτομέρεια, γιατί το μέλλον παραμένει απρόβλεπτο. Μπορούμε να έχουμε μια γενική ιδέα για το τι θα μπορούσε να φέρει το μέλλον, και έχοντας αυτή τη γενική ιδέα στο νου, διαμορφώνουμε μια συγκεκριμένη τάση να πετύχουμε αυτό τον στόχο. Αν αυτή η τάση εμφυτευθεί βαθιά μέσα μας από τις σκέψεις και την επιμονή μας, τότε οδηγούμαστε φυσικά στον στόχο από τις τάσεις που έχουμε δημιουργήσει.
ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ
Είμαι άνθρωπος που πιστεύει στη σποντάνεια, στη σποντάνεια μέσα στο πλαίσιο της γενικής γραμμής. Για μένα, η ζωή είναι σαν ποίημα. Έχει το μετρικό της σύστημα· έχει το πλαίσιό της, κι όμως η έκφραση είναι ελεύθερη. Όταν η έκφραση είναι ελεύθερη μέσα στις ήδη υπάρχουσες τάσεις, τότε οι τάσεις ζωογονούνται. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη σποντάνεια και την παρορμητικότητα· η ζωή μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερο νόημα και μεγαλύτερη χαρά όταν ο άνθρωπος ζει σποντάνεια. Κι όμως, το περίγραμμα του σχεδίου που έχουμε στο μυαλό μας μπορεί να εκπληρωθεί.
Είναι σαν να μην γράφουμε μόνο ένα ποίημα αλλά να ζωγραφίζουμε και μια εικόνα. Έχουμε στο νου μας το περίγραμμα της εικόνας που θα ζωγραφίσουμε, έχουμε μπροστά μας αυτό το τοπίο, αλλά όταν πιάσουμε τα πινέλα, δεν έχουμε σχεδιάσει εκ των προτέρων κάθε πινελιά ή κάθε απόχρωση του χρώματος που θα χρησιμοποιηθεί. Προκύπτει μια σποντάνεια, όπου απλώς θα βάζουμε μια πινελιά εκεί που πρέπει να μπει, σύμφωνα με ολόκληρη τη συγκρότησή μας, σύμφωνα με το είναι μας.
Αν διαπιστώσουμε ότι αρχικά το σχέδιο που έχουμε στο νου ή οι τάσεις που έχουμε δημιουργήσει δεν είναι σωστές, έχουμε την ελεύθερη βούληση να αλλάξουμε αυτό το σχέδιο. Μπορεί να ξεκινήσετε ζωγραφίζοντας ένα τοπίο με βουνά και πολύ εύκολα να το μετατρέψετε σε ένα χωράφι με καλαμπόκι, με τα βουνά απλώς στο φόντο. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ εύκολα και όμορφα, ανάλογα με τον τρόπο που προσεγγίζουμε τα πράγματα.
ΤΟ ΝΑ ΖΕΙΣ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ
Όταν πρόκειται για σχεδιασμό, ο άνθρωπος είναι αναγκασμένος να σχεδιάζει, όμως αυτό το σχέδιο δεν χρειάζεται να είναι σχολαστικό, όπως το σχέδιο ενός αρχιτέκτονα για ένα σπίτι, όπου έχει σχεδιάσει τη θέση κάθε τούβλου και κάθε σωλήνα. Η ζωή δεν είναι μηχανική. Άρα, το να ζούμε τη ζωή δεν είναι μηχανική ζωή. Το να ζεις τη ζωή ολοκληρωμένα είναι τέχνη, δεν είναι επιστήμη. Η επιστήμη μπορεί να λειτουργεί με ακρίβεια· δύο και δύο κάνουν τέσσερα, αλλά στην τέχνη δύο και δύο μπορούν να κάνουν πέντε.
Η ομορφιά του να ζεις τη ζωή καλλιτεχνικά ως τέχνη, η τέχνη του ζην, έγκειται στο ότι τότε η σποντάνεια αυξάνεται σταδιακά, γιατί κινούμαστε σαν τη λεπίδα του χόρτου προς την κατεύθυνση που φυσά ο άνεμος.
Φυσικά, σκεφτόμαστε πάνω στη γραμμή των καλών πραγμάτων. Δεν παρασυρόμαστε από κακούς ανέμους, κι αν θέλουμε, μπορούμε να αναπτύξουμε μια συγκεκριμένη αντίσταση σ’ αυτό. Όμως κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει κάποιο σχέδιο, και με τον όρο μέθοδος μπορούμε επίσης να εννοούμε σκοπό. Οι δύο λέξεις είναι σε μεγάλο βαθμό συνώνυμες. Έχουμε μια γενική αίσθηση στο μυαλό μας και, καθώς ζούμε μέρα με τη μέρα, βρίσκουμε τρόπους και μέσα για να εκπληρώσουμε αυτό τον σκοπό.
Η ζωή δεν είναι για να τη ζούμε σε “ζουρλομανδύα”. Το να ζεις τη ζωή σε έναν “ζουρλομανδύα” θα σήμαινε την ακρίβεια της επιστήμης. Η ζωή γίνεται όμορφη όταν οι τάσεις ακολουθούνται με τη μορφή της τέχνης, με συνέπεια. Γιατί όταν η ακρίβεια είναι υπερβολικά αυστηρή και περιοριστική, η ζωή μπορεί να γίνει πολύ, πάρα πολύ βαρετή. Γιατί να βαρεθούμε; Δεν χρειάζεται να βαριόμαστε τη ζωή, θέλουμε να πετάμε με τη ζωή και να πετάμε για πάντα προς τα πάνω και να μη γινόμαστε βαρετοί ούτε για τον εαυτό μας ούτε για τους άλλους. Έτσι, μέσα στο σχέδιο που έχουμε στο νου μας για τη ζωή, κάνουμε περιθώρια, και το πιο εξαίρετο περιθώριο που μπορούμε να κάνουμε είναι για τη σποντάνεια.
ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΣ ΑΓΑΠΗ ΣΕ Ο,ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ
Είναι σαν μια γυναίκα που μαγειρεύει. Μια καλή μαγείρισσα δεν θα ακολουθήσει τη συνταγή του βιβλίου κατά γράμμα. Θα βάλει εκείνες τις μικρές επιπλέον πινελιές που της έρχονται αυθόρμητα. Έτσι πρέπει να ζει κανείς τη ζωή. Έτσι η μαγείρισσα θα βρει χαρά στο μαγείρεμά της, και όταν υπάρχει χαρά στο μαγείρεμα, αυτός που τρώει θα το βρει χαρούμενο. Όταν η μαγείρισσα ακολουθεί τη συνταγή κατά γράμμα, μπορεί απλώς να μη βγει σωστά, και όλοι ξέρετε ότι μπορείτε να δώσετε τα ίδια υλικά και την ίδια συνταγή σε μισή ντουζίνα διαφορετικές μαγείρισσες, κι όμως κάθε φαγητό θα έχει διαφορετική γεύση. Κάθε φαγητό θα έχει διαφορετική γεύση, παρόλο που όλες έχουν πάρει την ίδια συνταγή και τα ίδια υλικά· θα έχει διαφορετική γεύση λόγω εκείνης της αυθόρμητης, προσωπικής πινελιάς.
Το ίδιο παράδειγμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη ζωή, όπου το σχέδιο της ζωής και ο σκοπός της ζωής παραμένουν για πάντα στο παρασκήνιο του νου. Δεν χάνουμε από τα μάτια μας τον στόχο, αλλά όλες οι πράξεις που θα μας οδηγήσουν σ’ αυτόν τον στόχο πρέπει να γίνουν σποντάνιες. Και στη σποντάνεια υπάρχει ροή, υπάρχει μια όμορφη ροή ενέργειας, και η αγάπη είναι η καλύτερη έκφραση αυτής της ροής ενέργειας. Έτσι, σε κάθε σφαίρα της δραστηριότητάς μας, μπορούμε να εμφυσήσουμε αγάπη μέσα της. Η μαγείρισσα μπορεί να εμφυσήσει αγάπη στο μαγείρεμά της. Ο ξυλουργός μπορεί να εμφυσήσει αγάπη στην καρέκλα που φτιάχνει. Ο υδραυλικός μπορεί να εμφυσήσει αγάπη στη δουλειά του.
Όταν αυτή η ενέργεια γίνεται σποντάνεια, γίνεται αγάπη, και όπως γνωρίζουμε, «η Αγάπη είναι Θεός και ο Θεός είναι Αγάπη».
Παρά τα σχέδια του ανθρώπου, φέρνουμε επίσης πολύ συνειδητά μέσα μας αυτή τη ροή σε κάθε πράξη, σε κάθε καθημερινή δραστηριότητα, και μπορεί να αναγνωριστεί συνειδητά. Μόλις τεθούμε πάνω στο μονοπάτι, το ταξίδι γίνεται ευκολότερο, γιατί τώρα υπάρχει ένας “σκηνοθέτης”. Δεν έχει νόημα να παρασυρόμαστε απλώς, και αυτό το παρασύρεσθαι συχνά συγχέεται με τη σποντάνεια. Είναι κόσμοι ολόκληροι μακριά το να είσαι σποντάνιος από το να παρασύρεσαι. Το να είσαι σποντάνιος, με σκοπό και με έναν σκοπό, είναι καλό. Όσο κι αν είναι αυθόρμητα, το να παρασύρεσαι χωρίς στόχο δεν συμβάλλει στην εξέλιξη του ανθρώπου. Ένας άνθρωπος που παρασύρεται είναι σαν βάρκα χωρίς πηδάλιο· απλώς στροβιλίζεται από δω κι από κει, και κανένας σκοπός δεν εξυπηρετείται.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ
Με τις ίδιες μας τις πράξεις έχουμε προκαθορίσει τι θα μας συμβεί. Καμία δύναμη σ’ αυτό το σύμπαν δεν βάζει πράγματα στο δρόμο σας· εσείς τα βάζετε μόνοι σας. Επιστρέφοντας στη μαγείρισσα, αν βάλετε πάρα πολύ αλάτι, τότε φυσικά το φαγητό θα είναι αλμυρό. Αν βάλετε πάρα πολλές πιπεριές, θα είναι πολύ καυτερό. Εσείς το κάνατε. Αν βάλετε ζάχαρη, θα είναι γλυκό. Έτσι, για να βρούμε στη ζωή αυτό που θέλουμε αύριο, πρέπει να γνωρίζουμε τι βάζουμε μέσα σ’ αυτή σήμερα.
Ξέρουμε όλοι ότι από τη ζωή μπορούμε να πάρουμε μόνο αυτό που βάζουμε μέσα της – ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Κανείς δεν μπορεί να σας στερήσει τίποτα, και κανείς δεν μπορεί να σας δώσει τίποτα. Εμείς οι ίδιοι περιορίζουμε τον εαυτό μας ή προσφέρουμε στον εαυτό μας, και αυτό είναι που σημαίνει μοίρα. Ο μοιρολατρισμός ή ο προκαθορισμός είναι η τάση του αύριο, την οποία έχουμε δημιουργήσει σήμερα. Όταν λέω σήμερα, μπορεί να φτάνει μέχρι την παιδική ηλικία και ακόμη και σε προηγούμενες ζωές· αν πιστεύουμε σε αυτό, μπορεί να πηγαίνει πολύ, πολύ πίσω. Αλλά να θυμάστε ότι εμείς είμαστε αυτοί που έχουμε φτιάξει το μέλλον μας. Εμείς δημιουργούμε το μέλλον μας.
Και αν δημιουργούμε το μέλλον μας, μπορούμε επίσης να το “ξε-δημιουργήσουμε”. Ένα συγκεκριμένο μοτίβο έχει διαμορφωθεί ζώντας μια συγκεκριμένη μορφή ζωής, και ένα συγκεκριμένο “μομέντουμ” έχει δημιουργηθεί, όπου θα κινηθούμε σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ωστόσο, αν ξυπνήσουμε εγκαίρως και συνειδητοποιήσουμε ότι η κατεύθυνση που έχει οριστεί για μας από τις παρελθούσες πράξεις μας δεν είναι ευνοϊκή για την ευημερία ή την ευτυχία μας, τότε έχουμε την ελεύθερη βούληση να αλλάξουμε αυτή την κατεύθυνση.
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ
Στην Ινδία έχεις το κάρο με τα βόδια στις απομακρυσμένες περιοχές, όπου το βόδι σέρνει το κάρο. Με τα συνεχή κάρα που περνούν πάνω από τον αμμώδη δρόμο, σχηματίζεται μια αυλακιά. Μετά από λίγο, όταν σχηματιστεί αυτή η αυλακιά, ένας άνθρωπος που ταξιδεύει στο δρόμο με κάρο μπορεί να πάει για ύπνο, γιατί το βόδι θα προχωράει απλώς κι απλώς, και οι ρόδες θα κυλάνε στην ίδια αυλακιά, μέχρι να φτάσει όπου κι αν πρόκειται να φτάσει. Αλλά αν τοποθετηθεί ένας βράχος ή μια πέτρα μέσα στην αυλακιά και η ρόδα χτυπήσει πάνω στην πέτρα, ο οδηγός θα ταρακουνηθεί και θα ξυπνήσει. Και αυτό είναι που θέλουμε να κάνουμε. Θέλουμε να ξυπνήσουμε. Θέλουμε να υπάρχει αυτή η πέτρα στο δρόμο, γιατί νιώθουμε τόσο ασφαλείς και σίγουροι που αποκοιμιόμαστε, γνωρίζοντας ότι το κάρο δεν θα πάει σε άλλη κατεύθυνση· οι ρόδες θα κινηθούν μόνο μέσα σε εκείνες τις ήδη σχηματισμένες αυλακιές.
Ο διαλογισμός κάνει αυτό· μας ξυπνάει, όταν η ρόδα του κάρου χτυπάει πάνω σε μια πέτρα, μας ξυπνάει και κοιτάμε γύρω. «Να αυτό είναι, το μονοπάτι που πραγματικά έπρεπε να ακολουθηθεί». Μερικές φορές φτάνουμε σε ένα σταυροδρόμι και, αν κοιμόμαστε, το καημένο το βόδι της ζωής μπορεί απλώς να πάρει τη λάθος στροφή· αντί για δεξιά, μπορεί να στρίψει αριστερά.
ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΑΣΕΙΣ
Όλα αυτά μας συμβαίνουν όσον αφορά τη μοίρα μας. Ο μοιρολατρισμός μπορεί να αποβεί καταστροφικός για ορισμένους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν μια απόλυτη πίστη ότι αυτό που έχει προβλεφθεί θα γίνει πραγματικότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να είναι καλό. Εξαιτίας παρελθουσών εμπειριών, σύμφωνα με την έκφραση, πολλές φιλοσοφίες βασίζονται σε αυτό: «Αν δεκαεννέα κρίκοι μιας αλυσίδας έχουν το ίδιο σχήμα και μέγεθος, τότε μπορεί κανείς λογικά να αναμένει ότι και ο εικοστός κρίκος θα έχει το ίδιο σχήμα και μέγεθος».
Πάνω σ’ αυτή την προϋπόθεση, κάποια πράγματα που συνέβησαν στη ζωή μας και είχαν προβλεφθεί, βγήκαν αληθινά, άρα και η επόμενη πρόβλεψη, η εικοστή πρόβλεψη, θα έπρεπε επίσης να βγει αληθινή. Αλλά αυτό δεν γίνεται πάντα, γιατί πολλά εξαρτώνται από τη συνειδητότητα του προβλέποντα. Αν ο προβλέπων έχει την πραγματική διαισθητική ικανότητα, όχι απλώς λειτουργώντας πάνω στους νόμους της αστρολογίας ή της μαντείας ή οτιδήποτε, όχι απλώς πάνω σ’ αυτούς τους νόμους, αλλά αν έχει υψηλή διαισθητική αίσθηση, μπορεί να προβλέψει καλά. Μπορεί. Όμως η εξάρτηση δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στους νόμους της αστρολογίας· αυτό είναι μόνο δέκα τοις εκατό. Η μεγαλύτερη στήριξη είναι η πνευματική ανάπτυξη του αστρολόγου και η διαισθητική του ικανότητα, το πόσο μπορεί να συντονιστεί με τις τάσεις που έχουν ήδη τεθεί. Και ακόμη και με τη διαίσθησή του, οι ήδη διαμορφωμένες τάσεις μπορεί να γίνουν πραγματικότητα, όμως εξακολουθούμε να έχουμε τη δύναμη να τις αλλάξουμε. Εξακολουθούμε να έχουμε τη δύναμη μέσα μας να το αλλάξουμε. Και αυτό γίνεται πολύ, πολύ δυνατά μέσω του διαλογισμού, με την ενεργοποίηση συγκεκριμένων λεπτοφυών νόμων της φύσης, όπου ολόκληρη η τάση μπορεί να αλλάξει.
Έτσι εργάζεται ένας αστρολόγος. Στέκεστε σε μια γωνία ενός εξαώροφου κτιρίου, και δύο δρόμοι συναντιούνται σ’ αυτή τη γωνία. Στεκόμενοι σ’ αυτό το σημείο παρατήρησης, βλέπουμε δύο αυτοκίνητα να πλησιάζουν με μεγάλη ταχύτητα από κάθε κατεύθυνση, από το δρόμο Α και το δρόμο Β. Ο άνθρωπος που στέκεται ψηλά στον έκτο όροφο μπορεί να δει ότι αυτά τα δύο αυτοκίνητα έρχονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και δεν υπάρχουν άσπρες γραμμές στο δρόμο· βρίσκονται πάνω–κάτω στην ίδια πλευρά. Αν συνεχίσουν με αυτή την ταχύτητα, θα γίνει σύγκρουση. Αυτή είναι η πιθανότητα. Έτσι, ο αστρολόγος, λειτουργώντας μόνο πάνω σε νόμους, μόνο σε αστρολογικές αρχές, θα έλεγε ευλόγως ότι θα γίνει ένα ατύχημα με τα δύο αυτοκίνητα. Όμως μπορεί να μην γίνει ατύχημα. Ένας από τους οδηγούς μπορεί απλώς να αποφασίσει να πατήσει τα φρένα του, και το ατύχημα αποτρέπεται. Ο αστρολόγος μπορεί να δει ορισμένες τάσεις, αλλά αυτές οι τάσεις μπορεί να μην πραγματοποιηθούν. Ο ένας οδηγός μπορεί απλώς να αποφασίσει να σταματήσει το αυτοκίνητό του. Σε μια στιγμή να πει: «Α, ας σταματήσω εδώ και ας πάω να δω τον φίλο μου, μένει σ’ αυτό το δρόμο» – το ατύχημα αποτρέπεται.
ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μπορούμε να το κάνουμε αυτό με τις σκέψεις μας, όπου αυτά τα ατυχήματα μπορούν να αποτραπούν. Μπορούμε να φορτιστούμε τόσο πολύ με αυτές τις ενέργειες ώστε να κάνουμε όλες αυτές τις προβλέψεις να μην πραγματοποιηθούν, μέσω διαλογισμού. Μερικές φορές η μεγάλη εξάρτηση από τη μοίρα και την προφητεία μπορεί να προκαλέσει χάος μέσα μας, και αυτό το χάος αρχίζει με τον φόβο. Αυτό που προσπαθούμε για πάντα να αποφύγουμε, ο φόβος, γίνεται τόσο ισχυρό μέσα μας, ώστε ο ίδιος μας ο φόβος μπορεί να κάνει αυτές τις προβλέψεις να γίνουν πραγματικότητα.
Κάποιες φορές μια πρόβλεψη μπορεί να είναι σωστή, όμως τις περισσότερες φορές μπορεί να είναι λάθος. Αν όμως εμφυτευτεί μέσα μας ο φόβος, ο ίδιος μας ο φόβος, η σκέψη που γεννά ο φόβος μπορεί να κάνει μια πρόβλεψη να πραγματοποιηθεί. Αλλά ο ίδιος φόβος μπορεί να χρησιμοποιηθεί πολύ χρήσιμα. Αυτός ο τρόπος είναι να γνωρίζουμε ότι ο φόβος που έχω σήμερα για το αύριο είναι μια υπόθεση, ίσως όχι δική μου υπόθεση, αλλά υπόθεση κάποιου άλλου. Τότε συνειδητοποιούμε ότι αυτό που φοβάμαι είναι αβάσιμο. Ο άνθρωπος δεν πρέπει ποτέ να φοβάται το μέλλον. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη τάση, όπως ο άνθρωπος που στέκεται στον έκτο όροφο γνωρίζει την τάση, αλλά στο μεταξύ μπορούν να συμβούν πολλά, και πολλά μπορούν να αποτραπούν. Ο φόβος που έχω σήμερα μπορεί να είναι ψευδής αύριο, κι εγώ μπορώ να τον κάνω να μη γίνει πραγματικότητα. Μπορώ να αποτρέψω το ατύχημα.
ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΕΣ
Προχωρώ σ’ αυτό, γιατί δημιουργώ μέσα μου μια δύναμη σκέψης, και η σκέψη είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον. Η σκέψη μπορεί να ιδωθεί από εκείνους που έχουν ψυχική όραση. Μπορεί να ιδωθεί, και ίσως κάποια μέρα θα δημιουργηθούν κάποια όργανα με τα οποία η σκέψη θα καταγράφεται αυτόματα σε μια οθόνη τηλεόρασης. Αυτό θα συμβεί καθώς η τεχνολογία θα προχωράει όλο και περισσότερο. Όμως το θέμα είναι ότι οτιδήποτε φοβόμαστε δεν είναι κατ’ ανάγκη αληθινό, κι αν υπάρχουν τάσεις για να γίνει αληθινό, μπορούμε να το αποτρέψουμε δημιουργώντας μέσα μας μια θετική δύναμη σκέψης.
Αν υποθέσουμε ότι είμαστε ανίκανοι να δημιουργήσουμε αυτή τη δύναμη σκέψης, μπορούμε να βρούμε τη βοήθεια κάποιου άλλου όντος, κάποιου άλλου ανθρώπου, του οποίου οι σκέψεις είναι τόσο δυνατές ώστε μπορεί να κατευθύνει αυτές τις σκέψεις για να αποτρέψει μια κατάσταση. Σας μιλώ από την πολύ προσωπική μου εμπειρία, η οποία έχει συμβεί εκατοντάδες και εκατοντάδες και εκατοντάδες φορές.
Έχουμε στο αρχείο μας γράμματα από όλο τον κόσμο, που θαυμάζουν αυτό που έχει συμβεί, και είναι απλώς μια ενεργοποίηση ενός φυσικού νόμου, είναι απλώς η αλλαγή κατεύθυνσης συγκεκριμένων ενεργειών.
… Gururaj Ananda Yogi: Satsang UK 1977 – 07
