ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΚΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ
Το πρόβλημα του ανθρώπου είναι η φαντασία και η υπερβολή. Τα περισσότερα δεινά που υποφέρουν οι άνθρωποι είναι πραγματικά φανταστικά. Δεν υπάρχει πραγματικό θεμέλιο· με τη φαντασία και τη δύναμη της σκέψης, τα δημιουργούμε και τους δίνουμε μια επιφανειακή πραγματικότητα. Όλες οι ασθένειες πηγάζουν από το νου, και μετά αρχίζουμε να υπερβάλλουμε. Έχεις έναν μικρό πονοκέφαλο και λες στον εαυτό σου: «Αχ, έχω πονοκέφαλο, πονοκέφαλο, πονοκέφαλο.» Υπερβάλλεις τον πονοκέφαλο. Δεν τον βοηθάς. Ασχολήσου με κάτι που έχει αξία, και ο πονοκέφαλος ξεχνιέται. Φεύγει μόνος του.
Γι’ αυτό, απομακρύνσου από τη φαντασία, και ειδικά από τη αρνητική φαντασία. Η φαντασία έχει τον ρόλο της στη δημιουργικότητα, αλλά για τη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη δημιουργία αρνητικότητας. Αυτά είναι πράγματα που πρέπει να προσέχουμε. «Αγάπα τον εχθρό σου» — αυτό είναι μια μεγάλη υπερβολή. Ποιος είναι ο εχθρός σου; Νομίζουμε ότι είναι εχθρός μας, αλλά αν κοιτάξεις βαθύτερα, ίσως μάθεις τόσα πολλά από τις λεγόμενες λάθος πράξεις αυτού του ανθρώπου, και όποιος μπορεί να σε διδάξει κάτι είναι φίλος.
Ο ΝΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΩΣΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ
Είναι κρίσιμο πώς βλέπεις τα πράγματα και να είσαι πάντοτε σε εγρήγορση. Ξύπνιος και συνειδητός για όσα συμβαίνουν γύρω σου, και να τα ερμηνεύεις με λογικό και θεϊκό τρόπο. Αν η στάση σου είναι σωστή, μπορείς να βλέπεις τα πάντα στο πλαίσιο των Γραφών.
Ας πούμε ότι η σύζυγός μου με εγκαταλείπει. Θα πονέσω για μια-δυο μέρες. Ίσως λίγο περισσότερο. Αλλά θα κυλιστώ σε αυτόν τον πόνο ή θα δω την ευκαιρία μέσα στη δυσκολία; Ίσως να είναι καλό να φύγει για λίγο ώστε να μπορέσω να κάτσω μόνος, στη σιωπή, και να σκεφτώ. Να σκεφτώ τα σωστά και τα λάθη. Να κάτσω με ένα χαρτί και ένα στυλό και να γράψω τις χρεώσεις και τα πιστώσεις — και θα εκπλαγείς πόσο λάθος ήσουν. Πάντα κατηγορούμε τους άλλους, ποτέ τον εαυτό μας. Αλλά όσο είναι μακριά, μπορείς να σκεφτείς αντικειμενικά μέσα σε εκείνη τη μοναξιά.
Κατηγορούμε τους άλλους για πολλούς λόγους: επειδή ζούμε μια ψεύτικη ζωή. Δεν είμαστε ο εαυτός μας. Ζούμε μια ζωή αυτού που υποθέτουμε ότι είμαστε και όχι αυτού που πραγματικά είμαστε. Έτσι, ο νους πρέπει να είναι εργαλείο, όχι εμπόδιο. Πρέπει να χρησιμοποιείται σωστά για σωστή ανάλυση, και αυτές οι αναλύσεις είναι απαραίτητες. Και αν δεν μπορείς μόνος σου, ίσως πας σε έναν ειδικό ψυχολόγο. Μπορούν να βοηθήσουν καθώς δεν εμπλέκονται στα συναισθήματά σου. Σε βλέπουν αντικειμενικά και σε βοηθούν. Έτσι, η αυτοανάλυση, η αυτοπροσπάθεια και οι πνευματικές πρακτικές αντλούν Γκουρουσάκτι ή τη Δύναμη της Χάρης, και ο κόσμος είναι εντάξει. Τίποτα δεν πάει στραβά στον κόσμο· μόνο οι άνθρωποι έχουν κάτι στραβό. Αυτό είναι όλο.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΑΙΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΕΠΛΑ ΕΝΑ-ΕΝΑ
Ατομικά, δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο συλλογικά. Πολλοί μεταρρυθμιστές ήρθαν στη γη και προσπάθησαν να μεταμορφώσουν τον κόσμο συλλογικά. Είναι αδύνατο. Η αλλαγή γίνεται ατομικά, γιατί οι μονάδες συνθέτουν το όλον και όχι το όλον τις μονάδες. Άρα, αν κάθε άνθρωπος ακολουθεί απλές αρχές: αναζήτησε ισορροπία, να είσαι ο εαυτός σου. Πάρε τα πράγματα όπως είναι, και θα αναπτύξεις αποδοχή.
Αυτά φέρνουν χαρά, γιατί η χαρά είναι μια διαδικασία. Και αν έχουμε την ιδέα ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο ή τον εαυτό μας από τη μια μέρα στην άλλη, είναι πλάνη. Είναι μια σταδιακή αναγνώριση του αληθινού μας Εαυτού. Τα πέπλα αφαιρούνται ένα-ένα.
Μερικές φορές κουράζεσαι, όπως όταν καθαρίζεις κρεμμύδια. Ο ατμός μπαίνει στα μάτια σου και λες: «Γιατί να έχω αυτά τα κρεμμύδια;» Έτσι είναι στη ζωή. «Όλα είναι εντάξει με μένα, Τζακ. Εσύ είσαι εντάξει. Εγώ είμαι εντάξει. Όλα είναι εντάξει.» Αυτές οι στάσεις πρέπει να αναπτυχθούν — όχι για το καλό του κόσμου· αυτό ας το κάνουν οι δάσκαλοι. Για εσένα, ατομικά. Πώς μπορώ να γίνω πιο χαρούμενος; Πώς μπορώ να γίνω πιο αρμονικός μέσα μου; Πώς μπορώ να γίνω πιο ολοκληρωμένος; Αυτό χρειάζεται.
ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ
Αυτό είναι ένα πλούσιο έθνος, κι όμως έχει εκατομμύρια ανέργους. Δεν έχει λογική· είναι κακή διαχείριση και κακή κυβέρνηση. Δεν είναι μόνο εδώ· είναι παντού. Η Αμερική είναι ένα τόσο πλούσιο έθνος και όμως άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ τόση τροφή πετιέται που θα μπορούσε να θρέψει ένα μικρό κράτος κάθε μέρα του χρόνου. Τόσα πολλά χάνονται. Κοίτα την ανισορροπία. Η αφθονία φέρνει ανισορροπία, και η φτώχεια φέρνει ανισορροπία. Αυτές οι δυνάμεις θα υπάρχουν πάντα.
Αλλάζεις κυβερνήσεις. Σήμερα αυτή, αύριο εκείνη. Αλλά ουσιαστικά τίποτα δεν αλλάζει. Παίρνεις φορολογικές ελαφρύνσεις· εξοικονομείς 200 ή 500 δολάρια το χρόνο. Αλλά δεν θα τα κρατήσεις — στο υπόσχομαι. Θα πεις: «Αχ! Λιγότερους φόρους φέτος, πάμε να διασκεδάσουμε!» Συνηθίζεις να φοράς φόρεμα 20 δολαρίων· φέτος θα αγοράσεις φόρεμα 50 δολαρίων.
Αν όμως πάρεις μέρος από την ελάφρυνση και το δώσεις σε έναν οργανισμό που χρειάζεται βοήθεια, τότε αυτό είναι αληθινή αποταμίευση. Τότε γεμίζεις τις αποθήκες σου. Δημιουργείς θησαυρό σε μια ανώτερη διάσταση της ζωής. Όχι με το πάρτι.
Κάποιος κέρδισε 50.000 λίρες σε λοταρία. Παραιτήθηκε από τη δουλειά του και μετά έμεινε άνεργος. Και άπραγος. Πάρτι κάθε βράδυ, ποτό, και μετά πονοκέφαλος — και την επόμενη μέρα «μαλλί από τον σκύλο». Αυτή η “ευημερία” τον ωφέλησε; Όχι. Έγινε καλός διαλογιστής μόνο όταν έχασε τα πάντα και άγγιξε την τρέλα. Δεν μπορούσε να χωνέψει την αφθονία, την ευημερία. Δεν ήταν έτοιμος.
Αν είχε εσωτερική δύναμη, θα τα αξιοποιούσε. Θα κρατούσε τη δουλειά του — γιατί τα άπραγα χέρια είναι η φωλιά της αταξίας. Αν κρατήσουμε τη λογική μας σε καλές ή κακές συνθήκες, τίποτα δεν μπορεί να μας βλάψει. Μόνο τότε οι πνευματικές εντολές είναι έγκυρες. Πρέπει να εκτελούνται αυθόρμητα, από την εσωτερική πηγή δύναμης, από την εσωτερική σπίθα του Φωτός.
Αν πιέζεις τον εαυτό σου στο «δεν πρέπει», απλώς καταπιέζεις πράγματα που θα ξαναβγούν. Αλλά μπορούν να μετασχηματιστούν. Να χρησιμοποιηθούν ως ενέργεια σε άλλον τομέα. Η ίδια δύναμη χρησιμοποιείται αλλιώς — θετικά.
ΗΡΕΜΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ
Η ιδέα είναι να δουλεύουμε, να δουλεύουμε, να δουλεύουμε. Να κρατάμε το νου απασχολημένο στη δράση, όχι να τον αφήνουμε να καίγεται στην ανενεργή σκέψη. Η δράση είναι η φύση του νου. Ο νους ποτέ δεν μένει ακίνητος· πάντα θα είναι ενεργός. Μια σκέψη θα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Και τότε γεννιούνται αρνητικές σκέψεις.
Για να απαλλαγούμε από τις αρνητικές σκέψεις, πρέπει να μπούμε σε δράση — όχι νοητική δραστηριότητα, αλλά πραγματική δράση. Αυτόματα εξαλείφει τα αρνητικά, γιατί το μυαλό σου απασχολείται με το να πράττει, όχι με το να σκέφτεται.
Αν δεν χρειάζεται να βγάζεις χρήματα, υπάρχουν άλλες δράσεις: γλυπτική, ξυλουργική, επιδιόρθωση παπουτσιών — ό,τι να ’ναι. Η δράση φέρνει ηρεμία.
Ηρεμούμε το νου μέσω της δράσης, όσο παράξενο κι αν ακούγεται. Όσοι δουλεύουν και όσοι δεν δουλεύουν, ας βρουν κάποια εργασία. Δεν έχει σημασία ποια. Η ζωή γίνεται πιο χαρούμενη και χρήσιμη αντί να παρασύρεσαι χωρίς σκοπό.
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΜΕ ΣΚΟΠΟ
Δεν είμαστε περιπλανώμενοι. Ο καθένας μας γεννήθηκε με σκοπό. Η εργασία μας έχει οριστεί: να μάθουμε από τη ζωή — γιατί η ζωή είναι το μεγαλύτερο σχολείο. Αλλά αν δεν κάνουμε τίποτα, δεν θα καταλάβουμε. Και δεν θα κάνουμε τον κόσμο καλύτερο εγκαταλείποντας τις ευθύνες μας.
«Ελθέτω η Βασιλεία Σου.» Ωραίο. Αλλά η Βασιλεία δεν θα έρθει συλλογικά. Θα έρθει στην καρδιά μου, από όπου γεννιέται. Η ειρήνη και η χαρά που θέλουμε ήδη υπάρχουν μέσα μας. Χρειάζεται απλώς να τις ξεδιπλώσουμε μέσω της δράσης. Να καλύψουμε τις ευθύνες μας και ίσως ταυτόχρονα να κάνουμε κάποια ανιδιοτελή υπηρεσία, ακόμη κι αν μας δίνει μόνο λίγη ικανοποίηση — αξίζει.
Αυτό λειαίνει τις γωνίες, κάνει τα πράγματα πιο ομαλά. Όταν κάνεις κάτι καλό, νιώθεις ανύψωση. Πράττε, πράττε, πράττε!
Ίσως να μην κρατάει πολλή ώρα, αλλά ξαναπράξε. Όταν μειωθεί η ανύψωση, κάνε μια άλλη πράξη. Και όταν αυτό γίνει αυθόρμητο, είσαι πάντα ανυψωμένος. Αυτά είναι τα μικρά κόλπα της ζωής.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑ
Αν χρειάζομαι δουλειά και κάθομαι σπίτι, μπορώ να κάνω όλες τις πνευματικές πρακτικές από το πρωί ως το βράδυ — δεν θα μου φέρουν δουλειά. Δεν θα πέσει στην αγκαλιά μου. Πρέπει να βγω έξω, να χτυπήσω πόρτες, να κάνω συνεντεύξεις. Όταν ευθυγραμμίσεις το νου σου με αυτό, θα δεις ότι δημιουργούνται ευκαιρίες. Το μυαλό σου τις δημιουργεί. Το μυαλό προσελκύει ό,τι επιθυμείς.
Οτιδήποτε γίνεται μισόκαρδα δεν φέρνει αποτέλεσμα. Με ολόκληρη την καρδιά: «Χρειάζομαι δουλειά, θα βρω δουλειά.» Ποιος λέει ότι δεν μπορείς; 230 εκατομμύρια άνθρωποι στην Αμερική εργάζονται. Πώς αυτοί βρήκαν δουλειά κι όχι εγώ; Μπορείς. Οποιοσδήποτε μπορεί. Στην αρχή κάτι μπορεί να φαίνεται ανικανοποίητο, αλλά με τη σωστή στάση θα δεις πως γίνεται ικανοποιητικό. Υπάρχει πάντα κάτι καλό σε όλα.
Με τη σωστή νοοτροπία θα είμαστε ικανοποιημένοι, αν οδηγήσουμε το νου μας προς το καλό.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ ΗΠΑ 1980 – 33
