ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ

Η ψυχή είναι μια λέξη που έχει παρεξηγηθεί πολύ, ή ίσως ο όρος να έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά διαφορετικά πλαίσια. Όταν λες ψυχή, μπορείς να εννοείς την ατομική ψυχή, σύμφωνα με τη σανσκριτική λέξη, Τζιβατμάν, και όταν λες ψυχή, μπορείς επίσης να εννοείς την καθολική ψυχή που κατοικεί σε ένα πρόσωπο.

Αν χρησιμοποιήσεις τη λέξη ψυχή ως ατομική ψυχή, τότε η ατομική ψυχή είναι ο φορέας ολόκληρης της ύπαρξής σου από παλιότερους χρόνους. Από τη στιγμή που ξεκίνησες να ατομοποιείσαι, από τη στιγμή που η σπίθα άφησε τη φωτιά, από εκείνη τη στιγμή έως τώρα, το συνολικό σύνολο αυτού που είσαι μεταφέρεται και μεταδίδεται από την ατομική ψυχή. Είναι εσύ, οπότε είναι ο χαρακτήρας σου και η προσωπικότητά σου. Ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα της ατομικής ψυχής διαμορφώνονται και σχηματίζονται από τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας, όχι μόνο αυτής της ζωής αλλά και πολλών προηγούμενων υπαρξιών. Έτσι, η ατομική ψυχή περιέχει όλα όσα είσαι τώρα αυτή τη στιγμή.

Αυτή είναι η ατομική ψυχή, αλλά όταν μιλάς για την καθολική ψυχή, αυτή η καθολική ψυχή είναι η θεϊκή δύναμη, η θεϊκή ισχύς που παραμένει ανέγγιχτη, ανέγγιχτη από την ψυχή σου, από την προσωπικότητά σου. Παρόλα αυτά, η ατομική ψυχή αντλεί συνεχώς τη δύναμη και τη συντήρησή της από την καθολική ψυχή. Η ατομική ψυχή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δύναμη· εξαρτάται από την καθολική ψυχή. Η ατομική ψυχή είναι σαν ένα φως που χρειάζεται ηλεκτρικό ρεύμα, αλλά η καθολική ψυχή είναι το ίδιο το ηλεκτρικό ρεύμα. Είναι ανεξάρτητη, δεν εξαρτάται από τίποτα άλλο· είναι αυτοφωτιζόμενη.

Ο σκοπός αυτής της διάκρισης είναι επειδή η καθολική ψυχή, με κάποιο τρόπο, πρέπει να εκφραστεί. Η καθολική ψυχή είναι τέτοιας άυλης φύσης και μπορεί να εκτιμηθεί μόνο μέσω της απτής υπόστασης, και το μέσο έκφρασής της θα ήταν μέσω της ατομικής ψυχής.

ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Η ΨΥΧΗ

Εσύ είσαι η ατομική ψυχή· ποτέ δεν μπορείς να κατέχεις μια ψυχή γιατί τότε αποχωρίζεται από εσένα και η ατομική ψυχή είναι η πλήρης έκφραση του εαυτού σου όταν έχεις ψυχή. Υπάρχουν υποδιαιρέσεις της ατομικής ψυχής από το χονδροειδές επίπεδο μέχρι το λεπτότερο επίπεδο της ψυχής. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ νου και ψυχής, όλα είναι μέρος του ενός και του ίδιου, ένα ενιαίο σύνολο, αλλά χρησιμοποιούμε αυτούς τους όρους, νους, ψυχή, καρδιά. Η καρδιά ενός ανθρώπου είναι ο πυρήνας της προσωπικότητάς του: ο πυρήνας, το βαθύτερο επίπεδο, τα βαθύτερα στρώματα της ατομικής ψυχής, η καρδιά. Η ψυχή είσαι εσύ· είναι το σύνολο του εαυτού σου, και αυτή είναι η ατομική ψυχή που προοδεύει περαιτέρω, γίνεται ανύπαρκτη και καταστρέφεται.

Η ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ

Σε όλα τα φιλοσοφικά συστήματα, θα βρεις ότι υπάρχει πρόοδος· αν η φιλοσοφία δεν είναι προοδευτική, τότε γίνεται νεκρή φιλοσοφία. Έτσι, όταν μιλάς για την ατομική ψυχή και την καθολική ψυχή, φυσικά αποδέχεσαι την έννοια της δυαδικότητας. Αλλά καθώς προοδεύουμε αργά και σταδιακά, θα δούμε τη δυαδικότητα να παύει και να έρχεται η ενότητα.

Η καθολική ψυχή είναι αιώνια. Αυτό είναι ένα δεδομένο που πρέπει να γίνει αποδεκτό. Τι συμβαίνει τότε με την ατομική ψυχή; Καταστρέφεται; Και αν καταστραφεί, ποια είναι η διαδικασία καταστροφής; Η διαδικασία καταστροφής της ατομικής ψυχής είναι η καθαρότητα της προσωπικότητας και του χαρακτήρα, που είναι οι βασικές συνιστώσες της ατομικής ψυχής. Εκεί, επίσης, επιστρέφουμε στην ίδια αρχή: καθαρή προσωπικότητα μέσω των πρακτικών μας.

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ

Γίνεται τόσο καθαρή που συγχωνεύεται στην καθολική ψυχή, όπου η δυαδικότητα παύει και εμφανίζεται η ενότητα. Για να καθαρίσεις την προσωπικότητα ενός ανθρώπου, πρέπει να θυμάσαι ότι η προσωπικότητα του ανθρώπου είναι το σύνολο της ύπαρξής του — το σύνολο όλων των εμπειριών του δια μέσου των αιώνων. Στη διαδικασία, αυτή η προσωπικότητα, αρχικά τόσο καθαρή όπως η σπίθα, μπορεί να έχει συσσωρεύσει πολλή βρωμιά γύρω της. Είναι μια διαδικασία καθαρισμού, και καθώς η ατομική ψυχή καθαρίζεται, πλησιάζει όλο και πιο κοντά στην Καθολική Ψυχή.

Στη διαδικασία καθαρισμού, πώς καθαρίζουμε; Αν θέλουμε να σκουπίσουμε το πάτωμα, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε μια σκούπα, και η σκούπα μας στη διαδικασία καθαρισμού είναι οι διαλογισμοί μας και η συνειδητή μας προσπάθεια στην εγρήγορση, όπου συνειδητά προσπαθούμε να γινόμαστε όλο και καλύτεροι. Ο διαλογισμός βοηθά πάρα πολύ στη βελτίωση.

Η χονδροειδής προσωπικότητα του ανθρώπου μπορεί να παρομοιαστεί με έναν πάγο. Αυτός ο πάγος, με τη φωτιά και τη θερμότητα μέσα, επιθυμεί να προοδεύσει, και όλες οι επιθυμίες έχουν πάντα φωτιά· είναι θερμές, καίνε. Με αυτή τη θερμότητα, ο πάγος λιώνει και γίνεται νερό.

Μερική εκλέπτυνση λαμβάνει χώρα. Η θερμότητα κάνει το νερό να γίνει ατμός, και όπως γνωρίζεις, ο ατμός συγχωνεύεται στον αέρα. Στη συνέχεια, είναι σαν ο αέρας μέσα σε ένα μπαλόνι· αν τρυπήσεις το μπαλόνι, ο αέρας συγχωνεύεται με τον εξωτερικό αέρα. Στην αρχή, σκεφτόμασταν δυαδικά ότι ο αέρας στο μπαλόνι, η ατομική ψυχή, είναι ξεχωριστή από την Καθολική Ψυχή. Το νιώθαμε έτσι στην αρχή λόγω των σχετικών και απόλυτων πλευρών της ζωής. Αλλά όταν ο αέρας συγχωνεύεται από το μπαλόνι στον εξωτερικό αέρα, καταλαβαίνουμε ότι η διάκριση, η δυαδικότητα που βλέπαμε, ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη. Ήταν πραγματικά ανύπαρκτη, και η καταστροφή της προσωπικότητας μπορεί μόνο να το συνειδητοποιήσει. Το μπαλόνι που κρατά την ατομική ψυχή ως οντότητα παύει· το μπαλόνι πρέπει να τρυπηθεί.

Ο ΣΚΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ

Το μπαλόνι είναι το εγώ· το εγώ είναι η ελαστική ουσία που κρατά αυτόν τον αέρα. Με την εκλέπτυνση της προσωπικότητας, βρίσκουμε το καουτσούκ· το εγώ γίνεται λεπτότερο και λεπτότερο και λεπτότερο. Το καουτσούκ γίνεται λεπτό και σκάει, διασπάται, και ο αέρας στο μπαλόνι γίνεται ο αέρας έξω. Η ατομική ψυχή παύει και γίνεται η καθολική ψυχή, που είναι ο σκοπός και ο στόχος όλων εδώ. Αυτός είναι ο σκοπός και ο στόχος όλων: να συγχωνευτούν σε αυτήν την όμορφη Θεϊκότητα και να παραμείνουν ενσαρκωμένοι. Ακόμα, με ίχνη εγώ ίσως, με αυτά τα ίχνη, μπορούμε ακόμα να βιώσουμε την ευδαιμονία και τη χαρά της Θεϊκότητας γιατί τώρα γνωρίζουμε. Έχουμε νιώσει τον αέρα του μπαλονιού να συγχωνεύεται με τον καθολικό αέρα, και έτσι αναπτύσσεται η αγάπη σου. Αυτή είναι η διαδικασία ανάπτυξης ή αποκαλύψεως της αγάπης.

Η αποκαλύψη του Πνεύματος εκφράζεται στην αποκαλύψη της αγάπης. Μια άϋλη ποιότητα που δεν μπορείς να μετρήσεις αλλά να βιώσεις. Αρχίζουμε να αγαπάμε. Αρχικά μέσω ενός ατόμου, επεκτείνεται μέσω του ενός ατόμου με μία εστίαση μέχρι να αγκαλιάσουμε ολόκληρο το Σύμπαν στα χέρια μας. Τότε το Σύμπαν γίνεται αγάπη, και η αγάπη γίνεται Σύμπαν, και εκεί βρίσκεσαι. Αυτό είναι η Συνείδηση της Ενότητας.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΛΕΠΤΥΝΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ, ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Ο σκοπός είναι η έκφραση της Καθολικής Ψυχής. Ο σκοπός είναι το παιχνίδι της Καθολικής Ψυχής. Στην πραγματικότητα, είναι ένας σκοπός χωρίς σκοπό. Αν η Καθολική Ψυχή δεν εκφραστεί, τότε μένει στατική. Γίνεται νεκρή· γίνεται ανύπαρκτη. Στην πραγματικότητα, είμαστε αναμεμειγμένοι σε ένα παιχνίδι, ένα θεϊκό παιχνίδι. Γι’ αυτό, όλες οι θρησκείες λένε ότι ερχόμαστε και προχωρούμε πάλι. Αυτό είναι το παιχνίδι, το απροσδιόριστο παιχνίδι, και όταν ο νους θέλει να κατανοήσει αυτό το παιχνίδι, γίνεται ανίκανος· είναι πέρα από την κατανόηση του νου. Ο μόνος τρόπος να το γνωρίσεις είναι μέσω της συνειδητοποίησης.

Η θεολογία θα σου πει, «Ποιος ξέρει το θέλημα του Θεού;» και αυτό είναι το νόημα αυτής της φράσης. Είναι ένα παιχνίδι, αλλά θα απολαύσουμε το παιχνίδι αν εκλεπτύνουμε τον εαυτό μας. Αυτό θέλουμε. Απολαμβάνουμε το παιχνίδι. Με την εκλέπτυνση του εαυτού μας, απολαμβάνουμε το παιχνίδι. Πολλοί άνθρωποι ζουν χωρίς να απολαμβάνουν το παιχνίδι γιατί δεν κάνουν καμία προσπάθεια να εκλεπτύνουν τον εαυτό τους. Αυτή είναι η διαφορά.

… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ Ν. Αφρική 1976 – 06