Η ΣΧΕΣΗ ΔΑΣΚΑΛΟΥ / ΜΑΘΗΤΗ
(Λεζάντα φωτογραφίας: Ο Ρατζές και η Τζασμίνι με τον Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι καθώς ευλογεί τον γάμο τους)
Αυτός ο δάσκαλος είπε στην τάξη του: «Κοίτα, δεν μπορεί να υπάρξουν αυγά χωρίς κότες, να το θυμάστε». Κάποιος μικρός φωτεινός μαθητής σηκώνεται και λέει: «Όχι, κύριε, διαφωνώ. Ο πατέρας μου εκτρέφει πάπιες».
Δεν μπορούν να υπάρξουν αυγά χωρίς κότες. Οπωσδήποτε. Στη σχέση δασκάλου-μαθητή, το μεγαλύτερο λάθος για έναν μαθητή είναι να προβάλλει ένα συγκεκριμένο ιδανικό. Δεν πλησιάζεις έναν δάσκαλο με προκατειλημμένες ιδέες. Αν έχεις μια προκατειλημμένη αντίληψη, τότε δεν είσαι αναζητητής. Δεν πηγαίνεις σε έναν δάσκαλο. Πηγαίνεις με έναν ανοιχτό, αμερόληπτο, άδειο νου.
Καθόμουν στα πόδια πολλών δασκάλων, και οι περισσότεροι από αυτούς, το 99% από αυτούς, μπορούσα να τους τυλίξω όλου τους γύρω από το μικρό μου δάχτυλο διανοητικά. Αλλά όχι. Καθόμουν εκεί και άκουγα, άκουγα.
Η τέχνη δεν βρίσκεται στο να μιλάς, αλλά στο να ακούς. Πόσο μπορείς να ακούσεις, και τι είναι το να ακούς;
Όταν ακούς με ανοιχτό νου, παρόλο που μπορεί να έχεις άλλες διδασκαλίες ή οποιαδήποτε προκαταλήψεις ή παραμορφώσεις, πας πέρα από το νου. Πηγαίνεις στην Καρδιά, και ο νους είναι το όχημα και το εργαλείο μέσω του οποίου αναπτύσσεις κάποια κατανόηση.
Στη σχέση δασκάλου-μαθητή απαιτείται κατανόηση. Αν είναι αληθινός πνευματικός δάσκαλος, όχι μόνο σου δίνει την εμπειρία αλλά και κάτι άλλο. Όπως μιλάω σε εσάς, κάτι συμβαίνει μέσα σε καθέναν από εσάς. Ίσως στις λίγες μέρες που θα είμαστε μαζί, θα το επαληθεύσετε. Κάποια ηρεμία και γαλήνη έχει κατέβει πάνω σας με κάποιον τρόπο ή άλλο. Δεν είναι λόγω των πραγμάτων που λέω, αλλά στις ίδιες τις λέξεις, είναι η Πνευματική Δύναμη που δίδεται και φτάνει στην καρδιά, ανάβει τη φωτιά και ανάβει το φως, έτσι ώστε να μην γropάτε γύρω στο σκοτάδι.
Πρέπει να φύγουμε από τις προκατειλημμένες ιδέες και να σκεφτούμε εναλλακτικές προοπτικές.
Μια νεαρή κυρία ήρθε σε μένα και έκανε μια συνέντευξη μαζί μου, μια συμβουλευτική συνάντηση. Είπε: «Γκουρούτζι, αυτή είναι η πρώτη φορά που παρακολουθώ ένα από τα μαθήματά σας». Είπα: «Καλά, είναι ωραία». «Ναι», είπε, «ήμουν τόσο σκεπτική και αμφίβολη για το ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος που θα συναντήσω». Την ρώτησα: «Πώς αισθάνεσαι τώρα;» Και είπε: «Όλες οι αμφιβολίες και η σκεπτικισμός μου έχουν εξαφανιστεί και αισθάνομαι τόσο υπέροχα και ανυψωμένη».
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ
Ποια δύναμη, ποια εξουσία, το κάνει αυτό; Αυτή είναι η εσωτερική δύναμη που εκπέμπει ο αληθινός δάσκαλος από μέσα του. Ο Βούδας, για παράδειγμα, στις τελευταίες του φάσεις, δεν έδινε πια ομιλίες ή μαθήματα. Απλώς καθόταν ακίνητος και πήγαινε σε διαλογισμό, και όλοι οι άνθρωποι γύρω του βρήκαν κάποια πραγματοποίηση, κατανόηση και μεταμόρφωση μέσα τους.
Λοιπόν, τι κάνει ο αληθινός δάσκαλος; Όχι μόνο σου δίνει την κατανόηση, που είναι μόνο ένα μικρό μέρος από αυτό, αλλά σου δίνει και την ώθηση. Σου μεταφέρει τον εαυτό του. Είναι η κότα από την οποία προέρχονται όλα τα αυγά. Το παρέχει αυτό και το δίνει πλήρως: σώμα, νου και πνεύμα ρέουν, γιατί τα πάντα εκπέμπουν.
Για παράδειγμα, πολλοί μαθητές θα σου πουν ότι έχουν συμμετάσχει στην πρακτική κοινωνίας· σε αυτά τα γεγονότα, η Δύναμη στο δωμάτιο γίνεται τόσο ισχυρή που οι άνθρωποι περνούν διάφορες εμπειρίες και όχι μόνο αυτό, όχι μόνο στο δωμάτιο αλλά επεκτείνεται πολύ, πολύ, πολύ. Ίσως μια οικογένεια κάπου να μαλώνει και ξαφνικά να σταματά και να λέει: «Λυπάμαι, αγαπητέ». Ή κάτι τέτοιο. Υπάρχει αυτή η Πνευματική Δύναμη που, για τους περισσότερους ανθρώπους, θα μπορούσε να είναι άυλη, αλλά για τον αληθινό πνευματικό δάσκαλο είναι απόλυτη πραγματικότητα.
Η διδασκαλία είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται πολύ λανθασμένα. Δεν διδάσκω, αλλά σε κάνω να μάθεις! Βλέπεις τη διαφορά; Η διδασκαλία είναι το να επιβάλλεις και να σπρώχνεις ιδέες πάνω σου, αλλά η μάθηση είναι το να παίρνεις αυτές τις ιδέες και να βλέπεις τι μπορείς να βγάλεις από αυτές σύμφωνα με τη χωρητικότητα σου. Αυτό είναι μάθηση – δεν είναι το να επιβάλεις πράγματα στο λαιμό των ανθρώπων. Αυτό γίνεται η ιδανική σχέση δασκάλου-μαθητή.
Ένα είδος μαγνητισμού συμβαίνει όταν χρησιμοποιείς αυτή τη λέξη, επειδή δεν υπάρχει καλύτερη λέξη, και το αισθάνεσαι βαθιά μέσα σου. Κάποιες φορές δεν έρχεται αμέσως στην συνείδηση, εξαρτάται από το πόσο ακριβής είναι το επίπεδο συνείδησης, πόσο βαθιά είσαι ή πόσο επιφανειακός είσαι. Αλλά θα έχει καθυστερημένη αντίδραση, αν όχι άμεση, που έχω βρει με χιλιάδες ανθρώπους παγκοσμίως.
Η όλη ιδέα είναι η μεταμόρφωση. Είσαι σε μια συγκεκριμένη διαμόρφωση, αλλά πρέπει να είσαι σε μεταμόρφωση. Πέρα από την τρέχουσα διαμόρφωση σου. Είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε αυτό; Αν όχι, ο δάσκαλος δεν σε χρειάζεται. Πρέπει να είσαι αναζητητής. Πρέπει να είσαι μαθητής. Πρέπει να έχεις την επιθυμία να μάθεις, αυτός είναι ο σκοπός της ζωής σου. Γιατί γεννήθηκα σε αυτόν τον πλανήτη; Ποιος είναι ο σκοπός μου; Δεν είναι η ζωή ένα σχολείο όπου ήρθα να μάθω; Λοιπόν γιατί να αρνούμαι να μάθω και να κολλήσω στις διάφορες ιδέες και απόψεις που έχω στο νου μου; Δεν υπάρχουν καλύτερες ιδέες και ιδανικά; Ίσως. Πρέπει να εξερευνήσεις. Πρέπει να πειραματιστείς.
Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
Τότε, καθώς εξερευνάς και πειραματίζεσαι, αναπτύσσεται μια σχέση αγάπης μεταξύ του δασκάλου και του μαθητή, γιατί δεν είναι τίποτα άλλο από μια σχέση αγάπης. Δεν το εννοώ με φυσικό ή σεξουαλικό τρόπο. Η καρδιά συναντά την καρδιά και αν μπορείς να βρεις ενότητα με τον δάσκαλό σου, τον πνευματικό δάσκαλο, θα ανακαλύψεις την ενότητα με το σύμπαν, γιατί ο αληθινός πνευματικός δάσκαλος είναι ενωμένος με το σύμπαν.
Όταν αναπτύσσεται αυτή η σύνδεση, γίνεσαι αυτόματα ένα με τον δάσκαλο, ένα με την αγάπη του και ένα με το σύμπαν. Γίνοντας ένα με το σύμπαν, η συνειδητότητά σου αναπτύσσεται και γίνεσαι συνειδητός για το όλο σύμπαν. Το πιο σημαντικό είναι ότι γίνεσαι συνειδητός για την ταυτότητά σου.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι συνειδητοί για την ταυτότητά τους. Το «Εγώ» συνήθως συνδέεται με το «Εγώ είμαι ο Ιωάννης, η Ζαν, η Τζιλ, η Τζόαν». Αυτό δεν είναι το «Εγώ». Ποιος λέει ότι είσαι η Ζαν ή η Τζόαν; Η μαμά και ο μπαμπάς σου μπορεί να σε είχαν ονομάσει Φιλίς ή αλλιώς. Αυτή δεν είναι η ταυτότητά σου. Το αληθινό σου «Εγώ» είναι θεϊκό: η Θεότητα.
Ένας αληθινός πνευματικός δάσκαλος ξέρει και ζει τη Θεότητα, την οποία δεν θα μπορέσεις να ερμηνεύσεις ή να κατανοήσεις ακόμα. Αλλά αυτό δεν είναι σημαντικό όσο η επιθυμία υπάρχει εκεί, δηλαδή, η επιθυμία να βρεις την πραγματική σου ταυτότητα. Όσο υπάρχει αυτή η επιθυμία, θα τη βρεις, γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να προστεθεί σε σένα. Είσαι ήδη αυτό. Είσαι θεϊκός, και όπως πάντα λέω, η ανάπτυξη αυτής της Θεότητας είναι ο σκοπός της ζωής.
Ξέρω το δυτικό μυαλό σήμερα, και το έχω ζήσει παντού: στην Ισπανία, τη Γερμανία, την Δανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Ζιμπάμπουε, τη Νότια Αφρική, να το ονομάσετε. Οι άνθρωποι θέλουν πολύπλοκα πράγματα και ψάχνουν για κάτι δύσκολο ή πολύπλοκο. Επειδή ψάχνουν για πολύπλοκα πράγματα, νομίζουν ότι είναι πιο πολύτιμα, αλλά αυτό δεν είναι έτσι. Αυτοί οι λεγόμενοι δάσκαλοι πρέπει να το κάνουν πολύπλοκο για να σας χρεώσουν πολλά χρήματα. Αλλά δεν παίρνεις τίποτα.
Ο αληθινός δάσκαλος σε οδηγεί από την πολυπλοκότητα στην απλότητα. Η πρωταρχική ενέργεια από την οποία είσαι φτιαγμένος, την οποία είσαι, είναι απλή και αδιαίρετη. Λες, «Οδήγησέ με, καλοσύνη Φως, ένα βήμα τη φορά είναι αρκετό για μένα». Έτσι προχωράς. Δεν λες, «Θα πάω σε ένα γρήγορο μάθημα και θα αποκτήσω φώτιση σε δύο μέρες». Όχι! Δεν μπορείς! Είναι αδύνατο! Αυτά είναι οικονομικές απάτες.
Θα ήθελα να έχω αυτά τα μαθήματα δωρεάν για τους ανθρώπους. Αλλά οι οργανωτές εδώ έχουν δουλέψει τόσο σκληρά και πρέπει να πληρώσουν τόσο πολύ για να έχουν αυτόν τον τόπο για το φαγητό και τη διαμονή. Μετά από όλα, αυτό είναι ξενοδοχείο και δεν το δίνουν δωρεάν. Ακόμα και για έναν δάσκαλο, χρεώνουν το δωμάτιό του. Βλέπεις, γι’ αυτό γίνονται χρεώσεις. Αν είχα τα μέσα, θα νοίκιαζα αυτούς τους χώρους και θα έλεγα, έλα, έλα, τα παιδιά μου, έλα, μάθετε και ακούστε. Αλλά με αυτόν τον δυτικό τρόπο ζωής, όπως είναι η κοινωνία, πρέπει να σκεφτείς και την πρακτικότητα και αξιοπιστία των πραγμάτων.
Το Σήμα ενός Αληθινού Δασκάλου
Ένας αληθινός δάσκαλος διδάσκει όχι για αυτό που κερδίζει, αλλά για αυτό που δίνει. «Η ζωή φτιάχτηκε για να δίνει και όχι για να κερδίζει, γιατί αν το κέρδος έψαχνα αυτή η ζωή θα ήταν μάταιη». Αυτό είναι το σήμα ενός αληθινού δασκάλου.
Για παράδειγμα, αν μου δωθεί ένα δώρο και αισθανθώ τις δονήσεις ότι δεν δόθηκε με αγάπη αλλά είναι απλώς μια υποχρέωση, δεν το δέχομαι. Αν είναι ένα δώρο αγάπης, τότε ναι, γιατί αυτή είναι η αγάπη που μοιράζεται μεταξύ του μαθητή και εμού. Αυτές είναι οι αρχές της ζωής μου.
Αν αφοσιωθείς σε μια συγκεκριμένη αποστολή για την οποία γεννήθηκες, και ο δάσκαλός σου σε κάνει να συνειδητοποιήσεις αυτήν την αποστολή, τότε πρέπει να την εκπληρώσεις, ανεξάρτητα από το τι μπορεί να συμβεί. Πρέπει να το κάνεις.
