ΜΕΤΑΣΩΜΑΤΩΣΗ
Όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος και μετενσαρκώνεται, είναι το λεπτό του σώμα, που παραμένει ενδυναμωμένο με το Πνευματικό Εγώ, που μετενσαρκώνεται. Το Πνευματικό Εγώ δεν μπορεί να χωριστεί από τίποτα απολύτως, είτε είναι ζωντανό είτε άψυχο.
Κατά τη διάρκεια της μετενσάρκωσης και της αναγέννησης, όταν το λεπτό σώμα αφήνει το φυσικό σώμα, αρχίζει να αξιολογεί τον εαυτό του. Ξεκινά να ανασκοπεί όλο το ταξίδι του από το πρωταρχικό άτομο ή υποατομική ύλη μέχρι το παρόν στάδιο στο οποίο βρίσκεται.
Αυτή η ανασκόπηση και αξιολόγηση πραγματοποιείται και ανακαλύπτει ότι πρέπει να πάρει ένα άλλο σώμα για να εκπληρώσει την αποστολή του για την αυτοεκπλήρωση.
Το φυσικό σώμα διαρκεί εβδομήντα, ογδόντα, ενενήντα, και ίσως εκατό χρόνια επειδή είναι χονδροειδές. Όσο πιο χονδροειδές είναι το υλικό, τόσο πιο γρήγορα θα είναι η καταστροφή ή η διάλυση του. Όσο πιο λεπτό είναι το υλικό από το οποίο αποτελείται το λεπτό σώμα, τόσο περισσότερο χρόνο παίρνει για να διαλυθεί.
Το λεπτό σώμα του ανθρώπου, ή η ατομική ψυχή, είναι μέσα από την αρχή μέχρι το τέλος, όταν δεν το χρειάζεται πια. Καθώς το λεπτό σώμα έχει απορρίψει το φυσικό σώμα, με τον ίδιο τρόπο το πνευματικό σώμα απορρίπτει το λεπτό σώμα.
Στις πνευματικές πρακτικές, στοχεύουμε να απορρίψουμε το λεπτό σώμα. Αλλά για να δώσει ώθηση ή έκφραση στο λεπτό σώμα του ανθρώπου, χρειάζεται το φυσικό σώμα. Όταν η ανάγκη για μία ζωή γίνει περιττή, ή το φυσικό σώμα έχει κάνει το έργο του σε κάποιο βαθμό, όταν εξαντληθεί, όταν χρειάζεται ανανέωση, το ίδιο το λεπτό σώμα ή η ατομική ψυχή πρέπει να μετενσαρκωθεί ξανά.
Στην περίοδο της αξιολόγησης, καθορίζει σε ποιες συνθήκες ή καταστάσεις πρέπει να γεννηθεί. Μπορεί να χρειαστεί να μάθει μαθήματα γεννώντας σε μια πλούσια ή φτωχή οικογένεια, σε ένα υγιές ή ίσως σε ένα ανθυγιεινό σώμα. Όλες αυτές οι συνθήκες είναι συνθήκες που έχουμε δημιουργήσει εμείς οι ίδιοι.
Η σύνθεση του λεπτού σώματος είναι επίσης από ύλη—πολύ λεπτότερη ύλη, πολύ, πολύ πιο λεπτή από την φυσική ύλη. Αλλά επειδή είναι τόσο λεπτή, είναι επίσης πιο ισχυρή και πιο ανθεκτική. Περιέχει μέσα της όλες τις αναμνήσεις όλων των ζωών, και γι’ αυτό, μετά την αποχώρηση από το φυσικό σώμα και παραμένοντας μόνη της, μπορεί να δει όλες τις εμπειρίες αντικειμενικά. Όταν βλέπει τις εμπειρίες αντικειμενικά, μπορεί να γίνει μια αληθινή αξιολόγηση.
Η γέννηση κάθε ατόμου σε οποιεσδήποτε συνθήκες δεν είναι ατύχημα. Δεν υπάρχουν ατυχήματα καθόλου. Σε αυτή την αξιολόγηση, μετά την απόρριψη του φυσικού σώματος, λειτουργεί επίσης εντός ή στο πλαίσιο, μέσα από το μοτίβο ορισμένων κανονιστικών νόμων ή ενός μοτίβου ή ως μέρος ενός μοτίβου που συνθέτει ολόκληρο το σύμπαν.
Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΚΠΛΗΡΩΣΗ
Καθώς το φυσικό σώμα αποσυντίθεται και επιστρέφει στα αρχικά του στοιχεία, από τη σκόνη στη σκόνη, όπως λένε οι Ινδουιστές, «Από τον αιθέρα στον αιθέρα», γι’ αυτό και καίγουν το σώμα. Ομοίως, στην αυτοεκπλήρωση, το λεπτό σώμα διαλύεται επίσης και επιστρέφει στα αρχικά του στοιχεία, τα οποία θα ονομάζαμε αυτοεκπλήρωση, γιατί αυτό που παραμένει τότε είναι απλώς το Πνευματικό Εγώ.
Για να χρησιμοποιήσουμε μια αναλογία, αυτό το Πνευματικό Εγώ στον άνθρωπο είναι παγιδευμένο σε ένα μπαλόνι, όπου ο αέρας μέσα στο μπαλόνι είναι ο ίδιος με τον αέρα έξω από το μπαλόνι. Όταν το μπαλόνι τρυπηθεί ή σπάσει, ο αέρας γίνεται ένα με τον αέρα έξω από το μπαλόνι. Επομένως, δεν γίνεται διάκριση μεταξύ του Πνευματικού Εγώ που είναι παγιδευμένο στο πλαίσιο του ανθρώπου και του Πνευματικού Εγώ, του Καθολικού Εγώ. Με άλλα λόγια, σημαίνει ότι το Άτμαν και το Μπράχμαν, το ατομικό και το Καθολικό Εγώ, είναι μόνο ένα. Το εμπόδιο που κάνει τον άνθρωπο να διακρίνει την ενότητα της ατομικής ψυχής ή του ατομικού Πνεύματος και του Καθολικού Πνεύματος είναι το λεπτό σώμα που αποκαλούμε ατομική ψυχή. Ο σανσκριτικός όρος γι’ αυτό είναι το Τζίβατμαν. Το Τζίβα σημαίνει Δύναμη Ζωής ή ζωή που είναι περιφραγμένη ή που περιβάλλει το Άτμαν. Αυτό το Άτμαν είναι ένα με το Παραμάτμαν. Με άλλα λόγια, η ατομική ψυχή είναι ένα με την Υπέρτατη Ψυχή ή Πνεύμα.
Στην εξέλιξη μέσω διάφορων τύπων μετενσαρκώσεων, φέρνουμε το λεπτό σώμα ακόμα πιο κοντά στα πιο λεπτά επίπεδά του, μέχρι να γίνει τόσο ελαφρύ που το μπαλόνι, το λάστιχο του μπαλονιού, λιώσει και διαλυθεί.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ
Έχουμε πει προηγουμένως ότι τίποτα δεν είναι καταστρέψιμο. Τίποτα στο σύμπαν δεν καταστρέφεται ποτέ. Ακόμα και όταν αφήνουμε αυτό το σώμα, αυτό το σώμα δεν καταστρέφεται ποτέ. Διασπάται στα αρχικά του στοιχεία και από αυτό σχηματίζονται άλλες ουσίες. Το ίδιο συμβαίνει με το λεπτό σώμα. Όταν διαλυθεί, συγχωνεύεται επίσης στα στοιχεία που το συνθέτουν, τα οποία είναι πολύ παρόμοια με τις φυσικές πτυχές, αλλά υπάρχουν σε πολύ πιο λεπτή μορφή. Έτσι, στη διαδικασία της ψυχής για την αυτοκαταστροφή, ή μάλλον για την αυτοεκπλήρωση, φέρνει το λεπτό σώμα στα πιο λεπτά του επίπεδα, και από εκεί, όταν το πιο λεπτό επίπεδο δεν είναι πια απαραίτητο, απορρίπτεται.
Έτσι, όταν ένας άνθρωπος θέλει να γίνει το Καθολικό Εγώ ή να πετύχει την αυτοεκπλήρωση, πρέπει να περάσει από αυτή τη διαδικασία.
Στην έννοιά μας, η ατομική ψυχή χρειάζεται πολύ χρόνο για να αποκτήσει εμπειρίες. Λειτουργεί σε μια καμπύλη, σε έναν κύκλο, με την καθοδική πορεία και έπειτα την ανοδική πορεία. Καθώς αυτό το πρωταρχικό άτομο προχωρά και πετάει μέσα στο διάστημα, συλλέγει κάθε είδους άλλα στοιχεία που το παγιδεύουν. Είναι σαν το μετάξι που παράγει η κάμπια, περιστρέφοντας και περιστρέφοντας και περιστρέφοντας και μπλέκεται, μπλέκεται μέσα στο μετάξι που έχει υφάνει μόνη της. Με τον ίδιο τρόπο, η ατομική οντότητα παγιδεύεται μέσα στον εαυτό της μέχρι να φτάσει στην κορυφή, και όταν φτάσει στην κορυφή, η επιθυμία για απελευθέρωση έρχεται σε αυτήν. Μια επιθυμία ξεκινά όταν νιώθει ότι είναι εντελώς παγιδευμένη. Παγιδευμένη από το καρμικό της, φυσικά. Οι ενέργειες της ψυχής της την παγίδευσαν, όπως θα λέγατε. Και η ανοδική διαδικασία θα είναι να προσπαθήσει να κάνει το λεπτό σώμα πιο λεπτό και πιο λεπτό και πιο λεπτό.
Όταν η ατομική ψυχή, ή το μικρό πρωταρχικό άτομο, ξεκινά, περνάει μέσα από όλες αυτές τις εκατομμύρια ζωές. Δεν ξέρω από πού πήραν οι Ινδουιστές τον αριθμό, αλλά λένε ότι πρέπει να ζήσεις οκτώ εκατομμύρια τετρακόσιες ζωές για να φτάσεις στο ανθρώπινο στάδιο. Από πού βρήκαν τον αριθμό, δεν το ξέρω. Αλλά για μένα, σημαίνει ότι για να εξελιχθείς από το υποατομικό σωματίδιο σε ορυκτό, φυτό, ζώο, άνθρωπο, απαιτεί μια μακρά διαδικασία, η οποία από την άποψη του Απόλυτου είναι απλώς μια αστραπιαία στιγμή. Από την σχετική άποψη, από την γραμμική γωνία στην οποία μετράμε το χρόνο και το χώρο, είναι απαραίτητο να ξέρουμε ότι παίρνει αρκετό χρόνο και πολλές διαδικασίες, που αποκαλούνται ζωές ή ζωές. Ίσως γι’ αυτό κατέληξαν σε αυτόν τον αριθμό. Αυτός ο αριθμός δεν είναι ουσιαστικός. Αλλά ένα πράγμα είναι σημαντικό, και αυτό είναι ότι πρέπει να περάσουμε από αυτές τις διάφορες διαδικασίες.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιογκί: Σατσανγκ ΗΠΑ 1977 – 28
