ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΑΣ;
Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟΝ ΝΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΕΣΥ ΕΛΕΓΧΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ
Ο Θεός δεν ελέγχει τον νου του ανθρώπου, γιατί αυτό που θεωρείς ως Θεό είναι μια ουδέτερη βιοχημική ενέργεια. Θα μπορούσε να οριστεί με επιστημονικούς όρους, αλλά στο πιο λεπτοφυές επίπεδο είναι ανερμήνευτη. Επομένως, ο Θεός δεν ελέγχει τον ανθρώπινο νου. Εσύ «κατέχεις» τον Θεό μέσω των αντιλήψεών σου για το τι θεωρείς ότι είναι Θεός.
Σε ορισμένες θρησκείες θα βρεις την εικόνα ενός Θεού με έξι χέρια, που κρατά ένα λωτό εδώ, μια καμπάνα εκεί, κι άλλα πράγματα στο άλλο χέρι. Άλλες θρησκείες τον απεικονίζουν διαφορετικά. Μέσα από τη δική σου σύλληψη, δημιουργείς μια εικόνα του Θεού σύμφωνα με το δικό σου σύστημα πίστης. Εσύ ελέγχεις τις αντιλήψεις και τις νοητικές σου κατασκευές, όχι ο Θεός.
Όποιο σύστημα πίστης έχει δεσμεύσει τον νου σου, αυτή θα είναι και η πραγματικότητά σου. Πόσο ακριβής όμως είναι αυτή η πραγματικότητα; Ίσως να πιστεύεις στον Βισνού με έξι χέρια. Ίσως να σκέφτεσαι κάποιον που κρέμεται πάνω στον σταυρό. Ίσως να φαντάζεσαι κάποιον που κάθεται σε θρόνο με μακριά γενειάδα και δώδεκα βιβλιοφύλακες: «Α, Λάουρα, σήμερα έκανες αυτό. Ντόρις, έκανες το άλλο.» Και φυσικά ο Άγιος Πέτρος εκεί ψηλά να σε βάζει μέσα από τις πύλες.
Ο νους σου λειτουργεί σαν υπολογιστής όλη την ώρα. Ο συνολικός μεταβολικός σου ρυθμός, ο ρυθμός της αναπνοής σου, όλα όσα σου συμβαίνουν είναι «υπολογισμένα» από έναν μηχανισμό. Άρα, ανήκεις στον εαυτό σου ή στον υπολογιστή; Η διαφορά είναι στη διάκριση ανάμεσα σε αυτό που είσαι και αυτό που δεν είσαι. Κι όταν ανακαλύψεις αυτό που δεν είσαι, βρίσκεσαι μπλεγμένος, δεμένος με κόμπους—και αυτοί οι κόμποι δημιουργούν όλα τα προβλήματα της ζωής σου. Με τον διαλογισμό και τις πνευματικές πρακτικές προσπαθούμε μόνο να λύσουμε αυτούς τους κόμπους. Μην έχεις κόμπο και «να μην είσαι» αυτό που δεν είσαι. Όταν πιστεύεις ότι είσαι κάτι, τότε δεν είσαι, γιατί το σύστημα πεποιθήσεων του νου σου δημιουργεί τους κόμπους! Κι όταν πάψεις να τους έχεις, βρίσκεσαι πέρα από το σύστημα των πεποιθήσεών σου.
ΓΙΝΕ ΑΣΥΜΒΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
Όσο περισσότερο πιστεύεις στο σύστημα των πεποιθήσεών σου, τόσο περισσότερο μπλέκεσαι, γιατί αυτές οι πεποιθήσεις γίνονται δογματικές. Το σύστημα των πεποιθήσεων κυβερνά τη ζωή σου—και γιατί πρέπει να κυβερνάται η ζωή σου; Όλα γύρω σου, όλο το περιβάλλον σου είναι ελεγχόμενο, κι εσύ παύεις να υπάρχεις. Πρέπει να πληρώσεις φόρους, διόδια, άδειες αυτοκινήτου, αυτό κι εκείνο. Πού είναι η ανεξαρτησία σου; Δεν υπάρχει. Εξαρτάσαι από συμβάσεις.
Ζώντας στον κόσμο πρέπει να ακολουθούμε ορισμένες συμβάσεις για τη σταθερότητα της κοινωνίας. Όμως δοκίμασε κάτι άλλο: γίνε ασυμβατικός μέσα σου. Όταν είσαι ασυμβατικός μέσα σου, υπακούς στους νόμους του εαυτού σου—νόμους που είναι εσύ, αλλά δεν σε κυβερνούν. Αυτό σου δίνει αίσθηση ανεξαρτησίας. Αυτό σου δίνει ελευθερία.
Η ελευθερία είναι συγγενική της βασιλείας. Ο βασιλιάς είναι ελεύθερος και έχει βασίλειο. Εσύ είσαι ο βασιλιάς όταν είσαι ελεύθερος από τα δόγματα. Και τότε αρχίζεις να ζεις, όχι απλώς να υπάρχεις.
Όταν αρχίσεις να ζεις, αναπτύσσεις αυθόρμητα την αίσθηση της ζωής. Η ζωή πρέπει να βιώνεται. Με το αίσθημα αυτό έρχεται η δύναμη, η δυναμικότητα. Και μπορείς να πεις: «Είμαι ο Τζο. Είμαι ο Τζακ. Είμαι η Τζιν. Είμαι εγώ! Είμαι ανεξάρτητος και καμιά δύναμη στον κόσμο δεν θα μου πάρει την ανεξαρτησία μου!»
Ο φόβος της απώλειας της εξάρτησης είναι αυτός που σου στερεί την ανεξαρτησία. Εξαρτάσαι από τη γυναίκα, τον άντρα, τα παιδιά, τους φίλους. Κι αυτός ο φόβος ροκανίζει την καρδιά σου. Ο φόβος είναι ένα «καρκινικό» σύμπλεγμα μέσα σου που σε σκοτώνει από μέσα. Όμως όταν αναπτύξεις την αίσθηση «Είμαι ελεύθερος, είμαι εγώ», τότε απαλλάσσεσαι από τον φόβο.
ΑΓΑΠΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
Τι κυβερνά τη ζωή σου τώρα; Όχι η ελευθερία, αλλά ο φόβος. Κάθε βήμα που κάνεις το κάνεις φοβισμένος. «Αύριο κάτι θα πάει στραβά. Μεθαύριο κάτι άλλο.» Μικρά πράγματα, ασήμαντα πράγματα χωρίς νόημα!
Λες: «Αγαπώ τη Τζίνα, τον Τζέρι, τη Ντόρις, αυτή τη γλυκούλα εδώ.» Όμως μέσα σου υπάρχει ο φόβος: «Μ’ αγαπάει η Τζίνα ή χάνω τον χρόνο μου;» Έτσι, μέσα στην αγάπη αναμιγνύεται ο φόβος, που γεννά άγχος—και ο φόβος και το άγχος είναι συγγενείς.
Αν όμως πω μέσα μου:
Αγαπώ επειδή αγαπώ. Όχι για ανταμοιβή.
Τότε ο φόβος εξαφανίζεται γιατί δεν αγαπώ για αντάλλαγμα. Δεν κάνω «επιχείρηση» με εσένα. Είμαι πολύ απασχολημένος με την αγάπη που σου δίνω για να ασχοληθώ με κάποια ανταμοιβή.
Και τότε πραγματικά ζεις.
ΑΦΗΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
«Εσύ δεν περνάς μέσα από τη ζωή. Η ζωή περνά μέσα από εσένα.»
Βλέπεις τη διαφορά;
Όταν εσύ περνάς μέσα από τη ζωή, χρειάζεται προσπάθεια. Όταν όμως αφήνεις τη ζωή να ρέει μέσα σου, γίνεσαι κανάλι—καμία προσπάθεια δεν απαιτείται. Γίνεσαι η ίδια η ροή της ζωής.
Αυτό είναι το μυστικό της χαράς και της ευτυχίας, δικαιώματα που όλοι έχουμε από τη γέννησή μας. Κι αν δεν είχαμε αυτά τα δικαιώματα, δεν θα μπορούσαμε καν να δώσουμε ζωή.
Ας επιστρέψουμε λοιπόν στον αληθινό μας Εαυτό. Ας πάρουμε ξανά τον έλεγχο από αυτό που τώρα νομίζουμε πως μας ελέγχει. Η αντίληψή σου για κάτι ανώτερο, την οποία δεν έχεις κατανοήσει πραγματικά, σε ελέγχει. Μα εγώ δεν επιτρέπω σ’ αυτό το «ΧΥ» να με ελέγχει. Επιτρέπω στον Γκουρουράζ να με ελέγχει γιατί γνωρίζει τον εαυτό του και έτσι γνωρίζει το σύμπαν. Δεν πιστεύει σε έναν «ελεγκτή» που ρυθμίζει τη ζωή του. Γνωρίζει όμως τις δυνάμεις που ρυθμίζουν τη ζωή.
Όπως τα άτομα, τα μόρια, τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια λειτουργούν ακριβώς, έτσι κι εσύ μπορείς να λειτουργείς με την ίδια ακρίβεια όταν είσαι συντονισμένος με το σύμπαν μέσω του διαλογισμού.
Η ΘΕΪΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ
Υποφέρουμε επειδή δεν βλέπουμε τον συντονισμό αλλά μόνο την αποδιοργάνωση. Ποιος μπορεί να πει ότι είναι «απόλυτα λογικός»; Αν το έλεγες αληθινά, θα έπεφτα στα πόδια σου.
Τι να κάνουμε λοιπόν με την αποδιοργάνωση; Η αποδιοργάνωση είναι παραφροσύνη. Και η παραφροσύνη δεν είναι ποτέ καθαρότητα.
Πρέπει να αρχίσουμε από κάπου:
Εδώ και τώρα.
Μπορείς να μου πεις τι έκανες το περασμένο Σάββατο στη μία το μεσημέρι; Κανείς δεν μπορεί. Βλέπεις πόσο «καλή» είναι η μνήμη σου; Ευτυχώς! Γιατί το μεγαλύτερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο είναι η ικανότητα να ξεχνά.
Εμείς προκαλούμε δυστυχία προσπαθώντας να θυμηθούμε. Η προσπάθεια αυτή ξοδεύει ενέργεια άσκοπα.
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ
Ο Θεός δεν σε ελέγχει. Εσύ ελέγχεις τον Θεό—αυτή την ουδέτερη ενέργεια, όποια ταμπέλα κι αν της δώσεις: Αλλάχ, Ίσβαρα, Χριστός, Βούδας. Εσύ έχεις τη δύναμη να κατευθύνεις αυτή την ενέργεια προς όφελός σου, για να γίνεις ευτυχισμένος.
Αυτό δεν θέλεις; Ποιος δεν θέλει να γίνει πιο χαρούμενος; Ποιος δεν θέλει να ξεπεράσει τα «is-eries» που γίνονται «mis-eries» με εκείνο το «M»—το Mastermind που κάνει την ύπαρξη «μίζερη»;
ΑΠΟΔΕΞΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Το μήνυμα είναι:
Μην προσπαθείς να «χρειάζεσαι». Αποδέξου αυτό που είναι εδώ για σένα.
Αποδέξου τη ζωή όπως είναι, γιατί αυτό το «είναι» το δημιούργησες εσύ. Κανένας Θεός δεν το δημιούργησε. Εσύ το δημιούργησες μέσω των σκέψεων και των πράξεών σου που εντυπώθηκαν στο υποσυνείδητο. Και το υποσυνείδητο αναγκάζεται να εκφραστεί μέσω της συνειδητής σκέψης και των πράξεών σου.
Πόσο επίγνωση έχεις των πράξεών σου;
Ποιος μπορεί να πει ποιο πόδι έβαλε πρώτο στο πάτωμα το πρωί;
Καμία επίγνωση.
Κι όμως, δικαίωμα γέννησής σου είναι η επίγνωση, όχι η εξάντληση. Κι εσύ εξαντλείς τον εαυτό σου αντί να γίνεις συνειδητός.
… Γκουρουράζ Ανάντα Γιόγκι — Σατσανγκ ΗΠΑ 1984 – 47
