ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΩΜΑ;
Όταν ένα άτομο βρίσκεται σε κώμα, δεν συμβαίνει τίποτα στο Πνεύμα, γιατί το να «είσαι» σημαίνει να είσαι το Πνεύμα. Τι άλλο θα μπορούσες να είσαι; Αλλά κάτι συμβαίνει στον νου, και η επιστήμη θα σας πει ότι ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου μπορούν να σε οδηγήσουν σε κώμα ή σε αναστολή, επειδή ο εγκέφαλος δεν μπορεί να λειτουργήσει κατά έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Αυτή η αναστολή είναι το κώμα, όπου δεν μπορείς να σχετιστείς με το σώμα, τον νου και το Πνεύμα και δεν μπορείς να γίνεις λειτουργικός. Αυτό είναι κώμα. Ένα κώμα μπορεί να προκληθεί από ορισμένα είδη χημικών ελλείψεων στο σύστημα και μπορεί να προκληθεί από μια τραυματική εμπειρία, όπου ο νους μπλοκάρει εντελώς.
Υπάρχει κάποια ομοιότητα ανάμεσα στην ανώτατη κατάσταση διαλογισμού, που ονομάζεται Νιρβικάλπα σαμάντι, και στο κώμα. Η διαφορά είναι ότι στο κώμα ο νους γίνεται μη λειτουργικός, ενώ στο σαμάντι επιτυγχάνεται η απόλυτη ακινησία του νου, αλλά η επίγνωση παραμένει. Στο κώμα, αυτή η ακινησία υπάρχει επειδή ο άνθρωπος έχει γίνει «λαχανικό» εκείνη τη στιγμή ή για όλη τη διάρκεια του κώματος. Αλλά η επίγνωση έχει χαθεί. Η ικανότητα να είναι κανείς ενσυνείδητος έχει χαθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η επίγνωση έχει πάψει να υπάρχει. Όσο το Πνεύμα παραμένει ανεπηρέαστο, η επίγνωση είναι πάντα εκεί, αλλά η ικανότητα να αναγνωρίσει κανείς την επίγνωση έχει χαθεί, λόγω της μη λειτουργίας του εγκεφάλου.
ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΩΜΑ;
Μπορεί να διορθωθεί αυτό; Έχω ακούσει για μία περίπτωση στην Αμερική όπου ένα παιδί βρισκόταν σε κώμα και έπρεπε να ληφθεί απόφαση αν το παιδί έπρεπε να «αποσυνδεθεί» ή να αφεθεί σε αυτή την κατάσταση «λαχανικού». Δεν ξέρω τι συνέβη τελικά, το διάβασα απλώς πολύ σύντομα. Αλλά υπάρχουν τρόποι να επανέλθει το παιδί στην επίγνωση του εαυτού του. Με άλλα λόγια, υπάρχουν τρόποι με τους οποίους μπορεί το άτομο να βγει από το κώμα χωρίς όλα τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα.
Η ιατρική επιστήμη βρίσκεται ακόμη στη νηπιακή της ηλικία. Δεν έχει αγγίξει καν την άκρη, δεν έχει βρέξει ούτε το δάχτυλο του ποδιού της σε αυτόν τον απέραντο ωκεανό· το ίδιο ισχύει και για την ψυχιατρική. Για αυτό, όταν οι ψυχίατροι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για τους ασθενείς τους, τους παραπέμπουν σε μένα. Λένε: «Γκουρουτζί, κάναμε ό,τι μπορούσαμε με βάση αυτά που μάθαμε. Τώρα κάνε εσύ».
Υπάρχουν πρακτικές με τις οποίες ένα άτομο μπορεί να βγει από αυτό το κώμα. Μπορεί να μεταδοθεί μια πνευματική δύναμη, ώστε το Πνεύμα μέσα στο άτομο να ζωογονηθεί τόσο πολύ, ώστε οι ενέργειες μέσα σε αυτό το Πνεύμα να αντληθούν σε τέτοιο βαθμό, που ο νους να ενεργοποιηθεί και να αρχίσει πάλι να λειτουργεί. Ελπίζω μια μέρα η ιατρική επιστήμη να συνδυάσει αυτή την αρχαία σοφία και γνώση με τις πρακτικές της.
Διότι όλες αυτές οι επιστήμες λειτουργούν σαν ξεχωριστά τμήματα, αντί να αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο ολιστικά. Είχα πολλές εμπειρίες με ανθρώπους σε κώμα και με πολλά άλλα προβλήματα. Στο σπίτι, με καλούν στο νοσοκομείο τουλάχιστον δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα για να ασχοληθώ με κάποιον ασθενή. Για παράδειγμα, ένας καρδιοπαθής πρέπει να χαλαρώσει, πρέπει να έχει έναν καλύτερο νου, ώστε η επέμβαση να είναι επιτυχημένη. Ξέρετε, μεγαλύτερη αποδοχή αυτού που πρόκειται να γίνει και αυτού που πρόκειται να συμβεί. Τους διδάσκω να χαλαρώνουν μέσω πνευματικών πρακτικών, να φέρνουν χαρά και ευθυμία στην καρδιά τους, να εξαλείψουν τον φόβο: «Ω, μπαίνω σε σοβαρή επέμβαση».
Αν ο άνθρωπος πεθάνει στην εγχείρηση, να ξέρετε ένα πράγμα: θα οφείλεται σε δύο παράγοντες, και ο μισός θα είναι ο φόβος. Ο άλλος μισός θα μπορούσε να είναι η ανικανότητα του γιατρού ή κάτι που απλώς δεν μπορεί να γίνει ιατρικά. Αυτοί είναι οι δύο παράγοντες.
Το Πνεύμα παραμένει για πάντα ανέγγιχτο – και το Πνεύμα στο παιδί ή στον άνθρωπο είναι αιώνιο. Όπως θα το έλεγε η Μπαγκαβάντ Γκίτα, δεν μπορεί να καεί ούτε να βραχεί με το νερό και δεν μπορεί να το τρυπήσει σπαθί. Είναι αθάνατο και δεν μπορεί να πεθάνει.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΥΝΔΕΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ
Όταν μιλάμε για κώμα, πρέπει επίσης να σκεφτούμε: γιατί αυτός ο άνθρωπος μπήκε σε κώμα; Γιατί ήταν απαραίτητη αυτή η δοκιμασία γι’ αυτό το άτομο; Μπορώ να σας βεβαιώσω ότι ένα άτομο σε κώμα δεν υποφέρει. Αυτό το άτομο βιώνει πλήρη γαλήνη. Είναι σε ειρήνη, διότι ο νους είναι εκείνος που δημιουργεί τη δυστυχία, και όταν ο νους δεν λειτουργεί, πώς θα μπορούσε να αισθανθεί δυστυχία; Δεν αισθάνεται ούτε ευχαρίστηση ούτε πόνο. Να είστε βέβαιοι για δύο πράγματα: πρώτον, το πρόσωπο σε κώμα δεν υποφέρει και, δεύτερον, το Πνεύμα δεν επηρεάζεται. Αυτό θα πρέπει να δίνει θάρρος σε ανθρώπους που μπορεί να έχουν τέτοια προβλήματα, ώστε να γνωρίζουν ότι το πρόσωπο δεν νιώθει ούτε πόνο ούτε ηδονή.
Πρέπει να το εξετάσουμε από την άποψη του κάρμα. Υπάρχει ακόμα ζωή στο σώμα και, στις περισσότερες περιπτώσεις –και αυτό ισχύει στο 99 τοις εκατό των περιπτώσεων– δεν συμφωνώ να απελευθερώνεται αυτή η ζωή με τεχνητά μέσα. Το ονομάζουν «ευθανασία». Δεν συμφωνώ με αυτό. Υπάρχει ζωή σε εκείνο το σώμα για λίγο ακόμη· υπάρχει ακόμη κάποιο άνοιγμα. Ο νους μπορεί να είναι σε νάρκη και ύπνο σε αυτή την κατάσταση κώματος, αλλά υπάρχει ακόμα σύνδεση μεταξύ του Πνεύματος και του σώματος. Το σώμα γίνεται «λαχανικό». Αλλά και το λαχανικό έχει ζωή.
ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟΨΗ
Πρέπει να μελετήσουμε την καρμική αξία αυτού του ανθρώπου, και οι γιόγκι, οι αληθινοί γιόγκι, μπορούν να επιστρέψουν πίσω (στο χρόνο) και να διαπιστώσουν αν αυτό το άτομο πρέπει να παραμείνει στο κώμα και να έχει αυτή την ανάπαυση ή να βγει από το κώμα. Και αν ο γιόγκι κρίνει ότι πρέπει να δοθεί ένα μικρό «σπρώξιμο» για βοήθεια, χωρίς να προκληθεί οποιαδήποτε βλάβη, θα είναι περισσότερο από πρόθυμος να αφαιρέσει αυτή τη νάρκη, τον ύπνο του νου, και να τον φέρει στην επίγνωση.
Στο λεπτοφυές σώμα –έτσι προτιμώ να το ονομάζω, επειδή κανείς δεν μπορεί να ερμηνεύσει τι είναι ο νους, αφού ο νους συνθέτει ολόκληρο το σύμπαν– υπάρχουν περιοχές που μπορούν να ενεργοποιηθούν ώστε το άτομο να βγει από το κώμα. Και επειδή ο νους του ανθρώπου δεν λειτουργεί, αυτές οι πρακτικές δεν μπορούν να γίνουν από τον ίδιο τον άνθρωπο. Έτσι, ο γιόγκι κάνει τις τεχνικές για εκείνο το άτομο και αφυπνίζει αυτή τη νάρκη, αφυπνίζει κάποιο «ντολμά» τσάκρα, αν θέλουμε να το ονομάσουμε έτσι. Εγώ θα το ονόμαζα ορισμένες δίνες ενέργειας, που είναι εκτός ισορροπίας και δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.
Έτσι, ο αληθινός γιόγκι εμφυσά τη δική του ενέργεια στο λεπτοφυές σώμα του ανθρώπου και τον φέρνει πίσω στην κανονικότητα, πίσω στη ζωή, ώστε να γίνει λειτουργικός. Αλλά ο γιόγκι θα εξετάσει πρώτα: αν αφαιρέσω το πρόβλημα κάποιου, θα το αφαιρέσω πραγματικά ή θα το μεταφέρω, θα το αναβάλω για μεταγενέστερη ημερομηνία; Διότι για κάθε δράση, πρέπει να υπάρχει μια αντίδραση· κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμα της. Ό,τι κι αν σπείρετε, αυτό θα θερίσετε.
Ο γιόγκι έχει τη δύναμη να αφαιρέσει την τύφλωση ενός ανθρώπου που είναι τυφλός. Αλλά κάνοντάς το αυτό, μήπως δεν μεταφέρει ή δεν αναβάλλει την καρμική αξία αυτής της τύφλωσης σε μια άλλη ζωή εκείνης της οντότητας, όπου θα χρειαστεί να πληρώσει δέκα φορές περισσότερο επειδή προσπάθησε να την επισπεύσει τεχνητά; Ένα απλό παράδειγμα είναι αυτό: Ας πάρουμε ξανά τον Ιησού. Θεράπευσε μερικούς ανθρώπους από την τύφλωση, ενώ εκείνη την εποχή υπήρχαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο χωρίς όραση. Γιατί δεν έδωσε σε όλους όραση και μόνο σε εκείνους τους λίγους; Γιατί; Επειδή εκείνοι οι λίγοι ήταν έτοιμοι και απλώς χρειάζονταν εκείνο το μικρό επιπλέον σπρώξιμο· το έκανε γι’ αυτούς και όχι για όλους.
ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΘΟΥΝ
Εδώ, η πίστη και η εμπιστοσύνη δεν έχουν τίποτα να κάνουν με αυτό, ιδιαίτερα στην περίπτωση του κώματος. Ο νους είναι ανίκανος να πιστέψει ή να έχει πίστη. Κι όμως εξωτερικές ενέργειες μπορούν να αντληθούν από τον αληθινό γιόγκι, τον αληθινό θεραπευτή και να εμφυσηθούν στο άτομο για να αφαιρεθεί αυτό το κώμα.
Δεν γίνεται μέσω εμένα, εγώ είμαι απλώς ένα όργανο, και η αναλογία που χρησιμοποιώ πάντα –και η προσευχή μου είναι πάντα αυτή– είναι: «Άφησέ με να είμαι σαν εκείνο το κούφιο καλάμι και άσε τη Θεότητα να φυσήξει μέσα από αυτό, ώστε να παραχθεί όμορφη μουσική για τη χαρά των άλλων». Σε αυτή τη μικρή μου ζωή, έχω περάσει από πάρα πολλές εμπειρίες και έχω συναντήσει ανθρώπους στον χώρο της τέχνης, της μουσικής, πραγματικά δημιουργικούς ανθρώπους, των οποίων η δημιουργικότητα έχει μπλοκάρει τόσο πολύ εξαιτίας της λειτουργίας του νου τους.
Η σύγκρουση στο νου τους μπλοκάρει τη δημιουργικότητα από το να εκφραστεί, μπλοκάρει την ίδια την έκφραση· τα «φίλτρα» είναι τόσο χοντρά που η φυσική δημιουργικότητα δεν μπορεί να λάμψει προς τα έξω. Κι αν λάμψει, θα περάσει μέσα από όποιο έγχρωμο φίλτρο υπάρχει. Όλα αυτά τα μπλοκαρίσματα, συμπεριλαμβανομένης της τραυματικής κατάστασης, αν είναι απαραίτητο, μπορούν να αφαιρεθούν, εφόσον αυτό είναι δικαιολογημένο.
… Gururaj Ananda Yogi: Satsang US 1981 – 32
