ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΠΕΡΑ
Τα πάντα μπορούν να εξηγηθούν με πολύ υψηλούς φιλοσοφικούς, μεταφυσικούς όρους. Όμως οι μεταφυσικοί και φιλοσοφικοί όροι και η φιλοσοφική γλώσσα μπορούν να παραμείνουν απλώς νοητική γυμναστική. Γι’ αυτό προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο απλοί γίνεται, παίρνοντας την πιο βαθιά φιλοσοφία και φέρνοντάς την στην πιο πρακτική, καθημερινή της αξία.
Διδάσκω ότι όλα αυτά τα διάφορα είδη διαλογισμού και όλα αυτά τα μονοπάτια που υπάρχουν, είναι σαν ποτάμια που έρχονται από διαφορετικές κατευθύνσεις και τελικά γίνονται ένα μέσα στον ίδιο ωκεανό. Πάντα υπήρχαν διαμάχες και έριδες ανάμεσα στις διάφορες θρησκείες, όπου η μία ισχυρίζεται «ο δικός μου δρόμος είναι ο σωστός» και η άλλη λέει «ο δικός μου δρόμος είναι ο σωστός» και τσακώνονται.
Είναι σαν μια μικρή ιστορία όπου τέσσερις τυφλοί μπήκαν σε ένα δάσος και μέσα στο δάσος υπήρχε ένας ελέφαντας. Ο ένας τυφλός έπιασε την προβοσκίδα, ο άλλος το πόδι, ο τρίτος έπιασε την ουρά και ο τέταρτος το αυτί, και άρχισαν να καβγαδίζουν. Αυτός που έπιασε την ουρά είπε: «Α, βρήκα την αλήθεια, είναι σαν σχοινί». Ο άλλος που έπιασε το πόδι είπε: «Α, βρήκα την αλήθεια, είναι σαν κολόνα». Και διαφωνούσαν, μέχρι που πέρασε από εκεί ένας άνθρωπος με όραση. Στάθηκε σε κάποια απόσταση και, επειδή έβλεπε και στεκόταν λίγο πιο πέρα, μπορούσε να καταλάβει ότι αυτοί οι άνθρωποι γνώριζαν μόνο ένα κλάσμα της αλήθειας. Δεν γνώριζαν ολόκληρη την αλήθεια. Για να κατανοήσει κανείς ολόκληρη την αλήθεια, πρέπει να σταθεί λίγο πιο πέρα, να αποστασιοποιηθεί. Έτσι, ήταν ο άνθρωπος που μπορούσε να δει ολόκληρο τον ελέφαντα εκείνος που μπορούσε να πει: «Αυτός είναι ο πραγματικός ελέφαντας». Και αυτό ήταν πάντα το πρόβλημα με τις θρησκείες· αρπάζουν ένα τμήμα της αλήθειας και το ονομάζουν ολόκληρη την αλήθεια.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΟ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΠΑΡΕΙ
Διδάσκω ότι όποιο μονοπάτι κι αν ακολουθείτε, δεν με ενδιαφέρει. Μπορεί να πάρετε έναν δρόμο από εδώ μέχρι το Λονδίνο με πολλά φανάρια και πολλή κίνηση, που θα καθυστερήσουν την πορεία σας. Μπορεί να σας πάρει πολύ χρόνο να φτάσετε στο Λονδίνο. Αλλά μπορεί να υπάρχει κι ένας πολύ καθαρός αυτοκινητόδρομος, χωρίς όρια ταχύτητας, και να φτάσετε στο Λονδίνο πολύ πιο γρήγορα. Έτσι, ο άνθρωπος πρέπει να αποφασίσει μόνος του ποιο μονοπάτι θέλει να πάρει. Όλοι οι δρόμοι είναι καλοί. Δεν υπάρχει ούτε ένα μονοπάτι, ούτε μία άξια θρησκεία που να διδάσκει πως δεν πρέπει να αγαπάς, πως δεν πρέπει να έχεις φιλανθρωπία, πως δεν πρέπει να έχεις συμπόνια. Όλες οι πίστεις και όλες οι διδασκαλίες αυτό λένε.
Επομένως, το μονοπάτι που διδάσκει κάποιος ή το μονοπάτι που ακολουθεί κάποιος, το ακολουθεί επειδή η ιδιοσυγκρασία του έχει μια συγκεκριμένη κλίση προς αυτόν τον δρόμο.
Αυτό που θα ήθελα να δω είναι η ανύψωση της ανθρωπότητας. Δεν με απασχολούν τα μονοπάτια. Αν κάποιος εξασκεί μια συγκεκριμένη μορφή διαλογισμού ειλικρινά και τίμια, και αν υπάρχει κάποια αξία σε αυτή τη μορφή διαλογισμού, και αν βρίσκει πρόοδο μέσα του, δεν τον μεταστρέφω στη δική μου άποψη. Αυτό θα ήταν λάθος. Αν ο άνθρωπος προοδεύει καλά, τότε, βεβαίως, ας συνεχίσει. Όμως θα έλεγα ότι πρέπει όλοι να έχουμε έναν ανοιχτό νου. Γνωρίζαμε έναν δρόμο για το Λονδίνο, γεμάτο κίνηση, και μας πήρε τέσσερις ώρες να φτάσουμε. Ίσως όμως να υπάρχει ένας άλλος δρόμος, πιο ομαλός, που θα μας επιτρέψει να φτάσουμε σε μία ώρα. Έτσι, ο άνθρωπος πρέπει να αποφασίσει μόνος του, και για να αποφασίσει μόνος του, χρειάζεται να έχει ανοιχτό νου. Αυτή είναι η βασική ιδιότητα.
Γιατί όταν ο νους είναι κλειστός, γίνεται δογματικός. Γίνεται φανατικός, και το να γίνει κανείς δογματικός ή φανατικός μπορεί να εμποδίσει την πρόοδό του. Μπορεί να του «σκάσει» το λάστιχο στο δρόμο. Έτσι, ο άνθρωπος πρέπει να έχει ανοιχτό νου.
Ο καθένας που διδάσκει τη μέθοδό του πρέπει να έχει όλη την ευκαιρία και όλο το προνόμιο να παρουσιάζει τις απόψεις του, και εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει να αποφασίσουμε για τον εαυτό μας: θα πάρω τον δρόμο Α, τον δρόμο Β, τον δρόμο Γ ή τον ΧΨΖ; Αυτό εξαρτάται από εμάς. Αλλά αυτό πρέπει επίσης να συνοδεύεται από μια ορισμένη δόση λογικότητας. Πρώτα λογικευόμαστε, διανοητικοποιούμε, ζυγίζουμε τα υπέρ και τα κατά και βασίζουμε τις κρίσεις μας στην εμπειρία.
Διότι, για να βρούμε τη Θειότητα μέσα μας, για να κάνουμε τη ζωή μας πιο ομαλή, το διανοητικό μπορεί να φτάσει μόνο μέχρι ένα σημείο. Ο πεπερασμένος νους δεν μπορεί να συλλάβει αυτό που είναι άπειρο. Το γνωρίζουμε αυτό. Όμως το Άπειρο μπορεί να βιωθεί.
Αν υπάρχει ένας άμεσος δρόμος προς το Άπειρο που βρίσκεται μέσα μας, τότε, βεβαίως, πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσουμε. Πρέπει να δοκιμάσουμε, γι’ αυτό λέω πάντα ότι ούτε καταδικάζουμε ούτε εγκρίνουμε κανένα μονοπάτι. Ολόκληρη η ιδέα θα έπρεπε να είναι να ανυψωθεί η ανθρωπότητα, να επιτραπεί στο σώμα και στον νου να γίνουν όλο και πιο εκλεπτυσμένα, ώστε όλοι οι άνθρωποι να βελτιωθούν.
Μερικοί δάσκαλοι ανεβαίνουν σε μια σκηνή και λένε: «Όλοι οι άλλοι είναι λάθος, μόνο εγώ έχω δίκιο» και ίσως αυτός να είναι πιο λάθος απ’ όλους. Η ανακάλυψη του ανθρώπου και η σωτηρία του πρέπει πάντα να παραμένουν κάτι βαθύτατα προσωπικό. Αν υπάρχουν τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι στη Γη, τότε θα έπρεπε να υπάρχουν τέσσερα δισεκατομμύρια θρησκείες ή τρόποι ζωής. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να διαμορφώσει μόνος του το σχέδιό του, τη μέθοδό του, τον τρόπο για τη σωτηρία του. Ο καθένας πρέπει να το κάνει αυτό, αλλά βέβαια μπορεί να πάρει τις μεγάλες θρησκείες ως οδηγό, να αντλήσει από αυτές και να διαμορφώσει τη ζωή του για το μεγαλύτερο καλό. Αυτό είναι το δικό του ντάρμα, ο σκοπός της ζωής, και ο τρόπος που φτάνουμε στον Δημιουργό.
Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι στο ακροατήριο που δεν ενδιαφέρονται για τη θρησκεία, και αυτό είναι εντάξει, και δεν πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος έχει δικαίωμα να «σπρώχνει» τη Θειότητα με το ζόρι μέσα στον άλλον.
Ξεκίνησα να μιλώ από τη σκοπιά της Θειότητας επειδή υπάρχουν εδώ άνθρωποι, και τα πρόσωπά τους τα είδα πολύ, πολύ καθαρά, που είναι πολύ ευλαβείς. Είναι τόσο εμφανές και πρόδηλο στα πρόσωπά τους, ώστε μίλησα από αυτή τη σκοπιά. Όμως, αν ήμουν ανάμεσα σε ένα ακροατήριο αγνωστικιστών ή άθεων, δεν θα ανέφερα καν τη λέξη «Θεός». Θα έλεγα: εξασκείστε διαλογισμό· μέσω του διαλογισμού θα πετύχετε γαλήνη του νου. Ο διαλογισμός είναι μια επιστημονική διαδικασία που θα σας οδηγήσει, βήμα προς βήμα, στην ειρήνη του σώματος και του νου, και αυτό το θέλουν, γιατί οι περισσότεροι άθεοι έχουν έναν νου ταραγμένο και βασανισμένο.
Τους δείχνουμε πώς πέφτει ο μεταβολικός ρυθμός μέσω του διαλογισμού, όλα αποδεδειγμένα επιστημονικά. Τους αρέσουν τα διαγράμματα, τους αρέσουν αυτά τα πράγματα. Όλα πρέπει να χωράνε σε ένα δοκιμαστικό σωλήνα. Τους δίνουμε κι αυτό. Τους δείχνουμε πώς πέφτει ο μεταβολικός ρυθμός του σώματος, κάτι που σηματοδοτεί την πλήρη χαλάρωση του σώματος. Όταν το σώμα χαλαρώνει, χαλαρώνει και ο νους· όταν ο νους ησυχάζει, χαλαρώνει και το σώμα, και ο άνθρωπος γίνεται πιο ευτυχισμένος, γιατί ο νους και το σώμα αποκτούν βαθιά ανάπαυση.
Ύστερα τους λέμε ότι η υψηλή αρτηριακή πίεση θα πέσει με αυτή τη βαθιά ανάπαυση. Αυτό τους αρέσει. Η υψηλή πίεση πέφτει. Εξαιτίας αυτής της δημιουργημένης ισορροπίας, πολλές από τις ασθένειές τους θα εξαφανιστούν, γιατί οι περισσότερες ασθένειες του σώματος είναι κυρίως ψυχοσωματικές. Πηγάζουν, ριζώνουν στον νου. Όταν ο νους βρει ισορροπία, όταν ο νους βρει μια όμορφη ηρεμία, τότε είναι ο δρόμος από τον οποίο εξαφανίζονται πολλές νευρώσεις. Έτσι ωφελείται ο νους. Υπάρχει μεγαλύτερη διαύγεια στη σκέψη.
Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΒΟΗΘΑ ΤΟΝ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
Όταν ο νους είναι ήρεμος, μπορούν να σκέφτονται καλύτερα. Μέσα από τις πρακτικές του διαλογισμού, οι δυνάμεις συγκέντρωσής τους βελτιώνονται. Εξαιτίας της βαθιάς ανάπαυσης που αποκτάται στο σώμα, γίνονται πιο δυνατοί, πιο ενεργητικοί. Οι αγνωστικιστές, οι άθεοι το θέλουν αυτό· θέλουν πράγματα για τον νου και το σώμα. Ο διαλογισμός βοηθά κι αυτά τα επίπεδα και, την ίδια στιγμή, παρότι μπορεί να μην πιστεύουν στη Θειότητα, οδηγούνται πολύ σταδιακά και απαλά προς τη Θειότητα.
Έτσι, όλες αυτές οι θεραπευτικές δυνάμεις του διαλογισμού, το πώς ο διαλογισμός βοηθά τον νου και το σώμα, επιτελούνται από κάποια δύναμη μέσα μας. Ο άνθρωπος μπορεί να την αναγνωρίζει ή να μην την αναγνωρίζει, αλλά αυτή η Θειότητα, αυτή η Δύναμη υπάρχει και διαπερνά κάθε κύτταρο του σώματός μας. Στο σώμα μας υπάρχουν δισεκατομμύρια κύτταρα και γαλαξίες, και κάθε μικροσκοπικό κύτταρο λειτουργεί πάνω σε ένα σύστημα. Τα κύτταρα που ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο όργανο, τα κύτταρα του ήπατος για παράδειγμα, δεν θα μπερδευτούν με τα κύτταρα της καρδιάς. Το κυκλοφορικό σύστημα λειτουργεί όπως πρέπει να λειτουργεί.
Ένας επιστήμονας μου είπε ότι αν το ανθρώπινο σώμα έπρεπε να αναπαραχθεί σε μορφή μηχανής, θα χρειαζόταν ένα εργοστάσιο που θα καταλάμβανε τέσσερα τετραγωνικά μίλια έκτασης. Ένα τόσο μεγάλο εργοστάσιο θα έπρεπε να οικοδομηθεί για να χωρέσει τη λειτουργία του σώματος.
Έτσι, σε αυτούς τους ανθρώπους δείχνουμε τα οφέλη που μπορούν να αποκομίσουν ο νους και το σώμα και, αργότερα, ίσως αρχίσουν να σκέφτονται: «Κάτι συμβαίνει· πρέπει να υπάρχει κάτι». Με όλα αυτά τα συστήματα στο σώμα, θα αρχίσουν να σκέφτονται πώς ρυθμίζονται όλα αυτά. Πρέπει να υπάρχει κάποιος ρυθμιστής· θα αρχίσουν να σκέφτονται. Και καθώς γνωρίζουμε ποιος είναι αυτός ο ρυθμιστής, μπορείτε να του δώσετε οποιοδήποτε όνομα. Μπορείτε να το ονομάσετε Νόμο ή να το ονομάσετε Θεϊκό Νόμο· αυτά είναι ετικέτες, αλλά ο ρυθμιστής που ρυθμίζει όλα αυτά μέσα στα συστήματά μας είναι εκεί.
Έτσι, ο άπιστος ή ο άθεος, επίσης, σιγά-σιγά αναγνωρίζει έναν ρυθμιστή μέσα στο σύστημα που κυβερνά τον νου και το σώμα. Γιατί τώρα το σώμα του έχει βελτιωθεί, ο νους του έχει βελτιωθεί. Ενεργοποιώντας, μέσω του διαλογισμού, εκείνες τις δυνάμεις που είναι εγκατεστημένες μέσα του, γίνεται πιο ολοκληρωμένος. Ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος είναι ένας ισορροπημένος άνθρωπος, και ένας ισορροπημένος άνθρωπος μπορεί να ζήσει τη ζωή του πιο αρμονικά.
Και όταν ο άνθρωπος, μέσω του διαλογισμού, βρίσκει αρμονία μέσα του, αυτόματα γίνεται πιο αρμονικός και με το περιβάλλον του. Έναν μήνα πριν, ο μπαμπάς ήταν πολύ άσχημος, τόσο ευερέθιστος. Δεν μπορούσαμε να τον πλησιάσουμε. Έναν μήνα μετά τον διαλογισμό, ο μπαμπάς είναι τόσο καλός, τα παιδιά θέλουν να κάθονται στην αγκαλιά του. Γίνεται πιο αγαπητός. Έχει γίνει πιο αγαπητικός, γιατί τώρα είναι ένας ολόκληρος άνθρωπος. Είναι ένας αυτο-ολοκληρωμένος άνθρωπος. Αυτοί είναι οι σκοποί του διαλογισμού, και ο άνθρωπος πρέπει να βρει τον δικό του δρόμο.
ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΥΑΛΟ
Οι πνευματικοί δάσκαλοι, οι γκουρού, υπάρχουν για να δείχνουν δρόμους. Στις δικές μας μεθόδους διαλογισμού, που είναι επιστημονική μέθοδος, δεν είναι απαραίτητο να αποδεχθείτε τις διδασκαλίες ενός συγκεκριμένου γκουρού. Μπορείτε να πάρετε τις διδασκαλίες οποιουδήποτε γκουρού, αν ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία σας, και με ένα ανοιχτό μυαλό να αναλύσετε ποια ταιριάζει περισσότερο στη δική σας φύση.
Έχουμε εκατοντάδες και εκατοντάδες διαλογιζόμενους, και μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μέσα σε επτά μέρες, οι άνθρωποι βρίσκουν κάποια οφέλη, και αυτό δεν έχει καμία σχέση με μένα. Εγώ είμαι απλώς ένας ερμηνευτής των αιώνιων νόμων και του πώς αυτοί οι αιώνιοι νόμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν, πώς μπορούν να ενεργοποιηθούν μέσα μας και πώς μπορούν να εκδηλωθούν ή να χρησιμοποιηθούν για το κοινό καλό του ανθρώπου και του περιβάλλοντός του.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σάτσανγκ Ηνωμένο Βασίλειο 1976 – 2B
