ΠΕΡΙΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΣΙΑΓΟΝΑ;
Αν σε χτυπήσουν στο ένα μάγουλο, γύρισε και το άλλο. Έτσι είπε ο Χριστός. Αυτό είναι πολύ καλό, αλλά πουθενά στις Γραφές δεν λέει να μη υπερασπιστείς τον εαυτό σου. Στην πρακτική πραγματικότητα, πρέπει να λαμβάνονται συγκεκριμένα μέτρα, αλλά όχι σε βαθμό «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» ή «οδόντα αντί οδόντος». Όχι σε τέτοιο βαθμό, διότι τότε γίνεται πράξη εκδίκησης και αφυπνίζει όλες τις αρνητικές ποιότητες μέσα στον άνθρωπο. Αντί αυτού, μπορεί κανείς, με αίσθημα απόλυτης αγάπης και συγχώρεσης, να θέσει τον άλλον στη θέση του χωρίς μίσος.
Η ζωή του Χριστού ήταν εξαιρετική. Έδωσε παραδείγματα ακραίας φύσης, και όταν δίνεται ένα παράδειγμα ακραίας φύσης, μένει εύκολα στη μνήμη των ανθρώπων. Τότε, ο υπερβολικός τρόπος ήταν αναγκαίος. Τι κάνουμε όμως σήμερα; Πρέπει να γίνουμε σκληροί; Πρέπει να γίνουμε εκδικητικοί; Πρέπει να γεμίσουμε με μίσος; Αυτό μόνο θα βλάψει εμάς τους ίδιους και, αντί να φέρουμε μια ισορροπία στον κόσμο, θα διαταράξουμε τις δυνάμεις γύρω μας δημιουργώντας αυξανόμενη τάμας.
Στον πνευματικό τομέα της ζωής, καλλιεργούμε τις αρετές της καλοσύνης και της συμπόνιας, και οι πνευματικές μας πρακτικές έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε η καλοσύνη και η συμπόνια να αναδύονται αυθόρμητα. Δεν είναι κάτι επιβεβλημένο, διότι η επιβεβλημένη καλοσύνη ή συμπόνια δεν είναι παρά υποκρισία – γιατί τότε δεν είσαι αληθινός με τον εαυτό σου, δεν είσαι ο εαυτός σου.
Πώς λοιπόν εκτονώνουμε τα συναισθήματα που αναδύονται μπροστά στις καθημερινές μας αντιθέσεις; Δεν σημαίνει ότι μένουμε καθισμένοι χωρίς να κάνουμε τίποτα. Υπάρχουν συγκεκριμένες εντολές που δεν μπορούν να τηρηθούν κατά γράμμα.
ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΒΛΑΒΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
Υπήρχε ένας μικρός σιδηροδρομικός σταθμός στο σύνορο ενός δάσους στην Ινδία. Εκεί εμφανίστηκε μια τίγρη και επιτέθηκε σε έναν άνθρωπο. Ο κανονισμός έλεγε ότι ο σταθμάρχης δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όπλο του χωρίς άδεια από τα κεντρικά. Έτσι τηλεφωνούσε απεγνωσμένα για να πάρει άδεια. Μέχρι να τα καταφέρει, η τίγρη είχε σκοτώσει τρεις ανθρώπους. Ακολουθούσε κατά γράμμα τον νόμο. Δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όπλο πριν δοθεί άδεια. Γι’ αυτό όλοι οι νόμοι πρέπει να είναι ευέλικτοι. Αν είχε αγνοήσει την πινακίδα, θα είχε σώσει δύο ζωές που χάθηκαν άδικα. Η ευελιξία είναι αναγκαία, αλλά μέσα σε αυτήν δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε κάτι: οι πράξεις μας να μην προκαλούν βλάβη σε άλλους. Αυτό είναι το σημαντικότερο.
Είσαι στο σπίτι με τη γυναίκα και τα παιδιά σου, και κακοποιοί επιτίθενται. Δεν θα τους αφήσεις να βλάψουν την οικογένειά σου, ίσως και θανάσιμα. Θα τους υπερασπιστείς. Αυτό δεν είναι βία, είναι άμυνα για δίκαιο σκοπό. Ως σύζυγος και πατέρας έχεις καθήκον να προστατέψεις. Δεν δημιουργείται κάρμα. Μπορείς να τους δώσεις και ένα καλό μάθημα, αν είσαι ικανός.
«ΣΥΓΧΩΡΗΣΕ ΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ»
Οι πνευματικές εντολές στοχεύουν πάντα στο υψηλότερο δυνατό ιδανικό. Στον σημερινό κόσμο όμως δεν μπορούν να εφαρμοστούν πλήρως. Αν ζούσες απομονωμένος, ίσως ναι, αλλά αυτό θα ήταν δειλία, φυγή από ευθύνες. Κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή πρέπει να εξετάζεται με τη δική του αξία.
Το «αν σε χτυπήσουν στο ένα μάγουλο γύρισε και το άλλο» δεν πρέπει να λαμβάνεται κυριολεκτικά. Πολλά στις Γραφές δεν είναι κυριολεκτικά. Έχουν συμβολικές σημασίες. «Αγάπα τους εχθρούς σου.» Πολύ όμορφο. Μόνο όταν ένας άνθρωπος έχει φτάσει σε μεγάλο βαθμό πνευματικής εξέλιξης μπορεί πραγματικά να αγαπήσει τον εχθρό του. Όταν μέσα σου γεννηθεί η επίγνωση ότι όλα είναι μέσα σου και δεν υπάρχει διαχωρισμός, τότε δεν υπάρχει εχθρός. Ποιον ονομάζεις εχθρό; Στον καθημερινό κόσμο, εχθρός είναι όποιος σε βλάπτει. Αλλά όταν, μέσω των πρακτικών σου, φτάσεις το σημείο όπου δεν βλέπεις κανέναν διαχωρισμό, τότε ποιος μπορεί να είναι εχθρός; Αν νομίζεις ότι κάποιος είναι εχθρός σου, τότε είσαι ο δικός σου εχθρός, διότι εκείνος είναι ένα με σένα, απλώς δεν γνωρίζει τους πνευματικούς νόμους όπως εσύ.
Στην προσωπική μου ζωή, στον επιχειρηματικό και πνευματικό δρόμο, πολλοί μου έκαναν κακό. Αν δεν ήμουν γκουρού, θα τους θεωρούσα εχθρούς. Αλλά δεν το κάνω. Τους αγαπώ περισσότερο. Μου ξύπνησαν μια βαθύτερη συγχώρεση. «Συγχώρησέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν.»
ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΘΙΔΡΥΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΟΥ ΕΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΧΘΡΟΣ
Αυτό έρχεται με την πνευματική εξέλιξη. Στο μεταξύ, όλοι απλώς αγωνιζόμαστε. Δεν θα έλεγα ποτέ σε κάποιον να ακολουθήσει τις εντολές μέχρι το έσχατο σημείο, όπως «αγάπα τον εχθρό σου ό,τι κι αν γίνει». Αντίθετα, θα έλεγα: προσπάθησε. Προσπάθησε να κατανοήσεις τον άλλον. Πώς λειτουργεί ο νους του; Κατάλαβε την αρρώστια του, διότι οι περισσότερες πράξεις που βλάπτουν προέρχονται από έναν νοσούντα νου, μια ανισορροπία. Αυτό μπορεί να μην είναι εμφανές, αλλά είναι ασθένεια όταν κάποιος έχει απληστία ή δίψα για εξουσία.
Σε αυτήν την περίπτωση, θα έστελνα αγάπη και θεραπευτικές ενέργειες ώστε σήμερα, αύριο, κάποια μέρα, να αλλάξει η καρδιά τους. Αυτή ήταν και η στάση του Ιησού: ανέβηκε πρόθυμα στον σταυρό χωρίς να πει λέξη. Θα μπορούσε να είχε σωθεί αν απαντούσε στις ερωτήσεις του Πιλάτου, αλλά δεν το έκανε. «Εσύ δράσε σύμφωνα με τη δική σου κατανόηση, κι εγώ σύμφωνα με τη δική μου. Η δική μου είναι βαθύτερη.» Παρά το μίσος που δεχόταν, είχε αγάπη στην καρδιά του.
Αυτός ο κόσμος δεν θα γίνει ποτέ ουτοπία. Ποτέ δεν θα υπάρξει πλήρης ειρήνη. Αυτά θα συνεχίζονται.
Ο άνθρωπος λοιπόν μπορεί να γίνει παρατηρητής. Γι’ αυτό κάνουμε πρακτικές όπως τζάπα, τράτακ, περιστροφή τσάκρα. Για να αποσυνδέσουμε το αυθεντικό μας Εαυτό από το μικρό «εγώ», το λειτουργικό εγώ, το οποίο και παρατηρεί όλες τις αντιθέσεις. Όταν, μέσω της πνευματικής πρακτικής, εδραιωθούμε στον αυθεντικό Εαυτό, τίποτα δεν μας ταράζει. Δεν υπάρχουν εχθροί. Δεν υπάρχει κανείς να μας χαστουκίσει. Μπορεί να συμβαίνει εξωτερικά, αλλά εμείς απλώς το παρατηρούμε ως ένα παιχνίδι που εκτυλίσσεται. Βρισκόμαστε μέσα του, αλλά δεν είμαστε.
«ΕΔΡΑΙΩΣΟΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΡΑΣΕ»
Έτσι, ο αναζητητής της ευτυχίας μπορεί εύκολα να εφαρμόσει αυτές τις εντολές: αγαπάτε τους εχθρούς σας, συγχωρείτε τους πάντες. Όπως λέει η Γκίτα: «Εδραιώσου στον Εαυτό και μετά δράσε.» Τότε όλες οι πράξεις λαμβάνουν διαφορετικό νόημα. Ακόμη και η χειρότερη πράξη φαίνεται διαφορετική κάτω από το φως της πνευματικής κατανόησης.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου είναι η ενοχή. Η ενοχή φέρνει φόβο για πράγματα που δεν συνέβησαν ακόμη, και λύπες για όσα πέρασαν. Ο νους χάνει το παρόν. Άφησε λοιπόν τα πράγματα να συμβούν. Αν έρθει σεισμός, άσ’ τον να έρθει. Αν πέσει το Empire State Building, ας πέσει. Τι πειράζει; Τίποτα δεν είναι μόνιμο.
Έχω δει πλούσιους ανθρώπους να γίνονται πάμφτωχοι μέσα σε μία εβδομάδα, και φτωχούς να γίνονται πλούσιοι. Τίποτα δεν είναι μόνιμο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της εγωικής ανάπτυξης είναι πως το εγώ ζει με την ψευδαίσθηση της μονιμότητας.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ
Είμαστε μέσα στην αναταραχή, αλλά το μεγαλύτερο δώρο του ανθρώπου είναι ότι μπορεί, ενώ βρίσκεται μέσα της, να γίνει παρατηρητής της και να μείνει ακλόνητος μέσα του, εκεί όπου τίποτα δεν τον αγγίζει. Εκεί όπου τίποτα δεν έχει δύναμη να τον βλάψει.
Κοίταξε τις εκκλησίες σήμερα, λέει ο δάσκαλος. Υπάρχει περισσότερη υποκρισία μέσα στις εκκλησίες παρά έξω. Μια παράσταση στο όνομα του Θεού.
Γι’ αυτό λέω πάντα: «Να είσαι ο εαυτός σου.» Βρες την ισορροπία μέσα σου και τότε όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία. Έτσι ήταν για αιώνες και έτσι θα συνεχιστεί μέχρι αυτή η μικρή Γη να καεί, σε λίγα εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Τι σε ανησυχεί λοιπόν;
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Satsang US 1980 – 33
