Η ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΡΙΖΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ
Το να αντιμετωπίζεις απογοήτευση σημαίνει ότι είχαμε προσδοκίες, και οι προσδοκίες είναι η μητέρα της απογοήτευσης, της απογοήτευσης και όλων εκείνων των πραγμάτων που συνδέονται με αυτήν. Ο καθένας θα περιμένει κάτι. Αλλά σε τι βασίζεται η προσδοκία; Είναι πολύ εύκολο να πεις «μην περιμένεις τίποτα», που είναι μια βαθιά μεταφυσική αλήθεια, αλλά η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια που επιθυμεί.
Υπάρχουν προσδοκίες, δεν μπορείς να τις ξεφορτωθείς. Περιμένεις ο σύζυγός σου να είναι πιστός, η γυναίκα σου να είναι αφοσιωμένη, το ένα να είναι έτσι, το άλλο να είναι έτσι, τα παιδιά να είναι καλά – και δεν εξελίσσεται έτσι.
Ένα άτομο έχει μια επιχείρηση και θέλει ο μηνιαίος τζίρος να είναι διακόσιες χιλιάδες. Νιώθει απογοήτευση αν δεν φτάσει τον στόχο του. Η απογοήτευση είναι ένας ακόμη στενός συγγενής της απογοήτευσης.
Όταν μάθεις να αποδέχεσαι την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι, αυτή η απογοήτευση θα εξαφανιστεί. Η αποδοχή απαιτεί αναγκαία την αθωότητα, καθώς η αθωότητα είναι μια κατάσταση του νου που περιέχει καθαρότητα. Όταν κάτι είναι καθαρό, γίνεται απλό. Έτσι, ακόμη και όταν υπάρχει η προσδοκία, θα είναι απλή και συνεπώς μειώνει τον αντίκτυπο της απογοήτευσης. Όταν μειώνεται η επίδραση της απογοήτευσης, θα δεις ότι και στο μέλλον οι προσδοκίες θα είναι πιο χαμηλές. Λειτουργούν σε κύκλο, όπου η μία οδηγεί στην άλλη και η άλλη οδηγεί στην πρώτη.
Είναι τόσο εύκολο να πεις «δέξου ό,τι σου δίνει η ζωή», αλλά μπορούμε πραγματικά να δεχτούμε; Πρέπει να φέρουμε το νου σε πολύ πιο ήρεμο επίπεδο, και όταν ο νους είναι πιο χαλαρός, θα λέγαμε «και τι έγινε». Νομίζω ότι το έχω πει και πριν, ότι υπάρχουν μόνο δύο τύποι ανθρώπων που μπορούν να πουν «και τι έγινε»: ο ένας που είναι υπεύθυνος και ο άλλος που είναι ανεύθυνος. Απλώς δεν τον νοιάζει, οπότε λέει «και τι έγινε». Αλλά ο υπεύθυνος άνθρωπος νοιάζεται, και ταυτόχρονα, επειδή ο νους του είναι σε πιο ήρεμη κατάσταση, θα πει: «Ό,τι κι αν γίνει. Και τι έγινε;» Και με αυτή την κατάσταση του νου, δεν νιώθεις απογοήτευση, γιατί δεν περίμενες υπερβολικά πολλά εξαρχής.
ΣΤΗΝ ΑΘΩΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε για να μετριάσουμε τον αντίκτυπο των προσδοκιών και πώς μπορούμε να τον μειώσουμε; Τι άλλο μπορεί να γίνει; Είναι μια σκέψη που πάντα πρέπει να κυριαρχεί στο νου μας: «Θα κάνω το καλύτερο δυνατό. Θα κάνω το απόλυτο καλύτερό μου, και αν πετύχει, εντάξει. Αν όχι, το αποδέχομαι κι αυτό». Τότε δεν θα υπάρχει απογοήτευση. Αυτό απαιτεί η αθώα κατάσταση να είναι καθαρή.
Η καθαρότητα δεν έχει σχέση με τη ηθική. Η ηθική είναι ανθρώπινη κατασκευή και προέρχεται από το νου. Όλες οι ηθικές επιταγές προέρχονται από το νου, και αυτές οι ίδιες οι επιταγές έχουν προκαλέσει περισσότερη ζημιά στον κόσμο παρά καλό, γιατί παράγουν ενοχή, και όπως έχω πει πολλές φορές, αυτή η ενοχή είναι η πιο σημαντική ασθένεια στον κόσμο. Είναι ακόμη πιο σοβαρή από τον καρκίνο ή τις καρδιακές παθήσεις. Η ενοχή έχει σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους και τους έχει κάνει πιο ψυχολογικά ασταθείς από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Αλλά η καθαρότητα είναι κάτι διαφορετικό. Η καθαρότητα προέρχεται από τα βάθη του εαυτού σου, και όταν αυτή η καθαρότητα ξυπνήσει μέσα σου μέσω πνευματικών πρακτικών, θα βρεις όλα τα πράγματα καλά. Έτσι, η καθαρότητα υπερβαίνει τον νόμο των αντιθέτων, ενώ η ηθική είναι μέσα στον νόμο των αντιθέτων.
Όταν υπερβείς τον νόμο των αντιθέτων, δεν υπάρχει απογοήτευση, γιατί όλα είναι καλά. Περιμένω το παιδί μου να περάσει τις εξετάσεις του. Θα κάνω το καλύτερο δυνατό για το παιδί μου. Δημιουργώ συνθήκες στο σπίτι και στο περιβάλλον του που θα τον βοηθήσουν να περάσει τις εξετάσεις, και αυτό είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω. Αν δεν τα καταφέρει, είναι δικό του θέμα, και δεν θα νιώσω απογοήτευση. Γιατί ποιο είναι το μεγαλύτερο πράγμα που μπορώ να περιμένω;
Η ΜΟΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ
Λένε ότι είσαι κύριος της μοίρας σου. Υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό, αλλά αυτή η αλήθεια δεν γίνεται καλά κατανοητή. Τι εννοούμε με τη μοίρα και με το να είσαι κύριος; Η μοίρα κυριαρχεί σε σένα, ή εσύ κυριαρχείς στη μοίρα; Από πνευματική άποψη, δεν υπάρχει μοίρα. Έρχεσαι από το πουθενά και πηγαίνεις στο πουθενά· είσαι απλώς εδώ. Γιατί ο πνευματικός σου εαυτός είναι πάντα εδώ: αιώνιος, αθάνατος, πανταχού παρών. Άρα, πού μπορείς να πας; Πώς μπορείς να κυριαρχήσεις σε αυτό που είναι; Δεν κυριαρχείς, αλλά το αποκαλύπτεις. Έτσι, η ίδια η έννοια της μοίρας είναι επίσης μια νοητική έννοια, και όταν κάποιος ενασχολείται με τέτοιες ιδέες μοίρας και δεν φτάνει στον στόχο του, νιώθει απογοήτευση. Έτσι, όταν εισερχόμαστε στην περιοχή της καθαρότητας που υπάρχει μέσα μας, βρίσκουμε ότι όλα είναι καλά.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Ένας άνθρωπος πηγαίνει στους ιπποδρόμους και χάνει χίλια δολάρια, και θα γυρίσει σπίτι νιώθοντας τρομερά. Ξέρω έναν άνθρωπο που δανείστηκε χρήματα για να πάει στους ιπποδρόμους για να τζογάρει, και τα έχασε όλα. Ήταν τόσο σίγουρος ότι θα κέρδιζε, που όταν έχασε, υπέστη καρδιακή προσβολή. Με κάλεσαν στο νοσοκομείο για να τον θεραπεύσω. Είπε ότι προήλθε από το στόμα του αλόγου, οπότε δεν μπορούσε να χάσει. Αυτή η προσδοκία του έφερε απογοήτευση και του προκάλεσε καρδιακή προσβολή.
Μπορείς να δεις πώς η στάση του νου παίζει σημαντικό ρόλο στη ψυχική και σωματική μας ευεξία. Έχει επίδραση. Δεν θα απογοητευτώ για τίποτα. Γιατί ζω σε μια ψευδαίσθηση όπως είναι. Ποια είναι η πραγματικότητα της ζωής; Ποια πραγματικότητα υπάρχει; Αν υπάρχει πραγματικότητα, πρέπει να είναι μόνιμη, γιατί η πραγματικότητα είναι πάντα μόνιμη, ενώ η ζωή αυτή είναι πρόσκαιρη. Άρα, γιατί να απογοητευτώ για οτιδήποτε; Είμαστε σαράντα άτομα εδώ· θα ήθελα να μιλήσω σε τετρακόσια. Αλλά ακόμη και αν ήταν μόνο τέσσερα, δεν θα ένιωθα απογοήτευση. Δεν είμαστε απογοητευμένοι.
Όταν αντλούμε από αυτή την εσωτερική πηγή, όταν αντλούμε από αυτή τη δύναμη, έχουμε τη δύναμη του νου. Ο νους μας ελαφραίνει. Δεν βλέπουμε το σκοτάδι, γιατί η απογοήτευση είναι σκοτάδι. Αγαπώ πολύ ένα κορίτσι, και ξέρω ότι οι δύο σας ταιριάζετε απόλυτα. Υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και στα δύο σας που έχουν σημαντική συμβατότητα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι αυτή η κοπέλα με εγκαταλείπει, δεν θα νιώσω απογοήτευση – υπάρχουν πάρα πολλά ψάρια στη θάλασσα. Και ποιος ξέρει, μπορεί να βρω κάποιον ακόμα πιο συμβατό και να δω τα πράγματα όπως τα βλέπω εγώ, και να δω τα πράγματα όπως τα βλέπει αυτή, και να δω τα πράγματα όπως τα βλέπει αυτή.
Έτσι, απαιτείται η σύνδεση μεταξύ του απόλυτου και του σχετικού. Γιατί το σχετικό είναι περιορισμένο, ενώ το απόλυτο είναι απεριόριστο, και όταν η προσοχή είναι περισσότερο στο άπειρο και, παρ’ όλα αυτά, λειτουργεί σε αυτόν τον κόσμο της σχετικότητας, τότε ποτέ δεν θα απογοητευτείς για τίποτα. Ακόμα και οι σκέψεις μας κατευθύνονται με τέτοιο τρόπο ώστε, ό,τι κι αν γίνει, αυτό είναι ένα μονοπάτι. Και πόσο μαθαίνω από αυτό; Η κοπέλα μου με άφησε. Εντάξει, καλά. Μαθαίνω κάτι από αυτό. Με βοηθά να βυθιστώ μέσα μου. Με βοηθά να εξετάσω τις σκέψεις μου. Με βοηθά, με στηρίζει στην εξέλιξή μου. Με βοηθά στην ανάπτυξή μου. Όπως έχω πει ξανά, υπάρχει μια ευκαιρία σε κάθε δυσκολία. Ή όπως λέει η άλλη παροιμία, υπάρχει ένα ασημένιο στρώμα σε κάθε σύννεφο. Άρα, πού είναι η θέση της απογοήτευσης; Αυτοαπατούμεθα. Πιστεύουμε ότι είμαστε απογοητευμένοι και, ως αποτέλεσμα, νιώθουμε δυστυχισμένοι. Γιατί πιστεύουμε ότι είμαστε απογοητευμένοι; Λόγω της αστάθειας του νου και της έλλειψης δύναμης. Είναι αδυναμία του νου.
Σας λέω μια ιστορία. Στο Κέιπ Τάουν, έπρεπε να πάρω το λεωφορείο, που ήταν περίπου μισό μίλι μακριά από το γραφείο. Κάτι είχε πάει στραβά με το αυτοκίνητο, και ήταν στο γκαράζ. Έτσι, έπρεπε να πάρω λεωφορείο. Το απόγευμα του Σαββάτου, εργασία μέχρι περίπου τέσσερις ή πέντε, και οι δρόμοι ερημώνουν. Τότε, όλοι οι άνθρωποι είχαν φύγει σπίτια τους ή ό,τι άλλο, και τα καταστήματα στο Κέιπ Τάουν κλείνουν στη μία. Όχι όπως εδώ, που είναι ανοιχτά 24 ώρες την ημέρα. Περπατούσα σε έναν άδειο δρόμο, και τρεις νταήδες ήρθαν προς το μέρος μου, και ένας έβγαλε μαχαίρι και είπε, «Δώσε μου όλα σου τα χρήματα». Αυτά ήταν τα τελευταία τριάντα ραντ που είχα στην τσέπη μου, και ήξερα ότι είχα μερικά χαρτονομίσματα να πληρώσω. Έτσι, του είπα, «Εντάξει, πάρε και το ρολόι μου». Του έδωσα το ρολόι. Τότε έτρεξαν πάνω στο δρόμο, και φώναξα σε αυτούς, «Ε, ξεχάσατε το στυλό μου». Ένα όμορφο χρυσό στυλό Parker, που μου είχε δοθεί ως δώρο. Και αυτοί οι τρεις νταήδες γύρισαν πίσω και μου έδωσαν τα χρήματα και το ρολόι μου, και είπαν στα Αφρικάανς, «είναι διαφορετικός άνθρωπος». Βλέπεις; Δεν ήμουν απογοητευμένος ή αποσυντονισμένος γιατί τα τελευταία μου τριάντα δολάρια χάθηκαν· κατάφερα να αγοράσω φαγητό για την οικογένεια και να πληρώσω τους λογαριασμούς, όπως δεν μπορείς πάντα να χρεώσεις.
Μιλώντας για χρέωση, αυτός ο μικρός Willy πήγε με τη μητέρα του σε ένα μαγαζί, και ο πωλητής έδωσε στον μικρό Willy μια καραμέλα, ένα γλυκό. Τότε η μητέρα λέει, «Τι πρέπει να πεις, Willy;» Και ο Willy απάντησε αμέσως, «Χρεώστε το».
ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ
Ας γεμίσουμε τη ζωή μας με αυτές τις σκέψεις αισιοδοξίας, ίσως αν θέλεις να ξεκινήσεις από εκεί. Και η αισιοδοξία ξεκινά λέγοντας: ό,τι κι αν γίνει, είμαι έτοιμος για όλα, και υπάρχει μόνο μία βεβαιότητα στη ζωή που μπορείς να είσαι σίγουρος, και αυτή είναι ο θάνατος. Έτσι, στο ενδιάμεσο, για ποιο λόγο να ανησυχούμε; Αν αυτό είναι το τέλος αυτής της μικρής ύπαρξης, και τι έγινε; Φυσικά, το πνεύμα μου και το πνεύμα όλων είναι αθάνατο.
Αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν. Όλες αυτές οι αλλαγές υπάρχουν πάντα. Όλα αλλάζουν, αλλάζουν, αλλάζουν, συνεχώς. Και επιτρέπω σε αυτές τις αλλαγές να συμβούν. Γιατί τις αποδέχομαι, και γι’ αυτό, δεν είμαι απογοητευμένος ή αποσυντονισμένος. Είναι εντάξει να πέσεις, αλλά είσαι άνθρωπος αν μπορείς να σηκωθείς ξανά και να κρατήσεις ψηλά το κεφάλι σου. Έτσι, το θάρρος μπαίνει στην εικόνα, μαζί με την αισιοδοξία, την αποφασιστικότητα και την επιμονή για οτιδήποτε απαιτείται στη ζωή.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιογκί: Σατσανγκ ΗΠΑ 1983 – 03
