Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΔΥΝΑΜΗ
Στη Βίβλο λέγεται ότι «οι πραείς θα κληρονομήσουν τη γη». Οι πραείς θα κληρονομήσουν όχι μόνο τη γη αλλά και τους ουρανούς.
Η πραότητα δεν είναι δειλία.
Η πραότητα πηγάζει από δύναμη· μια καλύτερη λέξη για την πραότητα είναι ταπεινότητα, και για να είσαι ταπεινός πρέπει να είσαι δυνατός.
Αν είσαι αδύναμος, δεν μπορείς ποτέ να είσαι ταπεινός.
Η ταπεινότητα απαιτεί δύναμη.
Η δύναμη βρίσκεται πάντα μέσα σου δεν χρειάζεται να την ανακαλύψεις, αλλά να την αποκαλύψεις, γιατί είναι σκεπασμένη.
Όπως μια ηλεκτρική λάμπα τυλιγμένη με πολλά υφάσματα δεν αφήνει το φως να περάσει, έτσι και οι άνθρωποι στο πνευματικό μονοπάτι περνούν από μια διαδικασία αποκάλυψης των πέπλων για να μπορέσει το Φως να λάμψει στην πλήρη λαμπρότητά του.
Αυτή η αποκάλυψη φέρνει δύναμη γι’ αυτό διδάσκουμε διαλογισμό και πνευματικές πρακτικές: για να ξεσκεπάσουμε τα πέπλα.
Από πού έρχονται αυτά τα πέπλα;
Η Θειότητα είναι μια ουδέτερη ενέργεια που δεν ευνοεί κανέναν.
Όλα τα πέπλα που εμποδίζουν το Φως μέσα σου είναι δημιουργημένα από εσένα και από κανέναν άλλον.
Αυτά τα πέπλα είναι άγνοια η έλλειψη επίγνωσης του αληθινού σου Εαυτού, ότι είσαι Θείος.
Μόνο με την επίγνωση του αληθινού σου Εαυτού, ότι η θεϊκότητα είναι η φύση σου, θα βρεις τη δύναμη.
ΚΡΟΥΣΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΧΘΕΙ
Οι άνθρωποι περνούν τη ζωή τους μέσα σε κάθε είδους δυστυχία.
Δεν υπάρχει δυστυχία στον κόσμο εκτός από αυτήν που δημιουργείς εσύ ο ίδιος.
Δεν υπάρχει δυστυχία· εσύ τη δημιουργείς.
Ο Δημιουργός δεν σου έφτιαξε καμία δυστυχία.
Γιατί λοιπόν ένα παιδί να γεννιέται σε ευτυχισμένες, υγιείς συνθήκες και άλλο παιδί σε φτώχεια, ασθένεια και πόνο;
Εκείνος Εκεί πάνω που τον ξέρω τόσο καλά, γιατί ζω μαζί Του 24 ώρες την ημέρα δεν δημιουργεί καμία δυστυχία.
Η Θεία Δύναμη είναι ουδέτερη· εσύ την κατευθύνεις.
Χρησιμοποίησέ την αρνητικά και παράγεις αρνητικότητα.
Χρησιμοποίησέ την θετικά και δημιουργείς θετικότητα.
Δεν φυτεύεις ντάλιες και περιμένεις τριαντάφυλλα.
Η κατάσταση σου δεν ξεκινά τη μέρα που γεννήθηκες.
Είσαι το σύνολο όλων των ζωών σου από τον πρώτο πρωταρχικό ατομίσκο μέχρι σήμερα.
Η συνολική εμπειρία όλων αυτών σε διαμορφώνει τώρα.
Γιατί είμαι εγώ χαρούμενος κι ευτυχισμένος και βλέπω άλλους εκεί έξω μέσα στη δυστυχία;
Εκείνος ο άνθρωπος στέκεται στη βροχή μόνος του, ενώ εγώ κάθομαι ζεστά εδώ.
Ποιος του είπε να σταθεί στη βροχή;
Μπες μέσα· η Βασιλεία των Ουρανών είναι μέσα σου.
Οι πόρτες δεν είναι ποτέ κλειστές, είναι πάντοτε ανοιχτές.
Αυτό κάνουν οι Πνευματικοί Δάσκαλοι σε οδηγούν έως την πόρτα.
Και όπως λέει η Γραφή: «Κρούσατε, και ανοιγήσεται».
Αλλά εμείς είμαστε πολύ τεμπέληδες για να σηκώσουμε το χέρι μας και να χτυπήσουμε.
Δεν είναι ούτε καν φυσική πράξη· δεν χρειάζεται να χτυπήσεις με τα δάχτυλα.
Αρκεί να σκεφτείς, και οι πόρτες ανοίγουν.
Η Θειότητα είναι το πιο κοντινό πράγμα σε εσένα, κι όμως είμαστε τόσο τυφλοί που δεν τη βλέπουμε, δεν την ακούμε, δεν τη νιώθουμε και όμως είναι εκεί όλη την ώρα.
Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΣΟΥ
Η Θεότητα είναι πιο κοντά σου από την ίδια σου την ανάσα.
Και όταν το συνειδητοποιήσεις, γίνεσαι πράος και ταπεινός.
Και όταν γίνεσαι ταπεινός και απλός, τότε γνωρίζεις την αξία της Αγάπης.
Γιατί ο υπερήφανος άνθρωπος δεν μπορεί να παραδεχθεί την αγάπη.
Είναι γεμάτος από το εγωικό του «εγώ»:
«Εγώ είμαι ο κύριος Τάδε, εγώ είμαι αυτό και εκείνο».
Δεν είσαι τίποτα.
Το εγώ σου δεν είναι τίποτα δημιουργείται μόνο από τις σκέψεις σου.
Και ξέρεις πώς δουλεύουν οι σκέψεις:
Σήμερα σκέφτεσαι ένα πράγμα, αύριο το αντίθετο, την τρίτη μέρα κάτι ακόμη πιο αντίθετο.
Το εγωικό σου «εγώ» το «εγώ» και το «δικό μου» είναι η αιτία όλων των προβλημάτων.
Αλλά μπορείς να το αλλάξεις:
Από «εμένα και δικό μου» σε «Εσένα και Δικό Σου».
ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΥΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΤΟ, ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ
Μπορεί κανείς ειλικρινά να πει: «Αυτό είναι το σώμα μου»;
Ή «Αυτό είναι το μυαλό μου»;
Τίποτα δεν σου ανήκει ούτε ο νους, ούτε το σώμα.
Το μόνο πράγμα στο οποίο είσαι εγκλωβισμένος είναι οι νοητικές μορφές που έχεις δημιουργήσει τα samskaras.
Αυτά τα αποτυπώματα κυβερνούν τη ζωή σου.
Το μυαλό σου είναι μοτίβο και δεν μπορείς να πας πέρα από τα μοτίβα που δημιούργησες.
Περπατάς σε ένα λαβύρινθο που έφτιαξες μόνος σου.
Γι’ αυτό έρχονται οι Πνευματικοί Δάσκαλοι:
να σου δείξουν την έξοδο από το λαβύρινθο που έχτισες.
Η ταπεινότητα, η πραότητα, η γλυκύτητα, εξαρτώνται από εσένα.
Να βρεις την ταπεινότητα που είχες εκ γενετής σημαίνει να βρεις το Θείο μέσα σου κάτι που έρχεται μέσα από τον διαλογισμό και τις πνευματικές πρακτικές.
Όταν ο συνειδητός νους ηρεμήσει, μπαίνεις στα βαθύτερα επίπεδα του υποσυνειδήτου, εκεί όπου βρίσκονται τα αποτυπώματα.
Και από εκεί, προχωράς στο Υπερσυνείδητο όπου υπάρχει αληθινή ειρήνη, χαρά, πραότητα, ευγένεια.
Και φτάνοντας εκεί, δεν επιστρέφεις με άδεια χέρια.
Φέρνεις πίσω αυτή την ενέργεια, η οποία διαπερνά τα samskaras, μπαίνει στη συνειδητή σου σκέψη, και τότε κάθε πράξη σου γίνεται σωστή πράξη.
Αρκεί να σκεφτείς μια σκέψη και ωριμάζει.
Αρκεί να την πιστέψεις και πραγματοποιείται.
ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΡΓΩΘΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ Ο ΣΠΟΡΟΣ
Με την ταπεινότητα και τη γλυκύτητα, έρχεται μια βαθιά κάθαρση του νου και της καρδιάς.
Η καθαρότητα του νου και της καρδιάς δίνει δύναμη σε οτιδήποτε κάνεις.
Και αυτό επιτυγχάνεται με τον διαλογισμό και τις πνευματικές πρακτικές που σου διδάσκει κάποιος που έχει περπατήσει το μονοπάτι κάποιος που γνωρίζει, κάποιος που μπορεί, με ένα άγγιγμα, να μεταμορφώσει τη ζωή σου εφόσον είσαι έτοιμος.
Το χώμα πρέπει να καλλιεργηθεί για να μεγαλώσει ο σπόρος.
Οι δάσκαλοι που εκπαιδεύω απλώς σου προετοιμάζουν το μονοπάτι, καθαρίζοντας και καθαρίζοντας.
Κι εγώ είμαι ο νούμερο ένα οδοκαθαριστής του κόσμου της οδού του νου και της καρδιάς σου.
Η ΟΡΘΗ ΣΚΕΨΗ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Γίνεσαι τόσο τρυφερός.
Με πραότητα και γλυκύτητα, η καλοσύνη αναδύεται.
Γίνεσαι συμπονετικός.
Αναπτύσσεις αυτή τη βαθιά συμπόνια που μερικές φορές, την ώρα που λαμβάνω κάποιο μήνυμα, χιλιάδες μίλια μακριά, τα δάκρυα τρέχουν από τα μάτια μου.
Και η Λάτα με ρωτά: «Είσαι καλά; Πονάς;»
Λέω: «Όχι, όχι. Είμαι καλά».
Κάποιος κάπου υποφέρει εκείνη τη στιγμή και με πονά.
Και τότε στέλνω πνευματικές ενέργειες αυτό που ονομάζουμε Γκουρουσάκτι και λειτουργεί.
Λειτουργεί γιατί υπάρχει μέσα σου ταπεινότητα, γλυκύτητα, συμπόνια και βαθιά αγάπη για όλους ακόμη και για το πιο ταπεινό σκουλήκι στο πάτωμα.
Γιατί ακόμη και εκείνο το σκουλήκι έχει την ίδια ζωή που έχεις εσύ.
Η μόνη διαφορά είναι ότι το σκουλήκι δεν μπορεί να σκεφτεί.
Ο άνθρωπος μπορεί.
Και αυτή η δύναμη της σκέψης, όταν χρησιμοποιείται λάθος, είναι η πτώση από τη Χάρη.
Όταν χρησιμοποιείται σωστά, είναι η ανύψωση σε οδηγεί στη χαρά και στην ομορφιά της ζωής.
