ΠΟΣΟ ΕΓΚΥΡΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΙΣΤΗ;
Η πίστη είναι μια λέξη που δεν γίνεται καλά κατανοητή και, στην πραγματικότητα, δεν υποστηρίζω ιδιαίτερα την πίστη στην ολότητά της. Με άλλα λόγια, η πίστη δεν είναι αρκετή, γιατί η νοητική διαμόρφωση του ανθρώπου δημιουργεί αναπόφευκτα μια πίστη που μπορεί, για παράδειγμα, να τον κάνει να πιστεύει ότι αυτή η καρέκλα είναι κόκκινη ενώ στην πραγματικότητα είναι κίτρινη. Ένας δυσχρωματικός μπορεί να περάσει με το αυτοκίνητο με κόκκινο φανάρι πιστεύοντας και βλέποντας ότι είναι πράσινο. Άρα, πόσο έγκυρη είναι η πίστη;
Η εγκυρότητα μιας πίστης έγκειται στο ότι πρέπει να παράγει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα στη ζωή του ανθρώπου. Η πίστη έχει επίσης τη δική της αξία. Αν πιστέψεις κάτι αρκετά δυνατά, μπορείς να κάνεις αυτή την πίστη να υλοποιηθεί με τη νοητική σου ικανότητα και τη δύναμη της σκέψης που παράγεται από τη δύναμή σου. Αν πιστέψεις ότι αυτή η καρέκλα μπορεί να μετακινηθεί μόνη της και η πίστη σου είναι αρκετά ισχυρή, η σκέψη σου θα αποκτήσει μια φυσική δύναμη, μεταφέροντάς την από το λεπτοφυές επίπεδο σε ένα πιο χονδροειδές επίπεδο ελέγχου, μέσω του οποίου μπορεί να μετακινηθεί. Γι’ αυτό οι περισσότερες θεολογίες λένε: «Πίστευε».
Στη σύγχρονη εποχή, η πίστη δεν επαρκεί, γιατί με την πρόοδο της τεχνολογίας, με την έμφαση που δίνεται όλο και περισσότερο στην ανάπτυξη του νου, οι άνθρωποι τείνουν να γίνονται όλο και πιο σκεπτικιστές. Πριν από λίγες χιλιάδες χρόνια, μπορούσες να πεις «Πίστευε» και οι άνθρωποι πίστευαν. Εκείνη την εποχή ήταν περισσότερο προσανατολισμένοι στην καρδιά, γιατί η πίστη τους δεν υποβαλλόταν σε καμία μορφή ανάλυσης. Διότι μόλις αρχίσεις να αναλύεις την πίστη, τότε η πίστη παύει να είναι πίστη. Η πίστη δεν γνωρίζει ανάλυση. Η πίστη, με αυτή την έννοια, είναι συνώνυμη με ένα αίσθημα που αναβλύζει μέσα σου. Λες: «Πιστεύω ότι αυτός ο άνθρωπος είναι καλός». Μπορεί να μην γνωρίζεις καν το άτομο, τι έχει κάνει ή ποιο είναι το ιστορικό του, κι όμως λες ότι νιώθεις να αναβλύζει μέσα σου η πεποίθηση ότι πιστεύεις σε αυτό το άτομο – και αυτό δεν ισχύει μόνο για ανθρώπους αλλά και για πράγματα. Τα περισσότερα από όσα κάνουμε στη ζωή γίνονται στη βάση της πίστης.
Η ΠΙΣΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ
Η πίστη έχει αναγκαστικά ως αντίστοιχό της την εμπιστοσύνη. Όλα τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή γίνονται με βάση την εμπιστοσύνη. Ήρθες σε αυτό το Σεμινάριο με πίστη και εμπιστοσύνη ότι ο Γκουρουράτζ θα είναι εδώ. Οι μεγαλύτερες επιχειρηματικές συμφωνίες κλείνονται πάνω από το μεσημεριανό γεύμα. Με ένα σφίξιμο χεριού, υπάρχει εμπιστοσύνη. Τα προβλήματα της συμφωνίας και τα συμβόλαια ακολουθούν μόνο μερικές εβδομάδες αργότερα, όταν η δακτυλογράφος καθίσει να τα πληκτρολογήσει. Και μπαίνουν οι υπογραφές. Έτσι, με την πίστη υπάρχει πάντα και εμπιστοσύνη. Πιστεύω ότι ο πατέρας μου είναι ο πατέρας μου γιατί μου το είπε η μητέρα μου, και εμπιστεύομαι τη μητέρα μου. Άρα, η πίστη συνοδεύεται πάντοτε από εμπιστοσύνη.
Πόσο εμπιστευόμαστε; Αυτό είναι το ερώτημα. Αυτή είναι η μεγάλη έλλειψη στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου: δεν εμπιστεύεται. Θέλει τα πάντα να του αποδειχθούν πριν μπορέσει να εμπιστευθεί. Λες σε έναν άνθρωπο: «Πίστευε στον Θεό». Εκείνος μπορεί να κουνήσει το κεφάλι και να πει «Ναι», αλλά εσωτερικά θα πει: «Να πιστέψω στον Θεό; Τι είναι ο Θεός; Ποιος είναι ο Θεός; Πού βρίσκεται; Για μένα δεν υπάρχει.» Πού είναι λοιπόν η πίστη; Αν όμως μπορούν να του παρουσιαστούν απτές αποδείξεις σε διάφορους τομείς της ζωής, τότε, σε αυτή τη σύγχρονη εποχή, ο άνθρωπος θα αρχίσει να πιστεύει. Γι’ αυτό και εγώ θα μπορούσα να έρχομαι και να μιλώ και να μιλώ πάνω σε φιλοσοφία ή διάφορα πρακτικά θέματα, αλλά δεν θα σήμαιναν τίποτα για τους ανθρώπους αν δεν διαλογίζονταν και δεν έβρισκαν κάποιο όφελος από τον διαλογισμό, ώστε η θεωρία που συνοδεύει τον διαλογισμό να γίνει πρώτα πιστευτή. Μετά την πίστη θα έρθει η πίστη με την έννοια του faith.
Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΤΗ (FAITH)
Έτσι, μέχρι στιγμής έχουμε τρία πράγματα. Η πίστη συνοδεύεται από εμπιστοσύνη και η εμπιστοσύνη συνοδεύεται από faith. Όταν θέλουμε να μάθουμε για τη θρησκεία κάποιου, συνήθως δεν ρωτάμε ποτέ: «Τι θρησκεία ακολουθείς;» Ρωτάμε: «Ποια πίστη (faith) ακολουθείς; Σε τι έχεις πίστη;» Και τότε μπορεί να πει: «Είμαι της χριστιανικής πίστης, ή της ινδουιστικής, ή της βουδιστικής», αλλά και αυτό γίνεται νοητικά. Επειδή μεγάλωσα σε ινδουιστικό σπίτι, ή σε χριστιανικό ή σε μουσουλμανικό, λέω λοιπόν ότι είμαι Μουσουλμάνος ή Χριστιανός ή Ινδουιστής. Και επειδή η παράδοση μού δίδαξε αυτό, διαμορφώνω τον νου μου ώστε να έχω faith σε αυτά που μου δίδαξαν. Αυτό όμως δεν είναι πραγματική faith. Είναι απλώς το πρώτο βήμα της πίστης.
Επειδή οι γονείς μου, οι μεγαλύτεροι, ο πάστορας ή ο ιερέας μου είπαν κάτι, υποθέτω ότι έχω faith, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχω. Η faith μπορεί να υπάρξει μόνο μέσω της εμπειρίας· χρειάζεσαι κάποια εμπειρία για να έχεις faith. Μπορείς να περιγράψεις τη ζέστη της φωτιάς και να αρχίσεις ακόμη και να πιστεύεις ότι η φωτιά είναι ζεστή. Μόνο όμως όταν πλησιάσεις περισσότερο τη φωτιά και νιώσεις τη ζέστη, όταν την εμπειραθείς, τότε έχεις faith μέσα σου ότι η φωτιά έχει θερμότητα. Άρα, πρώτα υπάρχει η πίστη, μετά η εμπιστοσύνη, και στη συνέχεια έρχεται η faith. Αλλά αυτό δεν είναι το τελικό στάδιο ούτε ο σκοπός.
ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
Αυτά δεν είναι παρά σκαλοπάτια στην κλίμακα. Ο στόχος είναι να γνωρίσουμε. Να γνωρίσουμε – και η γνωστικότητα δεν βρίσκεται στο επίπεδο του νου, γιατί ο νους δεν γνωρίζει τίποτα. Υπάρχει μια αξιοσημείωτη διαφορά ανάμεσα στη συσσωρευμένη γνώση και στη σοφία. Αυτό που επιδιώκουμε είναι η σοφία που βρίσκεται μέσα μας, και όταν γνωρίσουμε, η faith ενδυναμώνεται, η πίστη ενδυναμώνεται και η εμπιστοσύνη γίνεται μια πραγματικότητα και όχι απλώς μια σύλληψη ή υπόθεση. Έτσι προχωρά ο άνθρωπος – από την πίστη, στην εμπιστοσύνη, στη faith και στη γνωστικότητα· αυτό είναι που επιζητούμε.
Όταν βρούμε τη βαθιά γαλήνη μέσα μας, έχοντας εμπειραθεί αυτή τη γαλήνη, γνωρίζουμε ότι υπάρχει αυτή η ειρήνη και αυτή η ειρήνη δεν μπορεί να αναλυθεί. Δεν μπορείς να πιστέψεις στην ειρήνη μέχρι να τη βιώσεις. Άρα, το επόμενο στάδιο είναι το βιωματικό επίπεδο. Η πίστη βρίσκεται σε διανοητικό και νοητικό επίπεδο, ενώ η γνωστικότητα βρίσκεται σε βιωματικό επίπεδο. Πιστεύεις ότι η καυτερή πιπεριά είναι δυνατή, ότι καίει το στόμα. Αλλά μέχρι να την φας και να καεί το στόμα σου, δεν μπορείς να γνωρίζεις.
Γι’ αυτό η σύγχρονη εποχή, η εποχή μας, απαιτεί μια αίσθηση γνωστικότητας. Τότε όλα τα άλλα ακολουθούν. Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται ολική σοφία, γιατί αυτό δεν μπορεί ποτέ να ανατείλει μονομιάς. Υπάρχει όμως μια περιοχή σοφίας που είναι πολύ σημαντική, και αυτή βρίσκεται μέσω του διαλογισμού, με τη βύθιση στα βαθύτερα και πιο λεπτοφυή επίπεδα του νου, όπου φτάνουμε σε αυτή την περιοχή της σιωπής, όπου σταματάς να κυνηγάς την ευτυχία.
Προχθές έλαβα μια όμορφη κάρτα που έλεγε πως η ευτυχία είναι σαν την πεταλούδα· όσο περισσότερο την κυνηγάς, τόσο περισσότερο χάνεται. Την διώχνεις. Αλλά αν καθίσεις ήσυχος, μπορεί να καθίσει επάνω σου. Έτσι, όταν αγγίξουμε εκείνη την περιοχή όπου είναι αυτή η ειρήνη, όλα τα άλλα προς γνώση γίνονται γνωστά.
Ένα από τα Ουπανισάδ ξεκινά με το ερώτημα: «Τι είναι αυτό που, αν το γνωρίσεις, γνωρίζεις τα πάντα;» Αυτή είναι η περιοχή της βαθιάς σιωπής και γαλήνης που κατοικεί μέσα μας, και κάθε άνθρωπος μπορεί να τη φτάσει. Για παράδειγμα, μπορώ να κάθομαι εδώ και να με ρωτάτε όποια ερώτηση θέλετε, και θα γνωρίζω γι’ αυτήν. Γιατί; Το μυστικό είναι πολύ απλό. Όλοι σας μπορείτε να το κάνετε, αν έχετε φτάσει σε εκείνη την περιοχή μέσα σας και γίνετε ένα με αυτή την ειρήνη, τη χαρά ή την ευδαιμονία· ονομάστε την Θεό, ονομάστε την όπως θέλετε. Μόλις γνωρίσεις εκείνη την περιοχή, όλα τα άλλα είναι γνωστά.
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΧΩΡΙΣΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ
Έτσι, πίστη, εμπιστοσύνη, faith και γνωστικότητα. Αυτή η γνωστικότητα μπορεί να εκφραστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Οι άνθρωποι μιλούν για την έκτη αίσθηση, κι αυτή βρίσκεται επίσης στην περιοχή της γνωστικότητας. Η μητέρα απλώς νιώθει: «Α, η κόρη μου θα έρθει να με επισκεφτεί σήμερα», και λίγο αργότερα εμφανίζεται, και χτυπάει το κουδούνι. Το βιώνω αυτό εδώ, με αυτούς τους ανθρώπους που εργάζονται τόσο σκληρά μαζί μου. Σκέφτομαι τσάι, και κάποιος από αυτούς έρχεται και με ρωτά: «Γκουρούτζι, θα θέλατε ένα φλιτζάνι τσάι;» Του λέω: «Το σκέφτομαι εδώ και πέντε λεπτά». Αυτό συμβαίνει συνεχώς, συνεχώς.
Ο λόγος είναι ότι κάθε ανθρώπινος νους είναι αχώριστα συνδεδεμένος, και αν αυτός ο νους είναι αρκετά ευαίσθητος, θα συλλάβει αυτό που σκέφτεται ο άλλος νους. Μπορείτε να ρωτήσετε τον Τεντ, ο οποίος θα σας πει πού καταγράφει τις βαθύτερες σκέψεις του στους διαλογισμούς του. Θα εκδώσει σύντομα ένα βιβλίο. Είναι ένα υπέροχο βιβλίο. Έχω διαβάσει ένα μέρος του. Πολύ, πολύ όμορφο. Στο Κέιπ Τάουν, κάνω ένα Σάτσανγκ ένα Σάββατο πρωί και μετά, το Σάββατο απόγευμα ή την επόμενη μέρα, τα ίδια ακριβώς πράγματα που έχω μιλήσει στο Σάτσανγκ, τα καταγράφει εκείνος στη γραφομηχανή του μέσω του διαλογισμού.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΩΣ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ
Αυτό αποδεικνύει την αλληλοσύνδεση κάθε νου στο λεπτοφυές επίπεδο. Δεν έχει καμία σχέση με την τηλεπάθεια. Αυτή είναι ρηχή, χαμηλή, επιφανειακή και οποιοσδήποτε μπορεί να την αποκτήσει μέσα σε έξι μήνες εξάσκησης. Εμείς όμως μιλάμε για εκείνη τη σιωπηλή περιοχή όπου τα πάντα είναι απλώς γνωστά. Επιστρέφουμε λοιπόν στο ερώτημα των Ουπανισάδ: «Τι είναι εκείνο που μπορεί να γνωριστεί και, αν γνωριστεί, όλα τα άλλα είναι γνωστά;» Αυτή είναι η ήσυχη περιοχή μέσα μας. Άρα, μην βασίζεστε μόνο στην πίστη. Χρησιμοποιήστε την πίστη ως εφαλτήριο, ως σκαλοπάτι. Κι αν δεν είστε σίγουροι ότι είναι το σωστό σκαλοπάτι ή το σωστό εφαλτήριο, ρωτήστε αυτούς που γνωρίζουν. Οι Γραφές όλων των μεγάλων θρησκειών είναι τεράστιες πηγές βοήθειας για να διοχετεύσετε σωστά τη σκέψη σας, ηθικά και δεοντολογικά. Και όταν η σκέψη διοχετεύεται με έντιμο και ορθό ηθικό τρόπο, θα αρχίσετε να αποκτάτε συγκεκριμένες εμπειρίες, και αποκτώντας αυτές τις συγκεκριμένες εμπειρίες, έστω και μικρές γεύσεις τους, θα αρχίσετε να εμπιστεύεστε. Και όταν η εμπιστοσύνη αναπτυχθεί επαρκώς, θα αρχίσετε να έχετε faith, και αυτή η faith μπορεί να γίνει τόσο ισχυρή. Όπως λέγεται στις Γραφές: «Η πίστη μπορεί να μετακινήσει βουνά».
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΣΟΦΙΑ
Η ενέργεια που απελευθερώνεται μέσα στον νου του ανθρώπου μέσω της faith είναι τόσο ισχυρή ώστε μπορεί να μετακινήσει βουνά, και η επιστήμη μόλις αρχίζει να το ανακαλύπτει σήμερα, ενώ αυτά είχαν γραφτεί πριν από δύο χιλιάδες χρόνια και ακόμη παλαιότερα. Βλέπετε πόσο ισχυρός είναι ο νους του ανθρώπου. Έτσι, από τη faith προχωράμε στο χώρο της γνωστικότητας. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις κάθε αντικείμενο στη γη· αυτό είναι συσσωρευμένη γνώση.
Ένας από τους διαλογιζόμενούς μας, ένας θαυμάσιος νεαρός στο Κέιπ Τάουν, είναι μια ζωντανή εγκυκλοπαίδεια. Δεν χρειάζεται να ανοίξω την Εγκυκλοπαίδεια Britannica αν θέλω να μάθω δεδομένα ή λεπτομέρειες. Παίρνω το τηλέφωνο και λέω: «Χάρις, αυτό κι αυτό κι αυτό, τι είναι;» Και θα σου πει τον χρόνο, την ημερομηνία και την ουσία, έτσι ακριβώς, κατά λέξη. Αλλά ύστερα λέει: «Ξέρεις, Γκουρούτζι, είμαι σαν γαϊδουράκι, με ένα σωρό βιβλία στην πλάτη μου, γιατί αυτό που έχω είναι συσσωρευμένη γνώση. Είναι το γαϊδούρι που κουβαλά τα βιβλία στην πλάτη του». Εμείς όμως θέλουμε βιωματική γνώση, όχι συσσωρευμένη, και η βιωματική γνώση γίνεται σοφία· αυτή είναι η περιοχή προς την οποία το κίνημά μας προσπαθεί να οδηγήσει τους ανθρώπους.
Αν θέλεις να ξεκινήσεις μια επιχείρηση, δεν χρειάζεται πρώτα να γίνεις λογιστής ή να πάρεις Master στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Δεν χρειάζεται να σπουδάσεις Εμπορικό Δίκαιο για να διευθύνεις μια επιχείρηση. Είχα συνεταίρους, πολυεκατομμυριούχους, που μόλις και μετά βίας μπορούσαν να υπογράψουν το όνομά τους σε μια επιταγή. Υπάρχει όμως εκείνη η άλλη αίσθηση γνωστικότητας, εκείνη η εσωτερική επιχειρηματική αίσθηση· εσύ μπορεί να βλέπεις μόνο μέχρι αυτόν τον τοίχο, αλλά ο καλός επιχειρηματίας μπορεί να δει πίσω από τον τοίχο ενώ κάθεται εδώ. Αυτό προέρχεται από εκείνη την εσωτερική αίσθηση γνωστικότητας· ονομάστε την διαίσθηση αν θέλετε. Αλλά είναι εκείνη η εσωτερική αίσθηση γνωστικότητας. Και εκεί είναι που το κίνημά μας θέλει να οδηγήσει τους ανθρώπους: να βρουν εκείνη την εσωτερική σοφία, εκείνη την εσωτερική εμπειρία της ειρήνης, που είναι η ίδια η σοφία. Και εξαιτίας αυτής, κάθε απάντηση στη ζωή απαντιέται, κάθε ερώτημα στη ζωή βρίσκει ανταπόκριση και κάθε πρόβλημα επιλύεται. Γιατί όταν βρίσκεσαι σε εκείνη την περιοχή, κολυμπάς σε έναν απέραντο ωκεανό και δεν χρειάζεσαι πια το μικρό πηγάδι.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΓΚΟΥΡΟΥ
Έτσι, στην αρχή, η πίστη είναι απαραίτητη. Όταν κάποιος απορεί: «Πιστεύω άραγε το σωστό;» τότε ας συμβουλευτούμε ανθρώπους που γνωρίζουν. Αν δεν είναι διαθέσιμοι, οι Γραφές μας είναι γεμάτες πράγματα που μπορούν να καθοδηγήσουν την πίστη μας προς τη faith και τη γνωστικότητα. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να είναι τυχεροί και να ζουν σε ένα άσραμ, για παράδειγμα. Το μεγαλύτερο άσραμ στον κόσμο όμως είναι το ίδιο σου το σπίτι. Δεν υπάρχει καλύτερο άσραμ από αυτό. Το δωμάτιό σου είναι το καλύτερο ιερό· και ακόμη καλύτερα, το μεγαλύτερο άσραμ και ιερό βρίσκεται μέσα στην καρδιά σου. Εκεί βρίσκεται όλη η σοφία και εκεί βρίσκεται όλη η γνώση, αλλά επειδή δεν έχουμε καταφέρει να την ανασύρουμε, χρειαζόμαστε μια εξωτερική πηγή. Χρειαζόμαστε αυτή τη γεωγραφική αλλαγή όπου οι συνθήκες είναι πρόσφορες ώστε να βουτήξουμε βαθύτερα μέσα μας, και αυτό πρέπει να γίνει υπό την καθοδήγηση ενός πραγματικά καταρτισμένου γκουρού. Και με τον όρο «καταρτισμένος γκουρού», εννοώ έναν γκουρού που έχει εμπειραθεί τις περιοχές της ζωής και της βίωσης, έτσι ώστε για εκείνον η ζωή και η βίωση να είναι συνώνυμες με τη Θεότητα. Αυτός είναι ο γνήσιος γκουρού, ο πραγματικός γκουρού.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σάτσανγκ, Ηνωμένο Βασίλειο 1978 – 62
