ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ
Το να συγχωνεύεσαι μέσα στη Θεότητα δεν σημαίνει ότι χάνεις την ατομικότητά σου, αλλά ότι είσαι ταυτόχρονα άτομο και οικουμενικός. Οι ιδιότητες της σταγόνας νερού που είσαι δεν εξαφανίζονται μέσα στον ωκεανό· γίνονται ένα με τον ωκεανό.
Ως μεμονωμένη σταγόνα θα απολαμβάνεις μόνο τους περιορισμούς της συγκεκριμένης σταγόνας. Όταν όμως συγχωνεύεσαι με εκείνον τον απέραντο ωκεανό, απολαμβάνεις τη χαρά ολόκληρου του ωκεανού, γιατί δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη σταγόνα του νερού και στον ωκεανό· αποτελούνται από την ίδια ουσία.
Θα γνωρίζεις ότι αν πάρεις ένα λεπτό άτομο, θα έχει περισσότερη δύναμη, αν διασπαστεί, από μια βόμβα δύο χιλιάδων τόνων. Μια βόμβα δύο χιλιάδων τόνων που ρίχνεται κάπου θα δημιουργήσει μόνο μια μεγάλη τρύπα, αλλά αν διασπαστεί ένα άτομο, θα καταστρέψει ολόκληρη τη Βικτώρια, για παράδειγμα. Δεν είναι η σταγόνα που είναι τόσο σημαντική, αλλά η ενέργεια μέσα στη σταγόνα είναι σημαντική, και όταν αυτή η ενέργεια συνδυάζεται με την παγκόσμια ενέργεια, βρίσκεις την πλήρη χαρά της, την ευδαιμονία της, την ευδαιμονία της Θεότητας.
ΑΝΥΨΩΘΕΙΤΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΚΟΥΝΑΣ
Ολόκληρο το σύμπαν λειτουργεί σε κύκλους. Ένας κύκλος αρχίζει και έπειτα περνά σε μια ησυχία, την οποία στα Σανσκριτικά θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Πραλάγια, όπου οι Γκούνας ή οι ουσίες που κινούν αυτόν τον κόσμο, η Σάττβα που είναι καλοσύνη και Φως, η Τάμας που είναι αδράνεια και σκοτάδι και η Ράτζας που είναι η δύναμη εξισορρόπησης ή ο ενεργοποιητικός παράγοντας. Αυτό το σύμπαν είναι για πάντα σε κίνηση εξαιτίας αυτών των τριών παραγόντων, και κανένας από αυτούς δεν μπορεί να αφαιρεθεί όσο παραμένεις μακριά από τον ωκεανό. Διότι ο ωκεανός βρίσκεται πέρα από τη Σάττβα, τη Ράτζας και την Τάμας.
Αν διαβάσεις τη Μπαγκαβάτ Γκίτα, λέει: «Ανυψώσου πάνω από τις Γκούνας», που είναι η Σάττβα, η Ράτζας και η Τάμας, «ανυψώσου πάνω από αυτές και τότε εκτέλεσε δράση». Δεν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι να συγχωνευθείς μέσα σε εκείνον τον απέραντο ωκεανό. Μπορείς να επιτύχεις αυτήν την ισορροπία, αυτήν την ενεργοποιητική δύναμη μέσα σ’ αυτήν την ίδια τη ζωή, και αυτό δεν σημαίνει να είσαι αδρανής. Σημαίνει να είσαι ενεργός, γιατί όπως είσαι τώρα, είσαι ενεργός, νομίζεις ότι κάθεσαι ακίνητος, αλλά δεν είσαι. Δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια κύτταρα λειτουργούν συστηματικά μέσα στο σύστημά σου καθώς κάθεσαι εκεί, οπότε καθετί κάτω από τη Θεότητα είναι δράση συνεχώς. Για να γίνει αυτή η ζωή ευτυχισμένη, πρέπει κανείς να προχωρά από την Τάμας στη Σάττβα, από το σκοτάδι στο Φως.
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ
Τώρα, εδώ, έτσι είσαι τώρα εδώ. Αν θέλω να κάτσω ακίνητος και να μην κάνω το βήμα, δεν πρόκειται να φτάσω πουθενά, και όμως, αν αναλύσεις τη λέξη “nowhere” (πουθενά) και απλώς μετακινήσεις το “w” προς τα αριστερά, γίνεται “now here” (τώρα εδώ). Αυτή είναι η συνειδητοποίηση που έχει κερδίσει ο άνθρωπος, όχι του παρελθόντος· αυτό έχει φύγει. Ξέχασέ το, και το μέλλον επίσης, που μπορεί να μη έρθει ποτέ, αλλά τώρα εδώ, για να απολαύσεις αυτή τη στιγμή στο έπακρο, εδώ και τώρα.
Αυτό είναι το μυστικό της αιωνιότητας. Η αιωνιότητα δεν μπορεί να μετρηθεί σε χρόνο, δεν υπάρχουν γραμμικές μετρήσεις όπου προχωράς από το Α στο Β, και αν δεν υπάρχει χρόνος, δεν μπορεί να υπάρχει χώρος, γιατί ο χώρος, όπως θα σου πει κάθε επιστήμονας, εξαρτάται από τον χρόνο, και ο χρόνος εξαρτάται από τον χώρο. Αν θέλεις να πας στην πόλη, στο κέντρο της Βικτώρια, θα σου πάρει χρόνο γιατί πρέπει να καλύψεις αυτόν τον χώρο.
Αλλά αυτή η περιοχή της συγχώνευσης μέσα σε εκείνο το άπειρο του ωκεανού, εκεί δεν υπάρχει χρόνος. Δεν προχωρά σε οριζόντιο επίπεδο· δεν λειτουργεί σε οριζόντια επίπεδα. Λειτουργεί σε κατακόρυφο επίπεδο. Είναι μια γραμμή, μια γραμμή που είναι απόλυτη ενότητα όλη την ώρα. Αυτή η γραμμή είναι λεπτή, έτσι ώστε να ισχύει το ρητό ότι το μονοπάτι προς τη Θεότητα είναι σαν να περπατάς στην κόψη του ξυραφιού. Είναι τόσο λεπτή, κι όμως το μονοπάτι είναι τόσο όμορφο που δεν κόβεσαι με το ξυράφι. Είναι κοφτερό και όμως όχι επιβλαβές.
ΤΟ ΕΓΩ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ
Πολλοί άνθρωποι ανησυχούν για το να χάσουν την ατομικότητά τους. Ποια είναι η ατομικότητά σου; Το έχεις εξετάσει αυτό; Ότι είμαι ο Γιάννης ή ο Τζο ή ο Τζακ ή όπως κι αν αποκαλώ τον εαυτό μου, το «εγώ». Αρχίζω να συγκρίνω αυτό το «εγώ» με τις περιστάσεις γύρω μου. Προσπαθώ να βουτήξω βαθιά μέσα στο υποσυνείδητο νου μου και να βρω συγκρίσεις των εξωτερικών εμπειριών που αποκτώ.
Μόνο όταν βουτήξεις στο υποσυνείδητο επίπεδο του νου θα βρεις συγκρίσεις. Αν δεις έναν σκύλο στο δρόμο, δεν θα ξέρεις ότι είναι σκύλος εκτός αν έχεις ξαναδεί σκύλο. Εκείνη η εντύπωση του σκύλου υπάρχει μέσα στο υποσυνείδητο νου, που έχει δισεκατομμύρια μικρά κουτάκια που θα σου δώσουν την εμπειρία. Για παράδειγμα, αν πας σε μια απομακρυσμένη χώρα και δεν έχεις φάει ποτέ το είδος της τροφής τους, θα σου φανεί πολύ παράξενο, γιατί δεν έχεις εμπειρία αυτού του είδους τροφής.
Το πρόβλημά μας βρίσκεται εδώ, ότι θέλουμε να διατηρήσουμε την ατομικότητα. Έχουμε κάνει τόσο μεγάλο λάθος πιστεύοντας ότι εγώ είμαι το κέντρο του σύμπαντος. Είμαι εγώ, ο Γιώργος ή ο Γιάννης, που είμαι σημαντικός, και όλο το σύμπαν περιστρέφεται γύρω από μένα. Η ίδια η σημασία που αποδίδω στον εαυτό μου είναι η βάση του εγώ, και είναι το εγώ που θέλει να διατηρήσει τον εαυτό του. Το εσωτερικό μέρος του εαυτού σου, που πηγαίνει πέρα από τα υποσυνείδητα και υπερσυνείδητα επίπεδα, δεν χρειάζεται να διατηρηθεί. Είναι και θα είναι πάντα εκεί, και αυτό εννοούμε με αιωνιότητα και απειρότητα.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΤΟ ΕΓΩ
Λοιπόν, τι κάνουμε μέσα σε αυτές τις περιστάσεις; Πρέπει να υπερβούμε το εγώ. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις πολλή ανάλυση για το πώς να υπερβείς ή να πας πέρα από το εγώ. Αλλά θυμήσου, είναι το εγώ που εργάζεται πάνω στο εγώ, και το εγώ δεν είναι τίποτα άλλο παρά νους, σχηματισμοί σκέψης όλοι μαζεμένοι μαζί. Έτσι, εργάζεσαι με το νου πάνω στο νου και δεν πας πέρα από αυτόν.
Το μυστικό της χαράς είναι να μπορείς να πας πέρα από αυτά, και γι’ αυτό διαλογιζόμαστε, για να πάμε πέρα από εκείνες τις εμπειρίες που είχαμε, και πηγαίνοντας πέρα από αυτές, μπορείς να τις δεις. Αν στέκεσαι εδώ κάτω, δεν θα δεις αυτά τα όμορφα δέντρα στην πληρότητά τους ούτε αυτή την υπέροχη πανοραμική θέα, αλλά αν πας στον επάνω όροφο, μπορείς να κοιτάξεις γύρω σου και να απολαύσεις την πανοραμική θέα. Η θέα δεν έχει αλλάξει· εσύ έχεις αλλάξει, γιατί την κοιτάζεις από διαφορετική γωνία.
Το εγώ-εαυτό μας, αυτός ο στενός μικρός εαυτός γεμάτος εμπειρίες και σανσκάρας, μας εμποδίζει να απολαύσουμε τη Θεότητα, και εμείς μένουμε κολλημένοι σε αυτό όλη την ώρα, οπότε φυσικά δεν μπορείς να πας πέρα από αυτό. Αν είσαι μέσα σε ένα ποτάμι και αρχίσεις να μελετάς τα διάφορα κύματα και τα ρεύματα, θα είσαι ακόμη μέσα στο ποτάμι. Η ιδέα είναι να βγεις από το ποτάμι και να παρατηρήσεις το ποτάμι. Είναι θέμα οπτικής γωνίας. Είναι θέμα του πού στεκόμαστε, και αυτό απαιτεί δύναμη.
Εκείνα τα εκατομμύρια χρόνια εμπειριών που έχεις αποκτήσει δεν μπορούν να αποτιναχθούν σε μία στιγμή· δεν γίνεται. Ορισμένες εμπειρίες μπορούν να διαπεραστούν, μπορούν να παρακαμφθούν, αλλά δεν μπορούν να καταστραφούν. Μπορούν να αποβληθούν χρησιμοποιώντας αυτή την εσωτερική ενέργεια· φέρνοντας αυτό το Φως στη ζωή μας, το σκοτάδι θα εξαφανιστεί αυτόματα.
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ
Πολλοί άνθρωποι θα σου πουν ότι ό,τι σπείρεις, αυτό θα θερίσεις. Αυτό είναι πολύ αληθινό, αλλά είναι πολύ αληθινό στο σχετικό, κοσμικό επίπεδο. Υπάρχει ένας τρόπος να πας πέρα από όλες εκείνες τις εμπειρίες που είχες, καλές ή κακές. Υπάρχει μια απευθείας «ζεστή γραμμή», όπως θα έλεγα, από το συνειδητό επίπεδο, το σκεπτόμενο επίπεδο του νου, μέσω του υποσυνείδητου επιπέδου εμπειριών και εντυπώσεων, κατευθείαν σε εκείνη την περιοχή της λεπτότερης σχετικότητας, στο Υπερσυνειδητό επίπεδο. Όταν φτάσεις εκεί, μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου. Μπορείς, σε μία στιγμή, με μια ματιά, να δεις όλες τις εμπειρίες και τις εντυπώσεις μιας ζωής ή χιλιάδων, εκατομμυρίων ζωών, και έχοντας δει αυτές τις εμπειρίες, έχοντας βρει το νόημα παρατηρώντας αυτές τις εμπειρίες, θα έχεις μια διαφορετική άποψη γι’ αυτές. Και όταν αναπτύξεις μια διαφορετική άποψη γι’ αυτές, θα πεις στον εαυτό σου: ίσως αυτές οι εμπειρίες ήταν αναγκαίες. Εγώ τις δημιούργησα, και κανένας άλλος δεν τις δημιούργησε για μένα. Δεν είμαι δημιούργημα των περιστάσεων. Δεν είμαι ποτέ δημιούργημα των περιστάσεων, αλλά εγώ δημιουργώ τις περιστάσεις. Επομένως, είμαι υπεύθυνος και το αποδέχομαι αυτό.
Όταν αυτή η ανάλυση λαμβάνει χώρα από το σημείο θέασης του υπερσυνειδητού επιπέδου, μπορείς να αποβάλεις εκείνες τις εμπειρίες. Αν δεν τις αποβάλεις, μπορείς να φέρεις την πραγματική τους αξία στο συνειδητό επίπεδο της ζωής, που κυβερνά τις καθημερινές σου πράξεις. Έτσι βελτιώνεται η ποιότητα της ζωής. Έτσι βρίσκεις μεγαλύτερη χαρά σ’ αυτόν τον κόσμο, γιατί δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά χαρά, ανάλογα με το πώς τη βλέπεις.
Ο ΕΝΑΣ ΕΙΔΕ ΛΑΣΠΗ, Ο ΑΛΛΟΣ ΕΙΔΕ ΑΣΤΕΡΙΑ
Όπως λέει το παλιό ρητό, που είναι τόσο αγαπημένο μου, το έχω πει ένα εκατομμύριο φορές: «Δύο άνθρωποι πίσω από τα κάγκελα της φυλακής· ο ένας είδε λάσπη, ο άλλος είδε αστέρια.» Και οι δύο στις ίδιες περιστάσεις, αλλά ο ένας μπορούσε να δει τη δόξα του Θεού και ο άλλος να δει τη βρωμιά, τη λάσπη. Ο ένας έχει φτάσει στο στάδιο όπου μπορεί να βλέπει τα πάντα ως ολότητα, και η ολότητα είναι όλη περιεχόμενη μέσα στο υποσυνείδητό σου. Ο νους σου έχει ένα κουτί μνήμης που καλύπτει ολόκληρο το σύμπαν. Κάθε εμπειρία στο σύμπαν βρίσκεται εκεί μέσα στο νου σου, από την οποία μπορείς να αντλήσεις και να χρησιμοποιήσεις κατά βούληση.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σατσανγκ ΚΑΝ 1984 – 02
