Αληθινή Παράδοση: Παράδοση με Αγάπη στη Εσωτερική Θειότητα, στο Οικουμενικό Εαυτό

ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ – ΕΞΑΡΤΗΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΞΑΡΤΗΣΗ

Όταν νιώθεις ανεξάρτητος στο παρόν στάδιο της εξέλιξής σου, συνειδητοποίησε ότι αυτό συμβαίνει λόγω των νοητικών σου προτύπων. Νομίζεις ότι είσαι χωρισμένος, αλλά είσαι ανεξάρτητος και από τι είσαι ανεξάρτητος; Αν είσαι ανεξάρτητος, θα ήσουν αυτάρκης και δεν θα χρειαζόσουν καμία εξωτερική ή εσωτερική δύναμη για να υπάρξεις, και αν δεν μπορείς να υπάρξεις, τότε κάνεις μια έξοδο.

Στις σχέσεις, συνήθως ξεκινάς με τις διεργασίες της σκέψης σου, που σε κάνουν να πιστεύεις ότι είσαι ανεξάρτητος. Αλλά όταν γίνεται μια εμπλοκή με ένα άλλο άτομο, τη σύζυγό σου, τον σύζυγο, τον γκουρού ή όποιον άλλο, αυτή η αλληλεπίδραση δημιουργεί μια εξάρτηση από το άτομο.

Ο νους γίνεται εξαρτημένος λόγω των αισθητηριακών εισροών: βλέποντας, ακούγοντας, αγγίζοντας, μυρίζοντας και αισθανόμενος. Αυτές είναι οι αισθητηριακές εισροές που δημιουργούν την εξάρτηση. Γιατί χωρίς την αισθητηριακή εισροή, ο νους σου θα έπαυε να λειτουργεί. Οι αισθητηριακές εισροές πηγαίνουν σε αυτό που ονομάζουμε νοητική ύλη, ή μάνας, που είναι σαν μια οθόνη τηλεόρασης. Αυτές οι αισθητηριακές εισροές είναι σαν τον πομπό, που μεταδίδει στην οθόνη της τηλεόρασης.

Αλλά αυτό δεν είναι το τέλος. Αυτή η εισροή πηγαίνει σε μια περιοχή που στα Σανσκριτικά ονομάζουμε μπουίντι. Από εκεί προήλθε η λέξη Βουδισμός: μπουίντι, Buddhism. Αυτή η περιοχή έχει αναλυτικές ικανότητες. Αυτές οι αναλυτικές ικανότητες ζυγίζουν τα υπέρ και τα κατά των αισθητηριακών εισροών, και ως σκεπτόμενα όντα με διάνοια, με μπουίντι, έχεις τη δύναμη της διάκρισης. Η δύναμη της διάκρισης και οι αισθητηριακές πληροφορίες συλλέγονται για να σχηματίσουν αυτό το εγώ-εαυτό. Αυτό το εγώ-εαυτό σε κάνει να σκέφτεσαι ότι είσαι ανεξάρτητος, και επίσης παίζει σημαντικό ρόλο στην εξάρτησή σου. Η εξάρτηση γίνεται δεκανίκι. Η εξάρτηση είναι επίσης μια μορφή φυγής.

Πάρε την περίπτωση των ψυχωτικών, των νευρωτικών, που είναι τόσο εντελώς εξαρτημένοι από διάφορες μορφές ναρκωτικών που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτά. Αυτή είναι η εξάρτηση, η εξάρτηση είναι αδυναμία, και η πρωταρχική ανεξαρτησία είναι επίσης αδυναμία.

Η αλληλεξάρτηση είναι όταν δύο άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν ο ένας χωρίς τον άλλον. Η εξάρτηση σημαίνει ότι ένα άτομο δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το άλλο. Η αλληλεξάρτηση υποδηλώνει ότι δύο άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν ο ένας χωρίς τον άλλον. Έτσι, ο ένας εξαρτάται από τον άλλον, και ο άλλος εξαρτάται από εκείνον. Αυτή είναι η αλληλεξάρτηση.

ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

Για να ζήσεις την καθημερινή σχετική ζωή, απαιτείται ένα σημαντικό ποσό αλληλεξάρτησης για να διατηρηθεί η ισορροπία, η αρμονία και η λεγόμενη ευτυχισμένη ζωή της αγάπης. Ο άντρας λέει, «Σ’ αγαπώ», ή η γυναίκα λέει, «Σ’ αγαπώ», κάτι που είναι ένας λανθασμένος όρος και μια πλήρης παρανόηση βασισμένη στην αλληλεξάρτηση.

Εγώ θα το έθετα διαφορετικά: «Είμαι αγάπη και εσύ είσαι εγώ». Έτσι η αλληλεξάρτηση εξαφανίζεται γιατί η αλληλεξάρτηση απαιτεί δύο ανθρώπους. Ενώ αν αναγνωρίσεις τον αυθεντικό Εαυτό που βρίσκεται μέσα σου και πεις, «Είμαι αγάπη και εσύ είσαι εγώ», αυτή είναι αγάπη. Δεν είσαι αλληλεξαρτώμενος γιατί δεν αναγνωρίζεις ο ένας τον άλλον ως ξεχωριστούς· υπάρχει μόνο αγάπη, δεν υπάρχει ο άντρας και δεν υπάρχει η γυναίκα. Φτάνεις στο τελικό σημείο όπου υπάρχει μόνο αγάπη, και το τελευταίο σημείο είναι η ανεξαρτησία.

Έτσι ξεκινάς από μια κατώτερη μορφή ανεξαρτησίας σε μια ανώτερη κατάσταση ελευθερίας. Όπως εξήγησα, η κατώτερη μορφή ανεξαρτησίας είναι μέσω της αισθητηριακής εισροής κ.λπ. Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε τον κατώτερο νου αυτόν που δεν αντιλαμβάνεται την ομορφιά, την πραγματικότητα, το Μπράχμαν, τον Βούδα που βρίσκεται μέσα μας. Δεν το συνειδητοποιεί γιατί η πρώτη ανεξαρτησία, τόσο εγκλωβισμένη στο εγώ-εαυτό, αρνείται να αναγνωρίσει την ανώτερη δύναμη μέσα του.

Όταν φτάσουμε στην περιοχή της διανοητικής ανάλυσης, της διάκρισης, έχεις μια σκέψη στο μυαλό σου, «Να πάω στο Σικάγο ή στο Τιμπουκτού;» και ο νους θα αξιολογήσει τι θα ήταν ωφέλιμο για μένα. Ποιος είναι αυτός ο εαυτός για τον οποίο μιλάς; Είναι αυτός ο μικρός νους, ο μικρός συνειδητός νους. Αυτός είναι ο εαυτός που σε ενδιαφέρει ενώ ζεις αυτή τη ζωή. Και εγώ ενδιαφέρομαι για μένα, αλλά ποιον εμένα; Τον ανώτερο εαυτό που περιλαμβάνει ολόκληρο το σύμπαν. Αυτός είναι ο εαυτός. Έτσι, το Τιμπουκτού, το Σικάγο, η Νέα Υόρκη, η Νέα Ορλεάνη ή η Φιλαδέλφεια δεν σημαίνουν τίποτα. Είναι όλα ένα. Τα έχω όλα στην παλάμη του χεριού μου, όχι μόνο όλη την Αμερική σου αλλά ολόκληρο το σύμπαν. Είναι εκεί. Οπότε πού πηγαίνω; Πουθενά. Δεν πηγαίνω πουθενά. Αυτός είναι ο πραγματικός εαυτός. Λόγω της καθολικότητάς του, δεν μπορεί να πάει πουθενά γιατί απλώς είναι.

ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Έχεις πολλά συστήματα εδώ στην Αμερική, πολλές λατρείες και δόγματα όπου σου ζητείται να παραδοθείς. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να παραδοθεί πλήρως στις κατώτερες μορφές ανεξαρτησίας ή εξάρτησης. Θα παραδοθείς νοητικά με τη σκέψη ότι «είμαι παραδομένος στον γκουρού μου». Αυτό είναι λάθος. Δεν παραδίνεσαι στον γκουρού σου. Αν προσπαθείς να παραδώσεις τον εαυτό σου στον γκουρού σου, τότε δεν παραδίδεσαι, γιατί προσπαθείς.

Αλλά καθώς αναπτύσσεσαι και βρίσκεις τον πραγματικό Εαυτό μέσα σου, το μεγάλο Εγώ μέσα σου, και διανύεις ολόκληρο τον κύκλο, ανεξαρτησία, εξάρτηση, αλληλεξάρτηση και έπειτα τη σωστή ανεξαρτησία όπου το ολότητο του Εγώ πραγματοποιείται. Ο γκουρού σου δεν είναι χωριστός από εσένα, και υπάρχει αυτόματη, αυθόρμητη παράδοση. Δεν παραδίδεσαι στην προσωπικότητα του γκουρού γιατί όλοι οι γκουρού είναι τρελοί άνθρωποι. Οι αληθινοί γκουρού είναι τρελοί άνθρωποι, αλλιώς δεν θα γυρνούσα τον κόσμο με ένα δοχείο ζητιανιάς, δίνοντας διαλέξεις, μιλώντας, διδάσκοντας.

Όπως γνωρίζετε όλοι, ήμουν πάντα σε μεγάλες επιχειρήσεις και μπορώ αύριο να μπω σε άλλη πολυεκατομμυριούχο επιχείρηση αν το θελήσω, στο εμπόριο—τρελοί τύποι. Πάρε για παράδειγμα τον Ραμακρίσνα, τον σπουδαίο Βεδαντικό σοφό που έζησε στην αυγή του αιώνα. Είδε ένα σκυλί να τρώει από ένα μπολ και πήγε να καθίσει με το σκυλί και έφαγε μαζί του από το μπολ του σκύλου. Αν κάποιος σύγχρονος δυτικός ψυχολόγος ή ψυχίατρος περνούσε από εκεί, θα έλεγε, «Α, αυτός ο τύπος είναι τρελός». Τρελός. Αλλά δεν μπορούσαν να καταλάβουν τον Ραμακρίσνα. Ο Ραμακρίσνα ταυτίστηκε τόσο πολύ με το Πνεύμα μέσα στο σκυλί και με το Πνεύμα του, και βρήκε αυτή την απόλυτη ενότητα. Βρήκε την πλήρη ενότητα με το μπολ και το φαγητό και το σκυλί και τον ίδιο, γιατί τίποτα άλλο δεν υπάρχει παρά μόνο ο Παγκόσμιος Εαυτός.

Ο ΝΟΥΣ ΠΑΙΖΕΙ ΤΡΙΚ

Ο νους μπορεί να παίζει τρικ. Είναι η πανουργία του νου που σε κάνει να νιώθεις ότι είμαι ο κύριος Τάδε και είμαι ο κύριος Χ, Υ, Ζ ή Α, Β, Γ. Πρέπει να αναπτυχθούμε από το στάδιο του να λέμε «Είμαι ο κύριος Τάδε», στο στάδιο του να λέμε, «Είμαι αυτός που είμαι: Γιαχβέ». Αυτό ολοκληρώνει τον κύκλο της εξέλιξης, και γι’ αυτό είμαστε εδώ. Οι άνθρωποι παίζουν τόσα τρικ, όχι μόνο στους άλλους αλλά και στους εαυτούς τους. Στο τέλος, ο νους που παίζει τρικ παγιδεύεται.

Πολλές φορές θα ήθελα να πω, «Ω, Κύριε, πάρε αυτόν τον νου από μένα. Άσε με να μην έχω νου.» Όχι νου που είναι τυλιγμένος σε όλα αυτά τα διάφορα μοτίβα σκέψης. Τα μοτίβα σκέψης είναι σαν τις ρυτιδώσεις σε μια λίμνη, και όπως οι φυσαλίδες, αυτές οι ρυτιδώσεις συνεχίζονται και συνεχίζονται. Αυτό δημιουργεί αναταραχή στο νου σου, σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι ανεξάρτητος, και αυτή η αναÏ