ΕΡΓΑΣΙΑ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ
Το να βρίσκεται κανείς σε ένα πνευματικό μονοπάτι δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγει τις κοσμικές του ευθύνες. Το σώμα χρειάζεται τροφή, και τι είναι το σώμα παρά τροφή μετασχηματισμένη. Η τροφή που λαμβάνει κανείς δημιουργεί τους μύες, τα κύτταρα του αίματος και ό,τι άλλο είναι απαραίτητο. Λένε ότι ο κόσμος σου χρωστάει μία ζωή, αλλά πρέπει να εργαστείς γι’ αυτή. Η εργασία είναι επίσης μια μορφή πνευματικότητας. Το να κάνει κανείς καλά τη δουλειά του μπορεί να τον οδηγήσει στους υψηλότερους πνευματικούς στόχους. Ένας γιατρός που εργάζεται με αφοσίωση και αφοσιώνει τον εαυτό του στο έργο του βαδίζει επίσης ένα πνευματικό μονοπάτι. Ένας τσαγκάρης που βάζει όλη του την ενέργεια για να φτιάξει ένα ζευγάρι παπούτσια με τελειότητα εκδηλώνει μέσα του την αιώνια πνευματική ενέργεια.
ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ Η ΑΥΣΤΗΡΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ
Πολλοί θέλουν να βρίσκονται σε ένα πνευματικό μονοπάτι όχι με πλήρη αφοσίωση, αλλά με ευσεβείς πόθους. «Εύχομαι να ήμουν στο πνευματικό μονοπάτι», και επειδή το εύχομαι, πιστεύω ότι βρίσκομαι ήδη σε αυτό. Ο ονειροπόλος όμως δεν είναι απαραίτητα αναζητητής. Η ίδια η αναζήτηση φέρνει δυσκολίες, γιατί στη ζωή πάντα υπάρχουν οι πολικότητες. Όσο περισσότερο προσπαθούμε να κινηθούμε προς το καλό, τόσο το αντίθετο προσπαθεί να μας συγκρατήσει. Και αυτό οφείλεται σε εμάς τους ίδιους. Δεν είμαστε πλάσματα μόνο αυτής της ζωής· κουβαλάμε μοτίβα και συνήθειες πολλών προηγούμενων ζωών. Για να τα υπερβεί κανείς χρειάζεται πειθαρχία. Η πειθαρχία είναι απαραίτητη μέχρι να σταθεροποιηθούμε στο μονοπάτι. Μετά, η πειθαρχία δεν χρειάζεται πλέον συνειδητή προσπάθεια, γιατί η ίδια μας η ζωή γίνεται πειθαρχημένη μέσα στους πνευματικούς, και όχι στους τεχνητούς, νόμους.
ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Οι δυσκολίες πρέπει να καλωσορίζονται, γιατί είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος. Αν είχαμε όλη την ευτυχία που επιθυμούμε, θα ξεχνούσαμε τον Θεό. Θυμόμαστε το Θείο όταν έχουμε ανάγκη. Και όμως, ο Θεός δεν φέρνει ούτε πόνο ούτε ευχαρίστηση· είναι μια ουδέτερη ενέργεια, η ίδια από την οποία προερχόμαστε. Εμείς, με τις συσσωρευμένες εμπειρίες και τις συνθήκες προηγούμενων ζωών αλλά και αυτής, εμποδίζουμε το θείο φως να λάμψει. Εμείς – και μόνο εμείς – είμαστε οι δημιουργοί της θεϊκής μας έκφρασης ή της απουσίας της.
ΚΑΘΕ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΚΡΥΒΕΙ ΕΝΑ ΔΩΡΟ
Ο σκοπός των πνευματικών πρακτικών είναι να μας βοηθήσουν να δούμε ότι κάθε δυσκολία περιέχει μια ευκαιρία. Το θέμα είναι τι βλέπουμε: μόνο την αντίσταση ή και την ευκαιρία; Όταν δούμε την ευκαιρία, το κεντρί της δυσκολίας εξαφανίζεται. Οι άνθρωποι συχνά υπερβάλλουν τα προβλήματά τους. Αν δεν υπήρχε κάποια δυσκολία, θα μέναμε στάσιμοι. Όπως μια επιχείρηση χρειάζεται ανταγωνισμό για να εξελιχθεί, έτσι κι εμείς χρειαζόμαστε δυσκολίες για ανάπτυξη και μεγαλύτερη επίγνωση.
Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΡΑΤΑΚ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ
Τίποτα δεν υπερνικάται χωρίς εργασία. Στην αρχή η εργασία είναι πνευματική, πειθαρχία του νου. Η πρακτική της Τράτακ, το να κοιτάζει κανείς τη φλόγα ενός κεριού, συγκεντρώνει όλες τις νοητικές ενέργειες σε ένα σημείο. Η συγκέντρωση γεννά οραματισμό, και ο οραματισμός υλοποιεί. Αν ο άνθρωπος μπορεί να οραματιστεί βαθιά, μπορεί να πραγματοποιήσει οτιδήποτε – είτε είναι ο Θεός είτε ένα εκατομμύριο λίρες. Όταν η νοητική δύναμη ενοποιηθεί, η πραγματικότητα διαμορφώνεται από μόνη της.
Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Οι ανάγκες μας είναι πραγματικές: τροφή, στέγη, εργασία. Δεν πρέπει να είναι απλά ευσεβείς πόθοι. Μια σκέψη που μετατρέπεται σε δράση ριζώνει στο υποσυνείδητο και εργάζεται για εμάς ακόμη και όταν κοιμόμαστε. Οι δυσκολίες δεν είναι το πρόβλημα· η στάση μας απέναντί τους είναι. Αν πάμε σε μια συνέντευξη λέγοντας «δεν θα τα καταφέρω», δεν θα τα καταφέρουμε. Αν όμως πάμε με τη δύναμη της Χάρης, που είναι πάντοτε παρούσα, η έκβαση αλλάζει.
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΣ
Η Χάρη είναι παντού. Αλλά πρέπει να γίνουμε δεκτικοί στη Χάρη. Δεν θα έρθει αν είμαστε κλειστοί, αρνητικοί, γεμάτοι φόβο. Αν η καρδιά μας είναι ανοιχτή, η Χάρη ρέει φυσικά. Οι περισσότερες δυσκολίες είναι προβολές του νου – φόβοι για το μέλλον, φανταστικές απειλές. Η ζωή γίνεται απλή όταν ζούμε στο παρόν.
ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΞΥΠΝΙΟΥΣ
Στο σύμπαν υπάρχει πάντα η αρχή της διαστολής και της συστολής. Αυτή η αλληλεπίδραση γεννά αυτό που ονομάζουμε δυσκολία. Αλλά η δυσκολία υπάρχει για να μας κρατά σε εγρήγορση, να μας ωθεί να εξελιχθούμε. Το πώς βλέπουμε μια κατάσταση καθορίζει την εμπειρία μας. Όπως δύο άνθρωποι πίσω από τα κάγκελα: ο ένας βλέπει λάσπη, ο άλλος βλέπει αστέρια.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΟΥΜΕ ΣΩΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ
Οι περισσότερες δυσκολίες είναι ψευδαισθήσεις. Ένας υγιής άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται για το πώς θα επιβιώσει. Οι πνευματικές διδασκαλίες μάς έχουν πει ότι όλα τα αληθινά μας χρειάζονται είναι δικαιωματικά δικά μας. Η εργασία, η προσπάθεια, η δράση είναι απαραίτητες. Η τεμπελιά και ο ευσεβής πόθος φέρνουν μόνο δυστυχία.
ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΕ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Οι δυσκολίες γεννιούνται από συγκρουόμενα συναισθήματα. Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε κάθε συναίσθημα ξεχωριστά. Μόνο η πνευματική ενέργεια μπορεί να τα υπερκαλύψει και να τα εξουδετερώσει. Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει τραγωδίες αλλά παραμένουν γαλήνιοι το πετυχαίνουν γιατί έχουν αγγίξει ένα βαθύτερο επίπεδο του εαυτού τους. Εκεί, τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό. Αν η Θεότητα είναι παντού, πώς μπορεί κάτι να είναι κακό;
ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΘΕΛΩ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΙΤΑ
Ο νους είναι το λεπτό πέπλο πάνω από το Πνεύμα. Δεν μπορούμε να τον ελέγξουμε με σκληρή πειθαρχία, γιατί έτσι τον μετακινούμε από ένα καλούπι σε άλλο. Πρέπει να τον διαποτίσουμε με τη δύναμη του Πνεύματος και τότε οι δυσκολίες διαλύονται. Ό,τι πραγματικά χρειάζεται ο άνθρωπος το λαμβάνει. Αυτό που θέλει, όχι πάντα. Οι τεμπέληδες που περιμένουν θαύματα υποφέρουν.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σάτσανγκ Ηνωμένο Βασίλειο 1981 – 02
