ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ;
Ο Χριστός δεν επιτέλεσε περισσότερα θαύματα από άλλους Διδασκάλους. Έτσι νομίζουμε, επειδή είμαστε προσανατολισμένοι στο δικό μας υπόβαθρο και σε όσα έχουμε μάθει. Αν όμως μελετήσουμε άλλες Γραφές και μυθολογίες, θα βρούμε ότι έχουν επιτελεστεί πολλά περισσότερα θαύματα. Αλλά τι είναι τελικά ένα θαύμα; Έχω πει ξανά ότι δεν υπάρχουν καθόλου θαύματα. Θεωρούμε θαύμα ό,τι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε.
Όταν ένας άνθρωπος φτάσει σε πολύ υψηλό επίπεδο συνειδητότητας και ενωθεί με λεπτές δυνάμεις, μπορεί να κατευθύνει αυτές τις λεπτές δυνάμεις σε πράξεις που φαίνονται σε εμάς ως θαύμα. Τυπικά παραδείγματα είναι το αεροπλάνο, η τηλεόραση και το τηλέφωνο, που πριν από εκατό χρόνια θα θεωρούνταν θαύματα, ενώ σήμερα είναι τόσο πραγματικά που δεν τους δίνουμε σημασία. Άρα, δεν υπάρχουν θαύματα.
Τι έκανε όμως ο Ιησούς; Είμαι βέβαιος ότι χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι ήταν τυφλοί την εποχή της διακονίας του. Χιλιάδες ήταν χωλοί και χιλιάδες είχαν πεθάνει τότε. Γιατί δεν θεράπευσε όλους τους τυφλούς; Γιατί δεν έκανε όλους τους χωλούς να περπατήσουν και όλους τους νεκρούς να αναστηθούν; Αυτό είναι το ερώτημα.
Ξέρουμε ότι ήταν άνθρωπος της αγάπης. Γιατί να αγαπήσει τον έναν περισσότερο από τον άλλον; Γιατί να δώσει φως σε έναν ή πόδια σε έναν άλλον και όχι σε όλους; Γι’ αυτό ο Ιησούς έλεγε πάντα: «Η πίστη σου σε έσωσε». Η δική σου πίστη σε θεραπεύει. Ο Ιησούς ήταν το σημείο εστίασης που συγκέντρωνε την πίστη μέσα σου σε μια ενότητα, και όταν ήσουν έτοιμος, τα πράγματα απλώς συνέβαιναν. Όταν ένα παιδί περνά την τρίτη τάξη, πάει στην τέταρτη, αλλά αν έχει περάσει την τέταρτη, δεν μπορείς να το βάλεις στο Πανεπιστήμιο. Έτσι, η πίστη ήταν εκεί, η πίστη που δεν αναλύεται. Η επιστήμη απαιτεί απόδειξη, ενώ η θρησκεία την αψηφά.
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Θα σας πω μια μικρή ιστορία. Ο Πρωθυπουργός μιας χώρας πέθανε. Ήταν πολύ σοφός και πολύ μορφωμένος. Μπορεί κανείς να είναι μορφωμένος χωρίς να είναι σοφός, αλλά εδώ υπήρχε ένας ευτυχής συνδυασμός και των δύο. Όταν πέθανε, ήταν δύσκολο να βρεθεί ισάξιος αντικαταστάτης. Έτσι, έψαξαν και βρήκαν τρεις καλύτερους υποψήφιους: έναν επιστήμονα, έναν από τους πιο λαμπρούς μαθηματικούς του κόσμου, έναν φιλόσοφο και έναν άνθρωπο της θρησκείας. Αυτοί οι τρεις θα διεκδικούσαν τη θέση του Πρωθυπουργού. Ο Βασιλιάς είπε: «Θα σας βάλω σε μια δοκιμασία και όποιος περάσει θα γίνει Πρωθυπουργός».
Τους δόθηκαν μερικές μέρες για ξεκούραση. Ο Επιστήμονας όλο ανησυχούσε: «Τι πρόβλημα θα πρέπει να λύσω;». Σκεφτόταν και ξανασκεφτόταν, έχανε τον ύπνο του και όταν έφτασε στο Παλάτι ήταν εξαντλημένος. Ο Φιλόσοφος επεξεργαζόταν όλες τις θεωρίες που είχε μάθει: Πλάτωνα, Σωκράτη, Σανκαρατσάρυα, Αριστοτέλη, Ραμανούτζα, Μάντβα – όλη τη σειρά – και σκεφτόταν: «Τι πρόβλημα θα μπορούσε να μου θέσει ο Βασιλιάς;». Δημιουργούσε προβλήματα πριν καν παρουσιαστεί το πρόβλημα.
Ο άνθρωπος της θρησκείας δεν έκανε τίποτα. Έτρωγε, έπινε, τραγουδούσε και ήταν χαρούμενος. Στον δρόμο για το Παλάτι, οι άλλοι δύο του είπαν: «Δεν έχεις κάνει τίποτα!». Και εκείνος απάντησε: «Τι να κάνω; Δεν υπάρχει τίποτα να κάνω». Έτσι, οι άλλοι δύο πίστεψαν ότι ήταν χαμένος από χέρι.
Ο Βασιλιάς είχε φτιάξει ένα δωμάτιο όπου θα κλείδωνε και τους τρεις. Η κλειδαριά δεν είχε κλειδί· ίσως ήταν συνδυασμός αριθμών ή κάποια παρόμοια συσκευή.
Μόλις κλειδώθηκαν, ο Επιστήμονας άρχισε να υπολογίζει όλες τις πιθανές λύσεις, όλες τις μεταθέσεις των αριθμών. Ο Φιλόσοφος δούλευε θεωρίες: «Πρέπει να υπάρχει μια θεωρία για το πώς ανοίγει η πόρτα». Ο άνθρωπος της θρησκείας απλώς καθόταν στη γωνία, χαρούμενος και σε βαθύ διαλογισμό.
Μετά από λίγες ώρες ο άνθρωπος της θρησκείας σκέφτηκε: «Ας πάω να δοκιμάσω την πόρτα». Πήγε και… η πόρτα άνοιξε, γιατί δεν ήταν ποτέ κλειδωμένη.
Ο επιστήμονας και ο φιλόσοφος δημιουργούσαν ανύπαρκτα προβλήματα. Ο άνθρωπος της πίστης όμως ήξερε μέσα του, χωρίς ανάλυση ή λογική. Διότι ο Επιστήμονας πειραματίζεται, ο Φιλόσοφος χρησιμοποιεί λογική, αλλά ο άνθρωπος της αλήθειας βιώνει. Πείραμα, λογική, εμπειρία. Κι έτσι έγινε Πρωθυπουργός.
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΠΕΡΝΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ Ο ΔΕΚΤΗΣ ΘΑ ΩΦΕΛΗΘΕΙ
Βλέπετε πόσο μεγάλη σημασία έχει η πίστη στη ζωή μας. Στη διακονία του Ιησού, όσοι θεραπεύτηκαν είχαν πίστη. Ο συνδυασμός της Θείας Χάρης και της ανθρώπινης πίστης δημιουργούσε αυτά τα θαύματα. Δεν μπορεί το ένα να λειτουργήσει χωρίς το άλλο.
Η δύναμη μπορεί να σταλεί, αλλά αν δεν είσαι δεκτικός, δεν θα ωφεληθείς. Βάλε μια πέτρα στο νερό· δεν θα απορροφήσει τίποτα. Βάλε ένα σφουγγάρι· θα απορροφήσει τα πάντα.
Εμένα με ρωτούν: «Μέρα νύχτα έχεις προβλήματα, ο ένας γράφει για αυτό, ο άλλος για κάτι άλλο. Δεν κουράζεσαι;». Και εγώ απαντώ: «Αυτό είναι το ντάρμα μου. Αν δεν υπήρχαν προβλήματα, δεν θα είχα έργο να κάνω. Ο γιατρός πάει στους αρρώστους, όχι στους υγιείς».
Δεν ήταν θαύματα αυτά του Χριστού. Ο άνθρωπος αυτός είχε φτάσει σε ένα επίπεδο εξέλιξης όπου μπορούσε να επικοινωνεί με λεπτές, σάττβικ δυνάμεις και να τις διοχετεύει με τη θέλησή του. Αν υπήρχε δεκτικότητα, γινόταν το έργο.
Ο ίδιος είπε την πιο μεγάλη διδασκαλία, μεγαλύτερη από το να δίνει όραση στους τυφλούς: «Ο σπορέας βγήκε να σπείρει. Κάποιους σπόρους τους έφαγαν τα πουλιά, άλλοι έπεσαν στα βράχια, άλλοι σε γόνιμη γη». Το σημαντικό δεν είναι το θαύμα, αλλά να είναι η γη μας γόνιμη.
Η ΧΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΑΝΤΑ
Αυτό συμβαίνει και στη δική μου καθημερινότητα. Από το πρωί μέχρι το βράδυ βιώνω μικρά, όμορφα θαύματα. Το αυτοκίνητο χαλάει και από το πουθενά εμφανίζονται άνθρωποι που βοηθούν. Μια ανάγκη παρουσιάζεται και… εκπληρώνεται. Αυτή είναι η θεία δύναμη, η Χάρη, η Γκουρουσάκτι. Μπορεί να εκπληρώσει κάθε ανάγκη, αν την επιτρέψουμε.
Δεν έχει να κάνει με ευσεβείς πόθους. Έχει να κάνει με αληθινή ανάγκη και πίστη ότι η ανάγκη θα εκπληρωθεί. Δεν χρειάζεται μια ενσάρκωση να σταθεί μπροστά σου. Η Χριστική Συνείδηση είναι πάντα εδώ.
ΔΩΣΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
Κατά καιρούς ενσαρκώνεται για έναν σκοπό. Η παρουσία της είναι αιώνια, αλλά μερικές φορές αποκρυσταλλώνεται σε μορφή για να φέρει ισορροπία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δίνουν τεράστια σημασία στα θαύματα. Οι Γραφές έχουν παρερμηνευθεί τόσο πολύ. Δεν πρέπει να δίνουμε σημασία στα θαύματα, αλλά στη Χάρη. Και ακόμη περισσότερο πρέπει να ρωτάμε: «Είμαι άξιος αυτής της Χάρης;».
Τα θαύματα είναι τόσο εύκολα. Στη Δανία, μια γυναίκα περπατούσε με πατερίτσες τέσσερα χρόνια. Της είπα: «Άφησέ τες και έλα σε μένα». Περπάτησε για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια. Δεν το λέω θαύμα. Δεν είναι θαύμα. Όταν της μίλησα, ένιωσε μια σπίθα στην καρδιά της που ενώθηκε με τη δική μου, κι έτσι το έκανε. Αυτό είναι.
… Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγκι: Σάτσανγκ, Ηνωμένο Βασίλειο 1979 – 03
