Οι Μαθητές του Ιησού
Γιατί η Γκουρουσάκτι, ή η δύναμη της Χάρης, δεν έγινε αισθητή από τους πιο κοντινούς μαθητές του Χριστού όσο ζούσε;
Αυτό είναι μια πραγματική ανωμαλία, διότι αυτοί που ήταν πιο κοντά του είδαν όλα τα μεγάλα θαύματα που έκανε ο Ιησούς. Είδαν πράγματα που τους είπε ο Ιησούς, τα οποία δεν είπε δημοσίως, και γνώριζαν τη δύναμη και την ισχύ του. Παρόλα αυτά, όταν ήρθε το τέλος, οι πιο κοντινοί του τον αρνήθηκαν και έφυγαν σαν δειλοί.
Πώς λοιπόν λειτουργούσε αυτή η Γκουρουσάκτι; Πώς λειτουργούσε αυτή η δύναμη της Χάρης; Συνήθως, θα περίμενε κανείς ότι οι πιο κοντινοί του θα γνώριζαν καλύτερα τον δάσκαλο. Παρά το γεγονός ότι είδαν με τα δικά τους μάτια όλα όσα συνέβησαν, τον αρνήθηκαν όταν ήρθε η δυσκολία. Γνωρίζετε την ιστορία «πριν λαλήσει το κοκόρι, θα με αρνηθείς τρεις φορές». Αυτός ο άνθρωπος ήταν τόσο κοντά του, παρακολούθησε όλα τα θαύματα που συνέβησαν, και όμως απορρίφθηκε ένας τέτοιος θεός στη γη.
Το Μάθημα της Εξάρτησης
Γιατί συνέβη αυτό; Ποιο ήταν το σχέδιο πίσω από αυτό; Αυτό συνέβη όχι μόνο στη ζωή του Ιησού, αλλά και στη ζωή του Βούδα, όπου ο πιο κοντινός του μαθητής, ο Ανάντα, αρνήθηκε τον φωτισμό μέχρι μετά τον θάνατο του Βούδα. Όταν άρχισαν να γράφουν τη βιογραφία του, οι άνθρωποι ρώτησαν τον Ανάντα: «Εσύ πρέπει να είσαι ο άνθρωπος που ξέρει τον Βούδα καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, και όμως δεν έχεις φωτισθεί». Έτσι, έπρεπε να εξηγήσει ότι «ήμουν αφελής επειδή ήμουν υπερβολικά προσκολλημένος στον Βούδα».
Αυτό είναι ένα μεγάλο μάθημα για όλους να μάθουν: το μάθημα της εξάρτησης. Εξαιτίας της απόλυτης προσκόλλησης του Ανάντα στον Βούδα, δεν έφτασε ποτέ στον φωτισμό. Όταν ο Ανάντα έγινε μαθητής του, έκανε συγκεκριμένα αιτήματα, και ένα από αυτά ήταν το εξής: «Όποιον φέρνω για να σε συναντήσει, θα πρέπει να τον δεις. Ένα από τα αιτήματά μου είναι να είμαι κοντά σου και να σε προσέχω». Αν η σχέση βασίζεται σε όρους, πώς μπορεί να έρθει ο φωτισμός;
Στην πραγματικότητα, σε οποιαδήποτε σχέση γάμου μεταξύ άνδρα και γυναίκας, αν τεθούν όροι, η ροή στη σχέση σταματά αυτόματα. Τι είναι ο φωτισμός; Ο φωτισμός είναι μια απόλυτη ροή με το σύνολο του είναι του ατόμου. Το λεγόμενο «άλλο» γίνεται μέρος της δικής σου ολότητας από τη μία ολότητα στην άλλη. Αυτή είναι η ροή. Αλλά μόλις τεθούν όροι, αυτή η ροή σταματά αμέσως.
Είδαν τον Ιησού και Απέτυχαν να Δουν τον Χριστό
Οι μαθητές του Ιησού ήταν τόσο κοντά του· είδαν πώς έκανε τον τυφλό να βλέπει, τον κουφό να ακούει, τον παράλυτο να περπατά και ανέστησε έναν νεκρό, πράγματα όπως αυτά. Και όμως, ένας τέτοιος δάσκαλος απορρίφθηκε. Γιατί; Γιατί γι’ αυτούς ήταν απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Είδαν μόνο την κανονικότητά του και απέτυχαν να δουν τον Χριστό.
Επομένως, κανένας από τους μαθητές που ήταν πολύ κοντά του δεν έφτασε ποτέ στον φωτισμό. Υπάρχει μόνο ένα άτομο στη ζωή του Ιησού που ήταν φωτισμένο, και αυτός ήταν ο Λάζαρος. Ο Λάζαρος δεν αναστήθηκε σωματικά από τους νεκρούς. Το γεγονός ότι «ξύπνησε» σημαίνει ότι οδηγήθηκε από το σκοτάδι στο Φως.
Αυτό ήταν ο φωτισμός και αυτό ήταν το «να φέρεις στη ζωή». Οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο από τότε είναι οι ζωντανοί νεκροί, που λέγονται ζωντανοί αλλά είναι νεκροί, γιατί αν κάποιος δεν λειτουργεί με το σύνολο του είναι του, τότε είναι νεκρός. Είναι νεκρός για το Πνεύμα. Το μυαλό λειτουργεί, το σώμα δουλεύει, αλλά αυτό δεν είναι ζωή. Όταν ο Ιησούς είπε, «Εγώ είμαι η ζωή», εννοούσε την αφύπνιση, την αφύπνιση αυτής της συνείδησης, η οποία είναι ζωή. Έπρεπε να το επαναλαμβάνει συνεχώς, «Εγώ είμαι η ζωή», όχι εννοώντας τον σωματικό Ιησού, αλλά εννοώντας ότι η Συνείδηση και αυτή η ζωή είναι ο δρόμος. Για αυτόν, η ζωή είναι η αλήθεια. Τίποτα άλλο δεν αξίζει να το κατέχεις ή να το έχεις παρά την αλήθεια, και όταν κάποιος κατέχει την αλήθεια, γνωρίζει τι είναι η ζωή.
Ήταν Αυτή η Συνείδηση
Αν και οι μαθητές ήταν αφοσιωμένοι στον άνθρωπο, δεν ήταν αφοσιωμένοι στη Συνείδηση. Δεν ήταν αφοσιωμένοι στη Συνείδηση. Επομένως, σε μεταγενέστερο στάδιο, μετά από βαθιά σκέψη, ανακάλυψαν ότι εκείνος ο άνθρωπος που ήμασταν τόσο κοντά του ήταν αυτή η Συνείδηση. Το αναγνώρισαν μόνο αφού πέρασαν από μεγαλύτερες σταυρώσεις από τον Ιησού. Ο Ιησούς δεν υπέφερε κατά τη σταύρωση. Την αποδέχτηκε. Όντας αυτή η Συνείδηση, δεν τον ενδιέφερε το σώμα του ή το μυαλό του. Ας πέσει μακριά. Ας περάσει, γιατί Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα, που τον συνειδητοποίησε όταν το μυαλό και το σώμα του υπήρξαν σε εκείνη την αγωνία και αναστάτωση. Και τότε, ακόμη και στην απόγνωση, είπε: «Γιατί με εγκατέλειψες». Και μέσω εκείνης της φωτιάς, μέσω εκείνου του τάπας, όταν όλο το «γιατί με εγκατέλειψες» και το «εγώ και εσύ» καταστράφηκε σε εκείνη τη φωτιά της αγωνίας, μόνο η αλήθεια έγινε αντιληπτή ότι «Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα». Έτσι, δεν υπήρξε πόνος στη σταύρωση.
Οι Μαθητές Του Υπέφεραν Περισσότερο
Οι μαθητές του υπέφεραν περισσότερο, γιατί όλοι τους πέρασαν κάποιο είδος σταυρώσεως. Αυτό ήταν μεγάλο πόνο. Το δικό τους ήταν πιο εξαιρετικό επειδή δεν είχαν φτάσει στον φωτισμό. Ο πόνος τους ήταν περισσότερο μυαλού και σώματος, και σε εκείνον τον πόνο, αποκαλύφθηκε στους εαυτούς τους. Ανακάλυψαν ότι αυτό που αντιμετωπίσαμε δεν ήταν ο άνθρωπος που σύχναζε στα σπίτια της πορνείας, στις αίθουσες του κρασιού, στις πανδοχεία των αμαρτωλών, στους Φαρισαίους ή στους είσπρακτορες χρημάτων. Όχι, αυτός δεν ήταν ο άνθρωπος που έπρεπε να προσκολληθούμε. Όταν τους φώτισε ότι ήμασταν τόσο κοντά σε αυτή τη Συνείδηση, σε αυτή τη Συνείδηση που περιλαμβάνει τα πάντα, συνειδητοποίησαν τελικά τι σημαίνει Χριστός και τι σημαίνει Συνείδηση, και μετά άρχισαν να εργάζονται.
Γκουρουράτζ Ανάντα Γιόγι: Σάτσανγκ ΗΠΑ 1981 – 24
