ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ, ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ
Όλα εξαρτώνται από την επίγνωση του καθενός, το πόσο αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Αν αναπτύξουμε την επίγνωσή μας μέσω του διαλογισμού και των πνευματικών πρακτικών, μπορούμε να δούμε οποιοδήποτε θέμα από μια μεγαλύτερη προοπτική.
Στην παρούσα κατάσταση, μπορεί να βρίσκουμε πολλά πράγματα λάθος, αλλά είναι πραγματικά λάθος ή αυτά τα πράγματα απαιτούν να διδάξουν στον άνθρωπο κάποιο μάθημα για την εξέλιξή του – για την πρόοδό του ή την ανάπτυξη της επίγνωσής του;
Πολλοί άνθρωποι μπορεί να δουν το ίδιο αντικείμενο και να βρουν διαφορετικές σημασίες σε αυτό, κάτι που ισχύει και για όλες τις γραφές. Υπάρχουν τόσες πολλές αιώνιες αλήθειες, και η αλήθεια θα παραμείνει για πάντα αιώνια.
Αλλά οι άνθρωποι τις ερμηνεύουν διαφορετικά, γι’ αυτό και υπάρχουν τόσες πολλές δόγματα σε μια πίστη.
Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΝΟΥ
Η ερμηνεία είναι καθαρά του νου, της αναλυτικής ικανότητας που έχει κάποιος, αλλά πόσο πλήρης ή πόσο καθαρή είναι η αναλυτική σας ικανότητα, γιατί τα περισσότερα πράγματα της ζωής δεν είναι θέμα του 2 και 2 κάνει 4 ή 4 και 4 κάνει 8. Υπάρχουν βαθύτερα και πιο λεπτά επίπεδα όπου κανένας αριθμητικός υπολογισμός δεν θα μπορούσε να απαντήσει σε μια ερώτηση ή να ερευνήσει ένα πρόβλημα. Παρ’ όλα αυτά, είναι ο ίδιος ο νους, η αναλυτική δύναμη και η διανοητικοποίηση των πραγμάτων που δημιουργούν προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν.
Στην ερμηνεία, η ποιότητα που θα προστεθεί θα είναι η διάκριση. Πώς διακρίνετε τα πράγματα που θέλετε να ερμηνεύσετε; Πώς μπορεί κάποιος να διακρίνει σε αυτό που ερμηνεύει ο νους, γιατί η ερμηνεία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διάκριση; Διάκριση αυτού και αυτού για να γίνει αυτό, αλλά πόσο έγκυρη είναι αυτή η διάκριση;
Με έναν περιορισμένο νου, η διάκριση ή η ερμηνεία θα έχει φυσικά περιορισμούς. Με άλλα λόγια, βλέπουμε κάτι από τη περιορισμένη του διάσταση ανάλογα με το πόσο το αντιλαμβανόμαστε. Αν σταθείτε έξω από αυτό το κτίριο, θα δείτε μόνο την πρόσοψη, αλλά αν μπορείτε να σταθείτε ψηλά σε κάποιο ψηλό δέντρο, θα δείτε ολόκληρο το κτίριο.
Έτσι, αυτός είναι ο τρόπος που αρχίζουν οι διαφορές σε αυτόν τον κόσμο, όπου δεν υπάρχουν διαφορές. Είναι η παλιά ιστορία με τους τέσσερις τυφλούς που περπατούσαν σε ένα δάσος και συνάντησαν έναν ελέφαντα. Ο ένας άγγιξε την ουρά, ο άλλος το ρύγχος, ο τρίτος τα αυτιά, και ο τέταρτος τα πόδια του. Ο ένας στην ουρά είπε, “Ο Θεός ή η αλήθεια είναι σαν ένα σχοινί.” Ο άλλος που άγγιξε τα πόδια του ελέφαντα είπε, “Η αλήθεια είναι σαν έναν κορμό δέντρου.” Και έτσι, όλοι είχαν μια διαφορετική άποψη για την αλήθεια και μαλώνανε, και αυτό είναι που συμβαίνει και σήμερα στις θρησκείες: «Εγώ έχω δίκιο και εσύ έχεις άδικο». Και τότε εμφανίστηκε κάποιος με μάτια και εξήγησε: «Είστε όλοι σωστοί και λάθος, γιατί έχετε μόνο μια περιορισμένη άποψη για αυτό που είναι».
Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
Η επίγνωση αυτών των τυφλών ήταν περιορισμένη σε ό,τι άγγιζαν. Η επίγνωση είναι κάτι διαφορετικό – είναι αυτή η ποιότητα που υπάρχει σε όλους μας. Μπορεί να είναι κοιμισμένη, αλλά έχει δυναμική και αναπτύσσεται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Η επίγνωση δεν έχει καμία σχέση με την πνευματική ανάλυση, καθώς είναι μόνο όταν πάμε πέρα από τη σκέψη που μπορούμε να κατανοήσουμε την αλήθεια.
Όταν κοιτάζουμε αυτό το όμορφο λουλούδι και προσπαθούμε να το αναλύσουμε, βλέπουμε το όμορφο κίτρινο κέντρο, τα όμορφα λευκά πέταλα και το πράσινο στέλεχος. Αυτό ανήκει στη σφαίρα των πέντε αισθήσεων μας: όραση, αφή, αίσθηση, όσφρηση, ακοή. Αλλά το να είσαι επίγνωμος του λουλουδιού είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, όπου θα δεις ολόκληρο το λουλούδι και ταυτόχρονα δεν θα παραμελήσεις τις πέντε αισθήσεις σου. Θα είσαι ενσυνείδητος για την ενέργεια αυτού του ίδιου του λουλουδιού. Θα είσαι επίγνωμος της μοριακής δομής του και συνειδητός για τη ζωή που πάλλει σε αυτό το λουλούδι.
Η επίγνωσή σου, που μπορεί να αισθανθεί τον παλμό του, το ταυτίζει με τον δικό σου παλμό, έτσι βρίσκεις την ενότητα με το λουλούδι όπως και με τα πάντα, με αυτό το ποτήρι, αυτό το τραπέζι, αυτές τις καρέκλες. Θα βρεις αυτήν την ενότητα γιατί η επίγνωση δεν είναι διανοητική ή αναλυτική· η επίγνωση προέρχεται από το βαθύτερο μέσα σου, από το “Βασίλειο του Ουρανού” μέσα σου.
Αγγίζεις εκείνη την περιοχή που είναι το δικαίωμά σου μέσω του διαλογισμού και των πνευματικών πρακτικών. Είσαι φτιαγμένος από το χυμό της Θεότητας που είναι μέσα σου, όπως και αυτό το λουλούδι είναι φτιαγμένο από το αόρατο, άχρωμο χυμό, που όμως παίρνει διαφορετικές μορφές και διαστάσεις στα πέταλά του, στο στέλεχος και στις ρίζες του.
Τα πάντα σε αυτόν τον κόσμο έχουν τη θέση τους. Ο νους έχει τη θέση του, και μέσα στον νου, η ποιότητα που ονομάζουμε διανόηση έχει τη θέση της. Ωστόσο, η λανθασμένη τοποθέτηση είναι ότι υποθέτουμε πως ό,τι μπορεί να αναλύσει ο νους και ό,τι μπορούν να αντιληφθούν ή να συλλάβουν οι αισθήσεις είναι το σύνολο των πραγμάτων.
Η επίγνωση φέρνει την ουσία τόσο κοντά σου που ταυτίζεσαι με την ουσία σε ένα λουλούδι, έναν κλέφτη, έναν δολοφόνο ή μια πόρνη. Τότε, δεν θα κρίνεις. Η διάκριση έχει φύγει. Η διανοητικοποίηση έχει φύγει, αλλά μια βαθιά αίσθηση θα παραμείνει, όχι αίσθηση συναισθημάτων, γιατί το συναίσθημα είναι επίσης μέρος του νου. Αλλά από τον πυρήνα, το κεντρικό σημείο της προσωπικότητάς σου, που είναι συνδεδεμένο με το σύνολο αυτού του σύμπαντος, είσαι επίγνωμος του σύμπαντος γιατί είσαι επίγνωμος αυτού που είναι μέσα σου – γιατί όλο το σύμπαν υπάρχει μέσα σου και εσύ σε αυτό.
Η επίγνωση δεν επεκτείνεται· απλώς ξεδιπλώνεται για ό,τι υπάρχει μέσα σου. Ο άνθρωπος είναι θεϊκός, και όταν αυτή η επίγνωση ξεδιπλωθεί, η προοπτική σου αλλάζει και τότε ο δολοφόνος και ο βιαστής δεν είναι τίποτα παραπάνω για σένα, γιατί αυτές είναι επιφανειακές αξίες. Αυτές είναι τα κύματα πάνω σε αυτόν τον απέραντο ωκεανό της Θεότητας, και τότε το βλέπεις στο σύνολό του. Δεν χάνεις τον ωκεανό για τα κύματα και δεν διαχωρίζεις αν αυτό είναι μεγάλο ή μικρό κύμα, γιατί είναι απλά κύματα που παίζουν, χορεύουν και απολαμβάνουν αυτόν τον απέραντο ωκεανό.
ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΙΘΕΙΤΕ
Πόσο όμορφο! Αυτή είναι η επίγνωση. Μέσω πνευματικών πρακτικών και διαλογισμού, κάποιος γίνεται επίγνωμος της ουσίας των πραγμάτων. Τότε δεν λες ότι αυτός ο άνθρωπος είναι καλός ή αυτός ο άνθρωπος είναι κακός, αυτός ο άνθρωπος είναι δολοφόνος, ή αυτός ο άνθρωπος είναι κλέφτης, ή αυτή η γυναίκα είναι πόρνη. Λες, “Αυτός ή αυτή είναι επίσης το παιδί της Θεότητας όπως κι εγώ”. Θα σταματήσεις να κρίνεις αυθόρμητα όταν λες ότι αυτός ή αυτή είναι όπως εγώ. “Μην κρίνετε για να μην κριθείτε.” Πολύ αυθόρμητα, δεν είναι προσπάθεια του νου. Δεν είναι μια σκέψη που περνάμε, αλλά μια αυθόρμητη πράξη, και δεν υπάρχει τίποτα κενό όταν η κρίση δεν υπάρχει. Τι έρχεται στη θέση της; Η αγάπη. Η αγάπη έρχεται στη θέση της, γιατί αυτό το σύμπαν δεν έχει κενό. Σύμφωνα με το νου σας, κάθε bit του μετρούμενου χώρου και χρόνου είναι γεμάτο, πάντα γεμάτο. Αλλά για να βρείτε πληρότητα σε αυτή την πληρότητα, η οποία είναι πάντα γεμάτη, είναι το μυστικό της ζωής.
Μόνο παρακάμπτοντας το νου μέσω του διαλογισμού, βιώνοντας αυτή τη Θεότητα με τη μορφή Χάρης ή Αγάπης, μπορούμε να εφαρμόσουμε πραγματικά την εντολή, “αγάπησε τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου”. Αν προσπαθήσεις να το κάνεις με το νου σου, είσαι υποκριτής. Δεν είναι έγκυρο. Ο γείτονας ήταν καλός μαζί μου γιατί δεν πέταξε τα σκουπίδια πάνω από τον φράχτη μου, είναι καλός άνθρωπος και τον αγαπώ. Αύριο, μπορεί να ψιθυρίσει μια λέξη που δεν μου αρέσει, και τότε ο γείτονας δεν είναι καλός. Η αγάπη έχει φύγει. Αυτή η αγάπη είναι απλά διανοητική ανάλυση των πραγμάτων που είναι ευχάριστα για εσένα. Γιατί τα πράγματα πρέπει να είναι ευχάριστα μόνο για μένα; Πρέπει να είναι ευχάριστα για όλους. Αλλά ξανά, γιατί η ευχαρίστηση ή η ευχάριστη κατάσταση είναι μόνο η άλλη πλευρά του νομίσματος; Η ευχάριστη κατάσταση συνοδεύεται πάντα από την δυσάρεστη κατάσταση. Η ευτυχία είναι η άλλη πλευρά της δυστυχίας. Έτσι, πρέπει να πάμε πέρα από την ευτυχία και τη δυστυχία, γιατί και τα δύο είναι παροδικά. Το ένα είναι το αίμα του άλλου. Πηγαίνοντας πέρα από αυτό, μπαίνουμε στην περιοχή της χαράς, η οποία δεν έχει αντίθετο, και αυτή είναι η ουσία όλων όσα υπάρχουν. Αυτή είναι η ουσία, και αυτή η ουσία είναι η αγάπη, αυτή η ουσία είναι η αλήθεια, αυτή η ουσία είναι ο Θεός.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ;
Όταν η επίγνωση ξεδιπλώνεται, γινόμαστε επίγνωμοι όλων και βρίσκουμε μέσα μας την αληθινή ουσία. Τότε, η ερώτηση που όλοι έχουν στο μυαλό τους, προφορικά ή αφορισμένα, “Ποιος είμαι;” θα απαντηθεί.
Ποιος είμαι; Η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία: ότι εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα. Αυτό είμαι – Τατ Τουάμ Ασί, Εσύ είσαι Αυτό – Μπράχμασμι, Είμαι Αυτό. – Όλοι είμαστε Αυτό, χωρίς ποιότητα, ποσότητα ή χαρακτηριστικό: μια ουδέτερη θεϊκή δύναμη.
Όταν τα πράγματα πάνε στραβά, κατηγορούμε τις συζύγους μας, τους εργοδότες μας και τα παιδιά μας. Κατηγορούμε αυτόν, κατηγορούμε εκείνον, και όταν βαρεθούμε να κατηγορούμε όλους, κατηγορούμε τον Θεό. Αυτό το πανουργό μικρό ζώο που λέγεται νους το κάνει αυτό.
Καθώς αναπτυσσόμαστε σε αυτή την επίγνωση, όλα αποκτούν μια διαφορετική διάσταση σε αυτή την όμορφη εξέλιξη. Όλα αποκτούν μια διαφορετική δόξα. Τότε, θα γνωρίσουμε πραγματικά τη δόξα του Θεού. Όταν λέτε αυτές τις λέξεις, το αίμα σας πρέπει να παλμείνει και η καρδιά σας να τρέμει από την ομορφιά αυτής της δόξας, γιατί δεν την αντιλαμβάνεστε ως δόξα. Αυτό είναι θέμα του νου. Αλλά βιώνετε αυτή τη δόξα, αυτή τη θεϊκή δόξα, ανεκδιήγητη, ανείπωτη, ακατανόητη, αλλά βιωματική.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ
Η αλήθεια θα παραμείνει για πάντα η ίδια. Η αλήθεια δεν αλλάζει. Διότι αν η αλήθεια αλλάξει, τότε δεν είναι αλήθεια. Πρέπει να είναι αιώνια. Αλλά εμείς αλλάζουμε. Ο νους αλλάζει στην εξέλιξή του. Αυτός ο κόσμος δεν έχει αλλάξει καθόλου. Τα ίδια πράγματα που συνέβησαν στην εποχή του Κρίσνα πριν πέντε χιλιάδες χρόνια, τα ίδια πράγματα που συνέβησαν στην εποχή του Ιησού πριν δύο χιλιάδες χρόνια, είναι τα ίδια πράγματα που συμβαίνουν σήμερα. Οι άνθρωποι δεν διαφέρουν από ό,τι ήταν πριν. Η τεχνολογική πρόοδος δεν σημαίνει επέκταση της επίγνωσης ή πλησιέστερη σχέση με τη Θεότητα. Η τεχνολογική πρόοδος έχει κάνει πολύ κακό στον κόσμο. Έχει και τη δεύτερη πλευρά της γιατί, με κάθε κακό, υπάρχει και κάτι ωφέλιμο. Είναι μια συνεχής διαδικασία, μια ατέρμονη διαδικασία.
… Gururaj Ananda Yogi: Satsang US 1981 – 16
