ΣΥΛΛΑΒΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ, ΥΣΤΕΡΑ ΧΩΝΕΨΕ, ΑΦΟΜΟΙΩΣΕ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΕ
Όταν διαβάζεις καλά βιβλία, όπως τις Άγιες Γραφές, χρειάζεται απλώς να κατανοήσεις το νόημα, την ουσία των λέξεων, και αυτήν την ουσία να την διατυπώσεις με δικά σου λόγια. Στα Σανσκριτικά έχουμε τρεις λέξεις που σημαίνουν: άκου, στοχάσου και εφάρμοσε. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν συλλάβεις την ουσία όσων λέγονται και την ερμηνεύσεις σύμφωνα με τη δική σου κατανόηση, και έτσι θα αναπτυχθεί η κατανόησή σου. Όμως μόνο με λέξεις και λέξεις και λέξεις, μπορεί να γίνουν παπαγαλία. Κι όμως, χρειαζόμαστε αυτές τις λέξεις για έμπνευση, μπορούν να μας εμπνεύσουν. Αλλά βέβαια, το κύριο είναι να πιάσουμε το νόημα της ουσίας και να την «χωνέψουμε», και μετά την πέψη, η ουσία πρέπει να αφομοιωθεί. Μόνο όταν ενσωματωθεί, μπορεί να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της πρακτικής ζωής.
ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΥΝΕΧΕΣ
Οι ανατολικές φιλοσοφίες έχουν διασπάσει τα πράγματα, και οι άνθρωποι, ιδίως οι φιλόσοφοι, προσπαθούν να αναλύσουν και να θρυμματίσουν τα πάντα σε κομμάτια. Μιλούν για πέντε «θήκες» στον χώρο του αποκρυφισμού, με τις οποίες σε κάποιο βαθμό συμφωνούμε και σε κάποιο βαθμό δεν συμφωνούμε. Θα το βρεις αυτό στη θεοσοφία και στους Ροδοσταύρους, και είναι περιττό για την εξέλιξη του ανθρώπου. Στη δική μας φιλοσοφία αυτό έχει απλοποιηθεί σημαντικά· λέμε πως υπάρχουν τρεις όψεις στον άνθρωπο: το φυσικό σώμα, το λεπτοφυές σώμα που είναι το νοητικό σώμα, και ο Πνευματικός Εαυτός. Είναι πολύ ευκολότερο από το να το διασπάσεις σε όλα αυτά τα διάφορα πράγματα, γιατί δεν βοηθούν σε τίποτα και δεν εξηγούν τίποτα.
ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΜΕ, ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ
Το λεπτοφυές σώμα, ή νοητικό σώμα, είναι από λεπτότερη ουσία από ό,τι το φυσικό σώμα, έτσι όταν «περνάμε απέναντι» αυτό επιστρέφει και υπάρχει στο λεπτοφυές πεδίο, και εκεί δεν εξελίσσεται καθόλου. Εκεί αξιολογεί την πορεία του από την ίδια την αρχή του, από το πρωταρχικό υποατομικό σωματίδιο, μέχρι το στάδιο στο οποίο έχει φτάσει, και αυτή η αξιολόγηση μπορεί να πάρει δύο χρόνια, πέντε χρόνια, δέκα χρόνια, πεντακόσια χρόνια, χίλια χρόνια. Και όταν βρει το κατάλληλο μέσο, θα γεννηθεί μέσω αυτού του μέσου, από δύο ανθρώπους. Έχω πει ότι οι γονείς μας δεν μας επιλέγουν, εμείς επιλέγουμε τους γονείς μας.
Κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να εξελιχθεί χωρίς να έχει φυσικό σώμα, γιατί η Θειότητα είναι για πάντα σαν ένα άνθος που εκφράζεται, και χρειάζεται ένα συγκεκριμένο, απτό όχημα όπως το σώμα για να εξελιχθεί. Τα πάντα είναι ένα συνεχές, από το πιο χονδροειδές στο πιο λεπτοφυές μέχρι το υπερλεπτό πεδίο, κι αυτό είναι όλη η ουσία της εξέλιξης. Στη διαδικασία αυτή πορεύεται κανείς σε όλο και λεπτότερα επίπεδα, και οι φιλόσοφοι έχουν διαιρέσει αυτά τα επίπεδα του λεπτοφυούς σώματος σε διάφορους όρους, αλλά αυτό δεν είναι αναγκαίο. Υπάρχει ένας σοβαρός κίνδυνος: αγγίζει τον αποκρυφισμό, και μπορείς να εγκλωβιστείς σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο του νοητικού Εαυτού και να μείνεις εκεί, επειδή δίνεται υπερβολική έμφαση σε αυτό.
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Η ΤΡΙΑΔΑ
Χρησιμοποιούμε τις λέξεις σωματικό, νοητικό και πνευματικό στο πλαίσιο της εξήγησης. Αλλιώς, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, είναι μία ολότητα. Δεν «έχεις» το σωματικό σου Εγώ, είσαι το σωματικό Εγώ. Δεν «έχεις» το νοητικό σώμα, είσαι το νοητικό σώμα. Δεν «έχεις» τον Πνευματικό Εαυτό, είσαι ο Πνευματικός Εαυτός. Αυτές οι τρεις όψεις είναι μία, που αλληλοδιεισδύουν: η Τριάδα, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, είναι όλα εκεί, εσύ. Δεν είναι χωριστά από εσένα. Εσύ είσαι αυτά.
Δεν είναι απλώς ένα μέρος σου, είναι η ολότητα που είσαι, αχώριστη. Ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι τρεις όψεις του ιδίου.
Ο ΠΑΤΗΡ, Ο ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ
Όταν μιλάμε για το Άγιο Πνεύμα, μιλάμε γι’ Αυτό ως αιώνιο, ως μία λεπτοφυή ενέργεια που υπάρχει πάντα, και το Άγιο Πνεύμα διαπερνά τον Πατέρα και είναι ο Πατήρ. Ο Πατήρ διαπερνά τον Υιό και είναι ο Υιός. Δεν μπορεί να υπάρξει διαχωρισμός ανάμεσα στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Διότι και ο Πατήρ είναι εκδήλωση του Αγίου Πνεύματος, και έχουμε πει πριν ότι ο Πατήρ αντιπροσωπεύει την ολότητα, και το Άγιο Πνεύμα είναι ένα με Αυτόν, και ο Υιός είναι ένα με τον Πατέρα. Και όντας ένα με τον Πατέρα, ο Υιός είναι αυτομάτως ένα με το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, αυτές οι τρεις όψεις είναι μία, αλλά εμείς φαίνεται να τις διαιρούμε ή να τις χωρίζουμε σε «διαμερίσματα» για να τις ορίσουμε. Είναι όμως ένα.
Ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να συλλάβει αφηρημένα το Άγιο Πνεύμα, αλλά μπορεί να συλλάβει τον Υιό και τον Πατέρα. Αυτό μας οδηγεί σε βαθύτερη αφοσίωση και πιο ουσιαστική προσευχή, γιατί η προσευχή δεν μπορεί ποτέ να στραφεί προς το απόλυτα αφηρημένο. Στον διαλογισμό μπορεί να γίνει αυτό, αλλά η προσευχή πρέπει να απευθύνεται σε κάτι συγκεκριμένο που μπορεί να οραματιστεί. Διότι όταν στέλνεις τις σκέψεις σου στην προσευχή, πρέπει να υπάρχει ένα αντικείμενο στο οποίο μεταδίδονται. Αυτά τα πράγματα είναι ουσιαστικά.
ΕΙΣΑΙ ΑΠΕΙΡΟΣ, ΚΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ
Μέσα από τον διαλογισμό και τις πνευματικές πρακτικές, τις προσευχές, αρχίζει κανείς να συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός. Αυτά τα σύνορα που δημιουργούνται, δημιουργούνται μόνο από τον άνθρωπο. Λένε «α, αυτό είναι ο νους αυτού του ανθρώπου, το σώμα, το πνεύμα του» ή οτιδήποτε. Αυτά είναι όρια που δημιουργούνται μόνο από τις διεργασίες σκέψης του νου, και οι φιλόσοφοι έχουν τη συνήθεια να διασπούν τα πράγματα για να αποδείξουν λογικά τα επιχειρήματά τους. Κι όμως, αυτό που είναι πέρα από τον ίδιο τον εαυτό σου, τον αυθεντικό σου Εαυτό, είναι πέρα από κάθε λογική. Ο πεπερασμένος νους δεν μπορεί να συλλάβει το άπειρο, κι εσύ είσαι άπειρος.
Πόσοι άνθρωποι μπορούν να πουν «Καταλαβαίνω τον εαυτό μου», αφού η κατανόηση απαιτεί μια διανοητική διεργασία, απαιτεί σκέψη, ενώ ο αληθινός σου Εαυτός είναι πέρα από τη σκέψη. Το άρωμα δεν αναλύει το άνθος, ούτε το άνθος αναλύει το άρωμα.
ΜΗΝ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Λέγεται ότι οι άνθρωποι μιλούν σε πολλές γλώσσες. Αυτό έχει ερμηνευτεί ως κάτι Θείο. Όμως δεν είναι Θείο. Δεν είναι ο Πνευματικός Εαυτός του ανθρώπου. Είναι ο νοητικός Εαυτός όπου συγκεκριμένες ενέργειες απελευθερώνονται από τον νου, ψυχικές ενέργειες θα τις ονομάζαμε. Ο νους είναι τόσο απέραντος, ώστε ορισμένες περιοχές του μπορούν να ενεργοποιηθούν, και ένα άτομο που δεν μπορεί καν να μιλήσει αιγυπτιακά μπορεί να αρχίσει να μιλά στα αιγυπτιακά και, βέβαια, σε ασυναρτησίες. Αυτό δεν έχει να κάνει με τον αυθεντικό σου Εαυτό. Έχει να κάνει με ορισμένες ψυχικές ενέργειες που ο καθένας μπορεί να αναπτύξει. Όμως δεν θα το συμβούλευα, γιατί αυτό μπορεί να γίνει εμπόδιο και παγίδα στο να γνωρίσεις τον εαυτό σου.
Άκου αυτούς που μιλούν σε γλώσσες, σε διάφορες γλώσσες, αλλά μην τους δίνεις πολλή σημασία. Δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Σήμερα πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρονται για ψυχικά φαινόμενα και αποκρυφισμό. Αν διαβάσεις τα γραπτά της Άλις Μπέιλι και άλλα παρόμοια, θα βρεις πολλά από αυτά εκεί, αλλά πόσο μακριά σε πηγαίνουν; Πόση ειρήνη σου φέρνουν; Έχω συναντήσει μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους που μιλούν έτσι σε γλώσσες και, όταν τους αναλύω, κάτι που δεν θα έπρεπε να κάνω αλλά το κάνω μόνο για να ξέρω τι συμβαίνει, βρίσκω ότι η ζωή τους είναι τόσο δυστυχισμένη. Τους λείπει η νοητική ισορροπία εξαιτίας της μη-ολοκλήρωσης. Αυτά τα ψυχικά φαινόμενα παράγονται μόνο λόγω μη-ολοκλήρωσης. Εμείς αποβλέπουμε στην ισορροπία, στην ολοκλήρωση, στην ειρήνη, σε εκείνη την ειρήνη που υπερβαίνει κάθε κατανόηση. Λοιπόν, σταμάτα, κοίτα, άκου και ξέχασε.
… Gururaj Ananda Yogi: Satsang UK 1983 – 04
